Crows Zero

สวัสดีครับท่านผู้ชมขอต้อนรับสู่นิยายของ Crows Zero

ชื่อตอน : 6.แค่จูบ?

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 173

ความคิดเห็น : 3

ปรับปรุงล่าสุด : 24 พ.ค. 2562 20:50 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
6.แค่จูบ?
แบบอักษร

สายฟ้าถึงกับร้องกรี๊ดออกมาด้วยความเขินอายสุดขีดและดิ้นเร้าๆ ด้วยแรงที่มีอย่างเจ็บใจที่ทำอะไรไม่ได้ และนั่นก็ทำให้แฟรงถึงกับหลุดยิ้มออกมากับการกระทำของสาวตรงหน้า เพราะเขาไม่เคยเห็นผู้หญิงคนไหนที่ทำท่าโกธทได้น่ารักน่าชังขนาดนี้ มีผู้หญิงคนนี้แหล่ะเป็นคนแรกที่ทำให้เขายิ้มได้ขนาดนี้

“จุ๊จุ๊จุ๊”

 “บ้ากาม-///-ๆๆๆ”

“อะไรมาหาว่าพี่เป็นคนบ้ากามแบบนี้มันไม่น่ารักเอาซะเลยนะจ๊ะน้องสายฟ้า”

“อย่ามาเรียกชื่อฉันนะ”

“พูดไม่เพราะแบบนี้ไม่ดีนะต้องสั่งสอน”

“ไม่นะออกไปห่างๆเลยนะ”

“หึหึ”

ที่จริงผมก็ไม่อยากจะยุ่งอะไรมากหรอกแต่ว่าที่ผมมาวันนี้ผมแค่จะมาสั่งสอนพวกแก๊งของยัยพวกนี้ว่าไม่ให้ทำตัวไม่ดีแต่ว่าตอนนี้ผมกลับอยากทำอย่างอื่นมากกว่า ด้วยเชื้อชาติขิงผมที่มีเชื้อของชาวยุโรปมากกว่าครึ่งเพราะว่าแม่ของผมเป็นลูกครึ่งไทยอังกฤษส่วนพ่อของผมเป็นรัสเซียผมจึงตัวสูงใหญ่กว่ามาตรฐานทั่วไปถ้าเทียบกันแล้วผู้หญิงที่อยู่ตรงหน้าของผมสูงแค่หัวนมของผมเท่านั้น

ทางด้านของสายฟ้า

“นั่งอ้าแบบนี้อ่อยฉันหรอกหึหึ”

กรี๊ดไอ้พี่แฟรงมันพูดออกได้ยังไงฉันไม่ได้ตั้งใจที่จะอ่อยพี่เขานะก็มันขยับขาไม่ถนัดเลยต้องนั่งถ่างนิดหน่อยแค่นั้นเองนะแต่ไอ้คนลามกนี่กลับคิดไปถึงดาวอังคารแล้วมั้ง

“คนอะไรไม่ช่วยแล้วยังมีใจคิดอกุศลอีก”

“แล้วจะให้ช่วยยังไงล่ะ”

แฟรงถามสายฟ้าออกไปด้วยความหวังดีที่จะช่วยจริงๆ สายฟ้าเงยหน้าขึ้นไปมองร่างสูงของแฟรงพร้อมกับยื่นมือของตัวเองออกมาทั้งสองมือ

“อุ้มไปนั่งบนโซฟาทีสิ”

“หึถ้าจะให้คนอื่นช่วยเธอควรพูดจาให้ไพเราะมากกว่านี้นะ”

สายฟ้าทำเสียงจิจ๊ะในลำคอเพราะว่าเธอไม่อยากจะพูดจาหวานๆ กับอีตาพี่แฟรงซักเท่าไหร่นักแต่ว่าถ้าเธอไม่ให้อีตาพี่แฟรงช่วยละก็เธอคงจะต้องนั่งอยู่บนพื้นแบบนี้แน่ๆ

“พี่แฟรงขาช่วยอุ้มสายฟ้าไปที่โซฟาได้ไหมคะ”

“ได้สิจ๊ะคนสวย”

ทันทีที่แฟรงได้ยินน้ำเสียงหวานๆ ของสายฟ้าที่พูดจาดีๆ กับตนแฟรงก็ไม่รอช้าที่จะเข้าไปอุ้มร่างของสายฟ้าขึ้นมาจากบนพื้นอย่างรวดเร้ว

“ว๊าย”

ด้วยความตกใจที่แฟรงตวัดร่างของสายฟ้าขึ้นจากพื้นด้วยความรวดเร็วสายฟ้าจึงร้องออกมาพร้อมกับตวัดแขนของตัวเองไปคล้องที่คอของแฟรงเพราะกลัวตก

“หึ”

แฟรงที่กำลังอุ้มร่างของสายฟ้าด้วยท่าเจ้าสาวก็ถึงกับก้าวขาไม่ออกจากที่ตั้งใจว่าจะนำร่างของสายฟ้าไปนั่งลงบนโซฟาตอนนี้เขากลับไม่อยากจะปล่อยมือจากร่างบางเพราะกลิ่นกายที่หอมหวานผสมกับกลิ่นเหล้าที่หญิงสาวได้ดื่มเข้าไปมันไปกระตุ้นความต้องการบางอย่างของเขาเข้าอย่างจัง

“ทำไมตัวยัยนี่ถึงได้หอมและดูนุ่มนิ่มแบบนี้นะ”

 “ปะปล่อยได้แล้วค่ะ”

 สายฟ้าถึงกับพูดตะกุกตะกักเพราะว่าพี่แฟรงเอาแต่อุ้มเธอไม่ยอมปล่อยจนเธอรู้สึกอึดอัดและเกิดความรู้สึกแปลกๆ กับอ้อมแขนที่กำลังโอบอุ้มตัวของเธออยู่อย่างไม่น่าไว้วางใจ ถึงเธอจะเก่งมากแค่ไหนแต่ว่าแรงผู้หญิงหรือจะสู้แรงของผู้ชายถ้าเกิดไอ้พี่แฟรงทำมิดีมิร้ายเธอเธอคงไม่รอด

“จะให้วางตรงนี้หรือที่เตียงดีละW

แฟรงกระซิบที่ข้างหูของสายฟ้าด้วยน้ำเสียงที่เซ็กส์ซี่ปนแหบมันทำให้สายฟ้าถึงกับคนลุกเพราะว่าเธอไม่เคยแนบชิดกับผู้ชายขนาดนี้และไม่เคยแตะต้องตัวของผู้ชายอีกด้วย

“วางที่โซฟานี่แหล่ะคะ”

“หึหึนึกว่าอยากนอนเตียง”

“จะจะบ้าหรอ”

จากนั้นแฟรงก็นำร่างของสายฟ้าไปวางบนโซฟาอย่างอ่อนโยน ส่วนสายฟ้าทันทีที่นั่งลงบนโซฟาเธอก็ก้มตัวลงไปจับที่ข้อเท้าของตัวเองเพื่อตรวจดูรอยเจ็บ

“โอ๊ยปวดชะมัดเลย”

“ยา”

“อะไรคะ”

“กล่องยาอยู่ที่ไหน”

“ทำไมคะพี่จะทำอะไร”

“บอกมา”

“เอ่อยู่ที่ตู้ชั้นสองในครัวคะ”

แฟรงเดินที่ห้องครัวเพื่อหากล่องยาที่ว่า ส่วนสายฟ้าก็อึ้งนิดๆ ที่พี่แฟรงถามหายาหรือว่าเขาจะเอายามาทาให้เธองั้นหรอไม่น่าเชื่อ! คนอย่างพี่แฟรงเนี่ยนะ ใช้เวลาไม่นานพี่แฟรงก็เดินออกมาจากในครัวพร้อมกับหลอดยาที่อยู่ในมือไม่ต้องแปลกใจว่าทำไมที่นี่ถึงมียาแบบนี้เพราะพวกฉันชอบมีเรื่องเป็นประจำและมีบ้างที่บาดเจ็บเลยต้องมียาแบบนี้เอาไว้ติดบ้าน

“พี่ฟรงจะทำอะไรคะ”

“ทายาไง”

“ไม่ต้องๆเดี๋ยวฟ้าทำเองคะ”

“พี่เป็นคนทำให้เราเจ็บตัวพี่ต้องรับผิดชอบ”

พี่แฟรงไม่ฟังในสิ่งที่สายพูดเขาลงไปนั่งคุกเข่าลงกับพื้นจากนั้นก็จับเท้าข้างที่เจ็บแล้วก็พลิกดูจนสายฟ้าถึงกับร้องกรี๊ดด้วยความเจ็บและเธอแทบจะไม่อยากเชื่อว่าพี่แฟรงจะกล้าจับเท้าของเธอ

“โอ๊ยซี๊ดเจ็บอ่ะ”

“ทายาเดี๋ยวก็หาย”

พี่แฟรงลงมือบีบยาออกจากหลอดแล้วก็นำมาทาตรงที่ข้อเท้าของสายฟ้าด้วยกิริยาที่แผ่วเบาและมันก็ดูขัดกับบุคลิกของแฟรงอย่าสิ้นเชิง สายฟ้ามองแฟรงเพลินจนตอนนี้แฟรงได้ทายาให้เธอจนเสร็จแล้วแต่สายฟ้าก็ยังคงมองแฟรงอยู่อย่าเผลอตัวจนแฟรงถึงกับยิ้มที่มุมปาก

“น้ำลายไหลแล้ว”

“ห๊ะวะว่าไงนะ”

สายฟ้ารีบเอาหลังมือมาเช็ดที่มุมปากของตัวเองทันทีแต่ว่ามันก็ไม่มีน้ำลายที่ว่าเท่านั้นแหล่ะเธอได้รู้ว่าเธอได้แสดงท่าทีที่น่าอับอายออกไปจนไอ้พี่แฟรงถึงกับยิ้มขำ

“นี่พี่หลอกฉันหรอ”

“หึหึ”

แฟรงวางข้อเท้าของสายฟ้าลงจากนั้นเขาก็เดินไปล้างมือที่อ่างล้างมือในห้องครัวแล้วเขาก็เดินกลับมาหาสายฟ้าอีกครั้งถึงเวลาที่เขาต้องจัดการอะไรบางอย่างให้เรียบร้อยซักที

“เข้าเรื่องเลยก็แล้วกันนะ”

“คะ”

“ฉันอยากจะให้พวกเธอเลิกไประรานหลินซะ”

“เหอะฉันน่ะไม่อะไรเท่าไหร่หรอกแต่ยัยอ้อมคงไม่รามือง่ายๆหรอกยิ่งถ้ายัยหลินอะไรนั่นยังไม่เลิกยุ่งกับแฟนของยัยอ้อม”

ฉันสวนกลับพี่แฟรงไปทันทีด้วยความเป็นจริงเพราะเรื่องทั้งหมดที่เกิดขึ้นก็มาจากตัวของยัยหลินทั้งนั้นพี่แฟรงจ้องหน้าฉันด้วยสาบตาที่อ่านยาก

“พี่แฟรงจะมาปกป้องคนอย่างยัยหลินทำไมหรอคะมีความเกี่ยวข้องอะไรกัน”

“ฉันไม่มีความจำเป็นต้องบอก”

“อ้อคงเป็นเด็กของพี่แฟรงสินะคะแหมๆเสน่ห์แรงจริงแม่คนนี้พวกผู้ชายนี่รับได้ยังไงกันนะ”

“พูดแบบนี้หมายความว่ายังไง”

“ก็รู้ทั้งรู้ว่าผู้หญิงมันมั่วก็ยังจะต่อคิวรอเสียบกันยังไงละคะ”

สายฟ้าพูดจาที่ดูถูกดูแคลนคนอื่นจนแฟรงถึงกับทนฟังไม่ได้ไม่คิดว่าคนอย่างสายฟ้าจะมีความคิดและคำพูดแบบนี้เพราะว่ามันช่างขัดกับหน้าตาที่น่ารักของเธอและแฟรงก็ไม่ชอบผู้หญิงที่พูดจาไม่ไพเราะเห็นทีว่าเขาจะต้องทำอะไรซักอย่างเพื่อเป็นการสั่งสอนคนอย่างสายฟ้าซะแล้ว!

“เธอนี่มันปากดีจริงๆเลยนะไหนเอามาชิมหน่อยสิว่าปากแบบนี้จะมีรสชาติแบบไหน”

“ไม่อุ๊ป!!!.....”

แฟรงตรงเข้าไปคร่อมร่างของสายฟ้าแล้วกระแทกจูบที่รุนแรงและป่าเถื่อนลงไปที่ริมฝีปากร้ายๆ ของสายฟ้าโดยที่เธอไม่ทันตั้งตัว รสจูบเต็มไปด้วยรสของเลือดเพราะปากของทั้งคู่แตกจนมีเลือดไหลแต่ว่าแฟรงก็ไม่ได้ถอนจูบออกเขาบดขยี้ริมฝีปากด้วยความรุนแรงสร้างความเจ็บแสบให้กับสายฟ้าเป็นอย่างมาก

“ฮือฮือฮืออ๋อยอ๊ะ”

สายฟ้าพยายามที่จะดิ้นรนให้หลุดออกจากพันธนาการของแฟรงแต่ก็ไม่เป็นผลเพราะว่าตัวของแฟรงนั้นแข็งเหมือนกับก้อนหินไม่ว่าจะทุบจะตีด้วยแรงที่มีก็ไม่สามารถทำอะไรคนอย่างแฟรงได้

จ๊วบจ๊วบจ๊วบ

“อืมมมมม”

แฟรงส่งเสียงครางยาวเพราะว่าเขารู้สึกพอใจในรสชาติของจูบที่มันคลุ้งไปด้วยกลิ่นคาวของเลือดสาวและเลือดของเขาถึงแม้ว่าอีกฝ่ายจะจูบไม่เป็นสัปปะรดก็เถอะ และสายฟ้าก็ค่อยๆผ่อนแรงที่ทุบตีลงเพราะสายฟ้ากำลังจะหมดลมหายใจเพราะเธอไม่เคยจูบกับใครมาก่อนและเธอก็ยังกำหนดลมหายใจเข้าออกอย่างไม่ถูกจังหวะ

ตุบตุบตุบ

สายฟ้าใช้แรงที่พอจะมีเหลืออยู่ทุบไปที่อกของแฟรงเป็นครั้งสุดท้ายเพื่อบอกแฟรงว่าเธอไม่ไหวแล้ว แฟรงยกยิ้มในใจก่อนที่จะค่อยๆ ถอนจูบออกอย่างอ้อยอิ่ง แฟรงยังคงคร่อมร่างของสายฟ้าและยังคงกักตัวของสายฟ้าเอาไว้ด้วยร่างกายที่กำยำของเขาเองตัวของเขาสามารถบังตัวของสายฟ่าจนมิดยิ่งอยู่บนโซฟาแบบนี้สายฟ้าไม่มีทางหนีเขาไปได้

“แฮ่ก แฮ่ก แฮ่ก”

“ชอบไหม”

“-///-ไอ้คนบ้า”

 

อย่าเพิ่งนะทุกคนไรท์ยังไม่อยากให้นางเอกเสียตัวง่ายๆ หรอกเด้ออิอิ

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น

}