พริกไทย

ขอบคุณทุกคนที่่เข้ามาอ่านนิยายของไรท์นะคะ อ่านฟรีไม่ติดเหรียญแน่นอนคับ ขอแค่กดไลค์หรือคอมเม้นเป็นกำลังใจให้ไรท์ก็พอ แค่นี้ก็ดีใจแย้วว ^^

ดอกไม้ของซาตาน บทที่ 26 (Edit คำผิด)

ชื่อตอน : ดอกไม้ของซาตาน บทที่ 26 (Edit คำผิด)

คำค้น : ดอกไม้ของซาตาน,มินนี่,ราล์ฟ,พระเอกเลว,นางเอกน่าสงสาร,อีโรติก,ดราม่า,อ่านฟรี,ไม่ติดเหรียญ

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 39k

ความคิดเห็น : 31

ปรับปรุงล่าสุด : 28 พ.ค. 2562 14:02 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ดอกไม้ของซาตาน บทที่ 26 (Edit คำผิด)
แบบอักษร

ก๊อกๆๆๆ

​สองพี่น้องเคาะประตูห้องเบาๆก่อนจะเปิดเข้าไปอย่างเบามือ ราล์ฟพบว่าในห้องเหลือเพียงหญิงสาวทั้งสองและเด็กน้อยเท่านั้น ส่วนมิคาเอลนั้นไม่ได้อยู่ในห้องแล้ว

"อ้าว แล้วมิคาเอลล่ะ?" เป็นไรอันที่เอ่ยถามขึ้นมา

"อ่อ เขามีประชุมน่ะ เลยรีบขอตัวไปก่อน" มินนี่ตอบ เธอสบตาเข้ากับราล์ฟโดยบังเอิญ นั่นทำให้เธอหลบตาเขาแทบไม่ทัน 'แล้วฉันจะหลบทำบ้าอะไรนะ' หญิงสาวยังคงไม่เข้าใจตัวเอง

"หม่า..มี้..." เสียงน้อยดึงขึ้นมาจากคนที่นอนอยู่บนเตียง

"พีต้า หม่ามี้อยู่นี่แล้วนะคะ เป็นยังไงบ้างครับ"

"พีต้าหิวน้ำครับ" หญิงสาวจึงรีบจัดแจงหาน้ำให้เด็กชาย โดยไม่แนตตี้คอยช่วยพยุงหลังเด็กน้อย

"รู้สึกยังไงบ้างลูก พีต้าเจ็บตรงไหนบอกหม่านี้นะครับ เดี๋ยวหม่ามี้จะได้ไปตามคุณหมอมาดูอาการนะ"

"ไม่เจ็บเลยครับ ไมล่าอยู่ไหน ไมล่าได้สมุดคืนมั้ยครับ"

"โถ...ลูก ไม่เป็นไรแล้วครับ น้องได้สมุดคืนแล้ว"

"พีต้า ตัวเองเจ็บมั้ย เค้าขอโทษนะ" เด็กสาวเดินมาเกาะที่ข้างเตียง พลางกล่าวกับแฝดผู้พี่ด้วยสีหน้าที่กำลังจะร้องไห้

"เค้าไม่เป็นไรหรอก ตัวเองไม่ต้องร้องนะ เค้าสัญญากับหม่ามี้ไว้แล้วไง...ว่าเค้าจะคอยดูแลตัวเองเวลาหม่ามี้ไม่อยู่ เห็นมั้ย เค้าทำตามสัญญาได้ด้วย เก่งมั้ยล่ะ" พีต้าพูดกับน้องสาวพลางส่งยิ้มกว้าง ทำให้ไมล่าพลอยยิ้มกับเขาไปด้วย นั่นทำให้ราล์ฟเองอดยิ้มเบาๆให้กับความน่ารักของเด็กๆไม่ได้ มินนี่...เธอสอนลูกได้ดีจริงๆ

"มินนี่ เธอกลับบ้านไปเก็บของดีกว่านะ เดี๋ยวทางนี้ฉันดูแลเด็กๆให้เองไม่ต้องห่วง" แนตตี้พูดขึ้น

"ก็ดีเหมือนกัน ขอบใจมากนะแนตตี้"

"ไปกันมินนี่ เดี๋ยวพี่ไปส่งบ้าน" ไรอันรีบเสนอตัวทันที

"เดี๋ยว! นายต้องเข้าบริษัท เพราะวันนี้นายมีนัดกับมิสเตอร์โหยว นายลืมรึไง!!!" ดูท่าแล้วไรอันคงจะวืด เพราะเจอพี่ชายเบรคตัวโก่ง

"โหยยยยย" เขาโอดครวญ

"เดี๋ยวฉันไปส่งมินนี่เอง ส่วนนายรีบไปเดี๋ยวนี้ ถ้าสายแล้วเกิดชวดงานนี้ไป ฉันจะริบบัตรเครดิตให้หมดทุกใบ" ราล์ฟแกล้งขู่น้องชายซึ่งก็ได้ผลดีเสียด้วย ไรอันจึงเดินไปบอกลาเด็กๆและสาวๆ ก่อนจะเดินออกไป

"ส่วนเราก็ไปกันเถอะ... ลุงไปก่อนนะครับคนเก่ง หายไวๆนะ" เขาพูดก่อนจะหันไปลูบหัวพีต้าและส่งยิ้มให้ไมล่าและแนตตี้

"เอ่อ...ค่ะ" เมื่อร่างบางตอบรับ เขาก็เดินนำไปยังลานจอดรถ

.

.

.

หลังจากที่พาเธอกลับมาเก็บของที่บ้าน พวกเขาก็รีบเดินทางกลับไปยังโรงพยาบาลทันที โดยที่ตลอดทางทั้งขาไปและขากลับ ชายหนุ่มแทบไม่พูดอะไรขึ้นมาเลย นั่นทำให้คนตัวเล็กรู้สึกอึดอัดไปด้วย เพราะยากจะคาดเดาเหลือเกินว่าตอนนี้ชายหนุ่มกำลังคิดอะไรอยู่ เธอรู้เพียงว่าใบหน้าคมมีสีหน้ายุ่งเหยิงเหมือนกำลังคิดจะทำอะไรสักอย่าง

"ขอบคุณนะคะ สำหรับทุกอย่าง" หญิงสาวเอ่ยขอบคุณเมื่อมาถึงลาดจอดรถของโรงพยาบาล

"...."

"เอ่อ...ถ้างั้นมินนี่ไปนะคะ แล้วก็ขอลางานสัก 2-3 วัน เดี๋ย...."

"ไปอยู่ด้วยกันนะ..." ชายหนุ่มเอ่ยเสียงเบาจนแทบจะเป็นเสียงกระซิบ

"คะ?"

"...."

"เมื่อกี้พี่ราล์ฟพูดว่าอะไรนะคะ"

"พี่บอกว่า..ให้มินนี่่ย้ายไปอยู่กับพี่..." ชายหนุ่มย้ำอีกครั้งด้วยน้ำเสียงจริงจัง พลางหันมาส่งยิ้มบางๆให้เธอ ทำให้เธอถึงกับไปไม่เป็น แล้วเธอจะทำยังไงดีล่ะ 'ย้ายไปอยู่กับเขางั้นหรอ..??'

 

 

 

 

***************************************************

เอาไงดีน้อ? อิพี่เริ่มรุกแล้ว ไปดี...ไม่ไปดี? >_<

คอมเม้นมารัวๆเลยจ้า ไรท์รออ่านของรีดอยู่น้า อ้อนๆๆๆๆ

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น