Lady_P

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

19.เริ่มเดินหน้าจีบ

ชื่อตอน : 19.เริ่มเดินหน้าจีบ

คำค้น : พลอย คิง

หมวดหมู่ : นิยาย ทั่วไป

คนเข้าชมทั้งหมด : 75

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 07 มิ.ย. 2562 19:23 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
19.เริ่มเดินหน้าจีบ
แบบอักษร

ฉันนั่งมองเขาทานอาหารที่ฉันทำมา มันเป็นกับข้าวธรรมดาๆ แต่เขาทานแบบไม่เหลือเลย ไม่รู้ว่าถูกปากหรือหิวกันแน่ 

" อิ่มหรือเปล่าคะ " 

" มากๆเลย ทำอาหารอร่อยนิ " 

" ไม่เท่าไหร่หรอก ฉันเป็นเด็กร้านอาหารก็พอทำได้บ้าง ไม่นึกว่าคุณจะทานได้ " 

" ลืมไปเลยว่าเธอเก่งไปสารพัดเรื่อง " 

" อิ่มแล้วใช่ไหม มาฉันจะเก็บจานไปล้างให้" 

" ขอบคุณครับ" 

ตาบ้าทำให้เขินอยู่ได้ ฉันรีบเดินหันหลังเข้าไปโซนครัวเล็กๆในห้องทำงาน  

" แล้วอีก2เดือนที่รอบิน เธอจะทำอะไร " 

" พอดีว่ามีบริษัทที่เขาให้ทุนฉันให้ไปออกแบบงานให้โปรเจคหนึ่งก่อน " 

" อะไรกัน ฝึกงานที่นี่แต่ไปทำงานให้ที่อื่น" 

" ก็เขาให้ทุนฉันไงคุณ " 

" ฉันให้ทุนเธอก็ได้นะ ถ้าเธอเปลี่ยนใจ อีกอย่างฉันให้เธอเรียนถึงปริญาเอกเลยแต่ในประเทศนะ เปลี่ยนใจตอนนี้ได้หรือเปล่า" 

" ไม่ได้ๆฉันตกลงกับผู้ใหญ่เขาไปแล้ว " 

" ก็เป็นแบบเนี่ย เธอตัดโอกาสฉันมากๆเลยรู้ไหม" 

ขณะที่เรานั่งคุยกันก็มีเสียงเคาะประตูห้อง 

พี่จูดี้เดินเข้ามาแจ้งว่าคุณแพรวพรรณมาขอพบ 

" ฉันขอตัวกลับเลยนะคะ" 

" อย่าพึ่งกลับได้ไหม ฉันว่าน้าแพรวคงอยากคุยกับเธอนะ คุยกับท่านให้รู้เรื่องเถอะนะ " 

 

 

ฉันเดินมาห้องรับแขกตอนนี้มีผู้หญิงสองคนที่กำลังนั่งรอฉัน  

" สวัสดีค่ะ" 

" สวัสดีครับน้าแพรว สวัสดีแอนนี่" 

" สวัสดีค่ะพี่คิง....." 

แอนนี่กล่าวทักทายกับท่านประธานเสร็จ ก็หันหน้ามามองฉัน สายตาดูไม่ได้หาเรื่องเหมือนครั้งก่อน  

" คิงพาแอนนี่ออกไปก่อนได้ไหม น้าขอคุยกับหนูพลอยสองคน" 

" ได้ครับ ปะแอนนี่พี่พาไปเดินดูงาน " 

" แต่แอนนี่อยากอยู่ด้วย" 

" ไปกับพี่เขาก่อนนะ แม่ขอคุยธุระก่อน" 

ถึงจะอยากอยู่ในห้องนี้ด้วย แต่พอเขาจับมือเธอ เธอจึงยอมเดินออกไปพร้อมเขา 

 

 

ภายในห้องตอนนี้มันเงียบ เพราะยังไม่มีบทสนทนาใดๆออกมา ฉันไม่รู้จะเริ่มคุยอะไรกับเขา 

" พลอยจะไปต่างประเทศหลังเรียนจบหรอลูก" 

" ใช่ค่ะ" 

" หนูไม่ไปได้ไหม แม่อยากพาหนูไปอยู่ด้วย" 

เขาคงไม่รู้สาเหตุหลักที่ฉันต้องไปซินะ ถ้าเขารู้เขาจะไม่รั้งฉันไว้เลย 

" ไม่ได้หรอกคะ หนูตอบตกลงกับทางผู้ใหญ่ไว้แล้ว อีกอย่างคุณทำเหมือนตอนที่เราไม่รู้จักกันดีกว่านะคะ" 

" แม่ทำไม่ได้หรอก ยิ่งหนูมองหน้าแม่ แม่ก็กลัวหนูจะเกลียดแม่แล้ว " 

" ไม่หรอกคะ หนูไม่เกลียดคุณเลย คุณสบายใจได้นะคะ ที่หนูไปก็เพราะอนาคตตัวเอง" 

หลังจากที่ฉันคุยกับท่านเสร็จแล้ว ฉันก็ขอตัวออกมา พอเดินมาถึงหน้าลิฟต์ ก็เจอเข้ากับท่านประธาน 

" เดี๋ยวพลอย รอก่อนฉันจะไปส่ง พี่ไปก่อนนะแอนนี่" 

" ค่ะ" 

เราสองคนนั่งเงียบกันมาตลอดทาง ระหว่างนั้นเขาก็พูดขึ้นมา 

" จบการฝึกงานแล้ว ต่อไปนี้เรามาแทนตัวเองกันใหม่ พลอยเรียกพี่ว่าพี่คิงนะ" 

" ไม่เอาอะ ฉันไม่ชิน " 

" ไม่ได้ ไม่ฝึกเรียกตอนนี้จะเรียกตอนไหน ฝึกไว้จะได้ชิน " 

" เพราะอะไรฉันถึึงต้องเรียกคุณแบบนั้นด้วย" 

" เพราะตั้งแต่ตอนนี้พี่จะเดินหน้าจีบเราจริงจังแล้วไง " 

ไม่ได้ๆห้ามเขินกับคำพูดเขาเด็ดขาด ฉันรีบหันหน้าหนีออกทางหน้าต่างทันที 

 

 

 

ณ สวนสาธารณะแห่งหนึ่ง 

ตอนนี้เรามาเดินเล่นที่สวนแห่งหนึ่ง ไม่รู้เพราะอะไรเวลาอยู่กับเขาฉันรู้สึกสบายใจทุกครั้ง  

" คุยกับน้าแพรวแล้วใช่ไหม" 

" อืม ..." 

" โอเคอยู่ใช่ไหม" 

" อื้ม" 

ยัยแสบของผมพูดน้อยมาก ถ้าเทียบกับเวลาที่เราทะเลาะกัน ไม่รู้ไปเจอกับแม่ของเธอแล้วเป็นยังไงบ้าง 

" กลับกันเลยไหมคุณ" 

" ที่บอกไปเมื่อตอนบ่ายไม่ฟังกันเลยใช่ไหม "  

" บอกอะไร...อ๋อ..ไม่เอาไม่พูด" 

ผมเดินเขาไปประชิดตัวเธอ พูดอะไรไปไม่เคยเชื่อฟัง อย่างงี้มันน่าโดน 

" ได้ ไม่พูดใช่ไหม มานี่เลยยัยแสบ" 

" จะทำอะไรอะ ไม่นะ" 

อยู่ๆเขาก็เข้ามาใกล้ ไม่ปลอดภันแน่ๆเลย วิ่งหนีดีกว่า 

" จะหนีไปไหน มาให้ทำโทษซะดีๆ" 

 

หลังจากที่เราสองคนวิ่งไล่จับกันเหมือนเด็กๆเขาก็พาฉันมาทานอาหาร มันเป็นร้านก๋วยเตี๋ยวริมทางที่ฉันชอบมาประจำ 

" คุณทานได้หรือเปล่า" 

" ทานได้สบายมาก " 

" มื้อนี้ฉันเลี้ยงนะ" 

" ไม่เอาๆพี่เลี้ยงเอง ตอนนี้พี่จีบเราอยู่นะ" 

" จริงหรอ " 

" จริงซิ เลี้ยงแค่นี้สบายมาก" 

"หมายถึงจะจีบ คิดดีแล้วใช่ไหม" 

" คิดมาตั้งนานแล้วด้วย เตรียมใจไว้ให้ดีล่ะ"  

" ก็คงไม่นานนะแค่2เดือนเอง" 

ฉันบอกเขาออกไปดูท่าจะมีงอนๆฉันอีกแล้ว ไม่คุ้นกับมุมนี้ของเขาเลย 

" แล้วจะไปเริ่มออกแบบให้เขาวันไหน " 

" พรุ่งนี้ก็เริ่มแล้วคะ " 

" ห้ามไปคุยกับหนุ่มไหนล่ะ" 

" ห้ามได้ด้วยหรอ" 

" เห็นใจกันบ้างซิ เรามีเวลาอยู่ด้วยกันไม่มากแล้วนะ" 

ผมมองหน้ายัยแสบ เธอดูจะใจร้ายกับผมมากเกินไปแล้ว. พอทานเสร็จเรียบร้อยผมก็มาส่งเธอที่บ้าน ถามว่าพอทุกคนรู้ความจริงแล้วเป็นยังไงบ้าง. เธอก็บอกว่าทุกคนก็ดีกับเธอมากขึ้น อาจเป็นเพราะเธอเข้มแข็งเรื่องทุกอย่างจึงไม่ส่งผลกับเธอมาก 

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น