I'mDK
email-icon Line-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : Episode 03 65%

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 668

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 23 พ.ค. 2562 16:56 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Episode 03 65%
แบบอักษร

'คุณแดน'

 

เหอะ! พอเวลาแบบนี้ล่ะโทรมาจังนะ ไอ้ใกล้เวลานัดเนี่ย

 

บ้าบอ! บ้าบอที่สุด!

 

ฉันปล่อยให้เสียงริงโทนแผดร้องสักพักจึงได้กดรับไป

 

[ทำไมรับสายช้า] ปลายสายถามด้วยน้ำเสียงหงุดหงิด

 

ฉันน่ะน่าจะเป็นฝ่ายถามเขามากกว่านะว่าทำไมโทรกลับมาป่านนี้ทั้งที่ก่อนหน้านั้นฉันโทรหาเขาไปตั้งสิบกว่าสาย

 

"อ๋อ...พอดีซักผ้าอยู่น่ะค่ะ" ฉันตอบกลับปลายสายด้วยน้ำเสียงปกติพยายามข่มความหงุดหงิดเอาไว้ข้างใน

 

[แล้วโทรมาหาตั้งสิบกว่าสายมีอะไรหรือเปล่า] เขาถามเสียงอ่อนลง เหมือนอารมณ์เขาไม่ค่อยคงที่

 

"ก็...จะโทรมาขออนุญาต..."

 

[ฉันไม่อนุญาต!] ยังไม่ทันที่จะได้พูดจบปลายสายก็ดันแทรกขึ้นมาพร้อมกับกระแทกเสียงจนฉันยกโทรศัพท์ออกห่างจากใบหูแทบไม่ทัน

 

"หนูยังพูดไม่จบเลยนะคะ"

 

[จะยังไงก็แล้วแต่ฉันไม่อนุญาตให้เธอออกไปไหนทั้งนั้น]

 

"คุณแดน..."

 

[Daniel Talk's]

 

[คุณแดน...] ปลายสายครางเสียงแผ่วเบา ผมรู้ว่าผมใส่อารมณ์มากไปหน่อยแต่ถ้าเกื่อความปลอดภัยของเธอผมต้องทำ

 

ช่วงนี้ศัตรูผมเริ่มจะเคลื่อนไหวขึ้นมาแล้ว พวกเขาขู่เข็ญมากมายเกี่ยวกับเรื่องรอบตัวผม พวกมันต้องการล้มผมให้จมตีนมัน

 

พวกมันรู้จุดอ่อนของผมดี ผมไม่เคยกลัวตาย ไม่เคยกลัวอะไรเลย แต่มีสิ่งเดียวที่ผมกลัวคือเด็กที่ผมคอยชุบเลี้ยงเธอมาตั้งแต่อายุเก้าขวบจะถูกพวกมันลอบเล่นงานเพราะต้องการปั่นหัวผม

 

และใช่ พวกมันรู้ดีว่าเด็กคนนั้นสำคัญกับผมยังไง พวกมันรับรู้ถึงตัวตนการมีอยู่ของเด็กชีอัน พวกมันรู้ทุกอย่างเกี่ยวกับเธอ แม้กระทั่งครอบครัวเธอ รู้กระทั่งว่าพ่อของเธอเป็นใครทั้งที่ไม่มีโอกาสเป็นไปได้เลยที่เธอจะเป็นลูกของเขา

 

ผมเองก็รู้ว่าพ่อเด็กคนนี้เป็นใคร...

 

พวกนั้นส่งอีเมลมาขู่ผมว่าให้ส่งตัวนลินให้พวกเขา แต่ผมยังดื้อด้านไม่ยอมส่งตัวยัยนั่นให้ คาดว่าเธอเองก็คงหาทางติดต่อพวกนั้นและเล่าข้อมูลคร่าวๆ ของชีอันให้พวกมันฟัง จนพวกมันเขียนเมลมาขู่ผมให้ดูแลเด็กนั่นให้ดีไม่อย่างนั้นเด็กคนนั้นจะเป็นอันตราย

 

ทันทีที่ผมได้อ่านผมก็เลือดขึ้นหน้า รู้สึกโมโหจนพาลไปทั่ว ไม่เว้นแม้แต่เด็กน้อยในสายที่โดนผมกระแทกเสียงใส่ด้วยความหงุดหงิด ผมพยายามที่จะควบคุมมันแต่ก็ทำไม่ได้

 

ผมเป็นคนอารมณ์ถ้าจะร้อนก็ร้อนจนแทบหยุดไม่ได้ จะกวนก็กวนจนน่าหมั่นไส้ บทจะร้ายก็ร้ายจนอยากฆ่า

 

"โทษทีฉันมีเรื่องให้เครียดนิดหน่อย" ผมพยายามปรับน้ำเสียงให้อ่อนโยนลง

 

[เรื่องอะไรเหรอคะ?]

 

"เรื่องเรียนของเธอน่ะ" ผมถอนหายใจพรืด รู้สึกว่าถ้าบอกไปแบบนี้เธอจะต้องพรั่งพรูคำถามออกมามากมายแน่ๆ

 

[เอ๋... แต่หนูก็เป็นเด็กดี ตั้งใจเรียน ไม่เหลวไหลแล้วนะคะ] ปลายสายเอ่ยด้วยความตระหนกสุดๆ [คุณมีอะไรหรือเปล่าคะ ทำไมต้องจัดการเรื่องเรียนหนูด้วยล่ะคะ เกรดหนูก็รักษามันให้ดีมาตลอด แล้วไหนจะ...]

 

"ไม่ใช่แบบนั้น"

 

[แล้วแบบไหนล่ะคะ]

 

"จะให้เธอเรียนโฮมสคูลแทนน่ะ"

 

ผมตัดสินใจก่อนหน้านี้แล้วว่าจะให้เธอไปเรียนโฮมสคูลแทนการไปเรียนที่โรงเรียน เพราะหากยังปล่อยให้เธอไปโรงเรียนแบบนั้นพวกมันได้หาทางลอบทำร้ายเด็กน้อยของผมแน่ และถ้าหากส่งคนไปคอยคุ้มกันเธอถึงในโรงเรียนเธอก็จะอึดอัดเปล่าๆ

 

"เริ่มตั้งแต่พรุ่งนี้"

 

[เดี๋ยวสิคะคุณ...]

 

ติ๊ด

 

ผมกดตัดสายก่อนจะโยนมือถือลงบนโต๊ะทำงาน เป็นจังหวะเดียวกันกับที่เคลวินมือขวาของผมเปิดประตูเข้ามาพอดี

 

"บอสครับ" เขาทำสีหน้าที่ไม่ค่อยสู้ดีนัก น้ำเสียงที่เรียกผมก็ดูเคร่งเครียดผิดปกติ

 

"ว่าไง"

 

"เกิดเหตุไฟไหม้โกดังสินค้าที่ท่า M ครับ"

 

"อะไรนะ!" และผมก็ต้องกลับมาเครียดอีกครั้ง หัวคิ้วผมขมวดเข้าหากันโดยอัตโนมัติ

 

ถึงแม้โกดังที่ว่าจะเป็นโกดังสินค้าเล็ก แต่ก็สร้างความเสียหายได้มากอยู่ดี เพราะของที่อยู่ในนั้นบางชนิดก็มีสินค้าที่ค่อนข้างให้กำไรสูงอยู่พอสมควร

 

ถึงแม้ผมจะไม่ควรใส่ใจกับมันเท่าไหร่เพราะยังไงก็ยังมีทีาอื่นให้ใส่ใจอยู่ แต่เพราะหากมันกล้าวางเพลิงจากจุดเล็กๆ มันอาจจะขยายเป็นไปวางเพลิงที่โกดังใหญ่แทน

 

"ความเสียหายถึงจะมีไม่มากแต่สินค้าสำคัญที่อยู่ในนั้นเกิดความเสียหายจนไม่สามารถส่งออกไปได้แล้วครับ" เคลวินบอกกับผมด้วยสีหน้าที่คิดไม่ตกไม่ต่างกับผม

 

แค่นี้ก็รู้แล้วว่าพวกมันต้องการประกาศสงครามกับผมแค่ไหน จากการจงใจสร้างความเสียหายให้แก่สินค้าสำคัญภายในโกดัง และการลักลอบวางเพลิงโดยที่คนของผมก็ไม่ทันได้รู้ตัว

 

"แล้วนายรู้ตัวคนร้ายหรือเปล่า" ผมพยายามปรับน้ำเสียงให้เป็นปกติ

 

"ตอนนี้ยังไม่ทราบตัวคนร้ายที่ลักลอบวางเพลิงครับ แต่คิดว่าเป็นพวกของโจแอลไม่มีผิดแน่ครับ"

 

"เอาเถอะ ถ้าได้เบาะแสยังไงก็มารายงานฉันด้วยแล้วกัน" ผมถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่ โบกมือไล่เขาให้ออกไป "นายออกไปก่อนฉันมีเรื่องที่ต้องทำต่อ"

 

และเรื่องที่ว่าก็เป็นการทำเรื่องย้ายที่เรียนให้กับชีอันนั่นแหละ

 

[Daniel Talk's End]

 

.....

 

Talk

 

อย่าเพิ่งโยงนะคะ55555555 รอเรื่องคุณเคลวินออกก่อน เดี๋ยวได้รู้ตั้งแต่ต้นยันจบแน่นอนค่ะ แต่ก็ไม่รู้ว่าเรื่องคุณเคลวินจะออกมาเมื่อไหร่เพราะเนื้อหาเรื่องนี้ยาวม๊ากมากกกกก ราวๆ 40 กว่าตอน เกือบๆ50เลยแหละ หรืออาจจะมากกว่านั้น เพราะตอนนี้ไรท์ปั่นยังไม่จบเลยค่ะ แอแงงง แถมเนื้อหาแต่ละตอนก็ยาวโคตรๆ ยาวจนต้องตัดแบ่งพาร์ท บางทีอาจจะต้องตัดทำสองซีซั่นเลยแหละ ฮรุกกกก

 

ปลจ้าาา. เรื่องนี้มีอีบุ๊คนะคะแต่ไม่รู้ว่าจะออกเมื่อไหร่ ไว้ไรท์จะแจ้งรายละเอียดไว้ให้นะคะ ออกก่อนตอนจบแน่นอนไม่ต้องกังวลไปค่ะ ใครที่ขี้เกียจรอก็จิ้มอีบุ๊คไปอ่านได้นะคะ แต่ตอนนี้ยังไม่ถึงเวลา! เรายังดำเนินเรื่องไปไม่ถึงไหนเลยยย

 

ทอร์คยาวไปมั้ยคะ55555 แต่อยากทอร์คมากค่ะ ใครมีคำถามอะไรก็คอมเมนต์ไว้นะคะเดี๋ยวตอนหน้าจะมาตอบคำถามให้ค่ะ สวัสดีตอนเย็นนะคะะะะ

ความคิดเห็น