sunnie🌞

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ปลายฝัน...part 2 : speechless

ชื่อตอน : ปลายฝัน...part 2 : speechless

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 604

ความคิดเห็น : 9

ปรับปรุงล่าสุด : 23 พ.ค. 2562 13:36 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ปลายฝัน...part 2 : speechless
แบบอักษร

"พี่ฝันนั่งตรงนี้ก่อนนะ เดี๋ยวฟ้าหาน้ำมาให้ดื่ม" เสียงเล็กน่ารำคาญของน้องสาวฝาแฝดดังขึ้นในโสตประสาท มือของเธอประคองฉันให้นั่งลงบนโซฟาก่อนที่ร่างผอมแห้งนั่นจะเดินไปเปิดตู้เย็น

ฟึ่บ

ฉันใช้มือปัด 'สิ่งสกปรก' ออกจากตัวด้วยความรังเกียจ...ยัยนั่นกล้าดียังไงเอามือโสโครกมาแตะตัวฉัน ขยะแขยงชะมัด

"นี่ค่ะ ดื่มน้ำสักหน่อยน่าจะดีขึ้น"

ปลายฟ้ายื่นแก้วที่มีน้ำอยู่เต็มให้ฉัน ฉันเงยหน้าขึ้นมองเธอด้วยสายตาว่างเปล่าแบบที่ทำประจำ และเธอก็ส่งรอยยิ้มจอมปลอมนั่นกลับมาให้ฉันแบบที่ทำประจำเช่นกัน

เหอะ รอยยิ้มนั่นมันไม่ได้ช่วยให้อะไรดีขึ้นหรอกนะ...

...ไม่เลยสักนิด

"ขอบใจ" ฉันพูดออกไปแบบนั้นเพื่อทำให้เหยื่อตายใจ วันนี้ฉันไม่ได้มาที่นี่เพื่อเล่นละครพี่สาวฝาแฝดน่าสงสารอย่างเดียวหรอกนะ...

...ฉันมาเพื่อแก้แค้น

"พี่เป็นอะไรรึเปล่า ทำไมดูอ่อนเพลียแบบนี้ล่ะ?" ปลายฟ้าถามด้วยสีหน้าเป็นห่วงอย่างเห็นได้ชัด เธอนั่งลงข้างๆฉัน...นั่งใกล้มากจนแทบจะขึ้นมานั่งบนตักฉันอยู่แล้ว

เป็นเมื่อก่อนฉันคงผลักเธอออกไปแล้วด่าว่าเธอเสียๆหายๆแบบที่ทำทุกครั้ง แต่ครั้งนี้ฉันจะไม่ทำแบบนั้น...

...ไม่ใช่ว่าฉันไม่อยากทำ...ฉันอยากทำใจแทบขาดเลยล่ะ ฉันไม่อยากจะหายใจร่วมโลกกับสิ่งมีชีวิตจอมปลอมแบบยัยนี่ด้วยซ้ำ แต่ที่ฉันไม่ทำก็เพราะ...มันเป็นแผนยังไงล่ะ

'ทำให้ปลายฟ้าหลงกลและรู้สึกผูกพันกับฉันมากขึ้นจากนั้นก็ค่อยทำให้เธอเจ็บปวด' แผนง่ายๆกับคนโง่งมอย่างปลายฟ้า..มันย่อมสำเร็จอยู่แล้ว

"พี่...ฮึก..." น้ำตาของฉันไหลออกมาราวกับสั่งได้...เป็นยังไงล่ะ การแสดงของฉันมันสมจริงจนพูดไม่ออกเลยใช่มั้ย?

"ใจเย็นๆนะที่ฝัน แล้วพ่ออยู่ไหน?"

"..."

"ว่าไง พ่อสบายดีมั้ย?"

"..."

ลมหายใจของฉันติดขัดเมื่อได้ยินปลายฟ้าพูดคำคำนั้นออกมา...'สบายดี' งั้นเหรอ?

น้ำตาจากความรู้สึกที่แท้จริงเริ่มไหลออกมาโดยที่ฉันไม่รู้ตัว ภาพเหตุการณ์และความหวาดกลัวในวันนั้นมันทะลักเข้ามาในความทรงจำของฉันไม่หยุด...ความโหดร้ายทารุณของสัตว์เดรัจฉานที่ชื่อว่า 'เคย์'

"พี่ปลายฝัน..."

"พ่อ...เสียแล้ว"

"อะ อะไรนะ"

"พ่อเสียแล้ว...ปลายฟ้า"

"...."

ฉันปาดน้ำตาออกจากหน้าลวกๆก่อนจะมองหน้าน้องสาวด้วยสายตาจริงจัง

"พ่อเสียแล้วจริงๆ...ท่านเสียไปเมื่อเดือนก่อน"

"ทำไม..." ใบหน้าของปลายฟ้าซีดเผือด เธอสั่นไปทั้งตัว น้ำใสๆจากหางตาหยดลงบนมือเล็กหยดแล้วหยดเล่า...

...รู้สึกผิดจริงๆงั้นเหรอ? สาเหตุมันก็มาจากแกนั่นแหละ

"...พ่อโดนโกงน่ะ ด้วยความเครียด ท่านก็เลย...ฆ่าตัวตาย" แน่นอนว่านี่ไม่ใช่ความจริง แต่ฉันเลือกที่จะพูดไปแบบนั้นเพราะไม่ต้องการให้คนตรงหน้ารู้ในตอนนี้

บอกความจริงไปเลยมันจะไปสนุกอะไรล่ะ? อีกอย่างแค่นี้มันยังน้อยไป เธอจะต้องรู้สึกผิดมากกว่านี้อีกเป็นเท่าตัว...ความเจ็บปวดจะได้ค่อยๆกรีดลงบนผิวขาวๆนั่นจนเป็นแผลเหวอะหวะที่รักษาไม่หายยังไงล่ะ

...ปลายฟ้าจะต้องเจ็บปวดแบบตายทั้งเป็นเช่นเดียวกับไอ้สารเลวนั่น!!

"ตอนนี้พี่ไม่เหลืออะไรแล้ว...ไม่เหลือแล้วจริงๆ"

...ฉันไม่ได้โกหก เพราะฉันไม่เหลืออะไรแล้วฉันถึงได้มาที่นี่ยังไงล่ะ ความปรารถนาสูงสุดของฉันคือการแก้แค้นทุกคนที่ทำแบบนี้กับฉันและพ่อ...เลือดมันก็ต้องล้างด้วยเลือดสิ ถูกมั้ย?

หมับ!

"...."

ปลายฟ้าทำในสิ่งที่ฉันไม่คาดคิด...มือเล็กดึงฉันเข้าไปกอดแน่นพร้อมกับลูบหลังไปมาเบาๆคล้ายกับจะปลอบฉัน...

...เธอมันโง่ยิ่งกว่าที่ฉันคิดจริงๆนะปลายฟ้า รู้ว่าฉันเกลียดแล้วยังจะทำแบบนี้อีก การแสดงของเธอมันห่วยชะมัด ฉันดูออกว่าเธอไม่ได้จริงใจกับฉันเลยสักนิด...เธอก็แค่ทำเหมือนตัวเองเป็นน้องสาวที่แสนดี คนอื่นๆจะได้ชอบเธอแล้วมาเกลียดฉันแทนยังไงล่ะ

"ร้องออกมาให้พอใจเลยนะพี่ฝัน ฟ้าจะอยู่ข้างๆพี่เองนะ..." เสียงหวานกรอกลงข้างหูของฉัน

ถึงแม้ว่าฉันจะรู้ดีว่าไม่ควรโอนอ่อนไปตามคำพูดหลอกลวงนั่น แต่...แค่ครั้งนี้ครั้งเดียวเท่านั้น ฉันจะยอมทำตามที่ปลายฟ้าบอก เพราะฉัน...อยากร้องไห้เหลือเกิน

"ฮึก ฮือออ ฮือออออออ" ฉันร้องไห้ออกมาด้วยความเจ็บปวด ปลายฟ้ากอดฉันแน่นมากขึ้น มือของเธอเปลี่ยนจากลูบหลังเป็นสัมผัสที่ศีรษะของฉันเบาๆแทน แขนของฉันโอบร่างผอมแห้งของเธอเอาไว้เป็นที่ยึดเหนี่ยว...

...เธอผอมลงรึเปล่านะ?

.

.

.

"พี่ฝันอยู่ที่นี่กับฟ้าได้นะ"

"...."

ฉันชะงักมือที่กำลังจะยกนมร้อนขึ้นดื่มแล้วหันไปมองปลายฟ้าด้วยสายตาคาดไม่ถึง

"มาอยู่ด้วยกันแบบพี่น้องไง ^^"

"...."

'พี่น้อง' งั้นเหรอ? รู้ตัวมั้ยว่ากำลังพูดอะไรอยู่? เธอกับฉันไม่เคยเป็นพี่น้องกันตั้งแต่แรกแล้วปลายฟ้า

"...จะดีเหรอ"

"ดีสิ! ฟ้าจะได้ดูแลพี่ด้วยไง"

"แล้วคนนั้น...เจ้าของบ้านน่ะ"

"พี่ไม่ต้องห่วงหรอก เคย์เขาใจดี ถ้าฟ้าขอ...เขาต้องให้พี่อยู่อยู่แล้ว"

"...." ดูมั่นใจจังเลยนะ ถ้าคนอย่างมันใจดี ทุกคนบนโลกก็คงเป็นเทวดาไปแล้วมั้ง

"มาอยู่กับฟ้าเถอะนะ"

"...ก็ได้"

"เย้! ฟ้ารักพี่นะ" เธอพูดคำนี้ทุกครั้งนั่นแหละปลายฟ้า แล้วมันมีครั้งไหนที่จริงบ้างมั้ย?

...ไม่มีเลย

"อืม...พี่ก็รักฟ้านะ"

"อะ อะไรนะ..." ดูเหมือนอีกฝ่ายจะอึ้งมากเลยนะที่ฉันพูดคำว่ารักออกไป ก็ปกติฉันเอาแต่พูดว่าเกลียดนี่นา

"ขอโทษที่เคยทำร้ายฟ้านะ พี่มันไม่ดีเอง ฟ้าให้อภัยพี่ได้มั้ย?"

"...."

"เราจะได้เป็นพี่น้องกันไง"

"พะ พี่ฝัน ฮึก" ร้องไห้อีกละ เมื่อไหร่จะเลิกขี้แยสักที "ฟ้า...รักพี่นะ รักที่สุดเลย ฟ้าไม่เคยโกรธพี่เลยนะ ไม่เคยคิดที่จะเกลียดพี่ด้วยซ้ำ"

"...อืม รู้แล้วล่ะ" ฉันพยักหน้าเออออตามน้ำไปก่อนจะเหลือมองนาฬิกาข้อมือของตัวเอง...

...ฆาตกรจะกลับมาแล้ว

"ฟ้า"

"ว่าไง?"

"พี่อยากอาบน้ำจัง...ฟ้าไปเตรียมชุดให้พี่หน่อยได้มั้ย?"

"ได้สิ งั้นเดี๋ยวฟ้ารีบมานะ" ปลายฟ้าพูดก่อนจะลุกขึ้นแล้วเดินไปชั้นบน

"...ไม่ต้องรีบมาหรอก" ฉันพึมพำกับตัวเองเบาๆ ลุกขึ้นยืนสำรวจรอบๆบ้านเพื่อรอเวลาทำตามแผน...

...อีกนิดเดียวเท่านั้น ฉันจะทำทุกอย่างสำเร็จแล้ว

"...."

ฉันหยุดยืนอยู่หน้ากระจก มองสร้อยข้อมือเส้นเล็กที่ผูกอยู่บนข้อมือข้างซ้ายของตัวเองด้วยความรู้สึกที่อธิบายไม่ได้...สร้อยเส้นนี้ปลายฟ้าเป็นคนทำให้ฉันเมื่อหลายปีที่แล้ว เธอบอกว่าเธอเป็นคนถักเองกับมือ ฉันบอกว่าไม่อยากได้ เธอก็ยังจะจับข้อมือฉันไปผูกอีก ตอนนั้นสร้อยยังหลวมจนแทบจะหลุดอยู่เลย แต่ตอนนี้มันพอดีกับข้อมือของฉันแล้ว

ฉันยิ้มออกมาโดยไม่รู้ตัว เมื่อก่อนเราสองคนสนิทกันมาก ฉันเคยรักเธอมากจนกระทั่ง...ทุกอย่างเปลี่ยนไป

...หรือว่าฉันควรจะพอดีนะ?

....ไม่ ฉันจะใจอ่อนเพราะเรื่องไร้สาระแบบนี้ไม่ได้ ฉันมาที่นี่เพื่อแก้แค้นและจะฉันจะต้องทำให้สำเร็จ

ฟึ่บ

ฉันดึงสร้อยออกจากข้อมือตัวเองแล้วกำมันไว้ในมือ...ทิ้งดีมั้ยนะ?

กึก...

"เธอ..."

แต่ก่อนที่จะได้ตัดสินใจ...แผนก็ต้องดำเนินต่อเสียแล้ว

"เธอมาที่นี่ทำไม?" เคย์ถามฉันเสียงเรียบ สีหน้าของเขาไม่ได้แสดงความรู้สึกยินดียินร้ายแบบที่ฉันคิดไว้...เหอะ ฆ่าคนตายแล้วสามารถทำหน้าอย่างนี้ได้...นรกส่งมาเกิดชัดๆ

"มาทำไมงั้นเหรอ? แกจำได้รึเปล่าล่ะว่าทำอะไรกับพวกฉันเอาไว้?" ฉันกอดอก เอียงคอมองฝ่ายตรงข้าม ก้าวขาออกไปข้างหน้าทีละก้าวช้าๆ

"อะไร? ฉันก็ให้เงินพวกเธอไปแล้วไง"

"หลังจากนั้นสิ...ความจำเสื่อมรึไง?!"

แต่ความใจเย็นของเขาก็ทำให้ฉันหลุดได้เหมือนกัน ฉันตะคอกใส่เขาเสียงดังลั่นก่อนจะหยิบปืนขึ้นมาจากกระเป๋าสะพายแล้วจ่อที่ไปร่างสูง

"แกฆ่าพ่อฉันและเกือบจะฆ่าฉันได้แล้วด้วย แต่น่าเสียดายนะ...พอดีฉันยังตายไม่ได้น่ะ เพราะฉันต้องแก้แค้นก่อน!!!"

"...ฉันไม่ได้ฆ่า ฉันจะทำแบบนั้นกับสิ่งของไร้ค่าทำไมกัน" เคย์เอามือล้วงกระเป๋าอย่างไม่ยี่หระ ใบหน้าของเขายังไร้อารมณ์เช่นเคย

"โกหก! แกส่งคนไปฆ่าพวกฉัน ไอ้สารเลว!!!"

"ฉันไม่ได้ทำ" เขาพูดเสียงเรียบแต่แฝงไปด้วยความน่ากลัว

"แกทำ!! พวกนั้นมันบอกว่าแกเป็นคนส่งพวกมันมา อย่าตอแหล!!!"

"เลิกกล่าวหาฉันมั่วๆได้แล้ว มีหลักฐานรึไง?"

"นี่ไงหลักฐาน" ฉันพูดพร้อมกับถกเเขนเสื้อให้เขาดู...รอยแผลขนาดใหญ่เป็นที่เกิดจากของแหลมบนผิวของฉัน

"...ฉันไม่ได้ทำ" แต่เขาก็ยังยืนยันคำเดิมด้วยสีหน้าเรียบเฉย

"แก..."

"เธอมาที่นี่เพื่อแก้แค้นงั้นเหรอ? จะทำอะไรล่ะ...ฆ่าฉันด้วยปืนกระจอกแบบนี้เนี่ยนะ?" เขาเลิ่กคิ้วถามก่อนจะเหยียดยิ้ม "ฉันไม่ได้ทำ และถึงเธอจะไม่เชื่อ...ฉันก็ไม่แคร์"

"หึ ไม่แคร์จริงๆเหรอ?"

"...."

"ฉันไม่ได้โง่ขนาดนั้นหรอกนะ ฉันรู้ว่าปืนนี่ทำอะไรแกไม่ได้ แต่ถ้าเป็น..."

ฟึ่บ!

ร่างของเคย์เคลื่อนมาอยู่ตรงหน้าฉันอย่างรวดเร็ว เขามองฉันด้วยสายตาโกรธแค้นก่อนจะพูดเสียงลอดไรฟัน

"คิดจะทำอะไร?"

"แกก็รู้อยู่แล้วนี่" ฉันยิ้มเย็นให้เขา...รู้สึกขึ้นมาบ้างรึยังล่ะ? ความสูญเสียน่ะ

"...เธอไม่ทำหรอก"

"ทำไมมั่นใจขนาดนั้นล่ะ? แกคิดว่านายบังคับฉันได้เหรอ? หึ ขนาดอ่านใจฉัน แกยังทำไม่ได้เลย"

"...."

"ถ้านายฉลาดพอ นายจะรู้ว่าฉันหมายถึงอะไร..."

"เธอ..."

"ฉันจะฆ่าปลายฟ้าสุดที่รักของแกเหมือนที่แกฆ่าพ่อฉัน"

"เธอทำไม่ได้หรอก"

"อ้อ แกคิดว่าถ้าฉันยิง แกจะเอาตัวไปบังยัยนั่นไว้สินะ?"

"...."

"ปืนนี่ฉันได้รับมาจากท่าน...มันเร็วกว่าความเร็วของแก" ฉันยิ้มพร้อมกับแกว่งปืนไปมา "กว่าแกจะได้ถึงตัวยัยนั่น กระสุนก็เจาะทะลุหัวใจไปแล้ว"

"...."

"อ้อ อีกอย่างกระสุนปืนมันทะลุร่างแกไปได้อยู่แล้ว ถึงแกจะเอาตัวบังไว้ได้...ยังไงปลายฟ้าก็ตายอยู่ดี ^^"

"...หยุดคิดที่จะทำแบบนี้ ไม่งั้นฉันฆ่าเธอแน่" เคย์เอื้อมมือมาบีบไหล่ฉันอย่างแรงจนกระดูกแทบหัก

"หึ"

"พี่ฝัน ฟ้าไม่รู้ว่าพี่ฉันอยากใส่ชุดไหน..." เสียงพูดกับเสียงฝีเท้าของคนที่อยู่ข้างบนเป็นสัญญาณของแผนสุดท้าย...

ตึก ตึก ตึก

"พี่มาเลือกเองดีกว่า..." ขาเล็กปรากฏให้เห็นก่อนที่ส่วนบนของร่างจะตามมาในอีกห้าวินาที...

"อย่า..."

ห้า

"ปลายฝัน!!"

สี่

"หยุดเดียวนี้นะ!!!"

สาม

"ฉันไม่ได้ทำ ได้ยินมั้ยวะ!!!"

สอง

กร๊อบ...

"ปล่อยมือเดี๋ยวนี้"

หนึ่ง

"พี่ฝัน...."

"อลิเซียฝากมาบอกว่า...เกมเริ่มแล้ว :)"

ปัง!!!

.

.

.

มาตามสัญญาแล้วค่ะ ขอบคุณที่รอนะคะ

ขอเม้นกับไลค์เป็นกำลังใจให้เราหน่อยน้า ถ้ากำลังใจเยอะ เดี๋ยวจะรีบมาต่อให้ค่ะ

สามารถติดตามไรท์ได้ที่เพจ sunniethewriter นะคะ

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น

}