star_ss

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

EP.34 ไอ้ทิวยังไหว --"【ทิว❤มิน】

ชื่อตอน : EP.34 ไอ้ทิวยังไหว --"【ทิว❤มิน】

คำค้น : EP.34 ทิวมิน

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.4k

ความคิดเห็น : 13

ปรับปรุงล่าสุด : 22 พ.ค. 2562 21:43 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
EP.34 ไอ้ทิวยังไหว --"【ทิว❤มิน】
แบบอักษร

Update on 22.05.2019

 

 

 

【EP.34 ไอ้ทิวยังไหว --"​】

 

 

 

 

 

ผ่านพ้นเหตุการณ์ที่แสนจะวุ่นวายในเวลาต่อมาก็จบลงแบบแฮปปี้แอนด์ดิ้ง มินกันไอ้เด็กอ้วนคืนดีกันเป็นที่เรียบร้อย หยอกล้อเล่นกันสนุนสนานเหมือนเดิม ไม่ดิ! ผมว่าปวดหัวหนักกว่าเดิมอีก

 

 

 

--" ไอ้ทิวมึงต้องไหว ไม่ไหวบอกไหว

 

 

 

ผมได้แต่บอกตัวเองแบบนี้ทุกๆ สองชั่วโมง ตอนนี้หัวหน้าแก๊งกำลังนั่งเกาพุงกินป๊อบคอร์นอยู่ที่ปลายเท้าของผม มันพาลูกน้องดูสารคดีสัตว์โลกว่ะ รู้สึกห้องเงียบสบายหูจัง

 

 

 

"ทิวหลับเหรอ?"

 

 

"อืม... หลับอยู่มีไร"

 

 

"อย่าเพิ่งหลับดิ ดูสารคดีกันสนุกนะเว้ย" 

 

 

อันที่จริงผมไม่ได้หลับหรอกผมแค่พักสายตา เหมือนตอนนี้ผมทำงานหนักกว่าเข้าไปทำงานที่ร้านทั้งสัปดาห์อีก เลี้ยงเมียหนึ่งเด็กอีกสองคนโคตรเหนื่อยเลยว่ะ

 

 

 

"ทิว!" มินเขย่าตัวผม

 

 

"อืมๆ รู้แล้ว" ผมลืมตาขึ้นมาก็เห็นมินกำลังจ้องไปที่ทีวีจอขนาดใหญ่ มือขวาโกยป๊อปคอร์นเข้าปากไม่หยุด พอมันเห็นผมลืมตามันก็หันมายิ้มแล้วกินป๊อบคอร์นต่อ ผมมองลงไปที่พื้นก็เห็นมิกกี้กับไอ้อ้วนนอนเอาแขนขาพาดกันหลับสบายไปล่ะ

 

 

"เด็กๆ หลับแล้วเหรอวะ"

 

 

"อืม.. หลับสักพักแล้ว สงสัยเล่นกันจนเหนื่อย"

 

 

"ขยับมานี่ดิมิน" ผมเรียกมินให้ขยับเข้ามาหาผมอีกนิด ผมนอนอยู่บนโซฟาส่วนมินนั่งอยู่บนโซฟาตัวเดียวกันนี่แหละครับ พื้นที่เล็กๆ ที่ผมโคตรชอบ

 

 

"มีอะไร?" มินวางถังป๊อบคอร์นลงที่พื้นก่อนจะขยับเข้ามาหาผม

 

 

"มากอดหน่อย" ผมรวบตัวมินเข้ามากอดแล้วหอมแก้มมันฟอดใหญ่ 

 

 

ฟอดดด...

 

 

"เหนื่อยเหรอทิว?" มินกอดผมกลับบ้าง บางเวลาที่มันออดอ้อนเอาใจผมก็ทำให้ผมรู้สึกดีโคตรๆ

 

 

"อืม... ก็นิดหน่อย" ผมตอบพร้อมกับลูบไล้ที่ตัวมินเบาๆ ได้กอดแค่นี้ก็้โคตรมีความสุขแล้วกู

 

 

"งั้นมึงนอนพักก่อนก็ได้ กูไม่กวนมึงแล้ว"

 

 

"บทจะพูดง่ายก็ง่ายจนกูตั้งตัวไม่ทันเลยนะ"

 

 

"กูก็พูดง่ายตลอดแหล่ะ มึงแค่ไม่รู้เอง" มินกระชับกอดผมแน่นขึ้น หน้ามันซุกอยู่ที่อกของผม

 

 

 

จุ๊บบ...

 

 

ผมก้มลงจูบที่แก้มมันและผละออก มินเงยหน้าขึ้นมามองผมแล้วทำหน้ากวนตีนก่อนจะยิ้มขำแล้วแนบหน้าลงที่อกของผมอีกครั้ง

 

 

 

"กูชอบเวลาที่ได้อยู่กับมึงแบบนี้จัง" มินพูด

 

 

"หึหึ กูจะชอบกว่านี้ถ้ากูได้อยู่กับมึงสองคน"

 

 

 

ปึ่ก!

 

 

 

"กูรู้นะมึงคิดอะไรไอ้หื่น"

 

 

"เก่งนี่หว่า รู้ด้วยว่ากูคิดอะไร"

 

 

"รู้ดิ มึงชอบคิดอยู่อย่างเดียวนั่นแหล่ะ" พูดจบมินก็ผละออกจากอ้อมกอดผมพลิกตัวลงมานอนกับผมแทน ผมกอดมินจากด้านหลังแล้วก้มหน้าเข้าไปใกล้มินก่อนจะกระซิบพูดเบาๆ ว่า...

 

 

"แล้วกูทำได้ไหม?" ผมแกล้งถาม

 

 

"ไอ้บ้า! ทำอะไรได้ไม่ได้ มึงดูด้วยหลานนอนอยู่ที่พื้นไม่เห็นรึไง" 

 

 

"แล้วถ้าจูบล่ะ" มินขมวดคิ้วแน่น สายตามองไปที่เด็กน้อยที่นอนหลับสนิทอยู่ที่พื้น

 

 

"แค่จูบพอนะ"

 

 

"มากกว่านั้นไม่ได้จริงอ่ะ?" ผมแกล้งถามย้ำ

 

 

"ไม่ได้! แค่จูบพอไม่งั้นไม่ต้องทำ"

 

 

"หึหึ โอเคงั้นแค่จูบพอ"

 

 

 

มินแหงนหน้าหันมาที่ผม มันแกล้งทำปากจู๋ให้ผมจูบ แม่ง!! กวนตีนฉิบหาย

 

 

 

"อ่ะๆ รีบจูบก่อนที่กูจะเปลี่ยนใจ" มันทำหน้าตากวนตีนล้อเลียนผม

 

 

 

หมับ!!

 

 

 

เท่านั้นแหละมือผมคว้าหมั่บเข้าที่ปลายคางของมันก่อนจะบีบอย่างแรงด้วยความมันเขี้ยว

 

 

 

"อื้ออ... ทิวกูเจ็บ!!"

 

 

"กวนตีนกูดีนัก! แบบนี้ต้องเอาคืนให้หนัก"

 

 

 

ผมก้มลงประกบจูบปากมันทันที มือจับคางบีบแน่นไม่ยอมปล่อย มืออีกข้างของผมจับแขนให้สองข้างมันรวบขึ้นชูเหนือหัวแล้วพลิกตัวขึ้นทาบทับมันไว้ทั้งร่าง

 

 

 

"อื้ออ... ทิวกูเอ็บ!!" 

 

 

 

ผมผละปากที่กำลังบดเบียดริมฝีปากบางออกแล้วกัดริมฝีปากล่างมันอย่างแรงจนมีเลือดซึมออกมาให้เห็น ปลายลิ้นร้อนตวัดเลียเลือดที่กำลังซึมออกแล้วประกบจูบปากมันอย่างรุนแรงอีกครั้ง

 

 

 

"อื้ออ..."

 

 

"อื้ออ... ทิว"

 

 

 

มินพยายามดิ้นให้หลุดแต่ด้วยแรงของผมที่มีมากกว่าทำให้มินไม่สามารถต้านทานไหว ผมกัดที่ปากมินอีกครั้งไม่แรงนักเพราะเลือดยังซึมออกมาไม่หยุด รสจูบที่รุนแรงทำให้ผมรับรู้ได้ถึงกลิ่นคาวเลือดของเมียรัก ริมฝีปากผมบดเบียดกับริมฝีปากบางอย่างรุนแรง ลมหายใจร้อนพ่นผ่านผิวหน้ายิ่งกระตุ้นอารมณ์ผมได้ดี ลิ้นร้อนไล่เลียริมฝีปากบางก่อนจะแทรกลิ้นเข้าไปในโพรงปากนุ่มแล้วกวาดลิ้นชิมรสหวานอย่างหื่นกระหาย

 

 

 

"อื้ออ...."

 

 

 

ลิ้นร้อนไล่ต้อนเกี่ยวรัดกันอย่างไม่หยุดพัก ร่างของมินอ่อนระทวยหมดแรงต้านทานผมจึงคลายมือที่จับแขนทั้งสองข้างไว้ให้เปลี่ยนมาคล้องรัดที่คอผมแทน

 

 

 

"อ่าา... ทิวอย่า"

 

 

 

มือสากเลื่อนเข้าไปใต้เสื้อยืดตัวบางลูบไล้วนไปมาโดยไม่ฟังเสียงคัดค้านแต่อย่างใด ปลายนิ้วบดขยี้ตุ่มไตทั้งสองข้างสลับไปมาทั้งบีบทั้งขย้ำทำเอามินครางในลำคอไม่หยุด

 

 

 

"อื้ออ..." 

 

 

 

เราสองคนจูบกันอย่างเร่าร้อนผลัดกันรับผลัดกันรุกไม่มีใครยอมใคร ลิ้นร้อนเกี่ยวพันกันไม่มีหยุดพัก ยิ่งผมจูบรุนแรงเท่าไหร่มินก็จะตอบรับกลับแรงขึ้นเท่านั้น 

 

 

 

ปึ่ก!

 

 

 

แรกกระแทกที่แผ่นหลังเป็นสัญญานว่าผมต้องปล่อยมินให้เป็นอิสระในไม่ช้า ผมรีบตักตวงรสจูบอันเร่าร้อนเป็นครั้งสุดท้ายก่อนจะกดจูบย้ำๆ ซ้ำที่ปากบางและผละออกอย่างน่าเสียดาย

 

 

 

"แฮ่กๆๆ ไอ้ป๋ามึง!" มินหอบหายใจเหนื่อยรีบโกยอากาศเข้าปอดทันที

 

 

"หึหึ เป็นไงเอาอีกรอบไหม" 

 

 

 

ตุบ!!

 

 

 

หมัดขนาดย่อมๆ ทุบเข้าที่ไหล่ผมอย่างแรง เล่นเอาผมเซเล็กน้อย

 

 

 

"ทิวมึง! แฮ่กๆ ไอ้บ้า!"

 

 

 

จุ๊บ จุ๊บ จุ๊บ!

 

 

 

ผมกดจูบลงที่ปากมินด้วยความเร็วติดกันสามครั้งแล้วผละออกก่อนจะพลิกตัวลงมานอนที่เดิมแล้วรวบตัวมินเข้ามากอดไว้แนบอก หน้ามินซบหน้าลงที่อกผม สองมือเลื่อนลงที่ขยำที่ก้นมินด้วยความมันเขี้ยว

 

 

 

งับ!!

 

 

 

"โอ๊ยมิน!!" ผมร้องเสียงหลงเมื่อมินมันใช้ปากกัดเข้าที่อกผมอย่างจัง แม่ง!! เนื้อกูหลุดติดฟันมันไปด้วยไหมเนี่ย!!

 

 

"แหกปากทำไมเดี๋ยวหลานก็ตื่นหรอก!!"

 

 

"ก็มึงกัดกูมันเจ็บนี่หว่า"

 

 

"มึงแกล้งกูก่อน" มินจ้องตาเขม็งมาที่ผม

 

 

 

จุ๊บ!

 

 

 

ผมจูบลงที่หน้าผากมันอีกครั้งโดยไม่สนใจว่ามันจะด่าผมว่าอะไร แต่ผมมันเขี้ยวมันว่ะ

 

 

 

"หึหึ.." ผมหัวเราะในลำคอ

 

 

มินใช้มือลูบที่ปากตัวเองก่อนจะขมวดคิ้วแน่น

 

 

"แม่งเลือดออก" มันบ่นอุบ

 

 

"ไหนดูดิ" ผมแกล้งขอมันดูเหมือนเป็นห่วงทั้งที่รู้อยู่แล้วว่ามันปากแตกชัวร์ 

 

 

"เนี่ย! มึงกัดปากกูเลือดออกเลยใช่ไหม"

 

 

"มาๆ เดี๋ยวกูรักษาให้" ผมก้มลงประกบจูบปากมันเบาๆ อย่างเอาใจก่อนจะใช้ลิ้นเลียที่แผลมัน

 

 

"อื้ออ.. พอเลย" มินสะบัดหน้าหนี มันคงกลัวผมต่ออีกรอบ หึหึ

 

 

"หายเจ็บรึยัง?" ผมใช้ปลายนิ้วลูบที่ปากมันเบาๆ

 

 

"ถ้ากูบอกยังล่ะ มึงจะทำยังไง!" 

 

 

"หึหึ ก็ไม่ทำไงแต่อาจจะจูบมึงอีกรอบก็แค่นั้น" ผมตอบหน้าตาย

 

 

"ไอ้หื่น!" มินต่อว่าผมไม่จริงจังนัก

 

 

 

ฟอดดด...

 

 

 

"อ่าา... ชื่นใจจัง" ผมหอมที่แก้มมินแล้วกอดรัดมันแน่นขึ้น

 

 

"มึงชอบรุนแรงกับกูตลอด" บ่นเสร็จมันก็มุดเข้าที่อกผม ขอกอดมันไว้แบบนี้ตลอดเลยได้ไหมวะเนี่ย!

 

 

"เพราะกูรักมึงไง" ผมพูดด้วยน้ำเสียงเจ้าเล่ห์นิดๆ

 

 

"ถนอมกูบ้างเหอะ!"

 

 

"นี่กูก็ถนอมมึงแบบสุดๆ แล้ว"

 

 

"ถนอมตรงไหน อยู่กับมึงไม่ได้เลือดก็เจ็บตัว"

 

 

"โอ๋ๆ กูทำเพราะรักน่า..."

 

 

"หึ!" เมียใครวะโคตรกวนตีน น่ากัดน่าฟัดสุดๆ หึหึ

 

 

"มึงจะดูสารคดีต่อไหม?"

 

 

"ไม่ดูแล้วกูง่วงอยากพัก"

 

 

"อืม... งั้นนอนไปก่อนเดี๋ยวกูมานอนเป็นเพื่อน"

 

 

"มึงจะไปไหน?" มินเงยหน้าขึ้นมาถาม

 

 

"ไปเข้าห้องน้ำเดี๋ยวมา"

 

 

"อืม... ปิดทีวีด้วยดิ"

 

 

"ได้ครับคุณชาย" พูดจบผมก็ลุกขึ้นหยิบรีโมทมาปิดทีวี ก้มลงไปหอมแก้มเด็กแสบทั้งสองแล้วห่มผ้าให้ใหม่เพราะเล่นเตะผ้าห่มไปกองที่ขากันทั้งคู่เลย

 

 

 

 

 

 

"เฮ้ออ... เกิดมาเป็นไอ้ทิวไม่ง่ายอย่างที่คิด" ผมก้มลงมองเป้ากางเกงตัวเองแล้วถอนหายใจเฮื้อกใหญ่ ใกล้เมียทีไรของกูขึ้นทุกที --"

 

 

 

ผมเข้าห้องน้ำไปจัดการตัวเองเสร็จสรรพ พอโล่งกายสบายใจก็เดินไปหยิบผ้าห่มในห้องนอนแล้วออกมาล้มตัวลงนอนข้างมินบนโซฟาตัวเดิม

 

 

 

"มินขยับมาเดี๋ยวห่มผ้าให้"

 

 

"อืม..." มินขยับตัวเข้าหาผมอย่างว่าง่าย ผมรวบตัวมินเข้ามากอดแล้วกดจมูกลงที่แก้มมินอีกครั้งก่อนจะคล้อยหลับตามมินไป

 

 

 

 

 

 

 

 

 

จุ๊บบ

 

 

"คริคริ.."

 

 

ความเย็นว๊าบที่มือทำให้ผมปรือตาขึ้นมามอง

 

 

"น้องอ้วนจุ๊บๆ อาทิวตรงนี้นะ จุ๊บเลยๆ อึบ!" 

 

 

ภาพที่ผมเห็นคือมิกกี้กำลังประคองอุ้มไอ้เด็กอ้วนให้เกาะที่โซฟาแล้วดึงมือผมไปใกล้ปากไอ้อ้วน

 

 

จุ๊บบ

 

 

"เก่งมากเด็กดี คริคริ" มิกกี้ชื่นชมไอ้อ้วนที่สามารถจูบที่มือผมสำเร็จก่อนจะอุ้มไอ้อ้วนลงไปนั่งลงที่พื้น

 

 

แปะ แปะ ~

 

 

ไอ้อ้วนตบมือรัวๆ เมื่อได้ฟังคำชม 

 

 

 

"หิวนมไหม เดี๋ยวรออาทิวกับอามินตื่นก่อนนะพี่จะบอกอาทิวชงนมให้" มิกกี้ลูบที่หัวไอ้อ้วนอย่างเอ็นดู

 

 

"เราจะเล่นอะไรกันดีล่ะ เดี๋ยวพี่ขอคิดก่อนนะ" มิกกี้พูดแล้วทำท่าคิด ผมก็แอบมองหลานโดยที่หลานเองก็ไม่รู้ตัวว่าผมตื่นแล้ว

 

 

"เฮ้ออ... พี่คิดไม่ออกเลย อืมใช่! อยากดูพี่วาดรูปไหมเดี๋ยวพี่จะวาดให้ดู" 

 

 

ไอ้อ้วนมันยิ้มตอบ ยกมือป้อมๆ สะบัดไปมาเป็นการตอบรับ

 

 

"งั้นเดี๋ยวรอพี่ก่อนนะ พี่ขอไปหาสมุดวาดรูปในกระเป๋าก่อน" มิกกี้พูดบอกไอ้เด็กอ้วนแล้วลุกขึ้นยืนกำลังจะเดินไปในห้องนอนเพราะกระเป๋าอยู่ในนั้น

 

 

"แอ.. แอ๊ะๆ" ไอ้อ้วนทำท่าจะคลานตามมิกกี้ไป มิกกี้หันมามองที่ไอ้อ้วนแล้วรีบเดินกลับมา

 

 

"น้องอ้วนรอพี่ตรงนี้นะ พี่ไปแป๊ปเดียวเดี๋ยวกลับมาครับ"

 

 

"แอ แอ แอ๊ะ!" ไอ้อ้วนไม่ยอมครับ เหมือนมันจะให้มิกกี้อุ้ม โถ... มึงไม่ดูตัวเองเลยเนาะ อีกนิดเดียวมึงจะตัวโตกว่าหลานกูแล้วไอ้อ้วนเอ้ย! 

 

 

"อยากให้พี่อุ้มเหรอ?"

 

 

 

แปะ แปะ ~

 

 

 

ไอ้อ้วนตีมือถูกอกถูกใจ ถ้ามันพูดได้คงตอบว่าใช่เลย แต่หลานผมตอนนี้ค่อนข้างหนักใจ ฮ่าๆ กูล่ะสงสารมิกกี้จริงๆ ต้องอุ้มหมูเดิน

 

 

 

"เอางั้นก็ได้ มาเดี๋ยวพี่จะอุ้มน้องอ้วนไปด้วยกัน" มิกกี้เดินเข้ามาหาไอ้เด็กอ้วน มันรีบอ้าแขนรอเลย

 

 

"อึ่บ!!" มิกกี้ออกแรงอุ้มไอ้อ้วนขึ้นสุดกำลัง ภาพที่ผมเห็นคือแขนทั้งสองข้างของมิกกี้สอดเข้าไปใต้รักแร้ไอ้อ้วน สองมือประสานจับกันแน่นเพื่อล็อคตัวไอ้อ้วนไว้ แต่ขาไอ้อ้วนนี่ดิยังลากกับพื้นอยู่เลย ฮ่าๆๆ โอ๊ย!! กูขำยิ่งกว่าสารคดีสัตว์โลกอีก

 

 

"ทำไมน้องอ้วนตัวหนักจัง นั่งลงก่อนนะเดี๋ยวพี่ลองอุ้มอีกที" มิกกี้ค่อยๆ วางไอ้อ้วนลงที่พื้น มันมองตามมิกกี้ตาละห้อย

 

 

"ลองอีกทีเนอะ" มิกกี้ออกแรงอุ้มไอ้อ้วนอีกครั้ง รวมพลังสุดแรงเกิดแต่ผลที่ได้คือ...

 

 

"พี่ว่าเรานั่งเลยตรงนี้รออามินกับอาทิวตื่นดีกว่าเนอะ เดี๋ยวอาทิวตื่นพี่ค่อยไปเอาสมุดวาดรูปมาวาดการ์ตูนให้ดูนะ" มิกกี้ยิ้มแห้งก่อนจะลูบที่หัวไอ้อ้วนอย่างเอ็นดู

 

 

 

ผมเห็นสภาพแล้วสงสารหลานจับใจ แต่อยากรู้เหมือนกันว่ามิกกี้จะทำยังไงต่อ เงียบครับ เหมือนมิกกี้กำลังใช้ความคิดส่วนไอ้อ้วนก็รอให้พี่ชายอุ้ม มันคลานเข้าไปหามิกกี้แล้วนั่งเขี่ยขวดนมเล่นอย่างเจียมตัวอยู่เงียบๆ กับขวดนมดีกว่าอะไรประมาณนี้

 

 

 

"หิวนมเหรอ?" มิกกี้ถามอย่างเป็นห่วง

 

 

"มา.. หม่ำ"

 

 

"งั้นเดี๋ยวพี่ลองปลุกอาทิวให้ก่อนนะ เพราะถ้าปลุกอามินพี่ว่าน้องอ้วนไม่ได้กินนมแน่นอน"

 

 

 

ผมรีบหลับตาลงแล้วแกล้งหลับต่อแบบไม่รู้เรื่อง สักพักนึงมือน้อยๆ ของหลานชายก็จับเข้าที่แขนของผม

 

 

 

"อาทิวฮะ" มิกกี้เขย่าแขนผม

 

 

"อาทิวฮะตื่นได้แล้วฮะ" ผมยังนอนนิ่งแต่มินมันเริ่มขยับตัวแล้วมันก็หลับต่อโดยไม่สนใจอะไร เมียกูนอนแบบไม่สนใจโลกจริงๆ

 

 

"อาทิวฮะ น้องอ้วนหิวนมแล้ว"

 

 

 

ผมเริ่มสงสารหลานตัวเอง ทนไม่ไหวเลยต้องทำเป็นรู้สึกตัวแล้วตื่นลืมตาขึ้นมามองมิกกี้ที่จับแขนผมเขย่าไม่หยุด

 

 

 

"อืม... ว่าไงครับ ตื่นนานรึยัง?" ผมเอื้อมมือไปลูบที่หัวหลานเบาๆ

 

 

"ตื่นนานแล้วฮะ น้องอ้วนหิวนมฮะอาทิว" มิกกี้รีบบอกความต้องการทันที

 

 

"มิกกี้รู้ได้ไงครับว่าน้องหิวนม?" ผมแกล้งถาม

 

 

"รู้ฮะ น้องบอกหม่ำๆ ฮะ"

 

 

"หึหึ น้องบอกแบบนั้นจริงอ่ะ"

 

 

"จริงฮะ น้องบอกหม่ำๆ แต่พูดไม่ชัดหรอกน่ะฮะ น้องจับขวดนมมิกเลยคิดว่าน้องคงจะหิวนมฮะ"

 

 

"หึหึ เก่งมาก ช่างสังเกตุดีจริงๆ มิกกี้เลี้ยงน้องแทนอาได้ดีมากครับ"

 

 

"ฮะ มิกเลี้ยงน้องได้" มิกกี้ยิ้มด้วยความภาคภูมิใจ

 

 

"เดี๋ยวอาไปชงนมให้นะ"

 

 

"ฮะอาทิว เดี๋ยวมิกจะเฝ้าน้องเองฮะ"

 

 

"แอะ แอ๊ะ.." ไอ้อ้วนเหมือนอยากจะพูดอะไร แต่กูฟังมึงไม่รู้เรื่องหรอกนะอ้วน ไว้พูดภาษาเดียวกับกูได้เมื่อไหร่ค่อยมาบอกกูอีกทีแล้วกัน

 

 

 

 

ผมลุกขึ้นจากโซฟาแล้วห่มผ้าให้มิน มิกกี้ก็ช่วยผมจับผ้าห่มคลุมที่เท้าให้อาสุดที่รักก่อนจะใช้นิ้วชี้แนบที่ปากตัวเองแล้วทำเสียงจุ๊ๆ เป็นอันรู้กันว่าเราสามคนไม่ควรส่งเสียงดังเพราะอาจจะทำให้มินตื่น ผมยิ้มขำในความน่าเอ็นดูของหลานชายผมคนนี้จริงๆ

 

 

 

"รอแป๊ปนึงนะครับ"

 

 

"ได้ฮะ"

 

 

 

ผมก้มลงหยิบขวดนมจากมือไอ้เด็กอ้วน อันแน่! มึงอย่ามายิ้มให้กูทำดีหวังผลล่ะซิ กูรู้นะว่ามึงอยากกินนม ชีวิตนี้มึงเคยอารมณ์ไม่ดีบ้างไหมวะ ยิ้มเก่งจังเลยเว้ย! ผมใช้นิ้วจิ้มที่หัวมันเบาๆ ด้วยความหมั่นใส้ ไอ้อ้วนเอ้ย!

 

 

 

 

ผมเดินถือขวดนมเข้าไปในครัว จัดการล้างขวดนมที่ใช้แล้วอย่างสะอาดก่อนจะกดน้ำร้อนลวกขวดนมจับเขย่าๆ แล้วเทออกอยู่สามสี่ครั้งเสร็จแล้วก็จับจุ่มลงในหม้อที่ต้มน้ำอุ่นทิ้งไว้สักพัก ระหว่างรอผมก็เดินไปหยิบขวดนมอันใหม่มาชงนมให้ไอ้อ้วน จัดขวดใหญ่ไฟกระพริบไปเลยจะได้ไม่ต้องชงบ่อย พอได้นมที่ต้องการผมก็ไปหยิบผลไม้ในตู้เย็นมาจัดการปลอกเปลือกแล้วหั่นเป็นชิ้นขนาดพอกินจัดใส่จานให้มิกกี้ นมพร้อม ผลไม้พร้อม ผมจึงเดินไปหยิบขวดนมที่แช่น้ำอุ่นไว้ขึ้นไปตากพักบนตะแกรงเพื่อทิ้งไว้ให้ขวดนมแห้งพร้อมใช้งานในครั้งต่อไป พอทุกอย่างเสร็จเรียบร้อยผมก็หยิบจานผลไม้และขวดนมถือเดินออกมาข้างนอก

 

 

 

 

"เย้ๆ อาทิวมาแล้ว"

 

 

"หึหึ ดีใจขนาดนั้นเชียว"

 

 

 

ผมวางจานผลไม้ลงที่พื้นให้มิกกี้ อย่าถามว่าโต๊ะวางของไปไหน นู้นน... ในห้องทำงานมินเป็นคนจัดการย้ายไปให้ไกลไอ้อ้วนเพราะกลัวมันหัวฟาดบ้าง กลัวมันคลานชนโต๊ะบ้าง ผลสุดท้ายเลยย้ายไปไว้ในห้องทำงานผม หึ! ไอ้อ้วนมันกินพื้นที่ส่วนตัวผมไปเยอะเลย

 

 

 

"นมน้องล่ะฮะ" มิกกี้ถามด้วยความเป็นห่วงกลัวว่าไอ้อ้วนจะไม่ได้กินนม

 

 

 

หึหึ ขวดนมผมยึดไว้ก่อนขอแกล้งไอ้อ้วนแป๊ปเพื่อความสนุนส่วนตัวของผมเอง กร๊ากกก

 

 

 

"อ้วนคลานมานี่ม่ะ"

 

 

 

ไอ้เด็กอ้วนคลานมาหาผมทันที มันรู้งาน มันรู้ว่าในมือผมมีนมอุ่นๆ หวานฉ่ำรอมันอยู่

 

 

 

"ไหนอยากกินนมต้องทำไงก่อน"

 

 

"แอ.. แอ๊ะ มะ..หม่ำ" ไอ้อ้วนพูดภาษาเทพอีกแล้วแต่มือมันกำลังทำตามที่ผมกับมินเคยสอน

 

 

"ยกสูงๆ ค้างไว้ เออแบบนั้นแหล่ะดีมาก"

 

 

"ว๊าวว... น้องอ้วนทำท่าอะไรเหรอฮะอาทิว" ฮ่าๆ ถ้ามิกกี้จะงงก็ไม่แปลกหรอก เพราะไอ้อ้วนมันแค่ทำท่าจับมือตัวเองแล้วยกขึ้นยกลงเท่านั้น แต่นั่นก็หมายความว่ามันกำลังยกมือไหว้ผม

 

 

"ธุจ้าครับ ถ้าเป็นเด็กๆ ผู้ใหญ่จะชอบสอนให้ธุจ้าครับ"

 

 

"อ่อ... แล้วธุจ้าหมายความว่ายังไงเหรอฮะอาทิว?"

 

 

"ก็ความหมายเดียวกันกับขอบคุณนั่นแหล่ะครับ เป็นการสอนให้ไหว้ขอบคุณเวลาที่ผู้ใหญ่ให้ของเด็ก" ผมบอกมิกกี้

 

 

 

 

 

ผมก็ไม่รู้วิธีสอนเด็กอะไรมากมายหรอกครับ รู้แค่นี้แหล่ะเพราะเคยเห็นผู้ใหญ่หรือพ่อแม่ที่บ้านสอนลูกๆ หลานๆ มายังไงก็เลยลองเอามาสอนไอ้อ้วนดู ถ้าจะให้ผมสอนเป๊ะๆ ตามหลักการเลี้ยงเด็กพูดได้เลยว่ายาก เพราะพ่อแม่สมัยนี้การเลี้ยงดูและวิธีสอนลูกค่อนข้างแตกต่างกันออกไป แต่ละบ้านสอนลูกแบบไหนก็ว่ากันไปตามนั้นไม่มีอะไรถูกผิดหรือกฏที่ตายตัว สุดท้ายแล้วต่อพ่อแม่สอนมายังไงก็ขึ้นอยู่กับตัวของเด็กคนนั้นอยู่ดีว่าโตมาแล้วจะเป็นคนดีของสังคมไหมก็แค่นั้น ส่วนไอ้เด็กอ้วนนี่ผมก็คงไม่ฟันธงอะไรเพราะอนาคตมันผมไม่สามารถหยั่งรู้ได้หรอก ถ้ามันโตมาเป็นคนดีไม่เที่ยวไปสร้างความเดือนร้อนให้ใครในอนาคตผมก็ดีใจล่ะ

 

 

 

 

"น้องอ้วนเก่งจังเลยฮะ"

 

 

"อยากดูอีกไหม?" ผมถามมิกกี้

 

 

"อยากดูฮะอยากดู"

 

 

"อ้วนมานี่ม่ะ" ผมวางขวดนมไว้ข้างตัวแล้วอุ้มไอ้เด็กอ้วนมานั่งหันหน้าเข้าหาผม

 

 

"อ้วนตบมือ"

 

 

 

แปะ แปะ~~ 

 

 

 

"อ้วนธุจ้าสวยๆ อีกทีเร็ว"

 

 

ไอ้อ้วนทำตามคำสั่งอย่างว่าง่าย

 

 

"เก่งมากๆ งั้นเอาท่าไม้ตายเลย"

 

 

หึหึ มึงทำท่านี้กูเห็นมึงทำทีไรกูฮาทุกที 

 

 

"ไหนอ้วนแกล้งตายดิ"

 

 

 

--" ความรู้สึกอ้วนในตอนนี้

 

 

(อ้วนอยากบอกว่าจำใจต้องทำเพราะลุงคนนั้นมีขวดนมที่อ้วนหวงแหนเป็นตัวประกัน)

 

 

 

"สุดยอดเลย น้องอ้วนแกล้งตายได้เหมือนมากเลยฮะ" 

 

 

 

ท่าที่ไอ้อ้วนทำอยู่ตอนนี้คือการนอนหงายท้องแล้วทำตัวนิ่งอยู่กับพื้น แต่มันไม่ยอมหลับตานะ มันแกล้งตายแบบขึ้นอืดน่ะ ฮ่าๆๆ

 

 

"มึงนี่เกินคาดจริงๆ เพื่อนมนี่ยอมทำได้ทุกอย่างกูล่ะยอม" 

 

 

 

ไอ้อ้วนมันพลิกตัวนอนคว่ำแล้วดันตัวอันอวบอ้วนของมันลุกขึ้นนั่งแล้วปีนป่ายพยายามจะมานอนที่ตักผม ดูมันทำๆ อยู่เป็นรู้งานสุดแบบนี้ไปอยู่ที่ไหนก็ไม่อดตายแน่ๆ

 

 

 

"ทำอะไรอ่ะทิว" มินงัวเงียตื่นขึ้นมาถาม 

 

 

"ตื่นแล้วก็ไปล้างหน้าก่อนไป" 

 

 

"อ้วนไปนอนทำไรตรงนั้น?" มินถามไอ้อ้วน พอมันเห็นมินแค่นั้นแหล่ะรีบคลานออกจากตักผมทันที 

 

 

"เฮ้ยๆ ไม่เอานมแล้วใช่ไหม" ไอ้อ้วนหันกลับมามองที่ผม มันหยุดมองสักพักแล้วมันก็คลาดต่อเพื่อไปหามิน อ้าว! ไอ้นี่นิวอนซะแล้ว

 

 

"ไอ้ป๋ามันแกล้งอะไร หื้อ?" มินอุ้มไอ้อ้วนขึ้นไปนั่งบนตัก

 

 

"อามินฮะ น้องอ้วนธุจ้ากับทำท่าแกล้งตายได้ด้วยนะฮะ"

 

 

"ไงล่ะ เก่งใช่ไหม อาเป็นคนสอนเองแหล่ะ" มินยืดอกรับคำชมอย่างภาคภูมิใจ 

 

 

 

เมียกูนี่แหล่ะเป็นคนสอน อะไรที่คนปกติเขาไม่ทำมันสอนหมด นี่ผมยังแอบคิดในใจว่าแบบนี้เขาเอาไว้สอนคนรึเปล่าวะ

 

 

 

ฟอดดด...

 

 

 

ไอ้เด็กอ้วนหัวเราเอิ๊กอ๊าก มันนอนให้มินฟัดได้ตามใจ อ้อนเมียกูเก่งจริงๆ นะมึง!

 

 

 

"อ๊ะ" มินลูบปากตัวเองเบาๆ เพราะโดนไอ้อ้วนใช้มือป้อมๆ ของมันขย้ำเข้าที่ปากตอนมินก้มลงไปฟัดแก้ม

 

 

"อามินปากไปโดนอะไรมาฮะมีแผลด้วย" มิกกี้ลุกขึ้นแล้วเดินเข้าไปหามิน

 

 

"เอ่อ... อาเดินไม่ระวังน่ะเลยหกล้ม" มินตอบแล้วหันมามองผม สายตามันนี่จ้องเขม็งเลย ฮ่าๆๆ มึงอยากกวนตีนกูก่อนนะครับที่รัก

 

 

"เจ็บมากไหมฮะอามิน?"

 

 

"ไม่เจ็บแล้วครับ" มินยิ้มแล้วลูบหัวหลานรักอย่างเอ็นดู

 

 

"น้องอ้วนอย่าจับตรงนี้นะ อามินจะเจ็บรู้ไหมครับ" มิกกี้หันไปพูดกับไอ้อ้วนที่นอนนิ่งอยู่บนตักมิน

 

 

"หึหึ โดนพี่ชายดุเลยสมน้ำหน้า" ผมพูดขำๆ 

 

 

"ไม่ต้องมาทำหน้าเศร้าเลย จะกินนมใช่ไหม ทิวเอานมไอ้อ้วนมาดิ" มินแกล้งดุไปงั้นแหล่ะ สุดท้ายแล้วมินมันก็ตามใจไอ้อ้วนเหมือนเดิม

 

 

"หึ! ไอ้นี่มันยอมทิ้งนมไปหามึงเพราะมันรู้ว่ายังไงมึงก็ต้องตามใจมันทุกอย่าง" ผมพูดแล้วยื่นขวดนมไปให้มิน

 

 

"ก็ใช่ดิ มึงชอบแกล้งมันแถมมึงชอบดุมันจะตาย อ้วนมันเลยชอบอยู่กับกูไง เนอะอ้วนเนอะ"

 

 

"ไม่จริงฮะ อาทิวใจดีมากเลยนะฮะ พอมิกบอกอาทิวว่าน้องอ้วนหิวนมอาทิวก็รีบไปชงนมให้น้องอ้วนตลอดเลยนะฮะ จริงไหมฮะอาทิว" มิกกี้เดินมาหาผม ผมอุ้มมิกกี้ขึ้นมานั่งบนตักแล้วหอมที่แก้มหลานฟอดใหญ่ รางวัลจากอาทิวสุดหล่อ

 

 

"หึหึ จริงครับ" ผมลูบหัวมิกกี้อย่างเอ็นดู ทำดีมากหลานรักขออา ส่วนไอ้อ้วนนอนดูดนมตาแป๋วไม่สนใจใครทั้งนั้นแหล่ะเพราะตอนนี้มันได้ขวดนมไปครอบเป็นที่เรียบร้อยแล้ว

 

 

"อะไรมิกกี้ เข้าข้างอาทิวซะงั้น"

 

 

"ก็น้องอ้วนรักอามินแล้ว มิกก็เลยต้องรักอาทิวฮะ เดี๋ยวอาทิวจะน้อยใจ" 

 

 

"ฮ่าๆๆ แบบนี้ก็ดีเหมือนกันเนอะ"

 

 

 

เราสองคนหัวเราะกับคำตอบของมิกกี้ ผมนี่ไม่อยากให้หลานโตเลยรู้สึกอย่างให้น่ารักน่าเอ็นดูแบบนี้ตลอดไป ความใสซื่อของเด็กถ้าทำให้ผมได้ขำได้หัวเราะแบบนี้ทุกวันคงจะดีไม่น้อย

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

"ทิวเย็นนี้เราจะกินอะไรกันดี?" มินหันมาถามผม

 

 

 

ตอนนี้มิกกี้กำลังเล่นกันไอ้อ้วนที่พื้น กำลังทำตามสัญญาที่ให้ไอ้อ้วนไว้คือวาดรูปให้ไอ้อ้วนดู

 

 

 

"มึงล่ะอยากกินอะไร?"

 

 

"ไม่รู้ดิ"

 

 

"คิดซิว่าอยากกินอะไร จะกินที่นี่ให้กูทำให้หรืออยากออกไปกินข้างนอก"

 

 

"งั้นพาหลานไปกินเอ็มเคไหม ไปเดินเล่นที่ห้างด้วย พรุ่งนี้มิกกี้ก็ต้องกลับบ้านแล้วเผื่อหลานอยากได้อะไรจะได้ซื้อให้หลานเอากลับบ้านไปด้วย"

 

 

"อืม ตามใจมึง เดี๋ยวกูเข้าไปทำงานก่อนแล้วจะไปตอนไหนก็เดินเข้าไปเรียกที่ห้องแล้วกัน"

 

 

"โอเค" มินยิ้มกว้างทันที 

 

 

 

ฟอดดด..

 

ผมหอมแก้มมินให้มันสียอาการเล่นๆ ก่อนจะเดินยิ้มสบายใจเข้าไปในห้องทำงาน เรื่องเสียเงินขอให้บอกเมียผมครับ มินถนัดสุด หึหึ

 

 

 

 

ผมนั่งทำงานเพลินจนลืมเวลา มองนาฬิกาอีกทีเกือบบ่ายสามโมง เสียงหัวเราะจากข้างนอกเงียบลงไปเมื่อไหร่ผมก็ไม่ทันสังเกตุ ผมวางปากกาลงบนโต๊ะแล้วใช้นิ้วคลึงนวดเบาๆ ที่หัวคิ้วคลายความเมื่อยล้า ใช้สายตาอ่านเอกสารนานๆ เล่นเอาผมต้องปรับสายตาใหม่เลยทีเดียว ผมเอนหลังพิงพนักเก้าอี้แล้วหลับตาลง ขอพักสักแป๊ปค่อยพาสามแสบออกไปกินข้าวแล้วกัน

 

 

 

ร่างกายที่ถูกใช้งานนานๆ สายตาที่คอยจดจ้องเอกสารเพื่ออ่านสัญญาต่อเติมร้านฉบับแก้ไขทำเอาผมปวดหัวอยู่ไม่น้อย ผมพักสายตาได้สักพักก็รู้สึกว่ามีอะไรมาเกาะที่ขา ไอ้เหี้ย!! อย่าบอกนะว่ากูโดนผีอำ อร๊ากก... กูกลัว *~*!!

 

 

 

 

"เฮ้ย!! ไอ้อ้วน!" ผมร้องขึ้นด้วยความตกใจเมื่อลืมตาตื่นขึ้นมาเจอไอ้อ้วนกำลังเกาะขาผมแล้วพยายามจะยืน แม่ง! มาเกาะซะกูตกใจเลยดีนะกูไม่เผลอถีบเอาน่ะ

 

 

 

 

คือตอนผมเข้ามาในห้องทำงานผมไม่ได้ปิดประตูห้องหรอกครับ เพราะผมต้องคอยฟังเสียงแก๊งสามแสบว่ามีใครชวนกันเล่นอะไรที่มันอันตรายรึป่าว โดยเฉพาะอ้หัวหน้าแก๊งมันตัวนี้ดื้อสุดบางทีก็พากันเล่นแรงๆ ผมเลยต้องคอยระวังเพราะกลัวเกิดอุบัติเหตุ ไว้ใจมันได้เหรอ หึหึ

 

 

 

 

"ไม่ต้องมายิ้มเลย ไม่ได้นอนกับหัวหน้าแก๊งข้างนอกรึไง หื้อ" ผมอุ้มไอ้อ้วนขึ้นมานั่งบนโต๊ะทำงาน

 

 

 

แปะ!

 

 

 

"นี่แน่ะ" ผมตีที่หน้าผากไอ้อ้วนไม่แรงนัก

 

 

"อ่ะ แอ๊ะ.." มันพยายามจะคว้ามือผมไปจับ

 

 

"สู้เหรอๆ เดี๋ยวจะโดน!" ผมแกล้งขยับมือไปมาหลอกล่อไอ้อ้วน มันก็พยายามจะคว้ามือผมแต่ก็ทำไม่สำเร็จ

 

 

"ฮ่าๆๆ อย่าริอาจสู้กับกูครับอ้วน รออีกสิบปีค่อยมาท้ากูต่อยนะ หึหึ"

 

 

 

ไอ้อ้วนหยุดนิ่ง

 

 

 

"ทำไม! ไม่พอใจแค่นี้มองหน้าเหรอวะ!!" ผมแกล้งดุมัน มันมองผมแล้วก็....

 

 

"เฮ้ย! อย่าร้องนะ ฮึ่บๆ เลย" 

 

 

 

เอาแล้วกู! มันเบ๊ะปากแล้ว... อย่านะเว้ย! 

 

 

 

"โอ๋ๆ ไม่แกล้งแล้วไม่แกล้ง อ่ะอยากจับก็จับ" ผมยื่นมือให้มันจับอย่างง่ายดาย กลัวมันแหกปากร้องเลยต้องยอมมันไปก่อน

 

 

"อ้าว! ไม่จับแล้วเหรอวะ" ไอ้อ้วนมันไม่จับซะงั้น มันทำท่าจะให้ผมอุ้มอย่างเดียวเลย

 

 

"หึหึ หลายเรื่องนะมึงเนี่ย มาๆ อุ้มก็อุ้ม" พอผมทำท่าจะอุ้มมันก็ดีใจใหญ่ ทำท่ารีบกระโจนเข้าหาผมทันที

 

 

"อุ้มแล้วจะให้พาไปไหนล่ะทีนี้" ผมมองไปรอบๆ ห้อง จะอุ้มมันพาเดินเล่นในห้องนี้เหรอวะ ใช่เหรอ!

 

 

"งั้นจะพาไปปลุกแก๊งมึงล่ะกันจะได้เตรียมตัวออกไปกันข้าวข้างนอก"

 

 

 

 

ผมอุ้มไอ้อ้วนเดินวนห้องทำงานอยู่รอบนึง มันมองผมแล้วยิ้มชอบใจก่อนจะซบหน้าลงแนบอกผม ไอ้นี่มันขี้อ้อนดีจริงๆ ผมเดินออกมาจากห้องทำงาน มินกับมิกกี้นอนกองกอดกันอยู่ที่พื้น ผมเดินเข้าไปใกล้แล้วนั่งยองๆ ลงข้างมิน วางไอ้อ้วนให้นั่งทับตัวมินก่อนจะเริ่มปลุกไอ้หัวหน้าแก๊งสุดโหดให้ตื่น

 

 

 

 

จุ๊บ จุ๊บ จุ๊บ~

 

 

 

ผมจูบรัวๆ ลงที่แก้มมิน ไอ้อ้วนก็ใช้มือตีลงที่แขนมิน เราสองคนช่วยกันปลุกครับ 

 

 

 

"อื้ออ... อะไรทิว" มินงัวเงียตื่นขึ้นมามอง ไอ้อ้วนยังไม่เลิกตีอีก เดี๋ยวมึงก็โดนหัวหน้าแก๊งสั่งฆ่าทิ้งหรอก

 

 

"กูป่าวนะ ไอ้อ้วนมันบอกให้กูพามันมาปลุกมึง"

 

 

"อื้ออ... รู้แล้วๆ เดี๋ยวตื่น" มินตอบ

 

 

"หิวข้าวรึยัง?" ผมอุ้มไอ้อ้วนออกจากตัวมิน มิกกี้เริ่มขยับตัวเล็กน้อยแต่ก็นอนต่อ

 

 

"มึงหิวแล้วเหรอ แล้วไอ้อ้วนมันไปอยู่กับมึงได้ไง เมื่อกี้มันยังนอนอยู่กับกูอยู่เลยนิ" มินลุกขึ้นนั่งแล้วทำตาปรือหัวฟูฟ่อง หึหึ เมียกูทำอะไรก็ดูดีไปหมด

 

 

"นี่มึงตื่นหรือว่าฝันอยู่หึ! มันคงหิวนมมั้งเลยคลานเข้าไปปลุกกูถึงในห้องทำงาน"

 

 

"คลานไปเองเลยเหรอวะ เก่งมากอ้วน" มินชมไอ้อ้วน ไอ้นี่ก็รีบคลานเข้าหาเลยดิครับ แหม!! มึงนี่อ้อนเมียกูหนักไปแล้วนะเว้ย!!

 

 

 

มนุษย์เด็กตัวอ้วนป้อมรีบคลานหาอ้อมกอด... อ้อมกอด... เมียกู!! ไอ้อ้วนนี่มันร้ายนัก!!

 

 

 

ฟอดด.. ฟอดด...

 

 

 

"อ่า.. อ้วนตัวหอมน่าเจี๊ยะมาก งับๆๆ กัดกินเลยดีไหมเนี่ย"

 

 

 

ไอ้อ้วนหัวเราะเอิ้กอ๊ากพยายามดิ้นหนีปากนุ่มๆ --"

 

 

ปากนุ่มๆ ของเมียกูนะนั่นน่ะ --"

 

 

 

"ลุกขึ้นไปล้างหน้าล้างตาก่อนไป"

 

 

"เดี๋ยวก่อนดิ ขอแกล้งไอ้อ้วนก่อน ง่ำๆๆ กินหมูชุบแป้งทอดสองคำ"

 

 

"พอได้แล้ว! เลิกเล่นแล้วไปล้างหน้าล้างตาซะจะได้ออกไปกินข้าว" 

 

 

"เออๆ ก็ได้ แล้วมิกกี้ล่ะ" มินหันไปมองหลานที่นอนหลับอยู่ข้างๆ

 

 

"เดี๋ยวมึงกับกูแต่งตัวเสร็จค่อยมาปลุกมิกกี้อีกที ให้หลานนอนไปก่อน"

 

 

"อืม.. อ้วนไปด้วยกันไหม?"

 

 

"ไม่ต้องเอามันไป เดี๋ยวกูพามันไปชงนมแล้วให้มันกินนมรอ"

 

 

"วันนี้ไอ้ป๊ามันดุเนอะอ้วนเนอะ" มินหันไปคุยกับไอ้อ้วน ไอ้นี่ก็เข้าใจที่เมียกูพูดทุกอย่างจริงๆ นะมึง!

 

 

"วางไอ้อ้วนลงแล้วไปล้างหน้าเปลี่ยนชุดซะ" ผมออกคำสั่ง

 

 

"อืมๆ รับทราบแล้วคร๊าบท่าน ดุฉิบหาย!" พูดจบมินก็ลุกขึ้นแล้วบิดขี้เกียจไปมาก่อนจะเดินเข้าไปในห้องนอน

 

 

"อ้วนไปกินนม" ผมหันไปสั่งไอ้อ้วนต่อ

 

 

"อ้วนไปกับพี่ไหม?" มินทำหน้าทะเล้นเชิญชวนไอ้อ้วน

 

 

 

ไอ้อ้วนมันมองผมสลับกับมิน ผมนั่งจ้องมันนิ่ง ลุ้นว่ามันจะไปกับใคร อย่านะเว้ย!! กูเอาจริงนะเว้ยไอ้อ้วน ถ้ามึงขัดคำสั่งกูล่ะก็... หึ!!

 

 

 

 

มันยังนิ่งอยู่ครับ อาการแบบนี้คงกำลังเลือกอยู่ว่าจะเลือกนมหรือเลือกหัวหน้าแก๊งดีนะ แล้วในที่สุดมันก็ตัดสินใจได้ มันคลานมาหาผมว่ะ ฮ่าๆ ไอ้นี่เห็นแก่ของกินดีเว้ย รอดตัวไปนะมึงแบบนี้เขาเรียกอยู่เป็นไม่ทำให้กูโกรธคือดีที่สุด ทำดีมากเลยอ้วน หึหึ

 

 

 

 

หลังจากหลอกล่อไอ้อ้วนไปกินนมเป็นอันสำเร็จตามแผน ให้มินอาบน้ำแต่งตัวก่อน พอมินอาบเสร็จผมก็จัดการอาบน้ำให้ไอ้อ้วนและตัวเอง รีบอาบรีบขึ้นเดี๋ยวไอ้อ้วนมันเพลิน เสร็จแล้วก็ออกมาแต่งตัวผมก็ให้มินเดินไปปลุกมิกกี้มาอาบน้ำ มิกกี้เดินขยี้ตาหัวฟูถือผ้าเช็ดตัวเดินเข้าห้องน้ำไป แม่งอากับหลานโคตรเหมือนกันเลยว่ะ มิกกี้นี่ก็มินย่อส่วนดีๆ นี่เอง แถมหน้าตามาทางพี่ชายมินเต็มๆ

 

 

 

 

พอมิกกี้อาบเสร็จก็ใส่เสื้อผ้าที่มินเตรียมไว้ให้ แต่งหล่อหวีผมอีกนิดเป็นอันเสร็จพร้อมออกเดินทาง ช่วงนี้แหละที่โคตรวุ่นวาย ทั้งคนทั้งรถเข็นเด็กสัมภาระเพียบ!! ออกจากบ้านทีเหมือนจะไม่กลับบ้านสามสี่วัน ของโคตรเยอะ!! --"

 

 

 

 

เฮ้ออ... เลี้ยงเด็กนี่ไม่ง่ายเลยจริงๆ กูการันตีด้วยตัวเองนี่แหล่ะ คิดย้อนดูอีกที รู้สึกดีใจที่ได้เมียเป็นผู้ชายเว้ยเฮ้ย ฮ่าๆๆ ไม่ต้องมีลูกดีที่สุดล่ะตอนนี้ รู้สึกรักเมียมากขึ้นทันที

 

 

 

 

มินจ๋าของไอ้ป๋าทิว^^

 

 

TBC.

 

 

เหนื่อยแทนป๋าทิวจัง ฮ่าๆๆ

 

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น

}