@ระฆังสีรุ้ง

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ตอนที่ 8

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 107

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 22 พ.ค. 2562 20:47 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 8
แบบอักษร

📲 ติ๊ด ตี่ ดี ดิ๊ด ( มโนว่าเป็นเสียงโทรศัพท์ )

 

“ฮัลโหลค่ะ” เรากดรับสายทั้งทั้งที่ไม่รู้ว่าคนที่โทรมาคือใคร

 

“ฮัลโหล ทำอะไรอยู่ครับ” เสียงทุ้มของปลายสายตอบกลับมา แต่รู้สึกว่าเสียงคุ้นๆ

 

“กำลังนอนอยู่ค่ะ นี่ใครโทรมาหรอคะ” เราพูดแบบงัวเงีย เพราะร่างกายที่อ่อนเพลียต้องการพักผ่อนเป็นอย่างมาก

 

“อ่าว พี่บิ๊กไงครับน้องเพลง ทำไมจำเสียงพี่ไม่ได้ แบบนี้พี่น้อยใจนะ” พี่บิ๊กพูดน้ำเสียงนอยๆ

 

“โอ๋ๆ อย่าน้อยใจนะคะ พอดีเพลงนอนอยู่เลยไม่ได้ดูชื่อที่หน้าจอ แล้วพี่บิ๊กมีอะไรรึป่าวคะ โทมาหาเพลงดึกดื่นป่านนี้”

 

“พอดีพี่จะชวนน้องเพลงไปงานวันเกิดเพื่อนพี่เป็นเพื่อนพี่หน่อยน่ะครับ อิก 2 วัน”

 

“เอ่อพี่บิ๊ก คือ..เพลงขอไม่ไปได้ไหมคะ เพลงไปเพลงก็ไม่รู้จักใครเลย แล้วอิกอย่างพี่บิ๊กก็รู้ว่าเพลงต้องทำงานด้วย”

 

“โถถถ น้องเพลงครับถือซะว่าสงสารพี่เถอะนะครับ ถ้าเกิดว่าพี่พาน้องเพลงไปด้วยไม่ได้ พวกมันจะจับพี่แก้ผ้าแล้วถ่ายรูปประจานพี่ลงเฟสเลยนะ” พี่บิ๊กใช้น้ำเสียงออดอ้อนให้เราใจอ่อน

 

“เดี๋ยวนะ แล้วเกี่ยวอะไรกับเพลงด้วยคะ ทำไมพวกพี่เขาถึงต้องบังคับพี่ให้พาเพลงไปด้วยให้ได้” เราไม่เข้าใจว่าทำไมพวกเขาถึงอยากเจอเรา ทั้งทั้งที่ไม่เคยรู้จักกัน

 

“คืองี้ครับ พอดีพวกมันว่าพี่ว่าช่วงนี้หายหน้าหายตาไปไหนทำไมเวลาพวกมันชวนไปกินเหล้าแล้วพี่ไม่ค่อยไป พี่ก็เลยบอกพวกมันว่าตอนนี้พี่กำลังตามจีบสาวอยู่เลยไม่ค่อยมีเวลาว่างไปกินเหล้ากับพวกมัน คราวนี้พวกมันก็เลยอยากเห็นว่าผู้หญิงคนที่พี่ตามจีบอยู่หน้าตาเป็นยังไง เพราะพี่ไม่เคยจีบผู้หญิงคนไหนมาก่อน พี่ก็เลยมาขอร้องน้องเพลงให้ไปกับพี่ไงครับ น้า น้าครับสุดที่รักของพี่ ไปกับพี่หน่อยนะไม่งั้นพี่ต้องแย่แน่ๆเลย” พี่บิ๊กทำเสียงออดอ้อนเราใหญ่เลย หืมมม สุดที่รักของพี่ก็มา ตายๆ แค่อ้อนธรรมดาก็ใจอ่อนจะตายและ ☺️

 

“เฮ้อ ก็ได้ค่ะเพลงไปก็ได้แต่มีข้อแม้นะคะ”

 

“เย้ จริงนะครับ ว่าแต่ข้อแม้อะไรหรอครับ” เสียงปลายสายโห่ร้องด้วยความดีใจ

 

“เพลงยอมไปกับพี่บิ๊กก็ได้ แต่พี่บิ๊กต้องไปส่งเพลงที่ผับพี่เจมส์ก่อน 5ทุ่มนะคะ โอเคไหม”

 

“โอเคครับแค่นี้สบายมาก อ้อ พี่ลืมบอกงานนี้ไอ้บีมก็ไปนะ น้องเพลงไม่ต้องกลัวว่าจะเหงา”

 

“ดีเหมือนกันค่ะ เพลงจะได้มีเพื่อนคุย”

 

“งั้นเดี๋ยววันงานพี่จะเข้าไปรับตอนเย็นๆนะครับ เราจะได้ไปกินข้าวด้วยกันก่อน”

 

“รับทราบค่ะ”

 

“ถ้างั้นพี่วางสายก่อนดีกว่า รบกวนเวลาพักผ่อนของน้องเพลงมามากแล้ว”

 

“โอเคค่ะ งั้นเพลงนอนแล้วนะคะ”

 

“ครับ ฝันดีนะครับสุดที่รักของพี่” พี่พูดกับเราเสียงอ่อนเสียงหวาน

 

“ค่ะ ฝันดีนะคะ” พูดจบเราก็ตัดสายทันที

 

เราเก็บโทรศัพท์ไว้ที่หัวเตียงแล้วนอนคิดถึงเรื่องพี่บิ๊ก ทำไมนะ ทำไมเราต้องใจอ่อนให้กับเขาตลอดเวลาที่เข้าอ้อน ทำไมเราต้องยอมไปไหนมาไหนกับเขาทั้งที่กับผู้ชายคนอื่นเราไม่เคยยอมให้เข้าใกล้ง่ายๆ ทำไมต้องใจสั่นทุกครั้งเวลาที่อยู่ใกล้ๆเขา เรายอมรับนะว่าตลอดเวลา 1เดือนที่ผ่านมาที่พี่บิ๊กมาคอยทำดีกับเรา คอยเอาอกเอาใจเรา พาเราไปทุกที่ที่อยากไป ทำให้ตอนนี้เรารู้สึกชอบพี่บิ๊กมากเหมือนกันถึงแม้จะเป็นเพียงระยะเวลาสั้นๆก็ตาม อิกอย่างพวกเพื่อนๆเราก็เชียร์พี่บิ๊กกันสุดๆโดยเฉพาะไอ้บีมมันบอกว่าอยากได้เราเป็นพี่สะใภ้มัน เรานอนคิดนู่นคิดนี่ได้ซักพักก็หลับไป

 

~ตัดมาตอนเย็นวันเกิดเพื่อนพี่บิ๊ก~

 

หลังจากที่พี่บิ๊กไปรับเราที่หอเขาก็พาเราไปกินข้าวที่ร้านอาหารที่เราชอบมากับเขาบ่อยๆ จากนั้นก็ตรงมาบ้านที่จัดงานวันเกิดของเพื่อนเขาทันที บ้านของเพื่อนพี่บิ๊กหลังใหญ่ไม่ใช่เล่นคงต้องรวยมากแน่ๆ พอเราเดินก้าวเท้าเข้าไปในรั้วบ้านของเพื่อนพี่บิ๊ก ก็เจอกับงานปาร์ตี้ริมสระน้ำที่มีชายหญิงมากมายยืนคุย ยืนเต้นกันอยู่บริเวณริมสระ พี่บิ๊กจูงมือเราพาเดินเข้ามาในบ้านแล้วตรงไปยังห้องห้องนึงที่มีชายหญิงหลายคนนั่งกินเหล้ากันอยู่บนโซฟาหรู หนึ่งในนั้นก็มีไอ้บีมด้วย พอเรากับพี่บิ๊กเดินเข้ามาในห้องทุกคนก็หันมามองที่เราสองคนเป็นตาเดียว

 

“อ่าวมากันแล้วหรอวะ ไอ้บิ๊ก” ผู้ชายหน้าเข้มเอ่ยทักขึ้นมาเป็นคนแรกหลังจากที่เรากับพี่บิ๊กมาถึง

 

“ถ้ายังไม่มามึงจะเห็นไหมล่ะไอ้ซี ถามแปลกๆ” อ๋อพี่ผู้ชายหน้าเข้มคนนี้ชื่อซี

 

“เอ๊ะ ไอ้นี่นิ มาถึงก็กวนตีนกูเลยนะมึง แล้วไม่คิดจะแนะนำคนข้างๆให้พวกกูรู้จักหน่อยหรอ” พี่ซีมองหน้าพี่บิ๊กก่อนจะหันมามองหน้าเรา

 

“อ่ะๆ ฟังกันให้ดีนะทุกคน คนนี้ชื่อน้องเพลงเป็นคนที่กูตามจีบอยู่ เฉพาะฉะนั้นทุกคนห้ามยุ่ง เข้าใจ๋” พี่บิ๊กแนะนำเราให้ทุกคนรู้จักแล้วก็แนะนำพวกเพื่อนเขาให้เรารู้จัก “คนที่พูดเมื่อกี๊ชื่อไอ้ซีเป็นเจ้าของวันเกิด คนที่นั่งถัดไปชื่อ ไอ้ 1,2,3,4 (ขอแทนเป็นตัวเลขละกัน) แล้วไอ้คนที่นั่งอยู่ท้ายสุดมีผู้หญิงคอยป้อนเหล้าอยู่ชื่อไอ้บีมรู้จักดีอยู่แล้วเนอะ ส่วนพวกผู้หญิงคือเด็กๆที่ไอ้ซีมันหามา”

 

“สวัสดีค่ะ ยินดีที่ได้รู้จักนะคะทุกคน” เรายกมือไหว้ทุกคนแล้วส่งยิ้มบางๆให้

 

“น้องเพลงนี่สวยจริงๆเลยนะครับเนี่ย” พี่1 พูดกับเราพร้อมส่งยิ้มหวานๆ มาให้

 

“เอ่อ ขอบคุณค่ะ”

 

“สวยแบบนี้นี่เอง ไอ้บิ๊กถึงคอยเฝ้าเช้าเฝ้าเย็น” ประโยคนี้พี่3 เป็นคนเอ่ยขึ้นมา

 

😁 เราไม่รู้จะพูดอะไรเลยยืนยิ้มอย่างเดียว

 

“ไอ้บิ๊ก มึงไปเจอน้องเขาที่ไหนวะพากูไปบ้างสิ กูไม่เคยเจอคนสวยแบบธรรมชาติแบบนี้มานานและ” พี่คนที่ชื่อ2 หันไปพูดกับบิ๊กก่อนจะหันมามองหน้าเรา

 

“ฮ่าฮ่าฮ่า กูไม่บอกมึงหรอก ของแบบนี้มันอยู่ที่บุญของแต่ละคนเว้ย” พี่บิ๊กหัวเราะแบบภูมิใจในตัวเองมาก ได้ข่าวว่าที่ได้เจอเราเป็นเพราะไอ้บีมไม่ใช่หรอ

 

“คนนี้สวยจริงว่ะกูยอมรับ สวยกว่าแพมแฟนเก่ามึงเยอะเลย” พอพี่4 พูดจบทุกคนก็เงียบกริบ เราเลยมองไปที่ไอ้บีมที่มองเราอยู่เหมือนกัน เรามองมันประมาณว่ามึงกับกูมีเรื่องต้องคุยกัน ซึ่งเหมือนไอ้บีมจะเข้าใจเพราะจากตอนแรกมันนั่งหลังพิงโซฟาอยู่ ตอนนี้เปลี่ยนมานั่งหลังตรงแทน

 

“เงียบปากไปเลยนะมึง ไอ้บิ๊กมาเหนื่อยๆมานั่งกันก่อน” พี่ซีหันไปด่าพี่4 ก่อนจะขวักมือเรียกเรากับพี่บิ๊กไปนั่ง

 

“ป่ะ ไปนั่งกัน” พี่บิ๊กหันหน้ามายิ้มแห้งๆ ให้เราแล้วจูงมือเราไปนั่งข้างๆ พี่ซี แต่ปัญหามันมีอยู่ว่าที่ว่างที่จะนั่งเหลือว่างแค่ที่เดียวน่ะสิ คราวนี้จะนั่งกันยังไง “อ่าวไอ้ซีเหลือที่ว่างที่เดียวแล้วกูมากันสองคนจะนั่งยังไง”

 

“เออว่ะ” พี่ซียืนเกาหัวแล้วทำท่าคิด “เอางี้ มึงก็นั่งข้างๆกูแล้วให้น้องเพลงนั่งตักมึง โอเคไหมมึง”

 

“เอ่อ กูอะโอเค แต่น้องเพลงโอเคไหมครับ” พี่บิ๊กตอบพี่ซีก่อนจะหันมาถามเราสีหน้าพี่บิ๊กดูกังวล

 

“เอ่อ คือเพลง” เราอยากปฏิเสธแต่เราก็เกรงใจพวกพี่ๆ เราไม่รู้จะทำไงก็เลยส่งสายตาไปหาไอ้บีมว่าช่วยกูด้วย ซึ่งไอ้บีมมันก็รู้ว่าเรายังไม่โอเคกับอะไรแบบนี้

 

“ให้เพลงมานั่งตักผมแทนดีกว่าครับ พี่บิ๊กจะได้คุยกับพี่ซีสบายๆ” ไอ้บีมช่วยชีวิตเราไว้ได้ทัน ทำดีมากเพื่อนรัก

 

“ใช่ค่ะ เพลงไปนั่งตักบีมดีกว่าพี่บิ๊กจะได้ไม่เมื่อย” พูดจบเราก็เดินอ้อมไปนั่งตักไอ้บีมทันที พอทุกคนเห็นว่าเรานั่งตักไอ้บีมก็พากันหน้าเหวอเป็นแถบๆ ยกเว้นพี่บิ๊ก

 

“โอเคครับ น้องเพลงนั่งนู่นก็ได้” พี่บิ๊กส่งยิ้มให้เราแล้วนั่งลงข้างพี่ซี

 

“เอ่อ พี่ว่าแบบนี้มันจะดีหรอครับน้องเพลง” พี่1 หันมาพูดกับเราก่อนจะมองหน้าพี่บิ๊ก

 

“พี่ว่าน้องเพลงมานั่งที่พี่ก่อนก็ได้นะครับ เดี๋ยวพี่ยืนเอง ทำแบบนี้เดี๋ยวไอ้บิ๊กมันจะโกรธเอา” พี่ซีลุกขึ้นแล้วพูดกับเราแบบหน้าตื่นๆ

 

“พี่ซีนั่งเถอะค่ะเพลงนั่งตรงนี้ได้ พี่บิ๊กเขาไม่โกรธหรอกค่ะ ใช่ไหมคะพี่บิ๊ก” เราส่งยิ้มหวานให้พี่บิ๊ก

 

“ใช่ครับ ใครจะไปโกรธน้องเพลงลง” พี่บิ๊กส่งยิ้มหวานให้เราเหมือนกัน

 

“ไอ้บิ๊ก ไหนมึงบอกว่าตามจีบน้องเขาอยู่ไง แล้วทำไมถึงปล่อยให้ไปนั่งตักไอ้บีมวะ” พี่3 พูดขึ้นแล้วมองหน้าเรากับพี่บิ๊กสลับกันไปมา

 

“ใช่ๆ แถมมึงยังไม่โกรธน้องเพลงกับไอ้บีมอิก” พี่2 พูดเสริมขึ้นอีกคน

 

“เดี๋ยวนะครับ ทำไมพี่บิ๊กถึงต้องโกรธเรา 2คนด้วยล่ะครับ” ไอ้บีมถามออกไปอย่างงงๆ

เราก็งงเหมือนกัน !!

 

“ก็ผู้หญิงที่มันตามจีบอยู่กลับไปนั่งตักน้องชายตัวเอง จะไม่ให้โกรธได้ยังไง” พี่ซีพูดขึ้นมาด้วยสีหน้าจริงจัง ส่วนเรากับไอ้บีมก็มองหน้ากันอัตโนมัติ

แล้วทำได้เพียงขำในใจ

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น

}