พราวนภา/เนตรอัปสรา/มณีหยาดฟ้า

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

บุพเพอาละวาด (100%)...เจอกันจังๆ...อ๊ายยยยยยย

ชื่อตอน : บุพเพอาละวาด (100%)...เจอกันจังๆ...อ๊ายยยยยยย

คำค้น : จอมโอหังเผด็จรัก , พราวนภา

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 787

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 22 พ.ค. 2562 18:43 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บุพเพอาละวาด (100%)...เจอกันจังๆ...อ๊ายยยยยยย
แบบอักษร

 

 

 

 

 

“เออ…ว่าแต่เธอพอจะมีรูปเจ้าของบริษัทเบอร์ยาน็อฟสกี้กรุ๊ปบ้างไหม พอดีว่าเราไม่ค่อยสันทัดเรื่องคนดังที่มักจะตกเป็นข่าวฉาวกับสาวๆ น่ะ” เสียงหวานเอ่ยทันทีที่ฉุกคิดขึ้นมาได้ อารดารู้ประวัติของผู้ที่ตกเป็นประเด็นสนทนาทุกอย่างจากเพื่อนสาวผ่านทางโทรศัพท์ จะเหลือก็แต่รูปถ่าย และชื่อของเขาที่เธอไม่เคยจำได้ แถมทุกครั้งที่เธออ่านเนื้อในใจความข่าวก็มักจะกล่าวถึงบริษัทเบอร์ยาน็อฟสกี้กรุ๊ปมากกว่าที่จะระบุไปยังใครคนใดคนหนึ่ง  

“มีสิ คาสโนว่าตัวพ่อแบบนั้น รูปว่อนเน็ตไปหมดแหละ เดี๋ยวเราหาให้ แป๊บหนึ่งนะ” ขาดคำแม่สาวเซ็กซี่ก็เอาโทรศัพท์ขึ้นมาค้นหารูปในอินเตอร์เน็ต ก่อนจะยื่นให้อารดาดู “นี่ไง เดเรค เบอร์ยาน็อฟสกี้…หล่อมาก” ท้ายประโยคโคลอี้ทำหน้าเคลิ้มฝันแบบสุดๆ  

“เฮ้ย!” ทันทีที่ก้มลงมองภาพอารดาก็หลุดอุทานออกมา เบิกตากว้าง เนื่องจากไม่อยากจะเชื่อว่าผู้ชายที่เธอสวดส่งเพราะขับรถเบียดเธอจนตกขอบถนน แถมยังปล้น ‘จูบแรก’ ของเธอไปในก่อนหน้านั้น จะเป็นคนเดียวกับเจ้าของบริษัทผลิตยายักษ์ใหญ่ของโลก        

‘เดเรคอย่างนั้นเหรอ หวังว่าเขาคงแค่ชื่อเหมือนกันกับคู่หมั้นของเรานะ’ แม่สาวเชยขมวดคิ้วมุ่น ชื่อของเขาทำให้เธอเป็นกังวลเล็กๆ       

“แหม…หล่อกระชากใจ จนต้องอุทานตาโตเลยเหรอจ๊ะดาด้า” โคลอี้กระเซ้าเพื่อนซี้ด้วยความขบขันกับท่าทางฟอร์มหลุดของสาวเชย    

“เปล่าสักหน่อย ว่าแต่โคลอี้แน่ใจนะว่าเขาจะไปที่ผับในคืนนี้” ทนายความสาวรีบปฏิเสธ ก่อนจะเบี่ยงประเด็นเข้าสู่เรื่องสำคัญ     

“ชัวร์ป้าบอยู่แล้วจ้ะเพื่อนรัก ว่าแต่เธอจะไปตามสืบอะไรจากพ่อสุดหล่อเหรอ ถึงได้ลงทุนตามไปถึงผับ ทั้งที่เธอไม่ชอบสถานที่อโคจรแบบนั้น” สาวสวยสวนกลับด้วยความฉงน  

“เราต้องการรู้ว่าเขามีจุดอ่อนตรงไหนบ้าง จะได้โจมตีถูกจุด” อารดาอธิบายถึงเหตุผลของการกระทำให้อีกฝ่ายฟังด้วยสีหน้ามุ่งมั่น

“รู้เขารู้เรา รบร้อยครั้งชนะร้อยครั้งว่างั้น”

“ก็ประมาณนั้น” ทนายความสาวไหวไหล่บอบบางเล็กน้อย 

“ฉลาดจริงๆ เลยเพื่อนเรา” คำพูดของโคลอี้เรียกรอยยิ้มเกลื่อนใบหน้าเนียนใสของคนฟัง ก่อนที่อารดาจะเอ่ยถามด้วยความใจร้อน  

“แล้วเราจะไปกันเลยไหม”  

“เราว่าออกไปหาอะไรกินก่อนดีไหม เพราะกว่าพ่อคุณจะเสด็จมาหาความสำเริงสำราญได้ก็คงดึก และเธอก็ไม่ต้องกลัวว่าจะพลาดโอกาสงามๆ หรอกนะ เพราะเราได้โทร.ไปบอกให้คนรู้จักที่ทำงานอยู่ในผับนั้น ว่าให้โทร.มารายงานทันทีที่พ่อสุดหล่อไปถึงที่นั่น” ถ้อยคำที่หลุดออกมาจากปากเพื่อนซี้ทำให้อารดาคลี่ยิ้มบางๆ      

“ขอบใจมากจ้าเพื่อนรัก งั้นก็ไปหาอะไรกินกันเถอะ เดี๋ยววันนี้เราเลี้ยงเอง”

“ปะ…พอเธอพูดเราก็ชักหิวแล้วสิ” โคลอี้ว่าพลางยกมือขึ้นลูบท้องตัวเองเบาๆ เรียกเสียงหัวเราะคิกคักจากอีกฝ่ายได้เป็นอย่างดี ก่อนที่อารดาจะหันไปหยิบกระเป๋าสะพายที่วางอยู่บนโต๊ะทำงาน

จากนั้นสองสาวก็พากันเดินออกมาจากสำนักงานทนายความวิสเลอร์ ก่อนที่อารดาจะล็อกประตูอย่างแน่นหนา แล้วหันมาพยักหน้าให้อีกฝ่าย  

“ดาด้านั่นเธอจะไปไหน” ทันทีที่เห็นเพื่อนสาวเดินไปอีกทางโคลอี้ก็เอ่ยถามด้วยความสงสัย

“ก็ไปเอารถไง” อารดาว่าพลางชี้นิ้วไปยังรถยนต์คู่ใจซึ่งจอดอยู่ไม่ไกลมากนัก   

“ทิ้งน้องเขียวสะอื้นไว้ที่นี่แหละ เอารถเราไปดีกว่า” ท้ายประโยคแม่สาวเปรี้ยวก็พยักเพยิดไปทางมาเซราติ กิบลี รถสปอร์ตซีดานหรูสี่ประตู สีขาวกระจ่างตา   

“ทำไมเธอถึงไม่ชอบให้เราขับน้องเขียวสะอื้นไปไหนมาไหนด้วยล่ะโคลอี้” อารดาถามเชิงพ้อนิดๆ ทว่ายอมเดินตามไปขึ้นรถของอีกฝ่ายแต่โดยดี       

“ก็มันชอบเสียกลางทาง เราเลยเป็นห่วงด้าด้า ไปรถเรานี่แหละ เดี๋ยวตอนขากลับเราจะมาส่งเอง ช่วงนี้เธอนอนที่สำนักงานทนายความอยู่แล้วไม่ใช่เหรอ” ท้ายประโยคโคลอี้ออกแนวมัดมือชก      

“มันก็ใช่ แต่เราอยากเอารถเราไปนี่นา เธอจะได้ไม่ต้องวกมาส่งเราให้เสียเวลา” สาวเชยอ้อมแอ้มตอบโต้ด้วยสีหน้าละห้อย  

“งั้นเธอก็ต้องซื้อรถใหม่ เราถึงจะยอมไปไหนมาไหนโดยมีเธอเป็นคนขับ” โคลอี้พูดออกมาด้วยท่าทางจริงจัง เพราะทั้งคู่เป็นเพื่อนกันมาตั้งแต่อนุบาล จึงสนิทสนมและรักใคร่กลมเกลียวเหมือนเป็นพี่น้องร่วมอุทร     

“เธอก็รู้นี่นาว่าเรารักของเรามาก” อารดาย้อนเสียงอ่อย      

“โอเค ไม่ซื้อก็ไม่ซื้อ” โคลอี้ส่ายหน้าและถอนใจออกมาอย่างปลงๆ   

“เรารักโคลอี้ที่สุดเลย” ครั้นได้ยินคำพูดแสนถูกใจทนายความสาวก็เอนกายไปกอดอีกฝ่าย อารดามีนิสัยอ่อนนอกแข็งใน เวลาอยู่กับครอบครัวหรือเพื่อนก็จะช่างประจบและออดอ้อน ส่วนเวลาว่าความอยู่ในศาลก็จะทั้งเฉียบขาด มีไหวพริบสติปัญญา และถึงลูกถึงคน     

“เราก็รักดาด้ามากเหมือนกัน” ขาดคำสาวสวยก็ขับรถออกจากสำนักงานทนายความ พร้อมเล่ารายละเอียดของเป้าหมายที่ทั้งสองจะตามประกบในคืนนี้ให้เพื่อนซี้ฟังอีกเล็กน้อย

 

       

ผับสุดหรูใจกลางเมือง คราคร่ำไปด้วยนักท่องราตรีกระเป๋าหนัก บุรุษและสตรีที่เข้ามาหาความสำเริงสำราญในที่นี้ต่างเป็นผู้ดีมีระดับแทบทั้งสิ้น เพียงร่างสูงใหญ่ไหล่กว้างของเดเรค เบอร์ยาน็อฟสกี เยื้องย่างมาด้วยมาดพญาราชสีห์ผู้ทระนงองอาจ เปล่งรัศมีแห่งบุรุษเพศอย่างถึงแก่น ก็ทำเอาหัวใจของสาวน้อยใหญ่ทุกอนงค์นางในที่นี้เกิดอาการสั่นไหว คล้ายกระเหี้ยนกระหือรือที่จะเยื้องย่างกรายมาเฉียดใกล้หรือทำความรู้จักกับพ่อหนุ่มหล่อมาดเท่ เพื่อหวังว่าจะเป็นหนึ่งในตัวเลือกของมหาเศรษฐีเจ้าสำราญในคืนนี้             

“เดเรคขา” เสียงหวานหยดย้อยดังแว่วมาจากทางฝั่งซ้าย

“ที่รักขา” และแล้วเสี้ยววินาทีถัดมา เสียงหวานกว่าก็ดังมากระทบโสตประสาทจากทางฝั่งขวา

“เสียงคุ้นๆ ว่ะ เฮ้ย!” เจ้าพ่อหนุ่มพึมพำเบาๆ ก่อนจะหลุดอุทานออกมา เมื่อแม่สาวหุ่นสะบึมทั้งคู่ปรี่เข้ามาหาตน ครั้นตั้งสติได้เขาก็รีบฝ่าดงขาแดนซ์ไปทางห้องน้ำทันที แต่กระนั้นสองสาวสุดเซ็กซี่ก็ยังตามมาไม่ลดละ

“เดเรคขา…จะไปไหนคะ รอพริสซี่ด้วยค่ะ”    

“รอฟีโอน่าด้วยค่ะที่รัก”

“เอ๊ะ…นังนี่อย่ามาเรียกเดเรคว่าที่รักนะยะ เพราะเขาเป็นที่รักของฉันคนเดียว” พริสซิลล่าซึ่งอยู่ในชุดแดงสุดร้อนแรงเท้าสะเอวต่อว่าคู่อริอย่างเอาเรื่องสุดๆ      

“เขาเป็นของฉันต่างหากละ คู่ขาเก่าเก็บอย่างหล่อนหลบไปเลยไป๊!” ฟีโอน่าสาวเซ็กซี่ที่อยู่ในชุดสีม่วงสุดจี๊ดที่ทั้งเปิดหน้าและเปิดหลังสวนกลับ ก่อนจะยกมือผลักให้อีกฝ่ายเซไปข้างหลัง     

“บัดซบเอ๊ย…นี่มันวันซวยอะไรของฉันวะ!” พ่อหนุ่มมหาเสน่ห์สบถออกมาด้วยความหัวเสียสุดๆ ก่อนจะสาวเท้าไปข้างหน้า บ้างก็หันมามองยังเบื้องหลังเป็นระยะ    

ตุ้บ!

“โอ๊ะ!” เสียงหวานหลุดอุทานออกมา เมื่อถูกร่างสูงใหญ่ประดุจยักษ์ปักหลั่นกระแทกเข้าอย่างจัง และก็คงจะหงายหลังล้มก้นจ้ำเบ้า ถ้าหากวงแขนกำยำไม่ตวัดเอวคอดกิ่วเอาไว้ได้ทันท่วงที ก่อนที่เธอจะขยับแว่นให้เข้าที่ แล้วเงยหน้าขึ้นมองคู่กรณีอย่างเอาเรื่อง        

“คุณ!” หญิงสาวเบิกตากว้าง อ้าปากหวอด้วยความตกตะลึงที่อยู่ๆ เป้าหมายก็เดินมาหาเธอ แถมยังมาในเวลาที่โคลอี้ไม่อยู่เสียด้วย           

“ยัยแม่ชีหลงวัด!” เดเรคอุทานเสียงดัง มองอีกฝ่ายจนตาแทบถลน ไม่อยากจะเชื่อว่าแม่สาวเชยตัวแสบจะมาเที่ยวผับ แทนที่จะเข้าวัดสวดมนต์อะไรเทือกนั้น   

“ปล่อยฉันนะ” หญิงสาวดิ้นขลุกขลักให้หลุดพ้นจากพันธนาการแกร่ง ทว่ายิ่งเธอออกอาการพยศมากเท่าไรเขาก็ยิ่งเพิ่มแรงรัดจนเอวอ้อนแอ้นแทบขาดสะบั้น     

“เรื่องอะไรจะปล่อย ทำแสบกับฉันไว้ ก็ต้องได้รับการชำระ!” 

 

 

 

แจ้งด่วน!!!

E-BOOK…จอมโอหังเผด็จรัก วางขายใน www.mebmarket.com แล้วนะคะ เอฝากเดเรคกับอารดาด้วยจ้า ^^  

จัดโปรโมชั่น จากราคา 299 เหลือ 229 บาท

 

ตามไปสอยตามลิ้งค์นี้เลยจ้า

https://www.mebmarket.com/web/index.php?action=BookDetails&data=YToyOntzOjc6InVzZXJfaWQiO3M6NzoiMTAyOTI2NCI7czo3OiJib29rX2lkIjtzOjU6Ijk0MjY0Ijt9

 

 

 

 

 

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น