Hanata.ashi

1 คอมเม้นท์ ร้อยกำลังใจ 1 กดไลค์ ล้านคำขอบคุณ

ตอนที่ 28 ค่ำคืนอันแสนหวาน

ชื่อตอน : ตอนที่ 28 ค่ำคืนอันแสนหวาน

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 373

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 30 มิ.ย. 2562 15:40 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 28 ค่ำคืนอันแสนหวาน
แบบอักษร

ตอนที่ 28 ค่ำคืนอันแสนหวาน  

ภายในงานคลาคล่ำไปด้วยแขกของทั้ง 2 ฝ่าย ผู้เป็นพ่อแม่ของบ่าวสาวยิ้มหน้าบานที่ 2 ตระกูลยักษ์ใหญ่ได้ดองกัน กองทัพนักข่าวที่รอทำข่าวอยู่ทางด้านหน้า เพื่อเก็บภาพอันสวยงาม ภายใต้เงื่อนไขที่ว่า ทั้งคู่ยินดีให้สัมภาษณ์หลังจากพิธีการต่างๆเสร็จสิ้นและให้พี่ๆ นักข่าวทุกท่านร่วมดื่มกินอาหารและเครื่องดื่มที่ทางเจ้าภาพได้จัดเตรียมไว้ให้ เมื่อถึงเวลาอันเหมาะสม นักข่าวได้ถูกเชิญไปยังห้องด้านข้างของห้องจัดเลี้ยงซึ่งภายในห้องนี้มีอาหารและเครื่องดื่มไว้บริการกองทัพนักข่าวไม่น้อยหน้า เพราะถือว่านักข่าวเป็นแขกที่มาร่วมด้วยเช่นกัน เพียงแต่รับชมภาพภายในงานจากอีกห้องหนึ่งเท่านั้น  

เรียกได้ว่างานนี้เต็มอิ่มกันถ้วนทั่ว จนถึงเวลาอันสมควร งานเลี้ยงย่อมมีวันเลิกรา เมื่อแขกเหรื่อทยอยกันกลับจนหมด เจ้าบ่าวที่รอช้ารีบชวนเจ้าสาวขึ้นไปยังห้องพักที่ตกแต่งไว้อย่างสวยงามเพื่อเซอร์ไพรส์เจ้าสาว ทันทีที่ลิฟท์เปิดออก ริวอุ้มมิกิในทางเจ้าสาว แล้วเดินไปตามทางเดินก่อนที่จะถึงประตูห้อง ตลอดเส้นทางที่ริวสั่งตกแต่งให้เป็นเหมือนดั่งเทพนิยาย ดอกไม้นานๆชนิดที่ประดับ แทบจะไม่แตกต่างจากงานด้านล่าง 

“แอบมาจัดให้ตอนไหนคะเนี่ย” มิกิเอ่ยถาม 

“ชอบไหม” ริวไม่ตอบแต่กลับถามเธอบ้าง  

“ที่สุดค่ะ ขอบคุณนะคะ ขอบคุณที่ริวเข้ามาในชีวิตของมิกิ ขอบคุณที่มอบความรักที่สวยงาม” พร้อมกับเธอที่ระดมหอมแก้มเขาทั้งซ้ายและขวาเป็นรางวัล 

“อ๊ะๆ ให้รางวัลผมแค่นี้หรอ” ริวเอ่ยถามพร้อมส่งสายตาเจ้าเล่ห์ให้มิกิ 

“แค่นี้ค่ะ” มิกิตอบออกไปพร้อมกับก้มหน้าซบไปที่อกของเขาอย่างอายๆ  

“ทำเป็นเขิน เห็นกันมาตั้งเท่าไหร่แล้ว” ริวเอ่ยแซว 

“ริวบ้า” พร้อมกับมือเล็กๆ ทุบไปที่หน้าอกของเขาให้ริวได้หัวเราะชอบใจ  

“จำไว้นะ เจ้าสาวของผมจากนี้และตลอดไป มีแค่คุณเพียงคนเดียว ผมจะทำให้ทุกวันของเรามีแต่ความสุข รอยยิ้มและเสียงหัวเราะ ผมจะรักและปกป้องคุณด้วยชีวิตของผม ผมรักคุณนะมิกิ” ริวเอ่ยบอก  

“มิกิก็รักริวค่ะ” ก่อนที่ทั้งสองจะมอบจูบที่แสนหวานให้แก่กันและกันจนเดินมาถึงหน้าประตูห้อง มิกิทำหน้าที่เปิดประตูให้เมื่อประตูปิดลง ริววางเธอลงให้เธอได้ยืน สองมือของเขาจัดการเสื้อผ้าที่เธอสวมใส่อยู่อย่างไม่รอช้า ปากก็จูบควานหารสหวาน มือก็ทำหน้าที่ของมันไปพร้อมกัน ตั้งแต่หน้าประตูจนถึงเตียงนอน เสื้อผ้าของทั้งคู่ถูกถอดออกตามทางเดิน ไม่มีใครสนใจนอกจากกันและกัน  

“ไม่เช้าไม่ต้องนอน” น้ำเสียงที่ริวเอ่ยออกมาอย่างสั่นสะท้าน ทำให้มิกิได้แต่ใจเต้นรัว สองมือของริวที่บีบขยำหน้าอกของเธอ พาให้เธอแอ่นรับมันอย่างเต็มใจ ลิ้นร้อนที่ตะหวัดดูเม้ม ยอดอกทั้งสองข้าง ในยามที่โดนเขาหยอกล้อ จะมีเสียงครางหวานๆ ดังขึ้นสอดคล้องและความต้องการของทั้งสองฝ่ายที่ไม่มีที่สิ้นสุด  

“หอม หวาน” ให้ตายเหอะ เมียเขาช่างหอมและหวานขนาดนี้ นับวันจะยิ่งมีแต่เพิ่มขึ้นมีลดลงเลย ริวทั้งรักและหลงมิกิเพิ่มขึ้นทุกวัน ส่วนมิกิเองก็หลงใหลในรสสวาทที่ริวป้อนให้อย่างไม่รู้เบื่อ ทั้งสองผลัดกันเป็นฝ่ายคุมเกม ครั้งแล้วครั้งเล่า ตลอดทั้งคืนจนหมดแรงเมื่อพระอาทิตย์ใกล้ขึ้นพ้นขอบฟ้า ริวประคองมิกิ โดยมีผ้าห่มคลุมร่างของทั้งสองคนไว้ เดินมาที่ระเบียงเพื่อรอดูพระอาทิตย์ขึ้นของเช้าวันใหม่ไปด้วยกัน  

หลังจากที่พระอาทิตย์ส่องแสงยามเช้า ทั้งสองเดินกลับเข้ามายังห้องนอนอีกครั้ง ริวรีบปิดผ้าม่านในทันที และก้าวเดินตามมิกิไปที่เตียง รสสวาทที่เขามอบให้กันตั้งแต่เมื่อคืนจนถึงรุ่งสาง ทำให้ทั้งสองคนเข้าสู่นิทราในทันทีเพียงแค่หัวถึงหมอนเท่านั้น  

ในตอนสาย ริวที่ตื่นขึ้นก่อน รู้สึกเหมือนมีบางอย่างที่นอนทับเขาอยู่ ริวทำได้แค่ผงกหัวขึ้นมาเห็นว่าเมียรักนอนทับอยู่ เลยไม่กล้าที่จะขยับตัวมาก เขาเพียงแต่กอดกระชับเธอแล้วค่อยๆ เลื่อนตัวเธอลงไปบนที่นอนแล้วจากนั้นเขาก็ลุกไปจัดการอาบน้ำ หลังจากอาบน้ำแต่งตัวเสร็จแล้วก็เดินออกมาที่เตียง เพียงแค่เอามือลูบเบาๆ แล้วจูบไปที่แก้มเนียนใส มิกิก็เริ่มขยับตัว  

“อรุณสวัสดิ์คุณภรรยา” ริวกระซิบบอกแผ่วเบา  

“อรุณสวัสดิ์ค่ะสามี” มิกิเอ่ยบอก 

“อาบน้ำครับ ผมมีที่นึงอยากพาคุณไป” ริวเอ่ยบอก ทำให้มิกิทำหน้าสงสัย แต่เขาก็ไม่พูดอะไร  

เธอทำตามอย่างว่าง่าย แล้วตรงเข้าห้องน้ำจัดการตัวเองในทันที  

ที่โต๊ะอาหาร ริวสั่งอาหารมารอมิกิเรียบร้อย เป็นอาหารเช้าแบบง่ายๆ รวมถึงแพนเค้กที่เมียรักชอบทานนักหนา  

เมื่อมิกิเดินมาถึงโต๊ะอาหารเธอก็ตรงไปนั่งตักริวในทันที  

“ยังอยากนอนอยู่เลย” เธอเอ่ยขึ้นในขณะที่มือโอบรอบคอเขาเอาไว้แล้วซบลงอย่างอ้อน ๆ ริวเอามือโอบรอบเอวไว้ข้างนึง ส่วนมืออีกข้างก็หยิบแพนเค้กมาป้อนให้หญิงสาวอย่างบริการทุกระดับประทับใจ  

“ไม่งอแงนะครับ ที่ที่ผมจะพาไปรับรองมิกิต้องชอบแน่ๆ” มิกิทานแพนเค้กที่เขาป้อนให้ แต่ยังมีงอแงอยู่เล็ก ๆ ก็แน่หละ เมื่อคืนเขาจัดหนักจนเธอแทบจะไม่มีแรงทำอะไรแล้ว  

“ริวขา เราไม่ออกไปไหนได้ไหม มิกิยังเหนื่อยอยู่เลย” เธอยังอ้อนเขาต่อ  

“อยู่ก็ไม่หายเหนื่อยนะมีแต่จะเหนื่อยเพิ่มขึ้น” ริวบอกออกไปพร้อมกับรอยยิ้มนึกขำเมียรัก  

“พอเลยค่ะ แค่นี้ก็แทบจะคลานแล้ว ทีเมื่อก่อนยังไม่เป็นแบบนี้เลย นี่อะไร มิกิปล่อยให้ริวอดอยากขนาดนี้เลยหรอเนี่ย” หญิงสาวทำทีเป็นบ่น  

“หึหึ” เขาได้แต่ขำกับคำบ่นของเมีย แต่ก็ไม่ได้พูดอะไรออกมา  

“ทานเข้า ช้ากว่านี้แดดจะร้อน ผมไม่อยากเอามิกิใส่กระเป๋ายัดใส่รถนะ” ริวยังแหย่หญิงสาวไม่เลิก 

“ริวบ้า” พร้อมฝ่ามือเล็กทุบไปที่อกแกร่ง  

“น้ำส้มครับ เพิ่มพลังก่อนออกรอบ”  

“ยังอีก!!” พร้อมกับค้อนวงใหญ่ที่มิกิมอบให้  

“ปะไปกันดีกว่า” หลังจากทานอาหารเรียบร้อยเขาจูงมือมิกิเดินออกมาตรงไปที่ลิฟท์แล้วไปยังรถที่จอดรออยู่ด้านล่างทันที  

สองข้างทางที่รถแล่นผ่าน ธรรมชาติที่ปรากฏ ทำให้มิกิมีแต่รอยยิ้ม จนกระทั่งรถวิ่งมาจอดที่ลานกว้าง  

“เอ๊ะ!!! เหมือนลานบินเลยแหะ แล้วริวพามาทำไมเนี่ย นี่กำลังจะไปไหน มิกิคิดขึ้นในใจ เมื่อรถจอดเทียบ ทางเดินมีพรมแดงเล็กๆ วางอยู่ จนถึงทางขึ้นเครื่อง  

“นะ นี่ อย่าบอกนะว่า...” เธอหันไปมองเครื่องบินตรงหน้าแล้วหันกลับมาหาริว  

“ของริวหรอ?” มิกิเอ่ยถาม  

“ไม่ใช่ ....ของเราต่างหาก” ริวบอกแล้วยิ้มพร้อมกับเปิดประตูรถก้าวลง  

มิกิได้แต่ตะลึงจนประตูรถฝั่งเธอเปิดออก ริวส่งมือมาให้มิกิจับไว้  

“ริว.....” มิกิถึงกับพูดไม่ออก เธอไม่เคยรู้เลยว่า ริวจะรวยขนาดนี้ ( แกรรรร เอาไรคิดยะ เศรษฐีอันดับ 1 ลืมไปหรือยังยะหล่อน ผัวหล่อนมีเงินนะยะ)  

เมื่อก้าวขึ้นไปบนเครื่อง ภายในที่ถูกตกแต่งอย่างสวยงาม มิกิมองอย่างตะลึง 

“ผมรักคุณ แล้วนี่ก็เป็นของขวัญแต่งงานของผมสำหรับคุณ” ริวเอ่ยบอกพร้อมกับสวมกอดเธอไว้อย่างแสนรัก  

“จะพามิกิไปไหนคะ” เธอหันมาถาม  

“ความลับ” ริวขยับหน้าเขามาใกล้ๆ แล้วกระซิบที่ข้างหู ชวนให้สยิว  

เมื่อเครื่องบินพุ่งทะยานขึ้นสูงท้องฟ้า ภาพเบื้องล่างที่มิกิมองออกมาจากทางช่องหน้าต่าง มันงดงาม และด้วยความอ่อนเพลียร์ที่ริวมอบความบันเทิงให้ทั้งคืน มิกิก็หลับไป จนกระทั่งเครื่องบินลงแตะพื้นรันเวย์  

“ตื่นครับที่รัก เราถึงแล้ว” ริวกระซิบปลุกมิกิ  

มิกิที่งัวเงียตื่นขึ้น และมีเขาจูงมือให้เดินลงมา เมื่อลงมาถึงพื้นรันเวย์เรียบร้อย มิกิมองไปรอบๆ กับสภาพแวดล้อมที่เห็นเธอตะลึงกับความสวยงามรอบข้าง เธอทำได้แค่หันมามองริว และโอบกอดเขาไว้แน่น ......... 

 

 

ขอโทษรี้ดทุกคนที่หายไปนานค่ะ สมองไม่แล่นเขียนต่อไม่ออก กลัวเขียนแล้วหลุดวงโคจรเลยเบรกไปนาน พยายามตลบเข้ามาสู่ความปกติ อย่าโกรธกันน๊า………….. 

 

  

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น