พริกไทย

ขอบคุณทุกคนที่่เข้ามาอ่านนิยายของไรท์นะคะ อ่านฟรีไม่ติดเหรียญแน่นอนคับ ขอแค่กดไลค์หรือคอมเม้นเป็นกำลังใจให้ไรท์ก็พอ แค่นี้ก็ดีใจแย้วว ^^

ดอกไม้ของซาตาน บทที่ 17 (Edit คำผิด)

ชื่อตอน : ดอกไม้ของซาตาน บทที่ 17 (Edit คำผิด)

คำค้น : ดอกไม้ของซาตาน,มินนี่,ราล์ฟ,พระเอกเลว,นางเอกน่าสงสาร,อีโรติก,ดราม่า,อ่านฟรี,ไม่ติดเหรียญ

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 34.5k

ความคิดเห็น : 26

ปรับปรุงล่าสุด : 28 พ.ค. 2562 13:53 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ดอกไม้ของซาตาน บทที่ 17 (Edit คำผิด)
แบบอักษร

ปรี๊นนน ปริ้น!!!

เสียงแตรรถหน้าบ้านทำให้คนตัวเล็กที่กำลังง่วนกับการใส่รองเท้าถึงกับขมวดคิ้วด้วยความสงสัย ใครกันนะที่มาหาเธอแต่เช้าแบบนี้

“อ้าว...นายโย่ง วันนี้ไม่ทำงานรึไง?”

“ทำสิ แต่อยากไปส่งเธอไปทำงานน่ะ เอาฤกษ์เอาชัยซะหน่อย เริ่มงานวันแรกด้วย” ชายหนุ่มยิ้มให้เธอตาหยี

“ย่ะ...ฉันก็ลืมไปว่านายเป็นระดับผู้บริหารใหญ่ จะเข้างานตอนไหนก็ได้” เธอไม่วายแอบแขวะเขาด้วยความหมั่นไส้

“แล้วสนใจเป็นภรรยาผู้บริหารมั้ยล่ะ 555” ชายหนุ่มพูดแหย่คนตัวเล็ก โดยที่ตัวเธอเองนั้นไม่รู้เลยว่าเขาอยากให้มันเป็นจริงมากแค่ไหน

“ฉันกับนายเนี่ยนะ ฟ้าผ่าตายพอดี 555 ไปเถอะๆ มัวแต่พูดเล่นกันอยู่นั่นแหละ ถ้าฉันสายฉันจะฆ่านาย” มินนี่หัวเราะอย่างอารมณ์ดี พลางเดินไปขึ้นรถของเขาเพื่อตรงไปยังที่ทำงานใหม่ของเธอ

.

.

.

“ขอบใจน้า..ไว้เดี๋ยวได้เงินเดือนแล้วจะเลี้ยงชุดใหญ่เลย” มินนี่กล่าวขอบคุณพลางส่งยิ้มให้เขา

“แล้ววันนี้เธอจะไปรับลิงน้อยกี่โมง ให้ฉันไปเป็นเพื่อนมั้ย?” มิคาเอลถามขึ้น

“ตาบ๊อง วันนี้วันอะไร? หืมมม?”

“วันศุกร์ไง”

“วันอังคารย่ะ ว่าแต่ฉันเอ๋อ บางทีนายควรเช็คสมองบ้างนะ 555” เธอยกมือขึ้นไปจับบริเวณขมับของเขาพลางนวดเบาๆ 

“อ้าวหรอ..ช่วงนี้ฉันคงคิดอะไรเยอะน่ะ จำผิดจำถูก”

“พักผ่อนบ้างนะมิค อย่าโหมงานมาก ฉันเป็นห่วง”

“ขอบใจนะ เธอก็เหมือนกัน อย่าทำให้ฉันเป็นห่วงนะ” ชายหนุ่มเลื่อนมือมาจับมือของหญิงสาวเอาไว้

“รู้แล้วค่า ไปทำงานได้แล้ว”

“โอเคๆๆ มินนี่...สู้ๆนะ!!” เขาโยกหัวเธออีก 2-3 ครั้งด้วยความหมั่นเขี้ยวก่อนที่เธอจะลงรถไป เมื่อเขาเห็นเธอเดินเข้าบริษัทแล้วเขาจึงขับรถออกไป โดยที่ไม่รู้เลยว่าการกระทำของทั้งคู่ได้อยู่ในสายตาของราล์ฟทั้งหมด

“หึ! ฉันคิดไว้ไม่มีผิด!!”

.

.

.

“อ้าว..พี่ราล์ฟ นึกยังไงถึงมาหาผมถึงห้องทำงานเนี่ย” ไรอันแปลกใจไม่น้อยเมื่อเปิดประตูห้องทำงานเข้ามาเจอกับพี่ชายของเขาที่กำลังทำหน้ายุ่ง

“ฉันมีเรื่องถามนาย”

“เรื่องอะไรหรอพี่”

“มินชญา...”

“มินนี่?...มินนี่ทำไมครับ พี่ก็รับเธอเข้าทำงานแล้วนี่ครับ ก็ไม่น่าจะมีปัญหาอะไร”

“ฉันหมายถึงนายต่างหาก”

“ผม?” ไรอันมึนงงกับผู้เป็นพี่ชายว่าต้องการสื่อถึงอะไร

“นายคิดยังไงกับเธอ”

“โห..เล่นมาถามผมตรงๆแบบนี้ ผมก็เขินแย่ดิพี่” ไรอันยกมือมาเกาคอเบาๆ

“อย่าลีลา ตอบมา”

“ไม่รู้สิพี่ แต่กับมินนี่มันไม่เหมือนผู้หญิงคนอื่นอะ มันรู้สึกแค่ว่าผมอยากดูแลเธอ อยากปกป้องเธอ อยากเห็นเธอมีความสุข ประมาณนี้มั้ง”

“เวรเอ๊ย!” ชายหนุ่มรู้ทันทีว่าน้องชายตัวแสบคงหลงรักเธอเข้าให้แล้ว ดูจากแววตาระยิบระยับและรอยยิ้มกว้างที่ระบายออกมาเมื่อพูดถึงเธอ

“มีอะไรรึป่าวพี่”

“นายกำลังโดนแม่นั่นหลอก นายรู้ตัวมั้ย เมื่อเช้าฉันเห็นผู้ชายมาส่งเธอ พูดจากระหนุงกระหนิง จับไม้จับมือกันอยู่ในรถ” หึ! ยิ่งพูดยิ่งโมโห ทีกับเขาเมื่อวานนี่ทำเป็นขยะแขยงอย่างกับเขาเป็นตัวอะไรอย่างนั้นแหละ คิดแล้วเขาก็พาลหงุดหงิด

“ผู้ชายหรอ ที่ตัวสูงๆ หน้าตาหล่อๆเหมือนลูกครึ่งใช่มั้ยพี่.....อ่อ นั่นมิคาเอลเพื่อนสนิทเธอน่ะ ผมก็เคยเจอมาแล้ว ไม่มีอะไรหรอกพี่ เขาเป็นเพื่อนกัน” ผู้เป็นน้องถามรูปพรรณของคนที่มาส่งเธอ เมื่อเห็นพี่ชายพยักหน้ารับ จึงบอกออกไปเพื่อให้ราล์ฟมองมินนี่ในแง่บวกขึ้นมาบ้าง

“เพื่อนหรอ? ผู้ชายที่ไหนมองเพื่อนด้วยสายตาแบบนั้นวะ นายโง่รึป่าว”

“ผมรู้ว่าพี่จะพูดอะไร รู้สิ..ทำไมผมจะไม่รู้ แต่มันสำคัญแค่ว่าตอนนี้มินนี่ไม่ได้รักใคร และไม่ได้เป็นของใคร ผมจะถือว่าผมเองก็ยังมีโอกาส” 

“เหอะ! ฉันเชื่อนายเลยว่ะ แล้วแต่นายเลย ฉันถือว่าฉันเตือนนายแล้ว เกิดอะไรขึ้นมา อย่ามานั่งเสียอกเสียใจให้ฉันเห็นก็แล้วกัน!!!” เมื่อการหว่านล้อมทางน้องชายของเขาไม่สำเร็จ เขาคงต้องเปลี่ยนแผนใหม่ซะแล้ว เขาจะไม่ยอมให้ผู้หญิงมักมากแบบนั้นมาข้องเกี่ยวกับคนในครอบครัวของเขาเด็ดขาด

 

 

*********************************************************

ถถถถ ไม่เกี่ยวก็ไม่เกี่ยวเนอะ 55555

อ่านแล้วคอมเม้นให้ทีได้มั้ยยยย ทำไมเงียบกันจังเยย T_T

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น