-[TAKE]-

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : คนเถื่อน 39 END

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 23.6k

ความคิดเห็น : 33

ปรับปรุงล่าสุด : 28 ส.ค. 2558 18:32 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
คนเถื่อน 39 END
แบบอักษร

 

 

 

ลิ้นหนาเกี่ยวกวัดลิ้นเล็กๆ ของผมทีละนิดๆ ความอ่อนโยนที่มีในคราวแรกเริ่มแปรเปลี่ยนเป็นรุนแรงขึ้น เสียงอื้ออ้าครางในลำคอเบาๆ พร้อมกับมือของผมที่โอบกอดคอของพายุเอาไว้ แล้วไม่นานร่างทั้งร่างของผมก็ถูกยกลอยขึ้นด้วยอ้อมแขนแกร่ง

พายุอุ้มผมเข้ามาในกระท่อม ผมมองบานประตูที่ปิดลงช้าๆ รู้ว่าต่อจากนี้จะเกิดอะไรขึ้นบ้าง แต่ความรู้สึกบางอย่างมันสั่งห้ามไม่ให้ผมห้ามเขา พายุพาผมมาวางไว้ตรงที่นอนที่เขาอาศัยนอนเป็นประจำ ริมฝีปากหนาก็พรมจูบไปทั่วใบหน้าอย่างทนุถนอมและเต็มไปด้วยความรัก

ขอนะ

เขาเอ่ยด้วยน้ำเสียงแหบพร่า ช่วงล่างที่บดเบียดขาของผมมันนูนพองเต็มตัว นี่ยังไม่ถอดกางเกงผมยังรู้เลยว่ามันใหญ่ขนาดไหน แล้วถ้าหากออกมาสู่โลกภายนอกแล้วละก็มันคงจะใหญ่กว่าเดิมแน่ๆ

คนบ้า! พูดอะไรเนี่ย

ร้อยวันพันปีไม่เคยขอ อยากได้ก็เสียบเอาๆ แล้วทีงี้จะมาขอนะ...

นะ...ขอนะ

พายุพูดพลางขยับเอวนิดหน่อย การที่เขาทำแบบนี้เขาจะรู้ไหมนะว่าของๆ เขามันเสียดสีขาผมเต็มๆ เลย เขามองผมด้วยสีหน้าเว้าวอน แล้วนั้น...มันก็ทำให้ผมปฏิเสธไม่ได้

“...อื้อ

ผมพยักหน้าเบาๆ ด้วยใบหน้าแดงซ่าน ไม่กล้าที่จะเงยหน้าขึ้นมาสบตาพายุเลย ให้ตายสิ!

น้องเล็ก...ฟอดด

พายุ

พายุหอมแก้มผมสลับซ้ายขวาไปมาก่อนที่เราทั้งคู่จะสบตากันอีกครั้ง แล้วทุกอย่างก็เริ่มขึ้น... ผมปล่อยให้มันเป็นไปตามธรรมชาติที่ร่างกายเรียกร้อง เสื้อผ้าที่ปลดออกทีละชิ้นๆ จนเหลือร่างกายที่เปล่าเปลือย พายุจับขาของผมให้แยกออกกว้างแล้วแทรกตัวเองเข้ามาแทนที่ เขานี่ใจร้ายจังนะ...เสื้อผ้าผมถูกถอดออกจนหมดแล้วแต่ของตัวเองยังอยู่ครบเลย

อ่ะ อ้า~”

แต่ถึงอย่างนั้นผมก็ไม่มีแรงมากพอที่จะไปต่อว่า ลิ้นหนาลากไล้ไปที่ลำคอขาวๆ แล้วเคลื่อนต่ำลงมาเรื่อยๆ จนถึงหน้าอก ริมฝีปากสีซีดเกี่ยวกวัดดูดเม้มพร้อมหยอกล้อกับหน้าอกทั้งสองข้างของผมอย่างเมามัน อีกมือก็ลูบไล้ไปทั่วเอวบาง จนทำให้ผมในตอนนี้แทบไม่มีเรี่ยวแรงคิดถึงอย่างอื่นเลย

สวยมาก...สวยมากจริงๆ

อ่ะ อ้า

ผมปรือตามองเขาด้วยสมองที่ขาวโพลง เห็นเขาจับจ้องไปยังของสงวนของผมอย่างไม่วางตา พายุละจากหน้าอกผมแล้วลากลิ้นเลียไปที่หน้าท้องแบนราบแล้วหยุดที่กลางลำตัว มือแกร่งก็จับของๆ ผมไว้แล้วขยับไปมาเบาๆ เพียงไม่นานนักผมก็รู้สึกถึงความเปียกชื้นที่ถูกริมฝีปากหนาครอบงำ

อูย อ้า สะ เสียว...

ผมบิดกายไปมา ปากก็อ้าพะงาบๆ เหมือนปลาขาดน้ำ เมื่อพายุขบเล่นลิ้นตรงส่วนปลาย ลิ้นของเขาก็หมุนวนไปมาก่อนที่เริ่มขยับขึ้นลง...ขึ้นลง จากช้ากลายเป็นเร็ว

อ่ะๆๆ อ้าๆๆๆ

ขาที่ตั้งชันทั้งสองข้างสั่นระริกจนแทบจะตั้งไม่อยู่ มือของผมที่กำที่นอนในคราวแรกก็เปลี่ยนไปเป็นขยุ้มหัวของพายุแทนเพื่อลดความเสียวซ่าน สะโพกบางก็แอ่นรับกับริมฝีปากของพายุอย่างไม่รู้ตัว เขาเก่งมาเลย...เก่งมากจนทำให้ผมแทบหลงลืมไปว่าที่นี่เป็นกระท่อม แล้วกระท่อมก็ใช่ว่าจะเก็บเสียงได้ซะเมื่อไหร่กันละ

เฮือก!

ร่างกายสะดุ้งโหยงอัตโนมัติเมื่อจู่ๆ ก็รู้สึกถึงนิ้วที่วนเล่นที่ช่องทางด้านหลังก่อนที่จะกดเข้าไปนิดหน่อย นี่เขาคิดจะใส่ไปเลยเหรอ? มันยังไม่มีตัวช่วยเลยนะ...

ทนนิดหน่อยนะน้องเล็ก พี่ทนไม่ไหวแล้ว

พายุเงยหน้าขึ้นมาตอบ สายตาของเขาที่มองมาทางผมก็เป็นสายตาที่เริ่มหมดความอดทนเช่นกัน แต่พายุก็ยังพยายามสะกัดกลั้นตัวเองเอาไว้เพื่อให้ผมเตรียมพร้อมก่อน

อะ อืม

ผมตอบ ตอนนี้ผมนึกอย่างอื่นไม่ออกแล้วเหมือนกัน...ผมค่อยๆ ผ่อนลมหายใจเข้าออกช้าๆ พยายามทำร่างกายให้ผ่อนคลายมากที่สุด พอเห็นว่าผมพร้อมแล้วพายุก็ครอบปากไปที่แก่นกลางลำตัวของผมอีกครั้งแล้วกดนิ้วลงไปที่ชองทางด้านหลังทีละนิดๆ มันฝืดนิดหน่อยเพราะไม่มีตัวช่วยแต่ก็ผ่านเข้ามาได้ไม่ยาก

มันเข้าจนสุดแล้วเห็นไหม

เขาพูดไปเลียแก่นกายของผมไป...แล้วเริ่มขยับนิ้ว ผมเบ้ปากไปด้วยความเจ็บแสบแต่ก็แทบหลงลืมไปได้เพราะความเสียวซ่านที่ได้รับมาแทนที่

ดูสิ น้องเล็ก... ก้นน้องเล็กรัดนิ้วพี่ใหญ่เลย

คนบ้า! จะมาพูดทำไมเล่า!

 

 

ผมตีไปที่ลำแขนแกร่งทีนึงโทษฐานที่ทำให้ผมอาย แล้วดูเหมือนว่าพายุไม่ได้สำนึกอะไรเลย เขาจัดการกระแทกนิ้วเข้ามาแบบเน้นๆ แรงๆ จนทำเอาร่างของผมสั่นคลอนแล้วร้องแทบไม่เป็นภาษา นิ้วเรียวยาวของเขากระแทกไปโดนจุดกระสันของผมเข้าเต็มๆ เลยละ

อ่ะๆๆ อ้าๆๆ พะ พายุ

แล้วผมก็ปรือตามองร่างสูงไปด้วยความต้องการ ร่างกายเองก็บิดเร้าไปตามแรงกระตุ้นที่อีกฝ่ายมอบให้ อยากได้กว่านี้ ผมอยากได้มากกว่านี้ อยากให้พายุมาเต็มเติม

อ่าส์ น้องเล็ก

เสียงครางของเขายิ่งกระตุ้นผมเป็นอย่างดีเลย

ใส่เข้ามา ใส่เข้ามานะ อ้า

ผมร้องขอด้วยสีหน้าเว้าวอน

แล้วพายุก็ฟังคำขอของผมซะด้วย เขาละตัวออกนิดหน่อยแล้วเริ่มถอดเสื้อผ้าทีละชิ้นจนเห็นร่างกายที่เต็มไปด้วยมัดกล้าม ร่างหนาจับขาผมแยกออกแล้วแทรกตัวเข้ามาแทนที่ ส่วนแข็งขืนก็จ่อตรงช่องทางของผม เขาหยอกล้อโดยการถูไถวนเล่นผมนิดหน่อยเหมือนจะแกล้งกันซะมากกว่า จนทำให้ร่างผมนี่สะเทือนอยากให้สิ่งใหญ่โตสอดใส่เข้ามาเร็วๆ

งื้อ~ อย่าแกล้งกันสิ

หึหึ

คนบ้า! ทำไมชอบแกล้งกันนักนะ แถมดูหัวเราะเข้า

อ่ะ อ้า

สิ่งใหญ่โตถูกสอดแทรกเข้ามาทีนิด คงเพราะมันไม่มีสิ่งหล่อลื้นและมีการเบิกทางแค่เพียงนิดเดียวเลยทำให้ฝืดเคือง ผมหลับตาปี๋เบ้หน้าไปด้วยความเจ็บ สองมือที่ตกพื้นก็เปลี่ยนเป็นโอบคอร่างสูงไว้แน่น เล็บก็จิกไปที่ด้านหลังของเขาเพื่อระบายความทรมาน

อืมม

ดูเหมือนว่าพายุจะรู้เขาจูบผมพร้อมกับหยอกล้อเล่นกับส่วนอ่อนไหวไปด้วย มันทำให้ผมเคลิบเคลิ้มแทบจะลืมความเจ็บไปเลย รู้ตัวอีกทีก็ตอนที่ร่างสูงสอดใส่เข้ามาเต็มแรงจนสุดด้าม

สวบ!

อึก! เจ็บ...

มันเจ็บแฮะ เจ็บมากเลย...แต่ท่าว่าคนที่จะทรมานคือพายุมากกว่านะ เขายังคงทนรอให้ผมปรับสภาพ ใบหน้าหล่อบิดเบี้ยวเพื่อระงับอารมณ์แต่สิ่งที่เข้ามาอยู่ในตัวผมมันเต้นตุบๆ เหมือนจะระเบิดตลอดเวลา

ขะ ขยับเถอะ ขยับที

ให้ตายสิ! ผมพูดออกไปได้ยังไงนะ! แต่ผมเองก็ทนไม่ไหวแล้วเหมือนกัน พายุมองหน้าแล้วจูบผมอีกครั้งก่อนที่จะค่อยๆ ขยับสะโพก จากช้าๆ ก็เปลี่ยนเป็นเร็วขึ้นๆ ความเจ็บในคราวแรกแปรเปลี่ยนเป็นความเสียวซ่านเมื่อร่างหนากระแทกเข้าที่จุดกระสันเน้นๆ

พับพับพับพับพับพับ

อ่ะๆๆ อ้าๆๆๆ อ้าๆๆๆๆ

อ้า น้องเล็ก

พะ พายุ...พายุ

ผมเผยริมฝีปากเรียกชื่อคนตรงหน้า แก่นกายของผมก็ปวดหนึบ ยิ่งช่วงล่างยิ่งแล้วใหญ่...พายุทำเหมือนผมเป็นตุ๊กตายางเลย แรกๆ ก็เบาแล้วกลัวผมเจ็บอยู่หรอกนะ แต่ดูตอนนี้สิ...เร่งเครื่องใหญ่เลย ไม่กลัวตัวผมหักหรือไงนะ ใส่เอาๆ

ท่วงท้าของผมก็ถูกจับเปลี่ยนไปตามความพอใจของเขา ขาข้างหนึ่งถูกยกไปเกยบ่าส่วนอีกข้างก็ไขว้ไปบนลำแขนแกร่ง เขาอยู่ในท่านี้สักพักก่อนที่จะจับเปลี่ยนให้ผมเป็นนอนคว่ำ หน้าผมขนาบอยู่แนบหมอนสะโพกก็ถูกยกลอยเด่นพร้อมกับความใหญ่โตที่ถูกสอดแทรกเข้ามาที่ช่องทางซ้ำแล้วซ้ำเล่า อยู่ในกระท่อมแบบนี้รับรองเลยเสียงมันจะต้องดังมากจนได้ยินไปถึงข้างนอกแน่ๆ แต่ผมก็กลั้นเสียงไม่อยู่แล้ว ไม่ไหวแล้ว ใครจะบอกว่าหน้าด้านก็เถอะแต่ถ้าลองมาเป็นผมก็จะรู้ว่ามันกลั้นเสียงยากขนาดไหน

เสียว...เสียวมาก อ้า

อ่ะๆๆๆ อ้าๆๆๆ อ้าๆๆๆ แรง...แรงอีก อ้าๆๆๆ

อ้า...

ผมไม่รู้ว่าตัวเองพูดออกมาได้ยังไง รู้แค่ว่าตอนนี้ผมกำลังต้องการ...ผมต้องการพายุ เขากระแทกใส่จุดกระสันอยากของผมอย่างถี่รัว มือข้างที่ว่างก็จับไปที่แก่นกลางของผมเพื่อช่วย สมองผมในตอนนี้ขาวโพลงไปหมด รู้แค่ว่าตัวเองร้องอื้ออ้าเท่านั้นก่อนที่ทุกอย่างจะถูกปลดปล่อยออกมา

อ้า~”

ผมนอนหอบอย่างคนหมดแรง แต่คนด้านหลังผมยังไม่เสร็จ พอเห็นว่าผมเสร็จแล้วเขาก็จัดการกระแทกเข้ามาแบบไม่เกรงใจกันเลย แล้วผมก็ต้องร้องครางอีกครั้งอย่างช่วยไม่ได้ จนในที่สุดเพียงไม่นานผมก็รู้สึกถึงความอุ่นวาบที่ช่องทางด้านหลัง

รักนะ

พายุก้มลงมากระซิบที่ข้างหู เป็นคำบอกรักง่ายๆ แต่ทำไมมันทำให้ผมถึงกับหัวใจเต้นแรงแล้วก็พองโตกันนะ

อืม ผมก็รักพายุ

ผมยิ้มแล้วหันไปบอกเขาบอกความรู้สึกของผมที่มีต่อเขาแล้วเราสองคนก็สบตากันด้วยความหวานซึ้ง ช่วงล่างที่ยังไม่ถูกถอดออกพองโตแล้วบทเพลงรักของผมกับพายุก็เริ่มโหมกระหน่ำจนทำให้กระท่อมแทบพัง

 

 

จิ๊บ จิ๊บ จิ๊บ

เสียงนกน้อยที่ดังเข้ามาในโสตประสาท ทำให้ผมค่อยๆ ขยับตัวแล้วลืมตาขึ้น แต่เพียงแค่นิดเดียวก็ทำให้กระดูกสันหลังของผมแทบร้าว ขยับตัวแทบไม่ได้เลย...เลยได้แต่นอนตาปริบๆ อยู่ชั่วครู่หนึ่งแล้วสูดหายใจลึกๆ เพื่อปรับสภาพก่อนที่จะยันตัวขึ้นมาอย่างยากลำบาก ร่างกายที่เปล่าเปลือยเมื่อวานก็ถูกเช็ดล้างทำความสะอาดให้แล้ว เสื้อผ้าก็ถูกใส่ให้ใหม่ พอเห็นแบบนี้แล้วก็ทำให้ผมอดที่จะหน้าแดงไม่ได้เลย แต่พอผมตั้งท่าจะลุกแค่นั้นแหละ...

เจ็บอ่ะ T^T

ก็เล่นผ่านศึกหนักมาทั้งคืนนี่นา...กว่าพายุจะพอใจก็เล่นตักตวงผมไปจนเกือบเช้า ว่าแต่ว่านะ...ตอนนี้กี่โมงแล้วเนี่ย

แกร๊ก

พอเปิดประตูออกไปก็เจอกับน้ำและไฟกำลังนั่งอยู่อีกทาง พวกเขามองผมด้วยสีหน้าและแววตากรุ้มกริ่ม ไม่ต้องบอกก็รู้เลยว่าคงได้ยินเสียงผมเมื่อคืนแน่ๆ

ตื่นแล้วไงไฟพูด

ลุกไหวด้วยเหรอน้ำพูด

คำพูดของแต่ละคนทำเอาหน้าผมแดงซ่านไปด้วยความเขินอาย ไม่รู้เลยว่าจะพูดยังไงดี แต่พอเห็นหน้าน้ำแล้วมันก็ทำให้ผมคิดถึงมะขิ่น...ทำไมผมถึงคิดถึงมะขิ่นนะเหรอ? ก็เพราะว่าคนที่มีอะไรกับมะขิ่นในวันนั้นคือน้ำนะซิ! คิดไม่ถึงจริงๆ เลยว่าน้ำที่ดูสุขุมที่สุดจะกลายเป็นคนที่ร้อนแรงขนาดนั้น

ถ้าตามที่พายุเล่ามา มะขิ่นอยากมีอะไรกับพายุแต่พายุไม่เล่นด้วยก็เลยหันไปหาน้ำแทน...แล้วมันก็ได้เรื่องซะด้วย เห็นพายุบอกว่าถึงมะขิ่นจะมีอะไรกับน้ำก็เถอะแต่มะขิ่นก็ไม่กล้าไปแสดงความเป็นเจ้าเข้าเจ้าของกับน้ำสักเท่าไหร่ เพราะจริงๆ แล้วเห็นน้ำนิ่งๆ แบบนั้นแต่ก็โหดมาก อีกอย่างมันก็เป็นที่รู้ๆ กันอยู่...ว่าแค่ต้องการระบายความใคร่ก็เท่านั้น

หยุดแซวเลยพวกมึงพายุที่เดินมาอีกทางทำหน้าโหดใส่ทั้งสองคน รูปร่างกำยำที่ใส่แต่เพียงกางเกงย้วยๆ แล้วก็เพราะไม่ใส่เสื้อนี่แหละเลยทำให้ผมดันคิดไปถึงเหตุการณ์เมื่อคืนซะได้

จะให้พวกกูหยุดแซวมึงก็หยุดทำเสียงดังสิวะไฟพูด

หึหึ ฮ่าๆ นั่นสิน้ำพูด

หยุดพูดเลยพวกมึง...หิวหรือเปล่าน้องเล็ก

พายุชี้หน้าพวกเขาแล้วหันมาพูดกับผม ซึ่งตอนนี้ผมทำอะไรไม่ถูกแล้วครับ ได้แต่ก้มหน้าอย่าเขินอาย...ต้องโทษที่พายุแล้ว! ทำอะไรก็ไม่รู้...คราวหลังนะไม่ให้ทำแบบนี้ไปพักใหญ่เลย...โทษฐานที่ทำให้ผมอายคงต้องงดเรื่องแบบนี้ซะแล้วละมั้ง

หลังจากนั้นพายุก็เอาข้าวมาให้ผม ผมก็กินเพราะมันหิวมาก...แต่ถ้ามันจะดีกว่านี้ถ้าไม่มีสายตากรุ้มกริ่มของไฟกับน้ำมองอยู่เป็นระยะๆ ไม่รู้จะมองทำไมนักหนา! ผมก็อายเป็นนะ -///-

.

.

.

พายุ จะพาไปไหน?”

หลังจากที่ผมพักรักษาตัวอยู่หลายวันโดยมีพายุคอยดูแลจนช่วงล่างที่ปวดร้าวค่อยๆ ดีขึ้น ตอนนี้ผมเดินได้เป็นปกติแล้วครับ

"น้ำตก?" ผมมองภาพทิวทัศน์ตรงหน้าที่คุ้นตา ถ้าจำไม่ผิดมันเป็นน้ำตกที่ผมเคยมาเมื่อครั้งก่อนนี่นา จำได้เลยว่าตอนนั้นพายุเหวี่ยงผมลงไป...นึกแล้วยังกลัวไม่หาย

"เล่นน้ำกัน"

"ห่ะ! ดะ เดี๋ยวๆ...เดี๋ยวก่อน! อย่าเพิ่ง พายุ!!!"

ตูม!

เห็นไหม...ยังพูดไม่ทันขาดคำเลย พายุก็โอบเอวผมแล้วพาลงไปในน้ำ แถมยังพาไปตรงที่ผมยืนไม่ถึงซะด้วย แล้วก็ด้วยเพราะความตกใจผมก็เลยกอดเขาไว้แน่น

ซ่า...

"ละ เล่นบ้าอะไรเนี่ย! แค่ก แค่ก" ผมเอ็ดทันทีหลังจากที่โผล่พ้นน้ำ

"ขอบคุณนะน้องเล็ก...ขอบคุณที่ให้โอกาสพี่อีกครั้ง" ร่างแกร่งโอบตัวผมไว้แน่นแล้วส่งสายตาหวานเยิ้ม

"อื้อ ให้แค่ครั้งนี้ครั้งเดียวจริงๆ นะ ถ้าทำอีกไม่ยอมแล้วด้วย"

"แค่ครั้งเดียวก็เกินะพอแล้ว พี่...รักน้องเล็กนะ"

"ผม...ผมก็รัก...พี่พายุ อืมม"

แต่ยังไม่ทันที่จะพูดอะไรร่างหนาก็ประกบริมฝีปากผมอย่างไม่ทันตั้งตัวก่อนที่จะดำดิ่งลงไปใต้น้ำลึก ลิ้นของเราสองคนนัวเนียกันจนแทบจะพันกันอยู่แล้ว แต่ถึงอย่างนั้นริมฝีปากของเราทั้งคู่ก็ยังคงบดเบียดกันอยู่อย่างไม่รู้จักจบสิ้น

แล้วผืนน้ำที่อยู่รายรอบก็กลายเป็นสถานที่บอกรักของเราทั้งสองคนพร้อมกับเสียงครางหวานที่ดังกระหึ่มไปทั่วผืนป่า...

ผมรักพายุ...

 

คนเถื่อนของผม...

 

 

 

TAKE

จบแล้วววว จบแล้วนะครับ ขอบคุณมากที่อ่านมาจนถึงนี้ ขอบคุณจริงๆ ครับผม^^

 

ปล.ส่วนธาตุอื่นๆ ต้องรอก่อนน้าาาา เทคยังไม่มีเวลาแต่งเลยอ่ะ

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น

}