Black Letter

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : 36 ปรินทร x พิม

คำค้น : ทำนายทายทัก...ให้รักกับมาเฟีย

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 15.8k

ความคิดเห็น : 12

ปรับปรุงล่าสุด : 27 ส.ค. 2558 23:22 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
36 ปรินทร x พิม
แบบอักษร

36 ปรินทร x พิม

 

  พิม...พิม

  “อืม

  ผมลืมตาตื่นอย่างงัวเงีย เสียงทุ้มเรียกผมไม่ยอมหยุด แสงจ้าสาดส่องเข้าตาจนต้องยกมือมาบังไว้ มองไปรอบๆ ก็พบว่าตัวเองนอนอยู่ในห้องนอนของพี่ปรินทรแล้ว คนตัวใหญ่ทำหน้าตาเหมือนกำลังตกใจกับอะไรบางอย่าง เขานั่งมองมาทางผม ฝ่ามือใหญ่แตะมาตรงสี่ข้าง

  ทำอะไรน่ะพี่ปรินทร =_=”

  ผมขยี้ตาไปมาแล้วลุกขึ้นนั่ง คนตัวใหญ่มีแค่ผ้าขนหนูสีขาวพันอยู่รอบเอว ผมมีผ้าห่มคลุมตั้งแต่ช่วงท้องน้อยลงไป

  พิม ดูนี่สิ

  “อะไรครับ

  “ตรงนี้ไง

  ผมมองลงไปตรงที่มือเขาแตะอยู่ พยายามจ้องอยู่นานเพราะยังงัวเงียขี้ตาอยู่ แต่แล้วผมก็ต้องตกใจเมื่อเห็นปานแดงขนาดเท่าเหรียญสิบอยู่ตรงสี่ข้างด้านขวาของตัวเอง ผมจำได้ว่าตั้งแต่เกิดมาผมไม่เคยมีปานแดงเลยนะ ถ้ามันมีจริงๆ ผมก็ต้องเห็นมันแล้วสิ นี่มันอะไรกันเนี่ย! O_O

  “นะ...นี่มันอะไรกัน!”

  “ฉันก็ไม่รู้ ตอนฉันตื่นมากะว่าจะทำความสะอาดตัวเธอให้ แต่ก็ดันมาเห็นปานแดงนี่ก่อน ฉันมั่นใจว่าเธอไม่มีมันแน่ๆ เพราะฉันสำรวจทุกซอกทุกมุมของเธอมาหมดแล้ว แต่อยู่ๆ มันจะโผล่ขึ้นมาได้ไงล่ะ

  “บางทีพี่ปรินทรไม่ต้องอธิบายละเอียดมากก็ได้นะครับ =_=^^”

  ก็ทำกันขนาดนั้นมันก็ต้องเห็นร่างกายทุกส่วนเป็นธรรมดาอยู่แล้วนี่ ยังจะมานั่งอธิบายให้ผมฟังอีก แบบนี้มันน่างอนจริงๆ นะผมว่า   

  “เรื่องนั้นช่างมันก่อน ดูให้ดีๆ สิพิม ฉันว่ามันคล้ายๆ รูปดอกไม้อยู่นะ แต่มันมีแค่ครึ่งเดียว

  “พาพิมไปหน้ากระจกที

  พี่ปรินทรอุ้มผมแล้วพาไปตรงโต๊ะเครื่องแป้ง เขาปล่อยผมลงให้ยืนกับพื้นโดยมีเขาคอยกอดเอวไว้ ผมส่องมองสี่ข้างตัวเองในกระจกก็พบว่ามันเป็นแบบที่เขาว่าจริงๆ มันคล้ายๆ รูปดอกไม้มากอยู่เหมือนกัน แต่เหมือนอีกครึ่งหนึ่งมันหายไป

  พี่ปรินทรครับ พี่ปรินทรคิดว่ามันเกี่ยวอะไรกับเรื่องคำทำนายพวกนั้นมั้ยครับ

  “ฉันว่าเรื่องนี้คงต้องถามไอ้ตัวสืบข่าวแล้วล่ะ

  “ใครเหรอครับ

  “ไอ้ปาณไง มันต้องรู้อะไรบางอย่างแน่ๆ ฉันว่าเรารีบอาบน้ำแต่งตัวดีกว่า เราคงต้องเดินทางไปบ้านไอ้ปาณแล้วล่ะ ส่วนเรื่องพ่อแม่ของเนเนะเอาไว้หลังจากกลับมาจากบ้านไอ้ปาณก็แล้วกัน

  ผมพยักหน้าเห็นด้วย ไม่รอช้าพี่ปรินทรก็พาผมเข้าไปในห้องน้ำอย่างไม่รอช้าทันทีตอนนี้ผมรู้สึกว่าร่างกายผมมันแฟนตาซีขึ้นมายังไงไม่รู้ เหมือนตัวประหลาดเลยแฮะ หวังว่าคงจะไม่มีอย่างอื่นโผล่ออกมาจากร่างกายผมอีกนะ อย่างเช่นเขายูนิคอร์น =_=”

  .

  .

  .

  - บ้านคุณปาณ

  ไอ้ปาณ นี่มันเกิดอะไรขึ้น

  ทันทีที่สองเท้าเราสองคนก้าวเขามาในคฤหาสน์หลังงามของคุณปาณ พี่ปรินทรก็รีบพุ่งตัวไปยังห้องนั่งเล่นทันที พอเจอคุณปาณเท่านั้นแหละ เจ้าตัวแทบจะพุ่งเข้าใส่เพื่อนสนิทตัวเอง ดีที่ผมยังจับมือเขาไว้อยู่ ไม่งั้นได้มีเรื่องแน่ๆ

  อะไรของแกวะ! มาถึงก็ทำท่าจะขย้ำฉันงั้นแหละ =_=!”

  “แกบอกมาเดี๋ยวนี้เลยนะ แกรู้เรื่องคำทำนายมากที่สุดแล้ว ตกลงว่ามันเกิดอะไรขึ้น

  “เอ้า! ไอ้ห่านนี่ ถ้าแกไม่เล่าให้ฉันฟังแล้วจะรู้เหรอวะ =_=^^”

  “พี่ปรินทร นั่งก่อนเถอะครับ

  ผมดึงเขาให้นั่งลงบนโซฟา นิชที่ตอนแรกไม่ได้อยู่ในห้องนั่งเล่นเดินเข้ามาพร้อมกับพี่ตังเมที่เป็นคนประคองเดินเข้ามาก่อนจะหย่อนกายนั่งลงบนโซฟาข้างๆ คุณปาณ หลังจากส่งนิชเสร็จแล้วพี่ตังเมก็ขอตัวออกไป

  ไงพิม

  “อ่า ดีจ๊ะ =_=;;”

  เห็นสภาพนิชแล้วผมแอบกลืนน้ำลายลงคอเอื้อกใหญ่ ถึงคุณปาณจะรักและถนอมนิชมากแค่ไหนก็เถอะ แต่ยังไงเขาก็เป็นผู้ชาย คงได้มีโหมดหื่นๆ เหมือนคนตัวยักษ์ที่นั่งข้างผมอยู่ตอนนี้แน่ๆ -_-;;

  “เล่ามาสิ

  “พิมช่วยยืนขึ้นหน่อยนะ

  “ครับ

  ผมยืนขึ้นตามที่พี่ปรินทรบอกแล้วเกาะไหล่เขาเอาไว้ด้วยมือข้างหนึ่ง คนตัวใหญ่เลิกเสื้อผมขึ้นนิดหน่อยให้เห็นปานแดงรูปดอกไม้ครึ่งเดียวตรงสี่ข้าง

  ก็อย่างที่แกเห็น อยู่ๆ ปานแดงมันก็โผล่ขึ้นมา เรื่องนี้มันเกี่ยวอะไรกับคำทำนายมั้ยวะ

  “อ๊ะ นิชก็มีนะฮะนิชที่นั่งอยู่ร้องขึ้นมาอย่างตกใจ คุณปาณรีบหันไปมองทันที

  ตรงไหนนิช

  “ตรงนี้ฮะ

  นิชปลดกระดุมเสื้อหนึ่งเม็ดออก นิ้วชี้ไปตรงไหปลาร้าข้างขวา ซึ่งมันมีเหมือนของผมอย่างไม่มีผิดเพี้ยน คุณปาณจ้องมองดูตรงไหปลาร้าของนิชก่อนจะหันกลับมามองที่พวกเราสองคน

  มันเป็นสัญลักษณ์น่ะ

  “สัญลักษณ์?” พี่ปรินทรสงสัย

  ก็เรามีอะไรกับคนที่รักไปสองครั้งแล้วใช้มั้ย ปานแดงมันก็เลยขึ้นมา แต่ตอนนี้มันโผล่มาแค่ครึ่งเดียว ถ้าทำอีกครั้งมันก็จะกลายเป็นดอกไม้ที่สมบูรณ์ และถ้ามีสัญลักษณ์นี้เกิดขึ้นมาก็จะเป็นหลักฐานยืนยันให้พวกมาเฟียแก๊งอื่นๆ ได้รับรู้ ทีนี้ก็จะไม่มีใครกล้ามายุ่งกับพิมแล้วก็นิชอีก

  พอฟังคุณปาณพูดแล้วผมก็แอบหน้าแดงเหมือนกัน เขาพูดอย่างกับว่าเวลามีอะไรกันมันเป็นเรื่องปกติงั้นแหละ ให้ตายสิ มาเฟียเป็นแบบนี้กันทุกคนเลยหรือไง -//-

  “ให้มันได้อย่างนี้สิ แบบนี้พวกมันก็คงไม่มีข้อสงสัยอะไรกันแล้วใช่มั้ย ถ้าเราทำให้มันเป็นดอกไม้ที่สมบูรณ์ได้จริงๆ

  “เออ แต่ว่าช่วงนี้แกต้องระวังตัวให้ดีที่สุด อย่าเพิ่งให้พิมออกไปไหน เพราะถ้ามันรู้ว่าปานแดงรูปดอกไม้โผล่มาครึ่งดอกแล้วมันจะต้องหาทางแย่งชิงพิมไปจากแกแน่ๆ

  “เฮ้ย แต่ว่ามันก็โผล่มาครึ่งดอกแล้วไม่ใช่เหรอวะ

  ผมดึงเสื้อลงแล้วนั่งลงไปบนตักแกร่งของคนตัวใหญ่อย่างไม่นึกอาย ผมเองก็สงสัยเหมือนกันนะ ทั้งๆ ที่ดอกไม้ครึ่งเสี้ยวมันก็โผล่มาแล้ว แต่ทำไมผมยังจะต้องระวังตัวอีกล่ะ ไม่ใช่ว่าคนหนึ่งต้องทำสามครั้งหรอกเหรอ ที่ผมเข้าใจก็คือผมกับพี่ปรินทรมีอะไรกันไปแล้วสองครั้ง ซึ่งมันก็เหลือแค่ครั้งเดียว ถ้าเกิดว่าผมถูกจับไปแล้วพวกมันเกิดอยากทำอะไรผมจริงๆ ก็ต้องทำสามครั้งไม่ใช่เหรอ หรือผมเข้าใจอะไรผิดไป

  ฉันขอบอกแกไว้เลยไอ้ปรินทร ไอ้ครึ่งดอกที่โผล่ขึ้นมามันจะศูนย์เปล่าทันทีถ้าเกิดว่าครั้งที่สามไม่ใช่แก

  “หมายความว่าไงวะ -_-”

  “ก็สองครั้งที่แกทำกับพิมมันไม่สำคัญเท่ากับครั้งที่สามน่ะสิ สมมติว่าพิมถูกจับตัวไปแล้วถูกทำอะไรแค่ครั้งเดียวมันก็จะนับรวมเป็นครั้งที่สาม แล้วคนที่ครอบครองพิมก็จะไม่ใช่แก แต่เป็นคนอื่น!”

  เวร!!!”

  แบบนี้ผมไม่เอาด้วยนะ T_T นี่มันไม่ตลกเลยสักนิด ผมอุตส่าห์ลงทุนทำกันครั้งที่สอง แต่มันจะไม่มีความหมายเลยเหรอถ้าครั้งที่สามไม่ใช่พี่ปรินทร แบบนี้มันเสี่ยงมากเลยนะ โอ๊ย!! ผมอยากจะบ้า!!!

  “คุณปาณฮะ นิชว่าคุณปาณพาพิมกลับบ้านก่อนดีกว่านะฮะ

  นิชที่นั่งฟังอยู่นานออกความเห็น พี่ปรินทรพยักหน้าอย่างเห็นด้วยกับความคิดของนิช ผมเองก็รู้สึกว่าอยากจะขังตัวเองอยู่ในบ้านจนกว่าจะครบเที่ยงคืน หลังจากนั้นผมกับพี่ปรินทรจะได้ทำมันให้เสร็จๆ ไปเลยทีเดียว

  งั้นฉันกลับก่อนนะไอ้ปาณ

  “เออ ระวังตัวด้วย

  “ดูแลตัวเองด้วยนะพิม

  “นิชก็เหมือนกันนะ

  ไม่รอช้าพี่ปรินทรก็อุ้มผมแล้วพาเดินออกจากห้องนั่งเล่นทันที พอเห็นรถปุ๊บก็รีบพาผมเข้าไปนั่งอย่างไม่รอช้าแล้วสั่งให้พี่กันต์ออกรถอย่างไม่รีรอ

  กันต์ รีบขับกลับบ้านให้ไวที่สุดเลยนะ ฉันอยากมั่นใจว่าพิมจะปลอดภัย

  “ครับ

  ผมเริ่มออกอาการเครียดอย่างเห็นได้ชัด มือผมสั่นหน่อยๆ เพราะเริ่มรู้สึกกลัวหลังจากที่ได้ฟังคุณปาณเล่าเรื่องให้ฟัง แค่ผมมีอะไรกับเขาแค่อีกครั้งเดียวเท่านั้นผมก็จะได้เป็นอิสระจากพวกมาเฟียแก๊งอื่นแล้วแท้ๆ แต่ตอนจบมันช่างละทึกขวัญผมเหลือเกิน

  พี่ปรินทร พิมกังวลจัง

  “ไม่เป็นไร เราจะรีบกลับบ้านให้ไวที่สุด ส่วนเรื่องของเนเนะเอาไว้จัดการหลังจากที่เรื่องนี้จบแล้วก็แล้วกัน

  “ครับ

  ผมสวมกอดคนร่างใหญ่ เขากอดผมตอบแล้วลูบแก้มผมเพื่อให้ผมผ่อนคลายเหมือนทุกครั้ง แต่ไม่รู้ทำไมครั้งนี้ผมกลับไม่รู้สึกอย่างนั้น รู้สึกสังหรณ์ไม่ดียังไงไม่รู้

  พี่ปรินทรอย่าทิ้งพิมนะครับ

  “ไม่มีทางหรอก ฉันจะปกป้องเธอเอง

  เขาก้มลงมาจูบกรีบปากผมเบาๆ แล้วถอนออก แต่ยังไม่ทันที่ผมจะได้เป็นฝ่ายจูบเขาบ้างจู่ๆ ก็ได้ยินเสียงปืนดังขึ้นจากข้างหลัง

  ปัง!

  “ก้มหัวลงพิม!!”

  “พี่ปรินทร!”

  เสียงปืนดังขึ้นหนึ่งนัด ผมก้มหัวลงต่ำ กอดเอวเขาเอาหน้าซุกไปกับหน้าท้องเขาแน่น พี่ตุลย์ที่นั่งข้างพี่กันต์หยิบปืนสองกระบอกขึ้นมา พี่กันต์เป็นคนบังคับรถแล้วเหยียบคันเร่งขึ้น รถบอดี้การ์ดที่คอยคุ้มครองเรามีคันหน้าแล้วก็คันหลัง รู้สึกว่าคันหลังเริ่มที่จะยิงปะทะกันแล้ว

  ปังๆๆ!!!

  เอี๊ยดดด!

  อ๊าดดด!

  “บ้าเอ้ย!! ทำไมต้องมาลงมือตอนนี้ด้วยวะ!!!”

  “คุณปรินทรครับ นั่นมันรถไอ้เสี่ยเฉียง!”

  “อะไรนะ!”

  ปังๆ!!

  เอี๊ยดดด!

  ปัง!!!

  เสียงเหมือนยางล้อรถระเบิดดังสนั่น รถเกิดการเสียหลัก พี่กันต์หักพวงมาลัยจนสุดรอบ ล้อรถบดขยี้ไปยังพื้นถนนก่อนที่จะเข้าชนกับเสาไฟฟ้าข้างทางจนทำให้เกิดแรงกระแทก แถวนี้เป็นเขตุนอกเมือง รถเลยไม่เยอะ จึงทำให้ไม่เกิดอุบัติเหตุจากรถคันอื่นตามมา แถมข้างทางก็มีแต่พงหญ้า

  พิม เป็นอะไรมั้ยพี่ปรินทรถามผมอย่างเป็นห่วง

  ไม่ครับผมส่ายหน้า

  มองออกไปข้างนอกก็เห็นพวกบอดี้การ์ดกำลังยิงปืนใส่กัน ตัวผมสั่นมากเพราะไม่เคยเจอเหตุการณ์แบบนี้มาก่อน ผมใช้มือกุมไปที่หัวตัวเองด้วยความกลัว แต่มือผมกลับสัมผัสได้ถึงของเหลวอุ่นๆ ผมตัดสินใจดูมือของตัวเองก็พบกับเลือดที่ติดมา

  อ่า...ผมหัวแตก

  พิมเธอหัวแตกนี่!”

  “เจ็บอ่ะพี่ปรินทร

  ผมเบะปากทำท่าจะร้องไห้ พี่ปรินทรดึงผมไปซุกที่อก ผมเจ็บแปล๊บๆ เลยหางคิ้วขึ้นมา เหมือนเลือดมันกำลังไหล ผมใช้มือข้างหนึ่งกดแผลเอาไว้เพื่อไม่ให้เลือดมันไหลออกมามากกว่านี้ แต่ดูท่าว่าคนตัวใหญ่กำลังโกรธจนผมเองก็ไม่สามารถห้ามเขาได้อยู่แล้ว

 

  ไอ้เสี่ยเฉียง! ฉันจะฆ่าแก!!!”

 

*******************************

ขอโทษด้วยนะจ๊ะที่วันนี้ไรท์มาลงให้ช้า

แถมยังเอามาลงตอนเดียวอีก T^T

พอดีพรุ่งนี้ไรท์ต้องตื่นเช้าไปทำธุระให้กับ

แกรนมาเดอร์ ( สำเนียงอังกฤษชัดมาก )

หวังว่าคงจะไม่โกรธ ไม่ว่า ไม่งอนไรท์กันนะ

ไรท์สำนึกผิดจริงๆรักทุกคนจริงๆ นะจุ๊บๆ 

T3T//

*************************************

 

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น

}