email-icon facebook-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : ) เข้ามาอ่านกันเยอะๆน๊า รักทุกคนค่ะ

ชื่อตอน : BAD GUY ..... 16 {100%}

คำค้น : วิศวกรรมโยธา , ฟิวเจอร์ , นินาว , สองแสบ

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 16k

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 19 ส.ค. 2563 18:39 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
BAD GUY ..... 16 {100%}
แบบอักษร

 

 

 “โอ๊ย มันเจ็บนะ แสบด้วยอ่ะ ทำเบาๆไม่เป็นหรือไง ฟิวเจอร์นาวบอกว่ามันเจ็บ” 

ฉันตีแขนคนตัวโตอย่างแรง เพราะเขากดแรงลงมาไม่ยั้ง ไม่คิดว่าฉันจะเจ็บหนือยังไง 

“อย่าขยับแรงดิ อยู่นิ่งๆได้ไหม ทำให้ไม่ถนัดเลยเนี่ย” ปากกูพูดไปมือก็ค่อยๆทำให้ แต่ทุกคนอย่างพึ่งตกใจและคิดไปไกลว่าเราสองคนกำลังทำอะไรกัน ฟิวเจอร์เขากำลังทำแผลให้ฉันเอง แผลที่ได้มาด้วยความเก่งกาจของตัวเองล้วนๆ  

“ก็มันแสบนี่หน่า  งื้อๆๆๆ ซี๊ด เบาๆสิ”  

“แล้วใครใช้ให้ขึ้นไปปืนบันไดนั่นหละ ตกลงมาเป็นไง เจ็บตัวไหมหละ สมน้ำหน้า ถ้าเป็นแผลเป็นขึ้นมาหละจะตีซ้ำ” ฉันเบะปากเตรียมจะร้องไห้ คนบ้าเอ้ย แทนที่เห็นแฟนเจ็บจะปลอบเหมือนคนอื่นเขาแต่นี่อะไร ดุเอาๆ ใจร้ายที่สุดเลย  

“ทำไมต้องดุด้วยอ่ะ” ฉันทำหน้าเหมือนจะร้องไห้ ก็จริงไหมหละ ทำไมต้องดุขนาดนี้ด้วย แทนที่จะปลอบอ่ะ 

“ก็ต้องดุสิ ทำอะไรไม่เคยฟังเลย ดื้อเป็นที่หนึ่ง เอ้าเสร็จแล้ว ห้ามให้น้ำถูกแผลนะ ถ้าจะอาบน้ำก็บอกจะอาบให้” ปากกูพูดไปมือก็เก็บอุปกรณ์ทำแผลไปด้วย ถึงแผลมันจะไม่ใหญ่มากแต่มันดูน่ากลัวขึ้นมาทันทีเพราะอยู่บนต้นขาวของฉัน  

“จะบ้าหรอ ใครเขาจะให้นายอาบให้กัน แค่นี้อาบเองได้” พูดออกมาได้ไม่อายปากหรือไง ถึงเขาจะเคยทำมาแล้วก็ตามแต่ฉันก็ยังอายอยู่ดีนั่นแหละ  

“ฮึ ไม่ต้องเขินหรอกนินาวเราอาบด้วยกันออกจะบ่อย” ฟิวเจอร์เดินมากระซิบข้างหู ให้ฉันขนลุกซู่เล่นๆ แล้วก็เดินหนีไปจากตรงนั้นทันที  

ฉันรู้สึกว่าช่วงนี้ ร่างกายฉันมันมีอะไรบางอย่างที่ผิดปกติไปจากเดิม เหนื่อยง่าย คัดที่หน้าอกเหมือนมันใหญ่ขึ้นด้วยนะ หงุดหงิดง่าย อ่อนเพลีย อย่างวันนี้ตื่นบ่ายเลยนะธรรมดาถ้าไม่มีเรียนก็จะตื่นเช้าตลอดอ่ะ ได้แต่สงสัยการเปลี่ยนแปลงของร่างกายตัวเอง 

“นินาว เช็ดผมให้หน่อย”  ฉันหันไปหาต้นเสียงที่ตอนนี้อาบน้ำพึ่งเสร็จกำลังเดินมาหาฉันที่หน้าทีวีซึ่งฉันกำลังนั่งทำงานส่งอาจารย์อยู่ แต่ตัวก็ไม่เรียบร้อยใส่แค่กางเกงขายาวตัวเดียวเสื้อก็ไม่ใส่ หัวก็เปียกไม่เช็ดให้เรียบร้อย จนตอนนี้พื้นห้องก็พลอยเปียกไปด้วย เขายื่นผ้าเช็ดผมให้แล้วนั่งลงบนพื้นพรมตรงหว่างขาส่วนฉันก็นั่งบนโซฟาคร่อมตัวเขาไว้ 

“ทำไมไม่เช็ดเอง เห็นไหมพื้นมันเปียกหมดแล้ว แล้วทำไมไม่ใส่เสื้อ เป็นพวกชอบโชว์หรือไง” ปากฉันก็บ่นไปแต่มือกลับเช็ดผมฟิวเจอร์ไปด้วย 

“อยากให้เช็ดให้นี่ เอาเหอะน่าอย่าบ่นนักเลย เดี๋ยวจะไปถูให้เองหรอก ที่ไม่ใส่เสื้อก็เพราะว่ามันร้อนไงครับ แต่ความจริงก็ชอบโชว์นะโชว์ให้เธอดูไง” 

บอกไปก็คงไม่เข้าหูหรอกเพราะตอนนี้ฟิวเจอร์กำลังสบาย มือก็จิ้มมะม่วงเปรี้ยวมาใส่ปาก แต่ที่แปลกนะ ฟิวเจอร์ไม่เคยแตะพวกของเปรี้ยวเลยสักครั้ง เขาเคยบอกว่าไม่ชอบมาก แต่ตอนนี้กลับอยากกิน ไม่ว่าจะเวลาไหน ดึก หรือ เช้าแค่ไหนเขาก็จะไปซื้อมากินจนได้ จนฉันนึกแปลกใจว่าช่วงนี้เขาเป็นอะไรกันแน่ 

“อย่ามาอ่อยซะให้ยาก ไม่หลงกลง่ายๆหรอก ชิ อ่ะเช็คผมให้เสร็จและ” บอกเขาจบก็ยัดพาขนหนูคืนไป  

“ขอบคุณครับ” ขอบคุณเสร็จแทนที่จะลุก แต่กลับเอาหัวตัวเองทิ้งลงมาที่ตักฉัน พร้อมกับเอาแขนพาดตรงขาอ่อนฉันข้างที่ไม่มีแผล จนฉันรู้สึกถึงไอร้อนๆที่ทาบอยู่ตรงแขนของเขาลงบนขาฉัน  

“ฟิวเจอร์ลุกขึ้นเลยนะ นาวจะทำงาน ฟิวเจอร์” พอฉันเรียกเขาก็ทำเป็นเฉย แถมยังเปลี่ยนท่านั่งของตัวเองให้หันหน้าเข้ามาหาฉัน ด้วยความที่เขาตัวสูงร้อยแปดสิบกว่าจึงทำให้หน้าของเขาอยู่ระดับหน้าอกของฉัน หัวใจเต้นเร็วถี่ขึ้นเรื่อยๆ และตอนนี้ฉันรู้สึกว่าทำไมห้องมันอากาศร้อนๆยังไงก็ไม่รู้ทั้งๆที่ อุณหภูมิของเครื่องปรับอากาศน่าจะอยู่ประมาณต่ำกว่ายี่สิบองศาเซลเซียสอ่ะ 

“ลุกทำไม มุมนี้วิวดีจะตาย” พูดไปด้วยมือก็โอวเอวบางของฉันไว้ แถมหน้าของฟิวเจอร์ก็เขยิบเข้ามาใกล้หน้าอกฉันจนหน้าจะจมเข้าไปอยู่แล้ว  

“ปล่อยนะ” ฉันพยายามดันหน้าเขาให้ออกห่างจากหน้าอกฉัน แต่เขามันดื้อไงยิ่งห้ามก็เหมือนยิ่งยุ ตอนนี้เลยขบเบาๆลงหน้าอกฉันผ่านเสื้ออีกต่างหาก  

“ไม่ปล่อย” ฟิวเจอร์พูดเสียงอู้อี้มาให้ เพราะยังสาวะวนกับพยายามดึงเสื้อฉันขึ้น ก่อนจะจูบฉันผ่านเสื้อ 

“จะปล่อยไม่ปล่อย”  

“ไม่ ใครจะยอมปล่อยว่ะ พักหลังมานี้กว่าจะได้กอด ได้จูบ ยากจะตาย” 

ทีนี้ไม่ตอบแต่กลับส่ายหน้าแทนเป็นการตอบพร้อมกับพึมพำออกมาเบาๆ ฮึย ทำไมเป็นคนเอาแต่ใจตัวเองแบบนี้นะ 

“ไม่ปล่อยใช่ไหม เลือกมาว่าจะยอมปล่อยนาวดีๆหรือว่าจะเอาอย่างนี้งั้นคืนนี้นอนนอกห้อง!” ฉันทำหน้านิ่งๆพร้อมกับบอกเขา ซึ่งที่ฉันหวังคือเขาจะยอมปล่อยแต่โดยดี เพราะว่าถ้าวันไหนเขาไม่ได้นอนกอดฉันเขาบอกว่าจะนอนไม่หลับ แต่ว่าคำตอบที่ทำให้ฉันต้องส่ายหน้ากับความเอาแต่ใจของคนตัวโตอย่างฟิวเจอร์ 

“ไม่เอาไม่นอนนอกห้องนะเว้ย ขอกอด ขอจูบหน่อยไม่ได้หรือไง หลายวันแล้วนะ ฟิวเจอร์เครียดจะตายอยู่แล้วเนี้ย ไม่เข้าใจกันบ้างเลยหนือไง มีเมียเมียก็ต้องดูแลผัวสิไม่ใช่ หาเรื่องงอนผัวทุกๆสิบนาทีแบบนี้ ” ฉันได้แต่นั่งฟังคนห่าม คนหื่น อย่างตาโต หน้าเนี้ยแดงพูดออกมาได้มาอายปาก ฉันเนี่ยนะไม่ดูแลเขา เฮอะเขานั่นแหละที่เป็นคนไม่ดูแลฉันเอง  

“ฟิวเจอร์ ! พูดออกมาได้ยังไง” 

“ก็มันจริงไหมหละ เกือบอาทิตย์หนึ่งแล้วนะ ทั้งๆที่เมื่อก่อนเราก็ทำกันอยู่ทุกวันอ่ะ” ปากเขาก็พูดไปมือก็เลื่อนมาจับหน้าอกฉันเล่นอีก หื่นได้หื่นดีจริงๆเล้ย ฉันหละอยากจะกรี๊ดดดดด ใส่หูเขาให้ดังๆ เลย คนบ้าเอ้ย 

“หยุดพูดแล้วลุกออกไปเลย นาวจะทำงานต่อแล้ว” 

“ถ้าอยากให้ลุก นินาวต้องจูบฟิวเจอร์ก่อน”  

พูดจบก็ลุกขึ้นมาแล้วโน้มหน้าตัวเองให้มาใกล้หน้าฉัน เพื่อที่จะให้ฉันทำตามที่เขาขอ ถึงแม้เราจะจูบกันบ่อยก็จริงแต่ฉันกับไม่ชินทุกครั้ง มันยังคงตื่นเต้นเหมือนครั้งแรกเสมอ เมื่อได้มองหน้าฟิวเจอร์ใกล้ๆ แล้วเขามีหน้าตาที่จัดว่าหล่อมากเลยทีเดียว เดินไปไหนสาวๆก็ต้องมอง จมูกโด่งเป็นสัน ปากของเขากลับบางคล้ายกับผู้หญิง  

“ทำไมนินาวต้องทำตามที่ฟิวเจอร์สั่งด้วย”  ฉันจ้องหน้าเขาคืน ส่วนเขาก็ยิ้มเจ้าเล่ห์ก่อนจะพูดแล้ว 

“ฮึ ถ้านินาวไม่ทำก็ไม่เป็นไร งั้นฟิวเจอร์จะทำเอง” พูดจบเขาก็พุ่งริมฝีปากของตัวเองมาครอบครองริมฝีปากฉันอย่างหื่นกระหายราวกับไม่เคยได้รับมันมาก่อนทั้งๆที่ความจริงแล้วเขาได้ครอบครองเกือบทุกเวลาเลยก็ว่าได้ ฟิวเจอร์ยังคงครอบครองริมฝีปากฉันย่างแสดงความเป็นเจ้าของ มันทำให้หัวใจของฉันเต้นอย่างบ้าคลั่งและตื่นเต้นในเวลาเดียวกัน จูบที่เต็มไปด้วยความร้อนแรง เร่าร้อน ยิ่งฝ่ามือหนาของฟิวเจอร์ผ่านไปจุดไหนของร่างกายจุดนั้นจะเหมือนมีกระแสไฟฟ้าหลายโวลต์ผ่าน  

ฟิวเจอร์ผละออกเล็กน้อยเพื่อให้ฉันได้พักหายใจ เราสองคนสบตากันราวกับจะสื่ออารมณ์ของตัวเองให้กันและกัน ฉันมองหน้าเขาที่ตอนนี้มันแดงขึ้นมาด้วยอารมณ์สิเน่หาที่เขาสร้างมันขึ้นมา ไม่ปฏิเสธหรอกนะว่าตอนนี้เขาดูเซ็กซี่มากแค่ไหน เมื่อระดับการหายใจของเราสองกลับมาสู่ภาวะปกติ ฟิวเจอร์ก็เริ่มปฏิบัติการของเขาตามอารมณ์ที่มีอยู่ตอนนี้ทันที ทั้งมือทั้งปากของเขาทำงานได้อย่างร้ายกาจ จนฉันเนี่ยแทบไม่มีแรงจะทำอะไรเลย ได้แต่นั่งหอบหายใจอยู่อย่างเดียว 

“ฟิวเจอร์พอแล้ว อื้อ หยุดนะ” ฉันเบนหน้าเพื่อหนีการจูบอีกครั้ง แต่มีหรือว่าฟิวเจอร์คนหื่นจะยอมถอยง่ายๆ เมื่อจูบที่ปากฉันไม่ได้ เป้าหมายต่อไปมันก็จะต่ำลงมาเรื่อยๆ  

“บอกให้หยุด นินาวก็หยุดทำหน้าเซ็กซี่ก่อนสิ แบบนี้ใครมันจะอยากหยุดหละ อื้ม  จุ๊บ จุ๊บ ” 

“อย่าทำรอยนะ อื้อ” ฉันพูดจบเขาก็ผละหยุดตรงคอฉัน และปิดท้ายด้วยการหอมแก้มฉันหนักๆสองข้าง 

ฟอดดดดดดดดด ฟอดดดดดดดด  

“ชื่นใจ วันนี้จะเข้าไปที่ผับนะ ไปหาไอ้โฟสส์กับไอ้ทามม์หนะ อาจจะกลับดึกหน่อย หาอะไรกินด้วย กินข้าวนะไม่ใช่กลับมาแล้วเห็นกินมาม่าอีก” ฉันพยักหน้ารับทราบ  

“รู้แล้วน่า ถ้าสั่งขนาดนี้ทำไมไม่เอาฉันไปด้วยเลยหละ”  

“ได้หรอ งั้นไปแต่งตัวกัน” พูดจบก็ลุกขึ้นไปทันที ทั้งให้ฉันเหวออยู่คนเดียว ที่พูดหนะคือฉันประชดนะ !!! 

“ฟิวเจอร์!!” 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว