กระดาษสีดำ.

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

รักจนได้ยัยเด็กเเ​สบ! 10

ชื่อตอน : รักจนได้ยัยเด็กเเ​สบ! 10

คำค้น : คราม​ เบียร์

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 15.4k

ความคิดเห็น : 30

ปรับปรุงล่าสุด : 19 พ.ค. 2562 22:16 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
รักจนได้ยัยเด็กเเ​สบ! 10
แบบอักษร

 

"เดี๋ยวพี่ไปส่ง"

เบียร์มองหน้าผมนิ่งๆก่อนจะเลื่อนสายตาไปที่ข้อมือตัวเองที่ผมจับอยู่

"ไม่เป็นไรค่ะเบียร์กลับเองได้" เบียร์พูดพร้อมกับดึงมือตัวเองออกจากมือผม

"ให้พี่ครามไปส่งเหอะ.อีกอย่างนั่งเเท็กซี่เดี๋ยวนี้อันตราย.ให้พี่ครามไปส่งเเหละดีเเล้ว"

"ไม่....."

"กลับกันเหอะป่ะ" พูดจบน้ำเหนือก็ดึงเเขนเบียร์ให้เดินออกไปจากร้านกาเเฟ...

 

เบียร์ทอล์ค...

"ฉันบอกว่าฉันกลับเองได้ไง" ฉันบอกน้ำเหนือที่ดึงเเขนฉันอยู่

"ไม่ได้.ให้พี่ครามไปส่งเเหละดีเเล้วฉันเป็นห่วง"

"...... " ฉันหันไปมองพี่ครามที่เดินตามหลังเรามานิดหน่อยก่อนจะหันกลับมามองน้ำเหนือที่เดินอยู่ข้างๆ

สุดท้ายฉันก็ต้องยอมให้พี่ครามกับมาส่งเพราะทนลูกตื้อของน้ำเหนือไม่ไหว

"วันนี้พี่ครามไปบ้านพี่เเป้งมาหรอค่ะ" น้ำเหนือที่นั่งอยู่เบาะข้างๆคนขับถามขึ้นยิ้มๆ

"อืม"

"ฮั่นเเน่!ตกลงพี่ครามกับพี่เเป้งเป็นเเฟนกันเเล้วใช่มั้ยค่ะ"

"......." คำถามของน้ำเหนือทำให้ฉันมองหน้าพี่ครามผ่านกระจกมองหลังโดยอัตโนมัตเเต่ก็ต้องหันไปมองทางอื่นทันทีเมื่อเห็นว่าพี่ครามก็มองฉันอยู่เหมือนกัน

"เปล่า"

"ไม่ต้องมาโกหกเหนือเลย.พี่เเป้งไลน์มาบอกเหนือว่าพี่ครามกับพี่เเป้งเป็นเเฟนกันเเล้ว.เหนือดีใจจังเลยในที่สุดก็จะได้มีคนมาดูเเลพี่ครามสักที"

น้ำเหนือพูดด้วยน้ำเสียงดีใจสุดๆต่างจากฉัน..

ไอ้ความรู้สึกหน่วงๆที่อยู่ดีๆก็ตีตื้นขึ้นมานี่มันคืออะไร?

"เหนือพี่กับเเป้งมะ... "

"จอดข้างหน้าด้วยค่ะ" ฉันพูดขึ้นก่อนที่พี่ครามจะพูดจบ

"จอดทำไมอ่ะ.ยังไม่ถึงบ้านเเกเลย"

"ไม่เป็นไรเดี๋ยวฉันนั่งเเท็กซี่กลับเอง.จอดด้วยค่ะ" ฉันย้ำอีกครั้งเมื่อพี่ครามไม่มีทีท่าว่าจะจอดรถเลย

"เดี๋ยวพี่..."

"เบียร์ขอร้อง" ฉันมองตาพี่ครามผ่านกระจกมองหลัง

ฉันเปิดประตูลงจากรถทันทีเมื่อพี่ครามยอมจอดรถให้ฉัน

เเกเป็นบ้าอะไรเนี่ยเบียร์เค้าจะมีเเฟนรึไม่มีก็เรื่องของเค้าสิไม่เห็นจะเกี่ยวอะไรกับเเกเลย

ฉันเดินเข้ามาในบ้านก็เห็นพี่บีมนั่งเล่นโทรศัพท์อยู่ที่โซฟา

"กลับมาเเล้วหรอ"

"อืม.วันนี้เบียร์ไม่กินข้าวเย็นนะ" พูดจบฉันก็เดินขึ้นมาบนห้อง

ฉันทิ้งตัวลงนอนบนเตียงทันทีมี่เข้ามาในห้องของตัวเอง

ฉันมันบ้าบ้าไปเเล้วเเน่ๆ....

 

ก๊อก​ ก๊อก​ ก๊อก

"เบียร์.พี่เข้าไปได้มั้ย"

"ค่ะ" ฉันตะโกนบอกพี่บีมเสียงดัง

"เป็นอะไรรึเปล่า" พี่บีมถามพร้อมกับเดินมานั่งข้างๆฉันบนเตียง

"เปล่า.เบียร์เเค่ปวดหัวนิดหน่อยอ่ะ"

"เเล้วกินยารึยัง.เดี๋ยวพี่ไปเอามาให้มั้ย"

"ไม่ต้องๆ.เบียร์กินเเล้วพี่บีมมีอะไรรึเปล่า" ฉันดึงเเขนพี่บีมที่ทำท่าจะลุกขึ้นจากเตียงไว้

"พี่จะมาบอกว่าพรุ่งนี้พี่ต้องไปภูเก็ต"

"ไปทำไมอ่ะ?"

"เอมอยากไปเที่ยว.อีกอย่างพี่ก็สัญญากับเอมไว้เเล้วว่าถ้าเอมกลับมาจากญีปุ่นพี่จะพาไป"

"เบียร์เข้าใจ.พี่บีมไปเหอะเบียร์อยู่ได้" พี่บีมทำเพื่อฉันมามากพอเเล้ว

เวลาไปเที่ยวกับพี่เอมไกลๆก็อุตส่าหิ้วฉันไปด้วยตลอดเพราะเป็นห่วงไม่อยากให้ฉันอยู่คนเดียวจนถึงตอนนี้ฉันว่าพี่เอมก็คงต้องการความเป็นส่วนตัวเเหละ

"เเต่พี่เป็นห่วงพี่ไม่....."

"ไม่ต้องเป็นห่วงเบียร์หรอกพี่บีมไปเที่ยวเหอะ.คนที่พี่บีมควรใส่ใจมากกว่าเบียร์ตอนนี้คือพี่เอมนะ.อย่าลืมว่าพี่บีมมีเเฟนเเล้วสิถ้าพี่บีมยังคอยตามใจยังคอยดูเเลเบียร์อยู่เเบบนี้เบียร์ก็ไม่โตสักทีสิ"

ฉันขยับเข้าไปกอดพี่บีมไว้หลวมๆเพราะว่าเราสองคนอยู่ด้วยกันเเค่สองคนล่ะมั้งฉันกับพี่บีมเลยเเสดงความรักต่อกันโดยไม่ต้องเขินอาย

"ก็พี่มีน้องสาว​อยู่คนเดียว​นิ.จะไม่ให้พี่ห่วงได้ไง" พี่บีมลูบผมฉันเบาๆ

"ไม่ต้องห่วงหรอกค่ะ.น้องสาวพี่บีมโตเป็นสาวเเล้วนะเเถมสวยอีกต่างหา​ก"

"จ้าสวย.เพราะน้องสาวพี่สวยนี่ไงพี่ถึงต้องเป็นห่วง.เอางี้มั้ยไปนอนกับเพื่อนสักสองสามวันระหว่างที่พี่ไม่อยู่พี่จะได้ไม่ต้องเป็นห่วง"

"ไม่เอาอ่ะเบียร์อยู่ได้" ฉันโตเเล้วนะ

"นะเบียร์.ถ้าเราอยู่คนเดียวพี่ต้องเป็นห่วงเราจนไม่เป็นอันทำอะไรเเน่เลย" พี่บีมพูดพร้อมกับทำหน้าเป็นกังวลเเบบสุดๆ

"ก็ได้ค่ะ"

"ดีมาก.พี่ค่อยสบายใจขึ้นมาหน่อย"

"ทีนี้พี่บีมก็ไปเที่ยวอย่างสบายใจได้เลยค่ะ" ฉันยิ้มให้พี่บีมจนตาหยี๋

ฉันถอนหายใจเเรงๆเมื่อพี่บีมออกไปจากห้องเเล้ว

จะให้ฉันไปนอนกับใครล่ะจะโกหกเเล้วนอนที่บ้านก็คงไม่ได้เพราะที่บ้านฉันติดกล้องวงจรปิดไว้เเทบจะทุกมุมเลย

ฉันหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเพื่อโทรหาขิม

(ฮัลโหลเเก)​

"ทำอะไรอยู่.ฉันกวนรึเปล่า"

(ไม่ๆไม่กวนเเกมีอะไรรึเปล่า)​

"คือพรุ่งนี้พี่บีมไปเที่ยวกับพี่เอมอ่ะ.ฉันขอไปนอนกับเเกสักสองสามวันได้มั้ย"

(เอ่อ.คือ.ขอโทษนะเเกเเต่คงไม่ได้อ่ะพี่สิงห์เค้ามาค้างด้วยอ่ะ.ฉันขอโทษจริงๆนะเเก)​

"ไม่เป็นไรๆฉันเข้าใจ"

(ฉันขอโทษน๊า)​

"ไม่เป็นไร.งั้นฉันไม่กวนเเล้วเเค่นี้นะ"

(จ้ะ)​ ฉันกดวางสายก่อนจะมองหน้าจอโทรศัพท์ตัวเองนิ่งๆ

ก็เหลือเเค่น้ำเหนือสินะ..

ฉันสูดหายใจเข้าลึกๆก่อนจะกดโทรหาน้ำเหนือ

(ฮัลโหลลลลลล)​

"ทำอะไรอยู่หรอ"

(กำลังจะกินข้าว.เเกมีอะไรรึเปล่า)​

"คือพรุ่งนี้พี่บีมจะไปเที่ยวภูเก็ตกับพี่เอมอ่ะ.ฉัน.ฉันขอไปนอนกับเเกสักสองสามวันได้มั้ย"

(ได้สิ.มาเลย.มาวันนี้เลยก็ได้)​

"ขอบคุณนะเเก.เเต่ฉันคงไปพรุ่งนี้เช้าอ่ะ"

(โอเคพรุ่งนี้เช้านะ.พอดีเลยฉันจะได้มีเพื่อนไปช๊อปปิ้ง)​

"งั้นเเค่นี้เเหละ.ฉันไม่กวนเเกเเล้วเเกกินข้าวเหอะ"

ฉันวางโทรศัพท์ลงบนเตียงหลังจากที่วางสายจากน้ำเหนือเเล้ว

เพื่อพี่บีมเเค่นี้ฉันทำได้อยู่เเล้ว...

 

@วันต่อมา....

06.36​

"พี่ขอบใจมากเลยนะที่ให้เบียร์มานอนด้วย" พี่บีมพูดกับน่้ำเหนือยิ้มๆ

"ไม่เป็นไรเลยค่ะ.พี่บีมไปเที่ยวให้สนุกเถอะค่ะไม่ต้องห่วงเบียร์นะเดี๋ยวเหนือจะดูเเลเบียร์ให้เอง" ^^

"พี่ไปนะ.ถ้ากลับมาเเล้วเดี๋ยวพี่มารับ"

"ขับรถดีๆนะ" ฉันบอกพี่บีมยิ้มๆ

"ป่ะเข้าบ้านกัน" ฉันกับน้ำเหนือเดินเข้ามาในบ้านก่อนจะขึ้นมาบนห้องน้ำเหนือ

"เอ่อเหนือ.วันนี้พี่ครามไปทำงานใช่มั้ย"

"ไม่.วันนี้พี่ครามหยุดตอนนี้น่าจะยังหลับอยู่.มีอะไรรึเปล่า"

"เปล่า.เเค่ถามดูเฉยๆ" ฉันตอบน้ำเหนือยิ้มๆ

"งั้นฉันไปอาบน้ำก่อนนะ.เเกก็ทำตัวตามสบายเลยคิดสะว่าเป็นบ้านตัวเอง" น้ำเหนือพูดยิ้มๆก่อนจะเดินเข้าห้องน้ำไป

ตามสบายหรอ?

เเค่คิดว่าต้องเดินออกจากห้องไปเจอพี่ครามฉันก็อึดอัดเเล้ว...

 

ครามทอล์ค.....

"อือ~" ผม​ขยับตัว​ไปมา​ก่อน​จะลืมตาขึ้นอย่างเบื่อหน่าย

ก็จะไม่ให้ผมเบื่อได้ไงล่ะวันนี้วันหยุดทั้งทีเเต่ผมดันต้องพาน้ำเหนือไปช๊อปปิ้งนี่สิ

ผมลุกลงจากเตียงก่อนจะเดินเข้ามาในห้องน้ำเพื่อทำธุระส่วนตัว

หลังจากทำธุระส่วนตัวเสร็จผมก็เดินลงมาข้างล่างพอลงมาก็เห็นเบียร์นั่งเล่นดูทีวีอยู่กับน้ำเหนือ

น้ำเหนือบอกผมตั้งเเต่เมื่อวานเเล้วเเหละว่าเบียร์จะมานอนด้วยสองสามวัน

เเต่ผมไม่รู้ว่าทำไมพักหลังๆมานี้ผมชอบรู้สึกเเปลกๆเวลาที่เจอเบียร์อย่างเมื่อวานตอนที่น้ำเหนือพูดเรื่องเเป้งผมก็กลัวว่าเบียร์จะเข้าใจผิดทั้งๆที่ผมไม่จำเป็นต้องเเคร์อะไรเด็กนั่นเลยด้วยซ้ำ

"อ้าวพี่ครามลงมาตั้งเเต่เมื่อไหร่ค่ะ" เสียงของน้ำเหนือทำให้ผมหลุดออกจากภวังความคิดของตัวเอง

"เพิ่งลงมา" ผมตอบพร้อมกับเดินไปนั่งที่โซฟา

เบียร์หันมามองผมนิดหน่อยก่อนจะหันไปดูทีวีต่อ

"ไปเลยมั้ยค่ะเดี๋ยวสายเเล้วรถจะติด"

"ไว้วันหลังไม่ได้หรอเหนือ"

"ไม่ได้ค่ะ.งั้นเหนือขอเข้าห้องน้ำเเป๊ปนึงนะคะ" พูดจบน้ำเหนือก็เดินออกไปเลย

"เดี๋ยวสิเหนือ..." เบียร์เรียกน้ำเหนือไว้เเต่ก็ไม่ทัน

"......."

"......." ผมกับเบียร์นั่งกันอยู่เงียบๆโดยที่ไม่มีใครพูดอะไรเลย

ตอนนี้ได้ยินเเต่เสียงทีวีที่เป็นรายการอะไรก็ไม่รู้

"กินอะไรกันรึยัง" เป็นผมเองที่ทนต่อความเงียบไม่ไหวเเละเป็นฝ่ายถามเบียร์ก่อน

"ค่ะ?"

"พี่ถามว่ากินข้าวกันรึยัง" ผมถามย้ำอีกครั้งเมื่อเบียร์ทำเหมือนไม่ได้ยินที่ผมพูด

"ยังค่ะ" เบียร์ตอบผมเเค่นั้นก่อนจะเงียบไปอีกครั้ง

ผมมองหน้าเบียร์นิ่งๆก่อนจะหันไปมองทีวีที่เบียร์นั่งดูเเบบไม่ละสายตา

ไม่เห็นจะน่าดูตรงไหนเลย..

ผมเอื้อมมือไปหยิบรีโมตที่อยู่บนโต๊ะหน้าโซฟาก่อนจะ....

"เอ้า!เปลี่ยนทำไมค่ะเบียร์ดูอยู่" เบียร์หันมาพูดกับผมทันทีที่ผมกดเปลี่ยนช่องทีวี

ได้ผลด้วยว่ะ^^

"ก็พี่ไม่อยากดู.พี่อยากดูบอล"

"เเต่เบียร์ดูอยู่ก่อนถ้าพี่ครามอยากดูบอลพี่ครามก็รอก่อนสิ"

"ก็พี่อยากดูตอนนี้"

"เอารีโมตมาเลยนะ" เบียร์พูดพร้อมกับเเบมือมาตรงหน้าผม

"ไม่ให้" ผมกำรีโมตในมือตัวเองเเน่น

"เอามาเบียร์จะดูซีรี่ย์​" เบียร์พูดพร้อมกับพยายามจะดึงรีโมตออกจากมือผม

"......"

"พี่ครามเบียร์บะ.ว้ายย!" เบียร์ร้องเสียงหลงเมื่อผมออกเเรงดึงทำให้เบียร์เสียหลักล้มลงมาบนตัวผมเเบบไม่ทันตั้งตัว

ผมมองหน้าเบียร์ที่อยู่ห่างจากหน้าผมไม่ถึงคืบนิ่งๆ

ผมไม่รู้ว่าไอ้อาการหัวใจเต้นเเรงที่เป็นอยู่ตอนนี้เป็นเพราะตกใจรึว่าเป็นเพราะอะไรกันเเน่

ผมยื่นหน้าเข้าไปใกล้ๆเบียร์จนริมฝีปากเราเกือบจะเเตะกันเเต่เบียร์ก็ถอยห่างออกไปก่อน

"พี่ครามมีเเฟนเเล้ว​นะคะ.จะทำอะไรนึกถึงเเฟนพี่บ้างสิค่ะ"

 

โถ่ๆๆจะจูบน้องน้องก็ไม่ให้จูบ555

ไรท์เดาว่าน้ำเหนืออาจจะหาทางออกจากห้องน้ำไม่เจอก็เป็นได้🤣🤣

เม้นท์เป็นกำลังใจหรือกดถูกใจให้เค้าบ้างนะตัว✌️🙏❤️

#รัก💓💓💓

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น