oilps
Twitter-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : แค่นี้

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 2.4k

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 21 พ.ค. 2562 09:22 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
แค่นี้
แบบอักษร

Part : แท

“แท แท...ไอ้แท!”

“อะไร! เสียงดังทำไม”

“แกเป็นไร? เห็นเงียบตั้งแต่ออกมาแล้ว”

เยริเพื่อนคนเดียวของฉันที่ถือว่าสนิทที่สุดตอนนี้ เอ่ยถามด้วยความอยากรู้อยากเห็น

“แกว่า...พี่ฟานี่น่ารักมั้ย?”

“น่ารักดิ โคตรน่ารักเลย เก่งด้วย” อ่า...ใช่ น่ารักชิบ ฉันไม่ได้ฟังที่พี่เขาสอนเลย มัวแต่มองหน้า

“พี่เขา...มีแฟนมั้ย?”

“ถามทำไม? อย่าบอกนะว่าแก... ชอบเขา!!”

“ดังหาเจ้ากรรมนายเวรรึไง!! เงียบไปเลย” นี่ยังเดินออกมาได้ไม่ไกลเท่าไหร่ ถ้าพี่เขาได้ยินขึ้นมาจะทำไง

“เลิกคิดเลย แกน่ะไม่ได้อยู่ในลิสต์รายชื่อเขาแน่ๆ”

“ทำไม?”

“เขาไม่ชอบเด็กขนาดนี้ แกห่างกับเขาตั้งกี่ปี”

“แค่10ปีเองป่ะ” แค่หรือตั้งดีล่ะ แต่อายุไม่ใช่ปัญหานี่ใครๆก็บอก

“...เลิกคิดเลย พี่เขาดุ”

“ก็ไม่เห็นจะเท่าไหร่”

“ไม่ได้หมายถึงดุแบบนั้น คือ...ดุเรื่องบนเตียง”

“...รู้ได้ไง”

“ฉันแอบฟังอาคุยกับพี่แกบ่อยๆ แบบ...โอ้ว ว้าว~”

“อะไรของแกวะ” เรื่องบนเตียงหรอ... ฉันยังไม่เคยลอง แต่คิดว่าทำเป็นแน่นอนถ้าวันนั้นมาถึง ไม่ได้เด๋อถึงขั้นใสกิ๊งซะเมื่อไหร่

“ไปหาชานมแดกกันเหอะ อยากสัมผัสของหวาน”

ฉันได้แต่เออออตามเพื่อนไป แต่ในหัวยังคิดวนเวียนเรื่องพี่ฟานี่คนสวยอยู่เลย เธอช่าง...น่าหลงไหล

...

“เยริ วันนี้ไปเรียนพิเศษมั้ย?”

“... ไป”

“แล้วพี่-...”

“ไม่มา แกจะไปเรียนเพราะอยากเจอพี่แกไม่ได้นะเว้ย”

“ได้ดิวะ ก็พี่เขาสอนดี”

“สอนดีรึพี่เขาดีย์~” เพื่อนชั่วรู้ทัน ก็คนมันอยากเจอ ก็ต้องไปหาป่ะ จะรอให้บังเอิญหรอ ได้ตายก่อนเจอพอดี

“อย่ารู้ดี”

“ดูปาก! นี่อุตส่าห์ไปหาไอจีมาให้เลยนะเว้ย!”

“จริงหรอ!? รักแกว่ะ”

“ไม่ให้แล้วจ้ะ ปากเสีย”

“ขอโทษ~~ เพื่อนคนนี้ผิดไปแล้ว~”

“...อี๊~ อย่าแบ๊วเลย เอาโทรศัพท์มา” ฉันยื่นให้อย่างว่าง่ายพร้อมยิ้มแฉ่ง อย่างน้อยมีไว้ส่องก็ยังดี

“ขอบใจจ้า~”

“เหอะ เหมือนหมามองเครื่องบินของแท้เลยล่ะ”

“...”

“เออ อีกอาทิตย์นึงมั้ง พี่แกจะมาสอนเพิ่มให้ อยากเจอก็ไปจ่ายตังลงเรียนจ้ะ”

“จริง! จ่ายจ้า เทหมดหน้าตักเลย”

“ร่านจนฉันสงสารแม่แก”

“เยรินี่เพื่อนเอง”

...

ช้าชิบ อาทิตย์เดียวเหมือนสามปี นานเกินไปไม่เห็นใจคนรอเลย

“นี่แกยังไม่เลิกส่องอีก!”

“ชู่ว~ ดังทำญาติแกหรอ”

“...ก็ฉันสงสัย นี่พี่ฟานี่จะมาแล้ว จะส่องเพื่อ?”

“ฉันอยากจ้องหน้าพี่เขาตลอดเวลา ฉันผิดอะไร?”

“ถ้าไม่ติดว่าเป็นเพื่อนนะ ขอไปอ้วกแล้ว”

“เชอะ” สัญญาว่าจะลงเรียนทุกคลาสที่มีพี่คนสวยมาสอนเลยล่ะ

“ไงทุกคน พวกเธอนี่ขยันเรียนกันจัง” ว้าว...พี่แกสวยจริงๆ เชิ้ตขาวยิ่งทำให้ฉันสติแทบแตก มันบางมากเลยนะพี่รู้ตัวมั้ย!

“แท ไอ้แท! มีสติหน่อย”

“พยายามอยู่” ก็เขาสวยนี่ มากๆด้วย

“เอาล่ะ เหมือนเดิมนะ ใครอยากรู้อะไรถาม ไม่ถามไม่บอก” เสียงเธอช่างมีอทธิพลกับฉัน หัวใจทำงานหนักเหลือเกินแม่จ๋า “เธอจ้องฉันนานแล้วนะ จะถามอะไร?”

“อ...เอ่อ...” ซวยแล้ว บอกแล้วไงว่าฉันละสายตาจากพี่แกไม่ได้เลย ยิ่งตอนนี้อยู่ใกล้จนกลิ่นหอมจากร่างกายเธอเข้ามาเตะจมูกฉันด้วยแล้ว... “ทำไมพี่สวยจังคะ?”

“...”

นี่คือคำถามจากฉัน... บ้าบอคอแตก!

“โทษทีค่ะพี่ ไอ้แทมันไม่สบาย” เยริช่วยกู้วิญญาณฉันทันทีที่มันรู้ว่าสติฉันได้ไปไกลแล้ว

“ไม่ไปหาหมอล่ะ?”

“ก็ว่าจะพาไปหลังเรียนเสร็จค่ะ” ฟู่ว~ ขอบใจเพื่อนรัก

“ใครจะถามอะไรเชิญ”

...

อย่าถามว่าตลอดเวลาเรียนเป็นไง พี่แกแอบมองฉันตลอด แบบขมวดคิ้วไปด้วย เหมือนฉันเป็นเด็กพิเศษต้องคอยจับตามองอะไรแบบนั้น

“ไปไหนต่อดี”

“ฉันจะพาแกไปหาหมอ”

“ฉันสบายดี”

“หรอ...” แกจะเอาจริงหรอ จะพาฉันไปหาหมอน่ะ ฉันปกติ ยกเว้นหัวใจ มันเต้นแรงเหลือเกิน

“เยริไปกินข้าวด้วยกันมั้ย?”

“นึกยังไงชวนอ่ะอา ปกติขี้งกนี่”

“ปากนะ ไม่ต้องกิน” ฉันแอบดึงชายเสื้อเพื่อนนิดหน่อยเพราะเห็นพี่ฟานี่เดินตามหลังอาของเพื่อนมา

“อะไรของแก!”

“อย่าเสียงดังดิ แกว่า...พี่ฟานี่จะไปด้วยมั้ย?” ฉันกระซิบกระซาบให้เบาที่สุดในโลก

“ทำไม... นี่แกจะหน้าด้านขอไปด้วยหรอ?”

“เปล่า...แต่ก็...แค่คิด ช่างเถอะไปไหนต่อดี?” ฉันหวังอะไร คิดจะไปกินข้าวกับรุ่นพี่ที่ไม่เคยคุยกันเกินสิบคำด้วยซ้ำ

“อา! ไปด้วย! ขอเอาเพื่อนไปด้วย!”

“...”

“ทำเป็นเล่นตัว เร็วๆ!”

“ไปดิ ไอ้แท!” ฉัน...เดี๋ยวนะ! ฉันรักแกเยริ อยากหอมหัวซักสามร้อยครั้ง

...

“ไหนบอกจะไปพาเพื่อนไปหาหมอไง”

“เอ่อ...มันโอเคแล้วค่ะพี่ สติสตังค์ไม่ค่อยดีแต่ก็พอใช้งานได้”

“เยริ!” ฉันแว๊ดใส่เพื่อนเพราะมันกำลังทำให้ฉันดูแย่ในสายตาคนสวย

“งั้นหรอ ดื่มมั้ย?”

“ค...คะ? ไม่ค่อยถนัดหรอกค่ะ”

“ลองดู” คนสวยส่งแก้วพอดีมือที่มีน้ำสีสวยในนั้นมาให้ “โตแล้วต้องดื่มบ้าง ไม่ใช่เพื่อสนุกอย่างเดียว แต่ต้องเรียนรู้”

มีหลักการให้กับการดื่มซะด้วย ฉันจะขัดขืนได้ไง ถึงเราจะไม่ได้นั่งใกล้กันแต่กลิ่นหอมจากตัวเธอทำให้ฉันยิ่งรับแก้วจากเธอมาง่ายๆ

จริงๆก็เคยดื่มบ้าง แต่เป็นเบียร์ทั่วไปที่กว่าจะมึนก็เล่นซะอืดท้อง

แต่นี่ดูจะเข้มหน้าดูจนฉันแอบหวั่น ถ้าเมาแล้วจะทำตัวเด๋อให้เธอเห็นรึเปล่า เอาแค่พอรู้รสละกันเนอะ

 

15นาทีผ่านไป...

“ไอ้แท! แดกเป็นน้ำเปล่าเลย หิวหรอ?”

“หิว...มาก” อ่า...เป็นไงล่ะแค่รู้รส ลึกซึ้งถึงแก่นเลย ใครจะไปรู้ว่ามันจะมาตายตอนจบ แรกๆอร่อยสุด หลังๆแทบระเบิด

ฉันกล้ามองหน้าเธอเต็มๆก็ตอนนี้แหละ คนเมาไม่ผิดอยู่แล้ว ฉันแอบจ้องตาเธอตอนบอกว่าหิวมากด้วย ใช่ ฉันอยากกินเธอคนสวย

“อาหนูว่าอาต้องไปส่งไอ้แทบ้านแล้วล่ะ ไม่งั้นไม่ถึงแน่ๆ”

“ฉันหรอ! เพื่อนแกเมาเองป่ะ”

“พี่ฟานี่แหละ ยัดยุให้มันกิน พี่ไปส่งเลย”

“ฉันผิดเฉยเลย ใครจะไปรู้ว่าคออ่อนขนาดนี้ รู้งี้แค่ให้ดมก็พอ”

“แล้วจะปล่อยให้มันกลับคนเดียวหรอพี่?”

ฉันฟังสามคนเถียงกันไปมาแล้ว...เหมือนตัวเองเป็นภาระ ช่างเถอะ ไม่สนอ่ะ ตอนนี้ได้มองหน้าคนสวยก็รู้สึกอิ่มอกอิ่มใจ

“ฉันมีนัดแล้ว” นัดหรอ? คนสวยนัดกับใคร?

“แกพูดเหมือนฉันไม่มี ฉันมีก่อนแกอีก” สรุปฉันมันตัวปัญหาสินะ น่าน้อยใจ~

“แกเลิกยกซักทีไอ้แท! นี่จะกลับบ้านไงยังไม่รู้เลย!”

“หกหมดเลย~ กลับบ้านหรอ... กลับได้~ สบาย~ กลับตอนไหนก็ได้ วันนี้ พรุ่งนี้ กลับได้หมด”

“...ทิ้งไว้นี่แหละค่ะ อามีนัดก็ไปเลย พี่ฟานี่ด้วย”

“จะบ้าหรอ อาต้องเอาแกไปส่งบ้าน ไม่งั้นโดนด่าตาย”

“แต่หนูต้องลากมันไปส่งบ้าน” โอ้โห เรียกงี้ต่อยกันป่าว~ มันอะร่ะ มันม่วงอร่อยนะรู้ยัง...

“อาไม่มีเวลาขนาดนั้น...” ตัดขาดอย่างไม่ใยดี กลับเองก็ได้

“ไอ้แท! ไปไหน!?”

“เป็ดๆๆๆ”

“ไหนวะ?”

“กับๆๆๆไง ไปนะ” จะมุกจะเปลือกหอยก็สาดๆไปก่อน กลบความเศร้าเรามันลูกเมียน้อย

 

 

“นี่ แทใช่มั้ย? หยุดเดิน!”

“...คะ?”

“ฉันไปส่ง” มึนจนหลอนหรอ ไม่ใช่เรื่องจริงหรอกน่า~ “หยุด!”

“...”

“หูหนวกหรอ รถอยู่ทางนู้น”

“...พี่สวยนะคะ แต่ดุไปหน่อย” อ่า...พูดอะไรวะเนี่ย! แต่ที่แน่ๆนี่ของจริง! กลิ่นหอมจากตัวเธอยืนยันว่าเธอจะไปส่งฉันที่บ้าน

“นั่นปากหรอ”

“ค่ะ หูพูดไม่ได้~ พี่บอกว่ามีนัดนี่”

“ไม่มีแล้ว ไปได้ยัง ลีลาเยอะ”

“รอด้วย~”คนสวยเดินนำไปแล้ว เธอเดินไวหรือฉันที่ช้าเอง ก้าวอยู่นะ แต่ดูเหมือนไม่ไปไหนเลย

“จะถึงมั้ยวันนี้”

“วันนี้ไม่ถึงพรุ่งนี้ก็ต้องถึง~”

“กวนตีน!” มึนๆแบบนี้ก็ดีไปอย่าง ฉันไม่อายเวลากวนตีนเธอ “ห้ามอ้วกบนรถ”

“ระดับนี้แล้ว สบาย~” ฉันเข้ามานั่งโง่ๆในรถเธอแล้ว เพลงรักคลอเบาๆซะด้วย “พี่มีความรักหรอคะ?”

“ฮ่ะ? พูดเรื่องไรเนี่ย?”

“ก็พี่ฟังเพลงรัก”

“เกี่ยวไรด้วย ฉันแค่ฟังป่ะ แล้วนี่บ้านเธออยู่ไหน?” เปลี่ยนเรื่องเก่ง

“อยู่... อยู่ไหนอะ?”

“จะไปรู้เธอหรอ! อย่ามามุก ไม่เนียน”

“...”

“แท บ้านเธอไปทางไหน?”

“รู้ก็บอกไปแล้วซี่~ นึกอยู่...” นึกไม่ออกจริงๆนะเนี่ย มันเหมือนจำเบอร์ตัวเองได้ตลอดเวลายกเว้นตอนพนักงานเซเว่นถามอะ

“ไม่ตลกเลยนะ ฉันจะทิ้งเธอไว้ตรงนี้” คนสวยจอดรถทันที เอาซะคนมึนอย่างฉันที่ยึดอะไรไม่อยู่อยู่แล้วหัวพุ่งไปชนกระจกดังโป๊ก!

“โอ้ย!! พี่อยากให้แทอ้วกรึไง ก็คนมันนึกไม่ออก นึกออกอย่างเดียวตอนนี้คือชอบพี่!!”

“...”

“...” ชิบหายวายวอดแล้วแม่จ๋า

“ว่าไงนะ”

“...เอ่อ ว่าอะไรไงนะ”

“เมื่อกี๊เธอพูดว่าอะไร?” สายตาดุๆแบบนั้นน่ากลัวจนฉันแทบสร่าง ยิ้มอ่อนไปให้หนึ่งทีพร้อมกับแกล้งหลับไปเลย “แท!! อย่ามาเนียนนะ หมาแกล้งหลับยังเนียนกว่าเลย!”

“...คร่อก~” แถมกรนให้ด้วยเชื่อยัง?

“ได้~ เธอไม่พูดก็ไม่ต้องกลับบ้าน!”

“...”

“...” เอาจริงแห๊ะ นั่งกอดอกแบบนั้นยิ่งเน้นขนาดนมนะรู้มั้ย “...แท...ชอบพี่”

“...”

“แทรู้ว่ามันตลก และมันก็ไม่ควรพูดออกมา แทก็ไม่ได้ตั้งใจจะพูด พี่ช่วยลืมมันทีเถอะ”

“...” เงียบแบบนี้คือไรเนี่ย พูดต่อก็ด่ะ

“แทรู้ว่าแทไม่ใช่สเปคพี่ แล้วพี่ก็นิยมซื้อกิน”

“ใครบอก!!” ตกใจหมดไอ้คนสวยบ้า!! ดุทำมะฟักอะไร!

“แหมพี่~ พี่เป็นคนซื้อแทอาจจะเป็นคนขายก็ได้”

“ฮ่ะ!?”

“เปรียบเทียบเฉยๆ จะบอกว่าเพื่อนแท คนใกล้ตัวแท ก็มีที่ทำงานแบบนี้” จริงๆฉันรู้มาจากเยริ แต่กลัวเพื่อนโดนด่าเลยแถไปเรื่อย

“...”

“เดี๋ยวแทลงตรงนี้ก็ได้...”

“เดี๋ยว” เธอคว้ามือฉันไว้ก่อนที่จะเอื้อมไปเปิดประตูรถ “รู้แล้วหรอว่าบ้านอยู่ไหน?”

“...ไม่รู้ เดี๋ยวสร่างคงนึกออก”

“ดูสภาพตัวเองด้วย จะสร่างตอนไหน นั่งเฉยๆ”

“...” ไม่รู้จะพูดอะไรต่อ เธอไม่มีปฏิกิริยาตอบโต้กับการบอกชอบของฉันเลยซักนิด เจ็บจัง...

...

มาแล้วค่า~ ความรักใสใสงุ้งงิ้งๆเชื่อสิ ตอนนี้ไม่วูบวาบ ไว้ตอนหน้านะคะ เลือดสาดกันไปเลย!

อย่าลืมกดไลท์ คอมเม้นท์ให้กำลัังใจเราด้วยนะคะ แล้วเจอกันตอนหน้า เตรียมทิชชู่ไว้ซับ...แล้วแต่จะซับค่ะ บาย~

 

ความคิดเห็น