คาปูชิโน่หวานน้อย

ขอขอบคุรทุกๆการติดตามนะคะ 1 คอมเม้น ล้าน กำลังใจ...ฝากติดตามด้วยน๊า..จุฟ

ตอนที่ 7 คิริว นายมันคนบ้ากาม (Nc 18+)

ชื่อตอน : ตอนที่ 7 คิริว นายมันคนบ้ากาม (Nc 18+)

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 4.1k

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 19 พ.ค. 2562 16:39 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 7 คิริว นายมันคนบ้ากาม (Nc 18+)
แบบอักษร

"เป็นอะไร หน้าบูดเป็นตูดลิงเลย" น้ำปั่นถามขึ้น หลังจากที่ฉันเปิดประตูรถและก้าวขึ้นไปนั่งข้างๆ

"เปล่าอ่ะ" ฉันตอบด้วยอารมณ์หงุดหงิด นั่งกอดอก และพ่นลมหายใจออกมาแรงๆ

"รู้มั้ย เวลาที่แกโกหก แกชอบทำยังไง" น้ำปั่นเอี้ยวตัวเข้ามาใกล้ ปากสีชมพูได้รูปยกยิ้มขึ้นเล็กน้อย

"ยังไง" ฉันมองหน้าได้รูปของน้ำปั่นในระยะประชิด แววตาหวาน จ้องมาที่หน้าฉันตาไม่กระพริบ

"ก็ชอบนั่งกัดเล็บ แล้วก็..........." น้ำปั่นหยุดพูด พร้อมกับเอี้ยวตัวเข้ามาใกล้จนฉันได้กลิ่นหอมจากตัวน้ำปั่น กลิ่นอ่อนๆของดอกไม้ หอมจนเผลอสูดดมเข้าไปในปอด ก่อนจะได้สติ เมื่อหน้าของน้ำปั่นอยู่ใกล้จนสัมผัสได้ถึงลมหายใจอุ่นที่ถูกพ่นออกมากระทบใบหน้า

"ทำอะไรของแกเนี่ยยยย" ฉันยกแขนดันหน้าอกน้ำปั่นที่รู้สึกว่าจะเข้ามาใกล้ฉันเกินไปแล้ว แม้เราจะเป็นเพื่อนที่สนิทกันมาก และน้ำปั่นก็ไม่ใช้ผู้ชายแท้ แต่ยังไงน้ำปั่นก็ยังเป็นผู้ชายอยู่ดี การอยู่ใกล้กันในระยะประชิดแบบนี้ ถือว่าเป็นเรื่องที่ไม่ค่อยดีสักเท่าไหร่ ถ้าเกิดมีใครมาเห็นเข้า

"หึ ก็แก ชอบทำคิ้วผูกโบว์ แบบนี้ไง" น้ำปั่นใช้นิ้วโป้งขยี้แรงๆลงมาที่หัวคิ้วของฉัน พร้อมกับหัวเราะชอบใจ

"โอ้ยย รู้มาก ขับรถไปเลย ชิ" ฉันตีต้นแขนน้ำปั่นเบาๆ แล้วยิ้มออกมา น้ำปั่นเป็นคนที่ฉันอยู่ด้วยแล้วสบายใจที่สุด ในเวลาที่ฉันเครียด ก็มีแต่น้ำปั่นนี่แหละ ที่ทำให้ยิ้มได้

"แล้วเป็นไง สัมภาษณ์งาน โอม่ะ" น้ำปั่นถามขึ้น ขณะที่ขับรถ สายตามองตรงไปข้างหน้า

"โอกะผีนะสิ พูดแล้วหงุดหงิดเลยแก" ฉันอารมณ์เสียขึ้นมาทันทีเมื่อนึกถึงหน้านายคนนั้น

 

"เฉิ่ม!!" เสียงทุ้มกดลงต่ำ พร้อมกับสายตาที่ดูถูกจ้องเขม็งมาที่หน้าของฉัน

"อะ อะไรนะ คุณว่าใคร" ฉันสวมแว่นตาที่เขายื่นให้ ก่อนจะยันตัวลุกขึ้นยืน แหงนมองร่างสูงในชุดสูทสีำน้ำเงินเข้ม ซึ่งไม่บอกก็รู้ว่าราคาแพงแค่ไหน หัวใจฉันเต้นแรงและรัวอีกครั้ง เมื่อเห็นใบหน้าของคนตรงหน้าชัดเจน ใบหน้าแดงระเรื่อ ้อนผ่าวไปถึงใบหู

"ก็อยู่กันแค่ สองคน ผมคงจะว่าตัวเองหรอกนะ หึ" ร่างสูงย่างเท้าเข้ามาใกล้ จนฉันต้องก้าวถอยหลังหนี

"นี่ คุณ!!" มือน้อยกำหมัดแน่น เมื่อถูกสายตาคมกวาดมองตั้งแต่หัวจรดเท้า

"แล้วนั่นอะไร เสื้อคอบัว แขนพองๆกับกระโปรงทรงสอบ ยาวถึงน่องนึกว่าคุณป้าที่มาตามหาหลาน หึ" มือแกร่งยื่นมาจับคอเสื้อ ไล่ไปถึงแขนเสื้อ พร้อมกับยกยิ้มแบบเหยียดๆ

"คุณ!!!" ฉันปัดมือหนาออกไปอย่างแรง กัดเม้มมริมฝีปากเพื่อระงับความโกรธที่ก่อตัวขึ้น

"ไหนจะแว่นหนาเตอะนี่อีก......เห็นแล้วรำคาญลูกตาชมัด!!!"

พรึ่บ!!!

 

"ฮ่าๆๆๆ ฉันอยากจะเห็นหน้านายคนนั้นจังเลย ฮ่าๆๆๆ" น้ำปั่นหัวเราะร่วน เมื่อฉันพูดจบ

"นายจะไปอัดปากมันให้ฉันใช่มั้ย"

"เปล่า ฉันจะไปขอจับมือคาราวะสักหน่อย ที่กล้าหาญว่าคนอย่างเธอได้ ฮ่าๆๆๆ" น้ำปั่นทำท่าคาราวะ ก่อนจะหัวเราะออกมาดังกว่าเดิม

"น้ำปั่น นี่นายเพื่อนฉันนะ!!" ฉันทุบแขนน้ำปั่นเบาๆก่อนจะนั่งกอดอก เม้มปากแน่น

"เอ้า ก็มันจริงอ่ะ ขนาดฉันเป็นเพื่อนเธอมาตั้งนาน ยังไม่กล้าว่าให้เลย กลัวโดนอาละวาด นายคนนั้นนี่ แน่จริงๆ ฮ่าๆ" น้ำปั่นยังหัวเราะไม่หยุด

"หยุดหัวเราะเลย พูดแล้วก็โมโห ผู้ชายอะไรปากจัดชมัด"

"สรุป ยังไง ได้สัมภาษณ์งานมั้ย หึ"

"เอาเอกสารปาใส่หน้าเขาแบบนั้น เขาคงจะสัมภาษณ์ฉันอยู่หรอกนะ"

"เธอก็ใจร้อนเกิน ดีนะเขายังใจดี ไม่เรียก รปภ.มาลากป้า เอ้ย!!! มาลากเธออกมาโยนหน้าบริษัท"

"น้ำปั่น เดี๋ยวเหอะ!!! แต่ก็ดีแล้วละ ฉันก็ไม่อยากทำงานให้ไอ้คนปากจัด บ้ากามแบบนั้นหรอก ชิ"

 

"ฮะ ฮะ ฮัดเช้ย!!!"

"เป็นอะไรคะริว อืม อ่า" ริมฝีปากแดงสด ที่เผยอส่งเสียงครางกระเส่า พูดเสียงเบาหวิว ผมจ้องมองใบหน้าเหยเก ที่ถูกตกแต่งไปด้วยเครื่องสำอางค์ราคาแพง อดนึกถึงหน้าจืดชืดของยัยป้าคนที่กล้าขว้างของใส่หน้าผมไม่ได้ เกิดมายังไม่เคยมีใครกล้าตะโกนใส่หน้าผม และขว้างของใส่ผมแบบยัยนั้นมาก่อน

"คงมีคนนินทาผม อ่า อืม ช่างเถอะ ทำต่อเร็ว อ่า อ่า" ผมเด้งสะโพกอัดท่อนเอ็นที่แข็งเต็มที่เข้าใส่ร่างบางที่นั่งคร่อมพร้อมขย่มเข้าใส่อย่างเมามันส์

"อ่า ริวขา อ่า อ่า เสียวจังค่ะ อ๊า อ๊า"เสียงหวานครางกระเส่า หน้าอกกระเพื่อมขึ้นลงไปตามแรงขย่ม

"แรงอีก อืม ขย่มลงมาอีก อ่า ดี อย่างนั้น อ่า อ่า " ยิ่งผมนึกถึงยัยคนนั้น ก็ยิ่งทำให้อารมณ์โกรธของผมมีมากขึ้น ผมอัดท่อนเอ็นเข้าใส่เอมี่อย่างรุนแรง เพื่อระบายความโกรธ

พั่บๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

"อ๊ายย ซี๊ดดด วันนี้คุณ อ๊า รุนแรงจังค่ะ อ๊าา เอมี่ชอบ อ๊าย อ๊าย" เอมี่ครางลั่นด้วยความเสียวซ่าน ซึ่งผมก็ปล่อยให้เธอครางได้เต็มที่ เพราะห้องทำงานของผมเป็นห้องที่เก็บเสียงได้เป็นอย่างดี ฉนั้นไม่ต้องห่วงว่าคนข้างนอกจะได้ยิน ซึ่งถึงแม้จะได้ยินผมก็ไม่ได้สนใจอะไร เพราะนี่เป็นบริษัทของผม ใครปากมากก็แค่ไล่ออก

"ซี๊ดดด อ่า กล้าดียังไง อ่า มาว่าคนอย่างนายคิริว อ่า อ่า ซี๊ดดด"

พั่บๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

"อ๊าา ริว อ๊าา เอมี่จะเสร็จ อ๊า อ๊า อ๊า อ๊ายยยย"

พั่บๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

"โอ๊ะ อ่า อ่า อ่าาาาาาา"

"แฮ่กๆๆๆ วันนี้ที่รักเอามันส์มากเลยค่ะ ซี๊ดดด เอมี่รักคุณที่สุดเลย ม๊วฟฟฟ"

"พรุ่งนี้ คุณเริ่มงานได้เลยนะ เอมี่"

"จะ จริงหรอคะ ให้เอมมี่มาเป็นเลขาให้คุณนะคะ"

"อืม!!!!"

 

 

 

 

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น