ลัลน์

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

บทที่ 1 เกลียด [50%]

ชื่อตอน : บทที่ 1 เกลียด [50%]

คำค้น : กลรัก, กุหลาบร้าย, ดราม่า, อีโรติก

หมวดหมู่ : นิยาย ชีวิต/ดราม่า

คนเข้าชมทั้งหมด : 115

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 18 พ.ค. 2562 20:24 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่ 1 เกลียด [50%]
แบบอักษร

บทที่ 1

เกลียด

 

รถจีปกลางเก่ากลางใหม่แล่นมาจอดบริเวณหน้าบ้านพักหลังงามกลางไร่ส้มเขียวขจี ก่อนที่ไตรชนพจะเปิดประตูลงมาด้วยสีหน้าบอกบุญไม่รับ เพราะชื่อผู้หญิงคนนั้นวนเวียนในสมองอยู่เป็นวัน และหากจับตัวได้เมื่อไหร่ สัญญาเลยว่าจะลงโทษให้สาแก่ใจ

แต่แล้วเขาก็รู้สึกประหลาดใจในนาทีที่มือใหญ่ออกแรงบิดลูกบิดประตู

มันไม่ได้ล็อก...

ชายหนุ่มค่อยๆ ผลักประตูและแทรกตัวเข้าไปช้าๆ สังเกตตรวจตราจากโซนรับแขกไปจนถึงโซนพักผ่อนของตัวเอง ทว่าไม่เจอใครหรือสิ่งใดน่าสงสัย จะมีก็เพียงกลิ่นหอมอ่อนๆ คล้ายแป้งเด็กอย่างที่ติดจมูกมาตั้งแต่เมื่อคืน

กลิ่นของผู้หญิงหน้าไม่อาย!

นาทีที่สมองนึกได้ ก็รับรู้ถึงความเคลื่อนไหวข้างหลัง พลันหางตาจับภาพบางคนที่เดินเข้ามา เขาหันกลับไปพร้อมพุ่งเข้าหาหล่อน มือแข็งแรงจับไหล่มนเต็มกำลังพร้อมกันนั้นแรงมหาศาลก็ดันร่างหล่อนจนแนบชิดติดผนัง

สายตาดุเข้มมองเจ้าของร่างเย้ายวนซึ่งสวมใส่เกาะอกเอวลอยสีขาวพร้อมสร้อยคอผ้าแบบสวมติดกับลำคอ (Choker) สีเดียวกัน แล้วก็ถึงกับยิ้มเยาะ

หล่อนช่างแตกต่างจากนางในดวงใจของเขาแบบสิ้นเชิง

“คิดเอาไว้ไม่มีผิดว่าต้องเป็นเธอ”

เมลดาเจ็บแปลบในหัวใจเมื่อเห็นแววตาที่เขามองมา คราแรกก็แอบคิดเข้าข้างตัวเองว่าเขาอาจจะยังคงหลงเหลือความรู้สึกดีๆ ไว้บ้าง แต่ในเวลานี้ได้คำตอบดีแล้วว่าไม่มี

ไม่เช่นนั้นไตรชนพจะใช้กำลังแบบนี้ทั้งที่เขาก็รู้อยู่แล้วว่าเป็นเธองั้นหรือ

“หึๆ”

เจ้าหล่อนแสร้งหัวเราะเบาๆ กลบเกลื่อนความกลัว สายตาระยับพราวมองเขาอย่างยั่วยวนชวนฝันแล้วพูดเสียงอ่อนเสียงหวานว่า

“เดาถูกแบบนี้เนี่ย เขาว่าเป็นไปได้สองทางนะคะ ข้อหนึ่งคือพี่ไทด์จำแม่น ส่วนข้อสอง...”

หล่อนตั้งใจลากเสียงยาวเซ็กซี่ พลางเลื่อนสายตามองริมฝีปากหนาที่เวลานี้เม้มเข้าด้วยดันเกือบสนิทด้วยความไม่ชอบใจ แต่ให้มันรู้กันไปว่าเขาจะต้านทานความต้องการของตัวเองได้หรือเปล่า

เขามันก็แค่ไอ้ผู้ชายความอดทนต่ำคนหนึ่งนั่นแหละ

“พี่กำลังรอเมย์”

พูดแล้วก็รั้งบั้นเอวหนาเข้ามาแนบชิดชนิดที่ไร้ความเขินอาย สองแขนโอบรอบลำคอเขาอย่างฉวยโอกาสพร้อมกับเบียดหน้าอกหนั่นแน่นเขากับแผ่นอกแกร่ง

“ใช่ไหมคะ”

แต่เท่านั้นเองหล่อนก็ถูกเขาผลักออกมากระแทกผนังด้านหลังอีกครั้ง

“โอ๊ย!”

ใบหน้าสวยเหยเก เธอหลุดเสียงร้องด้วยความเจ็บปวดออกมา แต่ทว่าชายหนุ่มกลับไม่ปรานี แรงที่กดไหล่บางอยู่นั้นเพิ่มมากข้นเป็นเท่าทวี จนน่ากลัวเหลือเกินว่ากระดูกจะหักเอาได้ หากเขายังไม่หยุดใช้ความรุนแรงแบบนี้

“เธอกลับมาทำไม”

ดวงตารื้นเศร้าแต่แฝงความเจ็บปวดอาฆาตช้อนขึ้นมองใบหน้าเข้ม หากเพียงเสี้ยวนาทีเมลดาก็แสร้งยิ้มหวานตาเยิ้มให้เขาอีกครั้ง

“เมย์คิดถึงพี่ไทด์”

เขาอยากจะหัวเราะให้ฟันร่วง!

เธอบอกว่าคิดถึงงั้นหรือ...มาคิดถึงทำไมตอนนี้ 

สี่ปีที่ผ่านมาเธอไปอยู่ที่ไหน กับใคร แล้วทำอะไรอยู่เขาไม่รู้เลย แต่วันนี้กลับมาบอกคำที่ไม่อยากฟัง ทั้งยังพยายามพังทลายความสัมพันธ์ของเขากับมณฑาวีอีก เธอไม่โดนหักคอตายก็บุญแค่ไหนแล้ว  

“ฟังแล้วอยากจะอ้วก”

“มันไม่หวานเท่าแม่นมลอะไรนั่นบอกคิดถึงพี่งั้นหรือคะ” หล่อนว่า 

นาทีนั้นรู้สึกได้เลยว่าแรงกดที่ไหล่เพิ่มขึ้นกว่าเดิมอย่างมหาศาล กระดูกบอบบางจะต้านทานได้อีกนานแค่ไหนกัน หากกระนั้นหล่อนยังไม่ยอมหยุดพูดจาลามปามไปถึงนางในดวงใจของเขา

“คำพูดของผู้หญิงหน้าด้านไร้ยางอาย ที่พอคนอื่นเผลอทีไรก็ฉกผู้ชายเขาไปครองทุกทีแบบนั้นคงจะถูกใจพี่มากกว่าใช่ไหมคะ”

“หยุดพูดจาให้ร้ายนมลเดี๋ยวนี้ ไม่งั้นจะหาว่าฉันไม่เตือน”

ยิ่งเขาปกป้องเจ้าหล่อนมากเท่าไหร่เมลดากูยิ่งปวดใจมากเท่านั้น และที่สำคัญ...เธอไม่มีวันยอมแพ้ยายนางฟ้านางสวรรค์อะไรนั่นแน่นอน

“คนหน้าด้านแบบนั้นต่อให้เมย์ไม่พูด มันก็จะทำให้ตัวเองล่มจมอยู่วันยังค่ำนั่นแหละ”

“เธอนั่นแหละยายผู้หญิงหน้าด้าน!”

“โอ๊ย !”

เพราะความโมโหทำให้ชายหนุ่มลุแก่โทสะเหวี่ยงร่างเพรียวลงกับพื้นเต็มแรง เมลดาล้มกระแทกพื้น แต่ดีหน่อยที่ไม่หน้าคะมำเพราะใช้ศอกดันไว้ หากนั่นแหละที่ทำให้ข้อศอกสวยถลอกจนเลือดไหล

**************************

ฝากนิยายเรื่องเก่า (แต่เอามาเขียนใหม่) เรื่องนี้ด้วยนะคะ 

จะออกแนวดราม่าหื่นๆ หน่อยๆ นะคะ คาดว่าคนอ่านคงรับไหว อิอิ 

 

 

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น

}