ลินลัดดา

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : ) ขอบคุณทุกๆคนที่เข้ามาอ่านนะคะ (ลินลัดดา)

บทที่1 รักแรกพบ

ชื่อตอน : บทที่1 รักแรกพบ

คำค้น : มิก กานดา ใกล้ใจ ไกลรัก

หมวดหมู่ : นิยาย ชีวิต/ดราม่า

คนเข้าชมทั้งหมด : 239

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 18 พ.ค. 2562 20:09 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่1 รักแรกพบ
แบบอักษร

บทที่1

รักแรกพบ

ณ บ้านจิรัตติกาลกุล

"อ้าวตามิกกลับมาพอดีเลย ทำงานเหนื่อยไหมลูก" คุณหญิงพีรตาเอ่ยเรียกลูกชายหัวแก้วหัวแหวน

มิก หรือ จิรภาคินทร์ จิรัตติกาลกุล ชายหนุ่มที่อายุย่างเข้าสู่เลขสามหมาดๆ ลูกชายคนเดียวของคุณหญิงพีรตาและคุณภาวัฒน์ เป็นเจ้าของบริษัทจิรภาคินทร์ กรุ๊ป ซึ่งเป็นบริษัทนำเข้าและส่งออกรถหรู รวยอันดับต้นๆของประเทศ

"ก็นิดหน่อยครับแม่" ชายเอ่ยตอบผู้เป็นแม่

"วันนี้คุณน้าราตรี โทรมาชวนแม่ไปงานวันเกิดลูกสาวคนโตของเขาพรุ่งนี้ พอดีแม่ต้องไปดูงานกับคุณพ่อที่ต่างประเทศหนึ่งเดือน มิกไปแทนแม่หน่อยนะลูก"

"ได้ครับคุณแม่" เขาตอบรับแม่ไป ทั้งที่จริงเขาไม่ชอบไปงานแบบนี้เลย

 

วันต่อมา ณ บ้านไพศาล

งานวันเกิดจัดอย่างยิ่งใหญ่ให้สมกับเป็นลูกสาวของนักธุรกิจอสังหาริมทรัพย์อันดับต้นๆของประประเทศ

"รินพี่ควรใส่ชุดไหนดีอ่ะ ชุดนี้ หรือชุดนี้ดี" กานดาหันมาถามน้องสาว ขณะที่ในมือยังหยิบชุดนั้น ชุดนี้ไปมาไม่หยุด

"แหม พี่กานจะใส่ชุดไหนก็สวยหมดแหละค่ะ" รินรดาตอบผู้เป็นพี่ เธอไม่ได้พูดเวอร์เลย พี่สาวของเธอก็สวยจริงๆนั้นแหละ หน้าตาสวยหวานจิ้มลิ้ม ตากลมโตรับกับคิ้วยิ่งทำให้หน้ามองเข้าไปใหญ่ ริมฝีปากชมพูธรรมชาตินั้นอีก ไหนจะอกที่ใหญ่เกินตัว เอวบางรับกับสะโพกได้อย่างลงตัว

"เดี๋ยวรินเป็นคนเลือกให้เอง งั้นเอาชุดนี้แหละค่ะเหมาะกับพี่กานดี" รินรดาว่าพร้อมหยิบชุดสีชมพูขนนก แหวกขึ้นมาเห็นขาอ่อนนิดๆ

"รินพี่ว่ามันไม่โป๊ไปหรอ" เธอมองยังไงมันก็เห็นไปถึงไหนต่อไหนแล้ว

"โป๊ตรงไหนคะ ชุดรินเปิดกว่านี้อีก เชื่อรินเถอะน่าว่าชุดนี้เหมาะกับพี่กานสุดๆแล้ว" เธอกล่าวพร้อมชี้มาที่ชุดตัวเองใส่

"เอ่อออ ก็ได้จ้า" เธอไม่กล้าปฏิเสธน้องสาว

"กาน ริน เสร็จหรือยังลูก แขกมาเยอะแล้วนะ" คุณหญิงราตรีขึ้นมาตามลูกสาว

"เสร็จแล้วค่ะคุณแม่"

กานดาและรินรดาเดินเข้ามาในงาน ผู้คนในงานต่างจับจ้องและมาที่จับของวันเกิดและน้องสาว โดยเฉพาะพวกผู้ชายต่างจ้องตาเป็นมัน ไม่ว่าจะเป็นลูกชายนักการเมืองหรือนักธุรกิจต่างๆ ต่างหมายปองพวกเธอ ผู้เป็นพี่ก็สวยหวานด้วยชุดสีชมพูขนนก แหวกขึ้นมาเห็นขาอ่อนนิดๆ หน้าตาแต่งแต้มนิดๆหน่อยๆก็สวยราวกับเจ้าหญิงในนวนิยาย ส่วนผู้เป็นน้องก็แต่งหน้าแต่งตัวเปรี้ยวนิดๆแอบเซ็กซี่หน่อย เพราะเธอชอบในการแต่งตัวอยู่แล้ว ชุดซีทรูยาวทั้งตัว โชว์อกอวบอิ่มไม่แพ้กัน นิสัยสองคนนี้ก็จะคล้ายกัน แต่ผู้เป็นพี่จะขี้อาย ส่วนผู้เป็นน้องจะมีความมั่นใจกว่าแค่นั้นเอง

"รินพี่ไปเข้าห้องน้ำแปปนึงนะ ฝากรับแขกแทนพี่ด้วย" ไม่รู้ว่าครั้งนี้เธอเป็นอะไร เธอตื่นเต้นแปลกๆ ขอไปตั้งสติในห้องน้ำ ก่อนที่จะขึ้นไปกล่าวขอบคุณแขกในงานแล้วกัน

"ได้ค่ะ รีบไปรีบมานะคะ งานจะเริ่มแล้ว"

"จ้า"

 

ส่วนทางด้านจิรภาคินทร์ เมื่อเลือกของขวัญเสร็จก็รีบตรงดิ่งเข้ามาในงาน  เขาไม่รู้จะซื้ออะไร ก็เลยเลือกเป็นสร้อยเงินสีขาวจี้รูปหัวใจเล็กๆ เขาคิดว่าคงเหมาะกับผู้หญิงดี

'สายแล้วเว้ยไอ้มิก มัวเลือกของขวัญตั้งนาน' ชายหนุ่มคิดในใจ พอเขาลงจากรถได้เขาก็ถือของขวัญเข้าในงาน เขาตะลึงกับสิ่งที่เจอ เขาเห็นผู้หญิงคนนึงที่ยืนต้อนรับแขกอยู่หน้างาน เขาคิดว่าเธอคือเจ้าของวันเกิด เธอสวยราวกับนางเอกเบอร์ต้นๆของเมืองไทย ชุดที่เธอใส่มันยิ่งทำให้เธอหน้ามองเข้าไปอีก มันทำให้ใจเขายิ่งสั่น เขายอมรับว่าไม่ค่อยใจสั่นกับใครขนาดนี้ แม้กระทั่งคู่ขาเขาที่คั่วมาแต่ละคน ถึงจะสวย หุ่นเอ็กกว่า ก็ไม่เคยเป็นแบบนี้ เขารีบเดินไปหาเป้าหมายทันที

"สวัสดีครับ สุขสันต์วันเกิดนะครับ พอดีแม่ผมไม่ว่างท่านให้ผมมาแทน" ชายหนุ่มอวยพรอย่างเขินอายนิดหน่อย

"เอ่อ สวัสดีค่ะ คุณคงเข้าใจอะไรผิดแล้วล่ะค่ะ ฉันไม่ใช่เจ้าของวันเกิด พี่สาวฉันต่างหาก ฮ่าๆ" รินรดากล่าวอย่างขำๆ

"เอ่อ ขอโทษทีครับ แล้วคุณชื่ออะไรหรอ" เขาพูดรีบขอโทษอย่างเก้อๆ

 'ตายแล้วไอ้มิก อยากรู้จักเขามากจนทักผิด'

"หนูชื่อรินรดาค่ะ เรียกรินเฉยๆก็ได้ แล้วพี่ชื่ออะไรหรอคะ" หญิงสาวแทนตัวเองว่าหนู เพราะดูจากหน้าตา อายุก็คงห่างกันหลายปี พร้อมกับยิ้มตาหยี

"จิรภาคินทร์ครับ เรียกพี่ว่ามิกก็ได้" ชายหนุ่มตอบกลับไปอย่างยิ้มๆ พร้อมใจเต้นแปลกๆ นี่หรือเปล่าที่เขาว่าพรหมลิขิต 'หยุดๆไอ้มิกอย่าเพ้อเจ้อ' เขาเตือนสติตัวเองเบาๆ

"อ้าวนั่นไง พี่กานมาพอดีเลยค่ะ พี่กานทางนี้ค่ะ" รินรดาชี้ไปทางข้างหลังของชายหนุ่มที่กานดากำลังเดินมา แล้วโบกมือเรียกพี่สาว จิรภาคินทร์ได้ยินดังนั้นจะหันหลังไปมองทันที!!!

 

@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@

 

นี่คือชุดนางเอกใส่นะคะ

 

ชุดของรินรดา

ขอบคุณทุกๆคนที่เข้ามาอ่านนะคะ ยังไงก็ติชมกันเข้ามาได้นะคะ ไรท์จะได้ปรับปรุง

อย่าลืมคอมเมนต์เพื่อเป็นกำลังใจให้นักเขียนฝึกหัดคนนี้ด้วยนะคะ

ผิดพลาดประการใดก็ขออภัยด้วยนะคะ

ขอบคุณค่ะ

 

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น

}