เซียวเจียว
email-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่ 2 กาย ใจ แลกหนี้ NC

ชื่อตอน : ตอนที่ 2 กาย ใจ แลกหนี้ NC

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย ชีวิต/ดราม่า

คนเข้าชมทั้งหมด : 3.3k

ความคิดเห็น : 4

ปรับปรุงล่าสุด : 18 พ.ค. 2562 19:17 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 2 กาย ใจ แลกหนี้ NC
แบบอักษร

 

 

 

 

เสียงรถพีพีวี ฟอร์ด เอเวอร์เรส กำลังเคลื่อนมาจอดที่โรงจอดรถ ที่มีทั้ง บีเอ็มดับเบิลยู เอ็กซ์ 3 และ เบนซ์ ซี-คลาส คูป เมื่อรถสีดำทั้ง 3 คันจอดเรียงกัน สะท้อนความชอบของเจ้าของบ้านได้เป็นอย่างดี เรียบ หรู แต่ดูแพง.... บุษกร ได้ยินเสียงรถจึงวางมือจากการจัดโต๊ะ เดินออกไปหน้าบ้านเพื่อทำความรู้จักกับ "เจ้าหนี้" ของเธอทันที 

 

"สวัสดีค่ะ คุณธี หนูชื่อบัวค่ะ" บุษกร ยกมือไหว้ และก้มหน้าลงที่พื้น ในใจก็อยากจะมองหน้าเจ้าหนี้ใกล้ๆ แต่มันคงเป็นการเสียมารยาท

 

"อืม เอานี่ไปวางไปไว้ที่โต๊ะทำงานนะ แล้วก็ตั้งโต๊ะอาหารได้เลย เดี๋ยวตามไปกิน" ธีรธรรม ส่งของให้บุษกรทันที และเดินตรงไปห้องน้ำ 

 

"ค่ะ" บุษกร มองกริยาของธีรธรรม เธอคิดในใจ ต้องตกอยู่ในสภาพนี้อีก 29 วัน เดาใจคุณเขาไม่ถูกจริงๆ

 

หลังจากนั้นไม่นาน อาหารก็ถูกตั้งโต๊ะเรียบร้อย ธีรธรรม ก็เดินตรงมาทันที เขาเปลี่ยนเสื้อผ้าใหม่ใส่เพียงกางเกงขาสั้น และเสื้อยืดดูสบายๆ ไม่เหมือนตอนมาถึงบ้าน ที่ใส่เสื้อเชิ้ต กางเกงยีนส์ ดูสุภาพ และดูเท่ในคราวเดียวกัน บุษกร หลบตาลงเมื่อคิดว่ามองเจ้าหนี้นานเกินไป และเดินไปตักข้าวให้กับเขาทันที เมื่อเขาเลื่อนเก้าอี้เพื่อนั่งลง

 

"ทำไมมีที่เดียว" ธีรธรรม เงยหน้าและยักคิ้วขึ้นเป็นเชิงถาม

 

"คุณธี มีแขกเหรอคะ เดี๋ยวบัวจัดจานเพิ่มอีกชุดก็ได้ค่ะ" บุษกรวางโถข้าวลง เตรียมตัวจะเดินเข้าไปในครัว

 

"ทำไมเราไม่นั่งกินด้วย" 

 

"ให้บัวนั่งทานด้วยเหรอคะ"

 

"อืม ไปหยิบจานมาแล้วมานั่งกินด้วยกัน เราจะกินข้าวพร้อมกันทุกมื้อ" ธีรธรรม ก็มองไปที่อาหาร และใช้ช้อนตักหมูคำหวาน เมนูโปรด เขาเคยลองชิมมาหลายร้าน แต่มันก็ไม่อร่อยเหมือนที่เธอทำ เขาเคยสงสัย หมูคำหวาน หรือ หมูมะนาว มันทำยากตรงไหน มันก็คล้ายๆ กัน แต่รสชาติกลับไม่อร่อยเหมือนที่บุษกรทำ

 

บุษกร มองท่าทางของธีรธรรม ก็ไม่ได้ตอบรับหรือซักถามอะไรเพิ่ม เพราะจำคำของนีลวรรณได้ว่า "คุณธี สั่งอะไรก็ทำ อย่าขัดใจเด็ดขาด" จากนั้นก็เดินไปหยิบจานมาทานข้าวกับธีรธรรม เจ้าหนี้ ที่แสนนิ่งเงียบ 

 

"เฮียขอข้าวเพิ่มหน่อย" ธีรธรรม สะกิดเรียกบุษกรให้เติมข้าวให้กับเขา เธอก็แปลกใจว่าอยู่ดีๆ ธีรธรรมก็เรียกตัวเองว่า "เฮีย"

 

"ค่ะ คุณธี 2 ทัพพีพอไหมคะ" 

 

"เอาแค่ ทัพพีเดียวพอ และไม่ต้องเรียกคุณหรอก เรียกว่า เฮียธีนะ" ธีรธรรม มองหน้านิ่งๆของบุษกร ก่อนจะยิ้มมุมปากเล็กๆ เพราะสาวเจ้าทำหน้าเหมือนจะตกตะลึงอะไรสักอย่าง

 

"อ่อ ค่ะ คุณ เอ้ย ค่ะเฮียธี" บุษกร งกๆ เงิ่นๆ ทันที เพราะตั้งแต่มาเธอเพิ่งจะเห็นเขายิ้มให้ เอาตรงๆ ในใจเธอก็กลัวท่าทีของธีรธรรม เพราะเขาดูนิ่งๆ เหมือนเย็นชา เดาไม่ออก ในช่วงเวลา 1 เดือนนี้ เธอก็ไม่อยากอยู่แบบเทาๆ ไม่ชัดเจนว่า เจ้าหนี้ จะเอายังไง จะทำร้ายเธอไหม ซาดิสหรือเปล่า เธอก็ไม่ใช่เด็กที่อ่อนต่อโลกไม่เข้าใจความหมายของการมาอยู่เป็น "เมียเช่า" ของเขาแบบนี้  

 

"เฮียเป็นคนง่ายๆ อยู่ด้วยกันแบบสบายๆ บัวได้อ่านสัญญาหรือยัง" ธีรธรรม วางช้อนและดื่มน้ำทันทีที่พูดจบ

 

"อ่านแล้วค่ะ"

 

"อืม ก็ตามสัญญานะ ถ้าขาดเหลืออะไรก็บอกเฮียได้ ว่าแต่เอาเงินไปให้เสี่ยเล้งหรือยัง" 

 

"เรียบร้อยแล้วค่ะ บัวขอบคุณเฮียนะคะ" บุษกร ยกมือไหว้เขาอีกครั้ง ในใจอยากจะก้มกราบเขาเลยทีเดียว การที่เอาเงินไปจ่ายหนี้เสี่ยเล้ง เหมือนทำให้เธอเป็น บุษกร คนใหม่ ไม่ต้องหวาดระแวงว่าวันนี้จะมีใครมาทวงหนี้เธอไหม เธอจำน้ำเสียงคนที่มาทวงเงินเธอได้ แม้กระทั้งแก๊งหมวกกันน๊อกที่ขี่มอเตอร์ไซค์ขับวนรอบตัวเธอ ก่อนที่พวกมันจะเร่งเครื่องแรงๆ และบอกเธอว่า "ถ้าไม่จ่ายหนี้จะโดนมากกว่านี้"

 

"ถ้าเก็บโต๊ะเสร็จแล้ว มาหาเฮียที่โต๊ะทำงานด้วยนะ" ธีรธรรม ลุกขึ้นและลูบหัวบุษกร เบาๆ ให้เธอคลายกังวล เพราะเขาเห็นเธอเหมือนจะร้องไห้ ไม่รู้ว่าเธอคิดอะไรอยู่ วินาทีนั้น บุษกร ตัวชาหวาบทันที การกระทำของธีรธรรม มันอบอุ่นบอกไม่ถูก คนที่ไม่เคยมีญาติพี่น้องแบบเธอ แค่การลูบหัว จับมือ ปลอบใจก็มีความหมายมากกว่าคำพูดเป็นล้านๆ คำ

 

"ค่ะเฮีย เดี๋ยวบัวจะรีบตามไปนะคะ" บุษกรรีบเก็บโต๊ะ และทำความสะอาดจนเรียบร้อย

 

บุษกร ถือน้ำใบเตยเย็นๆ เข้ามา และเดินไปยังโต๊ะทำงานของธีรธรรม เขาเงยหน้าจากการอ่านเอกสาร รับน้ำมาดื่ม และพูดขึ้นว่า "เฮียชอบ ไม่หวานมาก ทำบ่อยๆ นะ ว่าแต่บัวทำตามสัญญาได้ใช่ไหม" ธีรธรรม ถามอีกครั้ง จริงๆ เขาก็ไม่อยากบังคับเธอ เขาไม่อยากนอนกับคนที่ไม่สมยอม เพราะมันไม่ต่างอะไรกับการขืนใจ และข่มขืน ในชีวิตของเขาผ่านผู้หญิงมาหลายคน ซึ่งส่วนใหญ่จะซื้อกินมากกว่า จ่ายเงินทุกอย่างก็จบ แต่ของ บุษกร นั้นเป็นข้อยกเว้น

 

ก่อนหน้านี้ ธีรธรรม เคยเห็นบุษกร มาหลายครั้งแล้ว เพราะบ้านเธออยู่ใกล้กับร้านกาแฟเจ้าประจำของเขา และคำบอกเล่าเรื่องราวของเธอจากเจ้าของร้านกาแฟก็อดสงสารไม่ได้ เขาถึงไม่ลังเลที่จะช่วยหลังได้ยินจากเอกณัฐว่า เธอกำลังหาที่จำนองบ้าน อีกอย่าง ธีรธรรม ไม่ปฎิเสธว่าเขาพึงพอใจ บุษกร ผู้หญิงตาโต ตัวเล็ก ดูธรรมดา แต่กลับมีอะไรน่าค้นหา ด้วยกริยามารยาทที่นอบน้อม และเจียมตัว ทำให้เขานึกชอบขึ้นมาเฉยเลย

 

"ได้ค่ะ บัวยินดี ทำตามสัญญา" บุษกร ยิ้มให้หลังจากตกลงทำสัญญานั่น เธอก็ทำใจมาแล้วว่าทุกอย่างจะไม่เหมือนเดิม ซึ่งเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในวันนี้มันก็ดีกว่าที่เธอจินตนาการไว้เยอะ 

 

"เดี๋ยวบัวเซ็นเอกสารตรงนี้ให้เฮียอีกรอบนะ"

 

"ค่ะ" บุษกร เซ็นเอกสารทันทีโดยไม่ได้อ่าน เพราะเธอเห็นมันหลายฉบับ และคิดว่าน่าจะเป็นเอกสารชุดเดียวกัน จากนั้นเธอก็ส่งเอกสารให้เขาทันที

 

ธีรธรรม รับเอกสารมาไว้ในมือ และพูดด้วยน้ำเสียงดุขึ้นมาเล็กน้อย "นี่ไม่คิดจะอ่านก่อนเซ็นเลยเหรอ บัวอย่าไปทำแบบนี้ที่ไหนอีกนะ โชคดีที่เป็นเฮีย" จากนั้นก็เก็บเอกสารลงลิ้นชักพร้อมเก็บเป็นอย่างดี 

 

"ขอโทษค่ะ บัวเห็นว่าเป็นเฮียเลยไม่ได้อ่าน ว่าแต่เฮียคงไม่ได้เพิ่มหนี้ให้บัวอีกใช่ไหมคะ" บุษกรทำหน้าหงอยทันที

 

"เห็นไหม ไม่อ่านก่อนเซ็นก็แบบนี้ เฮียไม่เพิ่มหนี้ให้หรอก เสร็จธุระแล้วไปพักผ่อนเถอะ เฮียจะทำงานต่อ นอนห้องเล็กไปก่อนนะ"

 

"ค่ะ ตอนเช้าเฮียอยากกินอะไรคะ"

 

"กินอะไรก็ได้ ง่ายๆ เออ 1 เดือนนี้บัวจะไม่ได้ออกไหนถ้าเฮียไม่อนุญาต ไปไกลที่สุดคือ รอบบ้าน และเดือนนี้ทั้งเดือนเฮียจะอยู่บ้านเป็นส่วนใหญ่ จะไม่ออกไปในเมือง บัวจะเอาอะไรก็บอกนีไป" ธีรธรรม ก้มหน้าอ่านเอกสารต่อ

 

"ค่ะ เฮีย" บุษกรรับคำ และเดินออกจากห้องทำงานไป โดยระหว่างนั้นธีรธรรม ก็เงยหน้ามองตามร่างของเธอ และยกยิ้มเบาๆ 

 

ระหว่างนั้น เสียงเรียกของสมาร์ทโฟนราคาแพงของธีรธรรมก็ดังขึ้น เขากดรับสายในทันที 

 

"หม่าม้า ยังไม่นอนอีกเหรอ"

 

"ยัง รอป๊ากลับมาก่อน เพิ่งลงจากเครื่อง แต่ใกล้ๆ ถึงบ้านแล้ว ว่าแต่เดือนนี้ธี ไม่เข้ามากรุงเทพเหรอ"

 

"ไม่ครับ ธีขอเวลาหน่อยนะม้า ขอเดือนเดียว"

 

"อืม ม้าไม่ว่าอะไรหรอก ม้าเข้าใจดี แต่ก็อย่าให้อะไรมันกระทบกับอนาคตข้างหน้านะ"

 

"ครับ ขอบคุณม้าที่เข้าใจธีนะ"

 

"ธี หม่าม้ารู้ว่าอะไรเป็นอะไรนะ ใช้ช่วงเวลานี้ให้เต็มที่ กลับมาค่อยว่ากัน แค่นี้นะลูก ม้ารู้ว่าธีโอเคแล้วก็สบายใจ"

 

"ครับ เดี๋ยวสิ้นเดือนี้เจอกันน้าม้า มีอะไรก็โทรหาธีได้ ฝันดีครับ" ธีรธรรม พูดจบก็ผ่อนลมหายใจอย่างรวดเร็ว ก่อนก้มหน้าทำงานต่อ แต่ก็ไม่วายหันไปมองลิ้นชักที่เก็บเอกสารที่บุษกรเพิ่งเซ็นให้เขา 

 

///////////

 

ผ่านไป 1 อาทิตย์กับการใช้ชีวิตร่วมกันระหว่างธีรธรรม และบุษกร เอาจริงๆ มันไม่ได้แย่อย่างที่เธอคิด กิจวัตรประจำวันของเธอ คือ ทำอาหารอร่อยๆ 3 มื้อให้กับเขา ดูแลเสื้อผ้า และที่สำคัญคือ ต้องมานั่งใกล้ๆ ธีรธรรม ไม่ว่าจะนั่งทำงาน ดูทีวี หรือ ตอนเขาออกกำลังกาย ซึ่งทุกกิจกรรมต้องมี บุษกร คอยอยู่ใกล้ๆ ตอนแรกเธอก็นึกว่า ที่ให้มาอยู่ข้างๆ เพราะจะได้เรียกใช้งานได้ถนัด แต่เขากลับไม่ได้ใช้อะไรเธอเลย บางครั้งเธอก็นั่งมองเขาเฉยๆ ไร้บทสนทนา ซึ่งเธอก็แปลกใจตัวเองที่นั่งอยู่ได้ตั้งนานสองนาน โดยไม่ได้คุยกัน แต่บทเขาจะพูดคุยกับเธอ ก็ซักถามไม่หยุด  

 

"หายเครียด หายเกร็งบ้างหรือยังบัว มามัดผมให้เฮียด้วย" ธีรธรรม หันมาหยิบผ้าขนหนูที่บุษกรส่งให้ไปเช็ดหน้า เธอหยิบที่รัดผมที่ใส่ไว้ที่แขนของเธอ จากนั้นก็รวบผมของเขาและรัดให้อย่างเบามือ ธีรธรรม เป็นผู้ชายเซอร์ๆ และเจาะหู เขาไว้ผมประบ่า ดูมีเสน่ห์ไม่หยอก ผิวออกสีแทนเล็กๆ เพียงแค่รัดผมให้กับเขา เธอได้กลิ่นเหงื่อจากการออกกำลังกาย และกลิ่นน้ำหอมจางๆ ของเขา ก็ทำให้บุษกรมือสั่นเล็กน้อย

 

"ไม่เครียดหรอกค่ะ เฮียคุยสนุกดี แต่ถ้าเฮียเงียบๆ บัวก็ไม่รู้เฮียจะเอาอะไรไหม" บุษกร ก็ตอบไปซื่อๆ เธอรู้ดึว่าธีรธรรม ไม่ชอบคนอ้ำๆ อึ้งๆ คุยกับเขาไปตรงๆ น่าจะดีกว่า

 

"อ้าวเหรอ บางทีเฮียก็ไม่รู้จะพูดอะไร ก็เห็นบัวเงียบ นึกว่าไม่ชอบเรื่องที่เฮียเล่า" ธีรธรรม เอื้อมมือไปจับมือบุษกร ทันทีหลังจากที่รัดผมเสร็จ ก่อนจะดันให้เธอมานั่งที่ตักของเขา และนี่เป็นครั้งแรกที่เขารุกมากกว่าเดิม ช่วงแรกๆ เขาจับมือบ้าง จับแก้มบ้าง ลูบหัวบ้าง แต่ครั้งนี้ดูเหมือนจะใกล้มากกว่าเดิม บุษกร หน้าแดงทันทีที่นั่งตักของธีรธรรม การกระทำของเขาไม่ได้ดูคุกคาม หื่น ห่าม แต่ทุกสัมผัสมันมีนัยยะที่ส่งมายังเธอตลอด เขาอบอุ่น และน่ารัก เธอคิดในใจจะผิดไหม ที่แอบชอบเจ้าหนี้ของตัวเอง

 

"เฮียอยากอาบน้ำ อาบให้เฮียหน่อยได้ไหม" ธีรธรรม กระซิบบอกบุษกรก่อนจะพ่นลมหายใจใส่หู ทำเอาเธอขนลุกซู่ วันนี้ก็มาถึง เธอไม่รอดแน่ๆ 

 

"อ่อ ค่ะๆ แต่เฮียต้องปล่อยบัวก่อนนะคะ" บุษกร งกๆ เงิ่นๆ ทันที ทำเอาธีรธรรมหัวเราะกับกริยาของเธอ ก่อนจะปล่อยเธอเดินนำเข้าไปในห้องนอน และเขาก็เดินเข้าไปติดๆ ก่อนจะเข้าไปรอในห้องน้ำขนาดใหญ่ ที่แบ่งส่วนอาบน้ำแบบชาวเวอร์ อ่างอาบน้ำ และเคาเตอร์ล้างน้ำ 

 

"เฮีย เอาแบบอุ่นๆ หรือเย็นๆ คะ" บุษกรถามก่อนที่จะกดปุ่มใส่น้ำในอ่าง ซึ่งเธอไม่ได้มองเลยสักนิดว่าเขามายืนอยู่ข้างหลัง โดยไม่ใส่เสื้อผ้าแล้ว 

 

"แบบเย็นๆ สิ เดี๋ยวมันก็อุ่นเอง" 

 

"ได้ค่ะ" ระหว่างนั้นบุษกรที่นั่งอยู่บนขอบอ่าง กำลังจะลุกขึ้น เป็นจังหวะเดียวกับที่ธีรธรรม หย่อนตัวลงอ่าง เธอจึงได้หันไปมองว่า มีอะไรเคลื่อนไหว และหน้าเธอก็แดงขึ้นมาทันที หลังเห็นธีรธรรม และลูกชายของธีรธรรม 

 

"มาเถอะ ไม่ต้องเขินหรอก มาอาบน้ำด้วยนะบัว เฮียร้อน" ธีรธรรมกดเสียงต่ำโดยเฉพาะคำว่า ร้อน

 

บุษกร ที่ยังเขินอาย แม้จะทำใจมาบ้างว่ายังไงต้องมีวันนี้ แต่ช่วง 1 อาทิตย์ที่ผ่านมาเธอเริ่มสนิทกับเขา ทำให้ความคิดร้ายๆ ก่อนหน้านี้หายไป และเธอก็คิดเพียงว่า สิ่งที่กำลังจะทำ คือ การตอบแทนบุญคุณเขา และดีเท่าไรแล้วที่เป็นเขา บุษกร จึงหันหลังให้กับธีรธรรม และค่อยๆ ถอดเสื้อผ้าออก แต่คงไว้เพียงชุดชั้นใน จากนั้นก็เดินลงไปนั่งในอ่างพร้อมเขา

 

"ไม่เบาเลยนะบัว" ธีรธรรมยิ้ม คำว่าไม่เบาของเขา คือ หน้าอกของเธอ มองผ่านๆ นึกว่าเล็ก แต่จริงๆ แล้ว ไม่เล็กเลย พอดีมือเชียว มองด้วยตาเปล่า นุ่มนิ่มน่าดู บุษกร หน้าแดงยิ่งกว่าเดิม สายตาที่เขาใช้มองมันช่างอธิบายไม่ถูก ดูซุกซน เจ้าเล่ห์ แต่ก็อ่อนโยน 

 

จากนั้นธีรธรรม ดึงตัวบุษกรมานั่งไปบนตัวเขา โดยที่หลังของเธอแนบไปกับอกของเขา ธีรธรรมเอื้อมมือไปกดระบบให้ทำน้ำวน สร้างประสบการณ์แปลกใหม่ให้กับเธออย่างมาก เขาค่อยๆ ใช้มือลูบลำคอ จนลงไปที่สะโพก "หอมจัง" ธีรธรรมพูดขึ้นก่อนจะก้มไปดมความหอมที่ลำคอ แต่มือของเขาก็ยังลูบไล้ไปตามตัวของบุษกร สัมผัสที่เขามอบให้สร้างความปั่นป่วนกับเธอเป็นอย่างมาก ความรู้สึกวูบไหวที่ท้องน้อย และหดเกร็งเวลา เวลาที่เขาใช้มือไล่มาใกล้ๆ อก 2 ข้างของเธอ เสียงผ่อนลมหายของบุษกร ด้วยโทนเสียงต่ำๆ ทำให้ธีรธรรม รู้สึกพึงพอใจไม่น้อย 

 

แค่เห็น บุษกร ค่อยๆ ถอดเสื้อผ้า และเดินตรงมาที่อ่าง ท่อนเอ็นร้อนของธีรธรรมก็ค่อยๆ ผงกหัวแข็งขึ้นมาทันที พอลูบไล้เธอ ค่อยๆ กอดหอมเธอ ยิ่งแข็งกว่าเดิม ธีรธรรม ปลดเสื้อในของบุษกรออก ก่อนจะขยับยกตัวเธอขึ้นเล็กน้อย และถอดปราการชิ้นสุดท้ายออกทันที ที่สำคัญเขาจับเธอหันหน้ามาหาเขา บุษกร ไม่ใช่คนโง่ หรืออ่อนต่อโลก เธอรู้ทันทีว่าไอ้ที่แข็งๆ ที่นั่งทับอยู่ คือ มังกร ที่ดูเหมือนจะดุร้ายเหมือนเจ้าของ 

 

ธีรธรรม มองหน้าบุษกร ที่หน้าแดงเอาเรื่อยๆ แถมยังเอาแต่ก้มมองไปที่คอแทนหน้าของเขา "ตัวเล็ก มองหน้าเฮียหน่อยสิ" ทันทีพี่พูดจบ บุษกร ก็มองหน้าธีรธรรมด้วยความเขินอาย สรรพนานที่เรียเธอก็เปลี่ยนไปดูอบอุ่นพิกล เขาไม่ปล่อยให้เธอมองนาน คว้าตัวเธอเข้ามาใกล้ๆ ก่อนจูบซับความหวานจากปากเรียวเล็กของเธอ " อืมมม" บุษกรครางต่ำๆ นาทีนั้นธีรธรรม ถึงกับอมยิ้มทั้งที่ยังจูบเธออยู่

 

เขาจูบเธอ แต่มือก็ยังคงทำงาน ลองวัดขนาดหน้าอกของบุษกร หืม นุ่มนิ่ม แต่ไม่เหลว ที่สำคัญด้วยความที่เธอเป็นคนผิวขาว ป้านนมของเธอออกสีชมพู น่าดูดดึงชะมัด ไม่รอช้าเขาละจากปากเธอ และจู่โจมดูดนมเธออย่างรวดเร็ว ใช้ฟันขูดที่เม็ดบัวเธอเบาๆ ผิวของบุษกร ช่างบางเสียเหลือเกิน แค่รอยขบ และ ขย้ำเบาๆ ไม่ได้รุนแรงแต่มันกลับขึ้นรอยแดงเต็มไปหมด แค่เห็นธีรธรรมก็ชอบใจ เธอไม่น่าจะเจ็บ แต่เขาชอบเห็นรอย จะได้รู้ว่าเธอเป็นของเขาคนเดียว

 

บุษกร เองก็มือไม้ไม่อยู่สุข ความรู้สึกของเธอเสียวซ่าน อยากจะหาอะไรยึดไว้ จึงเคลื่อนไหวไปมาจนยึดบ่าของเขาไว้ พร้อมกับโน้มตัวให้เขาได้ดูดอกเธอได้ง่ายขึ้น "อื้อออ เฮีย" เธอครางเล็กๆ หลังธีรธรรม เลื่อนมือไปลูบไล้พื้นที่สามเหลี่ยมของเธอ หลังจากนั้นเขาก็เลื่อนหน้ามาจูบเธอ ใช้ลิ้นเกี่ยวตวัดลิ้นของเธอ ก่อนส่งนิ้วไปคลึงเบาๆ ที่ปุ่มกระสัน 

 

"อ๊ะ เฮียขาาาา" บุษกร ครางยาวยิ่งกว่าเดิม เมื่อธีรธรรมลงไปจวงดื่มนมเธออีกครั้ง พร้อมกับขยับนิ้วหมุนวนที่ปุ่มกระสัน

 

"ตัวเล็ก กดปุ่มปล่อยน้ำหน่อย" ธีรธรรมสั่งด้วยน้ำเสียงแห่บพล่า บุษกร ปรือตามองเขา และหันไปกดให้น้ำไหลออกจากอ่าง จากนั้นเขาก็พลิกให้เธอเป็นคนนอน ไล่จูบเธอจนเคลื่อนลงมาที่อกทั้ง 2 ข้าง และมาหยุดตรงที่เนินสามเหลี่ยม บุษกร เขินอายยิ่งกว่าเดิม เมื่อเขามองตรงนั้นและเงยหน้ามามองเธอด้วยรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ 

 

"ถ้าเฮียจะทำ ตัวเล็กพร้อมหรือเปล่า" ธีรธรรม พูดและยักคิ้วเป็นเชิงถาม บุษกรไม่ตอบ เพียงแต่พยักหน้าให้เขารู้ หลังจากนั้น ธีรธรรมก็ก้มลงไปจูบเนินสามเหลี่ยม และไล่ชิมความหวานที่กลีบดอกไม้ เขาไม่เคยทำแบบนี้ให้กับคู่นอนคนไหน ยกเว้นเธอ เพราะเขารู้ว่าเธอสะอาด และที่สำคัญกว่าสิ่งใด ใจเขามันเรียกร้อง

 

 "เฮียธี ตรงนั้นมัน" บุษกร พยายามดันหัวของเขาออก แต่ก็สู้แรงของเขาไม่ไหว เพราะลิ้นร้อนของเขามันช่างหวาบหวามเหลือเกิน

 

 ธีรธรรมไม่รอช้า ลองใช้นิ้วเข้าไปทักทายโพรงสวาท ก็พบว่าคับแน่น หนุบหนับพอดู สร้างความเสียวให้กับเขาเป็นอย่างมาก ไม่อยากจะคิดว่าถ้าเป็นมังกรของเขาจะขนาดไหน แต่เขาควรจะอดทนไว้ ธีรธรรมยังใช้มือ และปากช่วยให้บุษกร เขาใช้ลิ้นหมุนวนตรงปุ่มกระสันเหมือนเข็มนาฬิกา ดูดดึงเบาๆ ส่วนนิ้วร้ายก็ขยับเข้าออก เป็นจังหวะ นิ้วเดียวยังแน่นขนาดนี้ เขาค่อยๆ ส่งนิ้วที่ 2 เข้าไป "อือ เจ็บ" บุษกรร้องเสียงหลงทันที 

 

"เดี๋ยวก็หายนะ ตัวเล็กอย่าเกร็งล่ะ ปล่อยตัวปล่อยใจ เชื่อใจเฮียนะ" ธีรธรรมพูดเสียงหวานปนอบอุ่น บุษกร พยักหน้าและทำตามที่เขาบอก จากนั้นความเจ็บก็น้อยลง มีแต่ความเสียวเข้ามาแทนที

 

"อ๊ะ อ๊ะ เฮียๆๆๆ อือ" ธีรธรรมขยับนิ้วเข้าออกเร็วขึ้นเขารู้ว่าเธอใกล้เสร็จแล้ว จึงเคลื่อนหน้ามาดูดที่นมเธอ จากนั้นไม่นานบุษกร ก็กระตุกพร้อมครางเสียงยาว เขาค่อยๆ ชักนิ้วชี้และนิ้วนางออก น้ำหวานของเธอไหลลงมาเป็นทาง ธีรธรรมก้มลงไปดูดเลียอีกครั้ง 

 

"ตัวเล็กทำให้เฮียบ้างสิ" ธีรธรรม ลุกขึ้นยืน และชี้ไปที่มังกรตัวใหญ่ที่กำลังผงกหัวรอคอยอะไรบ้างอย่าง หน้าของบุษกรก็ขึ้นสีอีกครั้ง เธอพอรู้อยู่บ้างว่าต้องทำยังไง และพยักหน้าให้กับเขาพร้อมพูดว่า "บัวไม่แน่ใจว่าจะทำถูกไหม" ได้ยินแบบนั้นธีรธรรม ยิ้มกริ่มทันที "ตัวเล็กเอามือจับดู ขึ้นๆ ลงๆ แบบนั้นแหละ หื้มมมม" แค่มือเธอสาวขึ้นสาวลงแบบนั้น ธีรธรรมเสียวใช่เล่น

 

บุษกร ขยับขึ้นขยับลงอย่างรู้งาน มันก็ไม่ได้ยากอะไร และเธอก็อยากทำให้เขามีความสุข เพราะเขาทำให้เธอมีความสุขมาแล้ว ที่สำคัญเขาใช้ปากกับตรงนั้นของเธอด้วย ไม่รอช้า บุษกร จึงเคลื่อนหน้าไปใกล้ๆ ก่อนจูบไปที่ปลายหัวหยักของเขา "ซิ๊ดดด ตัวเล็กกกก" ธีรธรรมครางยาว 

 

"เฮียคะ ดูด หรือเลียดีคะ" บุษกรถามแต่มือก็ยังสาวอยู่

 

"แล้วแต่ตัวเล็กเถอะ ไม่ไหวเฮียเสียว" ธีรธรรม สุดจะพรรณานา เขาขยับหัวของบุษกร ให้เป็นไปตามจังหวะที่ชอบ แต่ก็ไม่ทำให้มันลึกจนเกินไปเขากลัวเธอจะสำลัก เพราะมังกรของเขามันใหญ่เกินมาตรฐานชายไทยทั่วไป หลังจากนั้นไม่นาน บุษกร ใช้ลิ้น และดูดปลายหัวหยักแบบต่อเนื่อง ขณะที่ธีรธรรมก็ขยับหัวเธอให้เร็วกว่าเดิม เธอคิดว่าเขาน่าจะใกล้เสร็จแล้ว จึงใช่มือดึงรั้งต้นขาเขาไว้ ธีรธรรมรู้ตัวว่าใกล้จะเสร็จจึงพยายามดันตัวเธอออก เพื่อเอาท่อนเอ็นร้อนออกจากปากของเธอ แต่บุษกรกลับขืนตัวและดึงขาเข้าไว้ 

 

"ตัวเล็กทำอะไร ขืนทำไม เฮียอ๊ะ ฮืมมม" ธีรธรรม ยังพูดไม่ทันจบ เมื่ออารมณ์ขึ้นถึงขีดสุด เขาจึงปล่อยน้ำขุ่นกลิ่นมะพร้าวใส่ปากของเธอทันที 

 

"อ๊ะ แค่กๆ " บุษกร กลืนลงคอ และรีบหายใจทันที เธอคิดเพียงว่าอยากทำให้ธีรธรรมพอใจ ที่เขายังไม่รังเกียจน้ำรักของเธอ แล้วทำไมเธอจะทำให้เขาบ้างไม่ได้

 

"ตัวเล็ก กลืนมันลงไปเหรอ" ธีรธรรม ตกใจกับการการะทำของบุษกร เป็นอย่างมาก

 

"อืม มันไม่เป็นอะไรใช่ไหมคะเฮีย" 

 

"ไม่เป็นไรหรอก มีทั้งอะมิโน โปรตีน จำเป็นต่อร่างกาย อีกอย่างเฮียสะอาดรับรองได้ ปกติใส่ถุงทุกครั้ง" ธีรธรรมหัวเราะกับคำถามของบุษกร 

 

จากนั้น ธีรธรรม ก็จูงบุษกรไปอาบน้ำในส่วนของชาวเวอร์ เมื่อแต่งตัวเสร็จเขาก็สั่งให้เธอย้ายของมาอยู่กับเขาที่ห้องนอนใหญ่ และบอกเธอว่าวันนี้ไม่ต้องทำอาหารเย็น เพราะเขาไลน์ไปสั่งให้เอกณัฐ เอาพิซซ่าโฮมเมด สเต็ก สลัด และขนมขบเคี้ยวเข้ามาให้ ธีรธรรมไม่อยากให้ ตัวเล็ก ของเขาเหนื่อย เพราะคืนนี้ เธอน่าจะไม่ได้นอนทั้งคืน แค่คิดก็มีความสุขแล้ว ตัวเล็กของธีรธรรม ไม่ธรรมดาจริงๆ 

 

 

///////

 

เฮียธี ร้ายไม่เบา 

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น

}