Marionette_doll
Twitter-icon Line-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : Ep.18 : ดิน

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย สยองขวัญ,สั่นประสาท

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.8k

ความคิดเห็น : 21

ปรับปรุงล่าสุด : 18 พ.ค. 2562 11:21 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Ep.18 : ดิน
แบบอักษร

ศรุต Say ::

ก๊อก ก๊อก ก๊อก!!!! เสียงเคาะประตูในยามดึก ทำให้ผมที่นั่งดูบอลนัดสำคัญอยู่ที่โซฟา ต้องลุกออกไปเปิดประตูอย่างจำใจ แต่คนที่มาเยือนในกลางดึกทำให้ผมแปลกใจไม่น้อย เพราะตลอดเวลาที่มาที่นี่ ผมกับผู้มาเยือน ไม่ค่อยจะได้เสวนากันสักเท่าไหร่

“คุณปฐพีมีอะไรรึป่าวครับ มาหาผมซะดึกเลย”

“ว่างใช่ไหมครับ ผมอยากจะถามเรื่องเกี่ยวกับคุณ และบ้านของคุณ”

นี่ผมต้องผ่านพี่ชายเธอครบทุกคนเลยใช่ไหมเนี่ย เฮ้อออออ อวสานบอลรอบดึกของผม ผมหันไปมองทีวีน้อยๆ อะ ว่างก็ว่าง

“ว่างครับ จะเป็นไรไหม ขอเข้าไปปิดอะไรที่ควรปิดก่อน”

“ครับ เชิญ”

คนนี้ดูเป็นผู้ใหญ่ดีแฮะ ผมเดินเข้าไปปิดไฟและโทรทัศน์ในบ้านพัก ก่อนจะเดินตามคุณดินออกมาเรื่อยๆ จนถึงที่มันเป็นส่วนของสวน ซึ่งตอนนี้ไม่ได้มืดสนิท แต่ก็ไร้ผู้ ทำไมต้องพาออกมาไกลขนาดนี้ด้วย

“ขอโทษนะครับ ที่ต้องพาออกมาซะไกล แต่นี่มันดึกมากแล้ว เสียงจากการสนทนาของเราอาจจะรบกวนแขกท่านอื่นๆได้”

“ครับ”

“ผมไม่ใช่คนงมงาย และผมไม่รู้ว่าสิ่งที่น้องของผมเจอมันคืออะไร แต่น้องของผมต้องการจะไปจัดการเรื่องวุ่นวายของตัวเองให้มันจบ ผมทราบมาจากแตงตั้งแต่กลับมาจากกรุงเทพครั้งก่อน ว่ามันเป็นบ้านของคุณ คุณสะดวกไหมครับ”

โห.....เป็นคนพูดจาเป็นงานเป็นการมากซะด้วย

“ครับ สะดวก”

“อยู่กันยังไงครับ”

อยู่กันยังไง นี่ตีความหมายได้หลายแบบนะ หมายถึงผมกับน้องของเค้า หรือว่าหมายถึงสภาพการเป็นอยู่ของผม ตอบผิดชีวิตเปลี่ยนเลยนะ

“ผมอยู่คนเดียว กับคนดูแลบ้าน 3 คน คุณกำลังเป็นห่วงเรื่องอะไรขอตรงๆดีกว่าครับ” มาถามเหมือนโปรย ให้เลือกตอบแบบนี้น่ากลัว

“ความปลอดภัย” เสียงทุ้มต่ำ กับหน้าที่เรียบนิ่ง เอาอีกแล้วคำถามแบบนี้ ความปลอดภัยของอะไร ระบุให้ชัดเจนหน่อยสิ

“ปลอดภัยจากอะไรครับ”

“ทุก...ทุก...อย่าง” คำตอบจากพี่ชายเธอแม้จะเรียบๆ แต่ผมทำไมผมถึงรู้สึกถึงความเรียบไม่จริงนี้

ทุกๆอย่าง นั่นแสดงว่ารวมถึงจากผมด้วยสินะ ที่มาคุยซะดึกแบบนี้ แสดงว่ายัยมนุษย์อังคารของผม คงรบเร้าจะไปจนได้เลยสินะ

“ผมไม่ชอบคุณเท่าไหร่ ที่จริงผมไม่ชอบทุกคนที่มาจีบน้องผมนั่นแหละ แต่น้องผมชอบคุณ ขอคุยแบบคนที่โตๆกันแล้ว ถ้าไม่จริงจัง อย่าทำเธอเสียหาย ผมไม่สนสนหรอกพวกคุณจะมีอะไรกันไหม ถ้าน้องผมจะเป็นคนสมยอม ก็ตามใจเธอ แต่ถ้าคุณคิดแค่จะทิ้งๆขว้างๆ คุณเชื่อผมเถอะ ต่อให้คุณจะอยู่ที่ไหนพวกผมจะหาคุณเจอ ฆ่าคนอีกแค่ 2-3 คน ไม่ทำให้พวกผมรู้สึกผิดหรอก” คนที่พูดจู่ๆก็ยิ้มออกมา พูดเรื่องแบบนี้แล้วยิ้มได้ ต้องเป็นคนแบบไหนเนี่ย

นี่กะจะฆ่าล้างตระกูลเลยรึไง ที่นี่มันบ้านป่าเมืองเถือนหรอ ถึงจะไม่ชอบใจในคำขู่ แต่มองคนที่ทำหน้านิ่งๆแล้วรู้สึก ว่าเค้าช่างเป็นผู้ชายที่น่ากลัวจริงๆ สิ่งที่เค้าพูด สายตาที่เค้าบอก มันบ่งบอกว่าเค้าทำจริงแน่ๆ

“ครับ ผมรับปาก”

“ขอบคุณครับ ที่ยอมออกมาคุย ผมต้องการจากคุณแค่นี้ อ่อ ถ้ามันสุดที่จะทนแล้ว รบกวนใส่ถุงด้วย ท้องก่อนแต่งผมก็ไม่ปลื้ม รักน้องผมควรทำให้มันถูกต้องด้วย” พอพูดจบคุณปฐพีก็เดินออกจากสวนไปเลย ทิ้งผมให้ยืนอยู่แบบนั้น

มันเป็นความรู้สึกแปลกๆ แปลกกว่าเจอพี่ชายของเธอทุกคน เค้าแค่พูดเฉยๆนิ่งๆ แต่ผมกลับรู้สึกว่าเค้าน่ากลัวจังเลย

.

เช้าวันถัดมา

วันนี้เป็นที่เราต้องกลับแล้ว แต่เดียร์มีอาการหลับไม่ยอมตื่น จนแม่ของผมต้องเข้าไปปลุกถึงเตียงถึงจะยอมตื่น เราเช็คเอ้าท์ในเวลาสายๆ แต่สายขนาดนี้ยัยมนุษย์ดาวอังคารของผมก็ยังไม่มา ผมชะเง้อมองจนคอแทบจะคอยาวเป็นยีราฟ แต่ก็ไม่เห็นแม้แต่เงา ของหญิงสาวตัวเล็กเลย

“ไม่มาจริงหรอเนี่ย” ผมสบถออกมาเบาๆ ในระหว่างที่เอากระเป๋าไปเก็บที่รถ

“เราก็ไปหาสิลูก ไปทั้งหมดนี่แหละ ไปเพื่อบอกลา”

จะไปลาแต่เอาเดียร์ไปด้วย จากเมื่อวานแค่ขู่ วันนี้ผมคงได้โดนยิงจริงๆแน่ๆ ผมหันไปมองหญิงสาวที่เดินตามหลังมา พร้อมลากกระเป๋าใบโต ผมว่าทริปนี้คนที่ดีใจที่สุด กับการกลับกรุงเทพคงจะเป็นเธอ

“แม่ครับ ตอนนี้ผมกับน้ำคบกันแล้วนะครับ แม่คงไม่กรีดกันใช่ไหม บอกตรงๆกว่าจะผ่านด่านพี่ชายเธอมันยากมาก อย่าให้ผมต้องผ่านด่านแม่ด้วยเลย” ผมตั้งใจพูดขึ้นมาให้เดียร์ได้ยินด้วย เพราะต่อไปนี้ผมกับน้ำจะไม่ใช่แค่แฟนปลอมๆแล้ว แล้วก็ตั้งใจพูดให้เธอเลิกยุ่งกับผมด้วย

“แล้วแบบนี้พาเดียร์มาด้วยนะทำไม แบบนี้ทำร้ายจิตใจกันเกินไปแล้ว บางทีการที่พี่ทำกับเดียร์เหมือนเดียร์ไม่มีหัวใจแบบนี้ เดียร์เสียใจนะคะ เพราะเดียร์รักพี่ไปแล้ว” แล้วจู่ๆน้ำตาของเธอก็ไหลออกมาจนแม่ผมต้องเดินเข้าไปปลอบ

แล้วตอนนี้กลายเป็นผมผิดเต็มๆ ที่ทำให้เธอร้องไห้ ผมพูดความจริง ผมผิดตรงไหน แต่ดูเหมือนแม่ผมจะเห็นใจเธออยู่ไม่น้อย ว่าแต่รักจริงหรอ ไม่กี่วันมานี้เธอเพิ่งจะไปนอนกับพี่ชายแฟนผมอยู่เลย

“โอ๋ๆ ไม่ร้องนะลูก เดี๋ยวไม่สวย ป้าจะให้พี่รุจถือของให้ เราเข้าไปนั่งในรถกันเถอะเนอะ ให้ผู้ชายเค้าขนของ สาวๆแบบเราไปนั่งตากแอร์ในรถให้สบายใจดีกว่าเนอะ”

ไม่นานนักรถคันสีดำก็ขับมาจอดข้างๆรถเรา ที่ลานจอดรถ คุณฟ้าใสเดินลงจากรถมาเพื่อส่งเรา แต่ไร้วี่แววของคนที่ผมรอ

“น้ำไม่ได้มาหรอกค่ะ ตอนนี้กำลังโดนอบรมยาวๆ เพราะดันไปขัดคำสั่งพี่ชาย” คุณฟ้าใสยิ้มออกมา เมื่อเห็นผมชะเง้อมองหาใครคนนึงในรถ

เมื่อเห็นคุณฟ้าใสมาส่งแม่ของผมเลยต้องรีบลงมาจากรถมาตามมารยาท คุณฟ้าใสมาส่งพร้อมของฝากมากมาย ทั้งไวน์ ผลไม้ ผลไม้แปลรูป เต็มไม้เต็มมือไปหมด หวังว่าจะน้ำหนักไม่เกินโหลดกระเป๋าตอนขึ้นเครื่องหรอกนะ

“หนูน้ำไม่ได้มาด้วยหรอคะ”

“โดนอบรมอยู่ค่ะ ดันขัดคำสั่งพี่ชาย วันนี้คงโดนอารมแบบนี้อยู่หลายชั่วโมงเป็นแน่”

 

อีกด้าน

“รู้ไหม...พ่อมอบอำนาจทุกอย่างที่นี่ให้พี่ดูแล คำพูดของพี่คือสิทธิ์ขาดสูงสุดของที่นี่” ปฐพีมองไปยังสาวน้อยที่นั่งคุกเข่าอยู่เบื้องหน้า สายตาที่เย็นเฉียบมันบ่งบอกว่าเค้ากำลังโกรธเธอไม่น้อย ที่น้องสาวของเค้าขัดคำสั่ง

“ขอโทษค่ะ แต่ฉันสงสารพี่แตง พี่แตงโดนสาดน้ำจนถึงเช้า ทั้งหนาว ทั้งทรมาน” หญิงสาวสารภาพออกมาตามตรง หวังว่าพี่ชายของเธอจะใจอ่อนลงบ้าง เธอไม่ได้กลัวโทษทัณฑ์ แต่กลัวพี่ชายของเธอโกรธมากกว่า ที่เธอปล่อยแตงออกมาจากการลงโทษตลอดทั้งคืน เพราะทนดูไม่ได้ พี่แตงจะไปจำตัวเองยังไง หนาวสั่นจนหมดสติขนาดนี้

“ลุงโต เอาน้ำมัดแทนแตง แล้วสาดน้ำจนกว่าแตงมันจะรู้สึกตัว” คำสั่งที่ทำเอาทุกคนในไร่ถึงกับตกใจ เพราะสายธารเป็นน้องสาวแท้ๆ ของคนที่เป็นนายคนปัจจุบัน แล้วตอนนี้ก็เป็นผู้มีพระคุณที่ช่วยลูกสาวของไอ้โตเองอีกด้วย

“ไอ้ดิน นั่นน้องนะ” จันทร์ฉายพูดกับลูกชายถึงการตัดสินใจ ที่ลั่นวาจาออกมาเหมือนจะไม่ได้ไตร่ตรอง

“ถ้าพ่อจะขอให้ปล่อยน้องที่ทำผิด เพียงเพราะเป็นสายเลือดเดียวกัน พ่อก็เอาไร่กลับไปดูแลเอง น้องผิดน้องต้องรู้จักรับผิดชอบ ไม่ใช่ผิดแล้วทำเหมือนไม่ผิด” เรื่องนี้ไม่ใช่ว่าพ่อของเค้าจะไม่เข้าใจ เข้าใจ เข้าใจดีเลยล่ะ เพราะถ้าเป็นพ่อของเค้าสั่งทำโทษ คงต้องทำมากกว่านี้แน่ เพราะในสมัยเค้ายังเด็ก ใครที่ขัดคำสั่งพ่อของเค้า คือตาย หรือไม่โดนผูกให้ม้าลากไปตามถนน

“ไอ้โต มึงทำตามที่นายมึงบอก เอาไปนั่งตรงที่ลูกมึงนั่งนั่นแหละ”

“พี่จะทำโทษฉัน พี่ต้องเป็นคนทำเอง สาดน้ำเอง เพราะเหมือนวานพี่ให้คนเป็นแม่สาดน้ำใส่ลูกตัวเอง ตอนนี้พี่ก็ต้องเป็นคนสาดน้ำใส่ฉันเอง” เพราะเธอรู้ว่าพี่ชายของเธอ รักเธอที่สุด และทนทำโทษเธอไม่ได้นานหรอก

แต่เมื่อถึงเวลาต้องทำโทษ อากาศตอนกลางวันมันอบอุ่นกว่าตอนกลางคืนมากนัก แล้วเธอเพิ่งจะตื่น ถ้าเธอไม่หลับก็ไม่โดนสาด มันกลับเป็นการลงโทษพี่ชายของเธอเองเสียมากกว่า เพราะปฐพีไม่ชอบอะไรที่เสียเวลา แต่การที่ต้องมารอสาดน้ำให้น้องสาวของตัวเองนั้น มันแทบจะไม่ได้ประโยชน์อะไรเลย แล้วหน้าตาอันสดใสของน้องสาว ปฐพีถึงได้รู้ว่าเค้าโดนน้องสาวตัวเองพยศซะแล้ว

ซู่วววววววว!!!!!! น้ำถังแรกถูกเทลงมา แม้เธอจะไม่ได้หลับด้วยซ้ำ ลมแรงๆที่พัดมา มันทำเอาคนที่เปียกน้ำเย็นไปถึงกระดูก

“ฉันยังไม่ได้หลับเลยนะพี่ดิน หูวววว หนาววววว”

“พี่พอใจ มีอะไรไหม ตะโกนออกมาดังๆว่าจะไม่ทำแล้วค่ะ”

“ขี้โกงงงง ฉันไม่ได้หลับซะหน่อย”

ซู่ววววววววววววว น้ำถังที่สองโดนสาดลงมาอีก เสียงกรี๊ดในความหนาว ทำเอาคนที่สาดกระตุกยิ้มมุมปากน้อยๆ

“หนูจะไม่ทำแล้วค่ะ พอใจยัง!!!!!!!” ลมเย็นๆของหน้าหนาว พัดผ่านร่างกาย ทำให้หนาวจนสั่น แม้จะมีแสงแดดอ่อนๆ แต่ก็ไม่ทำให้อุ่นขึ้นเลย

“ตะโกนต่อไป เงียบพี่จะสาดอีก”

“ฉันเป็นน้องพี่นะ โหดจังวะ!!!”

“เพราะเป็นน้องไง ยิ่งต้องทำให้เป็นแบบอย่าง ตะโกนออกมา แค่ 2 ถัง อย่ามาร้องโอดโอย”

ปฐพียังคงสาดน้ำใส่คนเป็นน้องสาวอีกหลายถัง แต่การสาดแต่ละครั้ง มันเหมือนกับยั่วให้น้องของเค้าโกรธมากขึ้น เพราะสาดเข้าหน้าบ้าง หัวบ้าง แล้วแต่อารมณ์คนทำโทษ

.

จันทร์ฉายมองคนทั้งคู่แล้วยิ้มออกมา ก่อนจะเดินไปดูแตงที่ถูกหามกลับไปบ้านพัก เนื่องจากโดนสาดน้ำท่ามกลางอากาศหนาวจัดมาทั้งคืน และเอาสร้อยตะกรุดมาให้ตามที่คนเป็นลูกสาวขอ

“นายครับ ปล่อยคุณน้ำไว้แบบนั้นจะดีหรอครับ” โตถามจันทร์ฉาย ที่ทำเหมือนไม่ทุกข์ร้อนที่ลูกสาวสุดที่รักถูกทำโทษแบบนี้

“เออ พี่น้องเล่นกัน ปล่อยมัน”

“เล่นหรอครับ??” โตถามย้ำถามคนเป็นนายอีกครั้ง

“เออ น้ำทำผิด น้ำก็ต้องถูกลงโทษ มึงไม่เห็นรึไง มันไม่ได้มัดน้ำแน่นสักหน่อย น้ำดันไปกวนตีนมันก่อนไง ไม่ต้องห่วงหรอก ไอ้ดินมันรู้ว่ามันควรทำแค่ไหน” จันทร์ฉายอธิบายให้ลูกน้องคนสนิทฟัง

.

สายธาร Say::

“พี่ดินนนนนนน ซู่ววววววววว พี่ดินนนนนนนน!!!!!!” น้ำถูกสาดใส่เธออีก 1 ถัง

“ต่อไปจะดื้อกับพี่ไหม”

“ไม่แล้วค่ะ”

ฉันหนาวจนไปถึงกระดูกเลย พยายามดิ้นจากเชือกที่พันกาย แต่ดิ้นแค่นิดเดียวมันก็คลายออก แสดงว่าเค้าไม่ได้ตั้งใจจะมัดมันด้วยซ้ำ แค่ทำโทษเป็นพิธีสินะ

พอฉันดิ้นจนเชือกมันหลุด ฉันเลยพาตัวที่เปียกโชก เข้าไปกอดพี่ดินทันที

“ไอ้น้ำมันเปียก” บอกเลยไม่ให้หนี ฉันยื่นมือเพื่อขอถังน้ำจากคนที่ ตักน้ำให้พี่ดินสาดฉันเมื่อครู่

“เปียกเป็นเพื่อนน้องหน่อย” ฉันฉีกยิ้มให้พี่ชายสุดหล่อ ก่อนจะสาดน้ำใส่คนที่ทำเป็นเข้มทั้งวันจนหน้าหมั่นไส้

“ไอ้น้ำมันมีโทรศัพท์” พี่ดินยังทำหน้าดุๆใส่ฉันก่อนจะล้วงของในกระเป๋า แล้วโยนให้คนสนิทถือเอาไว้

“โหดนักใช่ไหม มันต้องโดนแบบนี้” ฉันตักน้ำแล้วสาดใส่พี่ดินอีกถัง

“คิดจะลองดีใช่ไหม แบบนี้มันต้องโดนทำโทษจริงๆซะแล้ว” น้ำจากสายยางถูกฉีดใส่หน้าฉันจนแสบตาไปหมด

“พี่ดินนนนนนนนนนน พอ!!!! อ่าาาากกกกกก พออออออออ!!!!!”

“ฮ่าาๆๆๆ เอ้าเก่งนักไง ไหนอะ”

ฉันเลยรีบวิ่งไปกอดคนเป็นพี่ชาย ฉันเปียก เค้าก็ต้องเปียกด้วยอะ ไม่งั้นอย่ามาเรียกฉันว่าน้ำเลย คิดจะแกล้งฉันตัวเองก็ต้องโดนเหมือนกัน

“เมื่อคืนพี่ไปคุยกับแฟนเธอมา เรียกถูกไหม แม่บอกเค้ามาขอคบแล้ว คงจะถูกสินะ”

“คุยไรอะ!!!” ฉันเงยหน้ามองพี่ชายที่สูงกว่าด้วยความตกใจ

“บอกให้มันใส่ถุงยางไง พี่ไม่ห่วงไอ้ซิงโง่ๆของเธอหรอก อย่าท้องกลับมาก็พอ พี่ไม่ชอบเรื่อเซอร์ไพส์ เพราะฉะนั้นอย่าทำ ดูแลตัวเองดีๆ เธอไม่ใช่คนโง่ อะไรควรไม่ควรเธอรู้ดี ตัดสินใจเอง จะทำอะไรคิดถึงความปลอดภัยเป็นหลัก พี่รู้นิสัยเธอดี ต่อให้ห้ามยังไงเธอก็ไปอยู่ดี ถึงพี่ห้ามเธอก็จะหนีไป สรุปแล้วให้ไปดีที่สุด”

“ขอบคุณค่ะ พี่ดินน่ารักจังเลย” ฉันกระชับกอดพี่ชายให้แน่นขึ้น

“เธออะมันลูกพ่อ ถอดพ่อมาแทบจะทุกอย่าง ไม่ว่าจะหัวดื้อ มุทะลุ ชอบทำอะไรเสี่ยงๆ มันจะมีของแม่ก็ตรงที่เป็นที่ปากตรงกับใจละมั้ง ไปเช็ดตัวได้แล้วปะ เดี๋ยวเป็นหวัด ถ้าจะเอานังแตงไปด้วย ก็ไปดูมันสักหน่อย ว่าสภาพมันเป็นยังไง”

“ใครบอกพี่ชายฉันโหดไม่จริงเลย พี่ชายฉันน่ารักที่สุดในโลกกกกกก”

แป๊ะ!!! แรงตบเบาๆลงที่หน้าผากทำเอาฉันต้องเอามือขึ้นมาถู

“งื้อออออออ มาตีเค้าทำมายยยยยยยยยยยย”

“เธอโกหกไง อย่ามาสอพอ ไปเลย จะไปทำอะไร ก็ไปทำเลยไป”

.

===================

ตอนนี้ไรท์กำลังไล่แก้คำผิดในตอนเก่าๆ

ตอนใหม่อาจจะช้านิดนึงนะคะ

ขอบคุณคร่าาาาา สำหรับคำติชม

เม้นท์บอกได้ทุกอย่างเลยนะคะ ไรท์พร้อมจะแก้ไขเพื่อรีดทุกคนเลย

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น