พริกไทย

ขอบคุณทุกคนที่่เข้ามาอ่านนิยายของไรท์นะคะ อ่านฟรีไม่ติดเหรียญแน่นอนคับ ขอแค่กดไลค์หรือคอมเม้นเป็นกำลังใจให้ไรท์ก็พอ แค่นี้ก็ดีใจแย้วว ^^

ดอกไม้ของซาตาน บทที่ 11 (Edit คำผิด)

ชื่อตอน : ดอกไม้ของซาตาน บทที่ 11 (Edit คำผิด)

คำค้น : ดอกไม้ของซาตาน,มินนี่,ราล์ฟ,พระเอกเลว,นางเอกน่าสงสาร,อีโรติก,ดราม่า,อ่านฟรี,ไม่ติดเหรียญ

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 39.3k

ความคิดเห็น : 20

ปรับปรุงล่าสุด : 28 พ.ค. 2562 13:30 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ดอกไม้ของซาตาน บทที่ 11 (Edit คำผิด)
แบบอักษร

“เอ่อ..ฉันมินนี่ค่ะ ยินดีที่ได้รู้จักนะคะ แล้วก็ขอบคุณอีกครั้ง ขอบคุณจริงๆค่ะ” มินนี่ส่งรอยยิ้มหวานให้เขา ทำให้ใจเขาแทบจะหล่นไปอยู่ปลายเท้า ละลาย..บอกได้คำเดียวว่าหัวใจเขากำลังละลาย ><

“แล้วคุณสองคนไปไหนต่อรึป่าวครับ พอดีผมอยากเลี้ยงข้าว คิดซะว่าเป็นการเลี้ยงต้อนรับเพื่อนใหม่ก็ได้ครับ”

“ก็ดีค่ะ แต่เดี๋ยวแนตตี้เลี้ยงเองนะคะ คุณช่วยแนตตี้แล้ว ยังไงขอเลี้ยงข้าวตอบแทนก็ยังดีค่ะ”

“555 ได้ครับ ไม่มีปัญหา แล้วคุณมินนี่ล่ะครับ สะดวกมั้ย?”

“อันที่จริงฉันมีนัดทานข้าวกับเอเจนซี่ แต่...ไม่เป็นไรค่ะ เดี๋ยวฉันโทรไปบอกได้ค่ะ” ตอนแรกเธอกะจะปฏิเสธ เพราะเธอมีนัดกับจูลี่แล้ว แต่เมื่อเห็นสายตาของแนตตี้ที่ส่งมาแบบขอร้องแล้ว ทำให้เธอตอบตกลงแทบจะในทันที

 

เพราะลึกๆแล้วเธอเองก็อยากคุยกับหญิงสาวต่ออีกหลายๆ เรื่องเลย เพราะมันทำให้เธอเหมือนได้อยู่บ้าน เธอคิดถึงเมืองไทยจัง

“โอเค งั้นตามนี้นะครับผม เดี๋ยวผมพาไปร้านประจำผม รับรองถูกใจสาวๆ แน่นอน อีกอย่างก็อยู่ในโรงแรมนี่เองครับ” เมื่อลิฟต์พามาถึงชั้น 1 ไรอันจึงเดินนำหญิงสาวทั้งคู่ไปยังร้านอาหารชื่อดัง

 

พลางคิดในใจตลอดทางว่าจะทำยังไงดีนะ ให้เขาและมินนี่ได้รู้จักกันมากกว่านี้ เขาถูกใจเธอ เขาชอบเธอมาก แบบที่ไม่เหมือนกับการที่เขาไปคั่วผู้หญิงคนอื่นๆ ชอบแบบอยากดูแล อยากทะนุถนอม ไม่ใช่เพื่อเซ็กส์ เขาได้แต่ครุ่นคิดไปตลอดทางจนเดินถึงร้านอาหาร

 

 

 

อิมเมจจัวละคร 'ณัชชารีย์ อัครเดโชกุล (แนตตี้)'

 

“ว่าแต่...คุณสองคนมาทำอะไรกันที่นิวยอร์กหรอครับ” ไรอันถามขึ้นในระหว่างที่กำลังนั่งรออาหาร

“ฉันมาเรียนต่อโทด้านบริหารค่ะ จะได้เอาไปช่วยกิจการทางบ้านด้วย” แนตตี้หันมาตอบเค้าพลางส่งยิ้มหวานให้

“ที่บ้านแนตตี้ทำอะไรหรอ” มินนี่หันไปถามบ้าง

“บ้านฉันนำเข้าส่งออกพวกอัญมณีและเครื่องประดับน่ะ”

“ดีจังครับ เหมาะกับคนสวยๆ แบบคุณ”

“แหม...ฉันยังต้องเรียนรู้อีกเยอะเลยค่ะ”

“แล้วคุณมินนี่ล่ะครับ?” ชายหนุ่มหันมาถามสาวสวยอีกคนที่เขาอยากรับรู้คำตอบมากที่สุด

“อ่อ..พอดีคุณแม่ฉันท่านแต่งงานใหม่ ฉันกับน้องสาวเลยย้ายมาอยู่ที่นี่ค่ะ”

“อย่างนี้คุณก็อยู่ที่นี่ตลอดแล้วสินะครับ ดีจัง” ไรอันกล่าวพลางยิ้มกว้าง ทำเอาแนตตี้แทบจะเบือนหน้าหนีเลยทีเดียว ‘เฮ้ออออ ฉันรู้ว่าจีบกัน แต่ช่วยไปจีบกันไกลๆได้มั้ยนะ’ เธอได้แต่พูดในใจ

“555 ก็คงจะอย่างนั้นนะคะ เพราะว่าญาติพี่น้องฉันที่ไทยก็ไม่มีแล้ว ถ้าไม่มีเหตุการณ์อะไรฉันก็คงไม่ไปไหนหรอกค่ะ” มินนี่ตอบแบ่งรับแบ่งสู้พลางส่งยิ้มแหยๆ สักพักอาหารที่สั่งไว้ก็มาเสิร์ฟ พวกเขาจึงลงมือรับประทานอาหารพร้อมกับสนทนากันต่ออย่างสนุกสนาน

.

.

.

“อิ่มจัง” แนตตี้เปรยขึ้นหลังจากที่พวกเขาทานอาหารกันเสร็จแล้วและกำลังเดินออกไปยังหน้าโรงแรม

“แล้วนี่พวกคุณกลับกันยังไงครับ? พักกันอยู่แถวไหนเอ่ย?”

“ฉันพักอยู่ไม่ไกลจากที่นี่เท่าไหร่ค่ะ เดี๋ยวฉันเดินกลับเองได้” มินนี่ตอบ

“ไม่ได้นะครับคุณมินนี่!!!”

“คะ?” ทั้งมินนี่และแนตตี้ต่างตกใจที่เห็นชายหนุ่มโพล่งออกมา

“เอ่อ..ผมหมายถึงถ้าเกิดนายแบรดกลับมา หรืออาจจะแอบดักรอคุณทั้งคู่ระหว่างทางจะไม่แย่เอาหรอครับ” ร่างสูงรีบอธิบายข้างๆ คูๆ เพราะเหตุผลจริงๆ ของเขาก็แค่อยากไปส่งมินนี่เท่านั้นเอง

“เออ..ใช่สิ ฉันเห็นด้วยนะ ถ้าเกิดตาบ้านั่นไม่ยอมเลิกราทำไงดีล่ะ” แนตตี้เองก็เริ่มคล้อยตามกับความคิดของเขา ทำให้เขาใจชื้นขึ้นเล็กน้อย อย่างน้อยสาวน้อยแนตตี้ก็ยังเห็นดีดห็นงามกับเขาอยู่บ้าง

“แล้วคุณแนตตี้ล่ะครับ พักอยู่ตรงไหน?”

“ฉันพักอยู่ที่.........”

“งั้นเอาอย่างนี้ละกันครับ เดี๋ยวผมจะไปส่งพวกคุณเอง ตกลงตามนี้นะครับ”

“แต่ว่า...” ชายหนุ่มไม่รอให้มินนี่ให้คำตอบ รีบเดินนำไปที่รถทันที แนตตี้จึงรีบดึงมือมินนี่เดินตามไปราวกับกลัวว่าชายหนุ่มจะไม่รอพวกเธออย่างนั้นแหละ

 

********************************************************

มุกหลอกไปบ้านสาวก็มานะจ๊ะอิพี่ไรอัน

ไม่เอานักอ่านเงาได้มั้ย แสดงตัวกันหน่อยเร้วววววว >_<

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น