เนรันยา/เนตรกวี
facebook-icon Line-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

บทที่ 6 ตาต่อตา ฟันต่อฟัน (5)

ชื่อตอน : บทที่ 6 ตาต่อตา ฟันต่อฟัน (5)

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 5.4k

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 17 พ.ค. 2562 19:38 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่ 6 ตาต่อตา ฟันต่อฟัน (5)
แบบอักษร

“ไม่อยากรู้หรอกน้อง เพราะถึงยังไงวันนี้ผัวน้องก็ไม่มาอยู่แล้ว น้องไม่บอก พี่ไม่บอกแล้วผัวน้องจะรู้ได้ยังไง” เพราะอยากลองของชายหัวล้านเลยพูดต่ออย่างไม่กลัวตาย ในจังหวะนั้นเรียวกิที่เดินเข้ามาหารสาก็มาได้ยินพอดี และเขาก็เห็นว่าไอ้หนุ่มวัยรุ่นคนหนึ่งกำลังลวนลามผู้หญิงของเขาอย่างถือวิสาสะ

         “ไม่นะ ปล่อย! ถ้าสามีฉันรู้ว่าพวกแกทำอะไรฉัน เขาต้องไม่ปล่อยไว้แน่” รสาร้องออกมาอย่างข่มขู่ เพราะหวังให้ชายกลุ่มนี้กลัว แต่เหมือนพวกเขาจะไม่ยอมฟังอะไรทั้งสิ้น

         มือใหญ่ราวกับคีมของชายหัวล้านบีบไปที่ข้อมือของเธออย่างแรง จนหญิงสาวต้องนิ่วหน้าอีกครั้ง แต่ก็พยายามทำใจแข็งไม่แสดงความอ่อนแอออกมาให้พวกเขาเห็น

         “แหม...น้อง พวกพี่ไม่กลัวผัวน้องหรอก จะใหญ่สักแค่ไหนกันเชียว ก็แค่บริกรสาวจะมีผัวเป็นถึงมาเฟียเลยหรือไง อย่ามาขู่พี่เสียให้ยากเลย” ชายตรงหน้ากระหยิ่มยิ้มออกมาทำให้รสาถึงกับเหงื่อแตกพลั่กด้วยความกลัว แม้สถานที่แห่งนี้จะมีคนมากมาย แต่พวกเขาไม่ได้มาสนใจผู้หญิงตัวเล็กๆ อย่างเธอเพียงคนเดียว

         “ใหญ่ไม่ใหญ่กูก็สามารถเอามึงได้ลงนรกได้แล้วกัน!” เสียงทุ้มต่ำของใครบางคนดังขึ้น ทำให้รสาเงยหน้าขึ้นมองด้วยความซึ้งใจ แต่เมื่อเห็นหน้าของเขา หญิงสาวต้องหุบยิ้มทันที เพราะเขาคือเรียวกิผู้ชายใจร้ายที่ทำร้ายเธอในคืนนั้น

         “มึงเป็นใคร!!” เสียงของกลุ่มวัยรุ่นร้องถามอย่างหาเรื่อง แต่พวกเขาไม่รู้เลยว่ากำลังเล่นกับคนผิด เพราะคนอย่างเขาไม่เคยที่จะปรานีใคร แม้คนๆ นั้นจะอ้อนวอนให้ตายก็ตาม

         “กูก็เป็นผัวของผู้หญิงที่มึงจับตัวเขาเอาไว้อยู่ยังไงล่ะ” น้ำเสียงเยือกเย็นที่ใครฟังก็ต้องรู้สึกกลัวกันไปตามๆ กัน แต่เธอไม่รู้ว่าพวกหนุ่มวัยรุ่นนี้จะเกรงกลัวกันบ้างไหม แต่ถ้าพวกเขาได้รู้ถึงกิตติศัพท์ของเรียวกิบอกเลยต้องสยองกันไปตามๆ กันแน่

         “ทำไม...แบ่งพวกกูบ้างไม่ได้หรือไง แค่ผู้หญิงคนเดียวมึงจะหวงอะไรนักหนา” เพราะรู้สึกไม่พอใจทำให้กลุ่มวัยรุ่นที่ทำตัวไม่ต่างจากนักเลงร้องตะโกนออกมา เมื่อต้องมาเจอผู้ชายหน้าตาขาวสะอาดดูดี คล้ายกับพวกเจ้าพ่อหนังจีน แต่สมัยนี้มันมีกันที่ไหนกัน

         “คนของกู กูไม่ชอบใช้ร่วมกับใคร แล้วมึงเป็นใครถึงมาขึ้นมึงขึ้นกูแบบนี้ อยากตายอย่างนั้นเหรอ...” ดวงตาคมเข้มจ้องมองร่างใหญ่ของชายวัยฉกรรจ์อย่างโกรธเคืองจนดวงตาแทบจะหลุดออกจากเบ้า

         “ทำมาเป็นหวงนัก แต่กูอยากได้อีนี่ว่ะ โทษทีนะ อีกอย่างคนของกูมากกว่ามึงอีก มึงไม่อยากตายก็ถอยไป” พวกคนถ่อยก่นด่าเรียวกิอย่างเหลืออดที่ผู้ชายตรงหน้าทำเหมือนราวกับกำลังสั่ง

         “มึงหรือเปล่าที่กำลังจะตาย...” เสียงเรียบแต่แฝงไปด้วยความเยือกเย็น ทำให้นีรดาหันมองชายร่างใหญ่ที่จับตัวเธอเอาไว้ ก่อนที่จะรู้สึกสงสารที่อนาคตของเขากำลังจะดับลง

         “มึง!!!” ชายหัวล้านร้องออกมาก่อนที่จะพุ่งตัวเข้าหาเรียวกิ แต่เพราะไม่รู้ทำให้ปืนทุกกระบอกของบอดี้การ์ดเรียวกิได้จ่อเข้าที่ขมับของชายวัยฉกรรจ์อย่างรวดเร็ว

         “มึงอย่าคิดนะว่ากูไม่กล้า มือของมึงที่กล้าจับเมียกู กูก็จะตัดมือมัน มึงจะได้ไม่กล้าทำกับผู้หญิงคนไหนอีก” เสียงข่มขู่เลือดเย็นของเรียวกิ ทำให้กลุ่มชายวัยรุ่นได้แต่มองด้วยความกลัว และขวัญผวากับเรื่องที่เรียวกิข่มขู่ และไม่อยากต้องพิการก่อนวัยอันควร เพราะเท่าที่ดูว่าปืนหลายกระบอกเล็งมาทางกลุ่มวัยรุ่นอย่างรวดเร็ว จนพวกเขาหน้าถอดสีด้วยความกลัว เนื่องจากไม่คิดว่าชายลูกครึ่งคนนี้จะเอาจริง

         “เอ่อ...”

         “คิดว่ากูไม่กล้าอีกหรือเปล่า!!”

ดวงตาเดือดดาลของเรียวกิทำให้มือใหญ่ที่จับรสาอยู่คลายออกอย่างรวดเร็ว ก่อนพวกเขาจะวิ่งออกไปท่ามกลางผู้คนมากมาย ปล่อยให้รสาเผชิญหน้ากับเรียวกิอย่างช่วยไม่ได้ ซึ่งหญิงสาวเองถึงกับกลืนน้ำลายลงคอด้วยความหวาดผวา เพราะเท่าที่เห็นสายตาดุดันของเขาแล้วคิดว่าคืนนี้เธออาจจะแหลกเป็นชิ้นๆ เลยก็ว่าได้

“เธอได้เจอดีแน่รสา...” เรียวกิกัดฟันพูดจนเส้นเลือดตรงขมับปูดโปนน่ากลัว

“มาทำไม...คุณจะเอาอะไรกับฉันอีก!!!” เสียงหวานร้องแข่งกับเสียงดนตรีเร้าใจ ตอนนี้เธอกำลังทำใจเพื่อสู้กับเรียวกิ แม้ใจข้างในจะกลัวมากก็ตาม

“ก็จะ ‘เอา’ ก็เลยมา” ชายหนุ่มเน้นคำทำให้รสาหน้าเห่อแดงร้อนด้วยความอาย แต่เพราะแสงไฟที่ค่อนข้างสลัวทำให้เขาไม่เห็นใบหน้าของเธอชัดเจนนัก ตอนนี้ในใจมันเต้นโครมครามไปหมด แต่ก็พยายามทำนิ่งเพื่อสู้กับเขาให้ได้ เนื่องจากเธอหนีมาแล้ว และจะไม่มีทางกลับไปอีก แค่คิดถึงเรื่องคืนนั้นร่างกายของเธอก็ร้อนผ่าวขึ้นมาทันที

“นี่คุณ!! อย่ามาหยาบคายใส่ฉันนะ เราสองคนเลิกแล้วต่อกัน อย่ามายุ่งกันอีก” เสียงหวานร้องตะโกนออกมาอย่างเหลืออดเมื่อเรียวกิยังคงตามตื้อเธอไม่เลิก แถมยังชอบบังคับขู่เข็ญเธออีก

“อะไรที่เรียกว่าหยาบห๊ะ!!! อ๋อ...แล้วการที่เธอมาแต่งตัวล่อเสือล่อตะเข้แบบนี้มันดีนักหรือไง ไม่แปลกใจเลยว่าทำไมไอ้ผู้ชายพวกนั้นมันอยากกินเธอ ก็ดูแต่งตัวยั่วยวนพวกมันถึงขนาดนี้ แค่เห็นฉันว่าอารมณ์ของพวกมันก็เตลิดไปถึงไหนต่อไหนแล้ว!!”

สายตาคมจ้องมองร่างบอบบางที่ใส่เสื้อรัดรูปพร้อมกับกระโปรงที่สั้นไม่ถึงสองคืบเสียด้วยซ้ำ แค่ก้าวเดินก็เห็นอะไรต่อมิอะไรแล้ว

“อย่ามาดูถูกฉัน...ฉันทำงานสุจริต แล้วอีกอย่างร่างกายนี้มันเป็นของฉัน ฉันอยากให้ใครดูมันไม่เกี่ยวกับคุณ!!!!” เสียงหวานร้องต่อต้านอย่างสุดกำลัง แม้จะรู้ว่าเธอไม่สามารถที่จะทัดเทียมเขาได้เลยแม้แต่นิดเดียว

“แต่อยากโชว์ว่างั้นเถอะ...” เสียงของชายหนุ่มพูดออกมาอย่างเหยียดหยาม จนร่างกายสาวสั่นสะท้านเมื่อสายตาพิฆาตของเขาที่มองมายังร่างกายของเธอตั้งแต่หัวจรดเท้า

“มันเรื่องของฉันไม่เกี่ยวกับคุณ!!!!”

“งั้นเดี๋ยวให้โชว์สมใจแน่ แต่ตอนที่เธออยู่บนเตียงของฉันเท่านั้น!!!” เสียงทุ้มพูดออกมาอย่างเยือกเย็น แววตาว่างเปล่าที่เขาเก็บซ่อนเอาไว้ไม่ให้เธอรู้ว่าตอนนี้เขารู้สึกเช่นไร มันช่างน่ากลัวและน่าหวั่นใจเหลือเกิน

“ไม่” เสียงปฏิเสธบอกอย่างทันควัน ก่อนที่รสาจะได้สติแล้วหมุนตัวกลับอย่างรวดเร็ว แต่เธอก็ยังช้ากว่ามือของเรียวกิที่คว้าหมับที่ต้นแขนของหญิงสาวเอาไว้ ก่อนที่จะกำมันแน่นจนเธอต้องนิ่วหน้าด้วยความเจ็บปวด แม้จะเป็นหญิงไทยที่ถือว่าสูงเกินมาตรฐานแต่ด้วยความที่เรียวกิตัวใหญ่กว่าทำให้เธอดูตัวเล็กทันที

“จะไปไหน!!” แม้เสียงจะดังแข่งกับเสียงเพลง ไม่ได้ลดทอนความดุดันของเขาเลยแม้แต่นิดเดียว จนรสาอยากจะหนีหายไปจากตรงนี้ให้เร็วที่สุด แต่ก็ทำไม่ได้เพราะมือใหญ่ที่จับอยู่มันแน่นหนาจนยากจะออกไป

“ปล่อยนะ! อย่ามายุ่งกับฉัน!!”

“ไปกับฉันเดี๋ยวนี้...” ว่าจบเรียวกิก็ทำการฉุดกระชากลากถูรสาฝ่าดงคนที่เต้นยักย้ายส่ายสะโพกไปมากอย่างรวดเร็ว โดยบอดี้การ์ดของเรียวกิก็รีบตามเจ้านายออกมาอย่างไม่ละหน้าที่

“ไม่นะปล่อย ฉันจะทำงาน” เพราะความพยศของรสาทำให้เรียวกิถึงกับส่ายหน้าอย่างเหนื่อยใจ เพราะเขาไม่เคยเจอเขาที่ดื้อเท่าเธอมาก่อน และชอบทำให้ความอดทนของเขาขาดผึงได้อยู่ทุกเวลา มันคงถือเวลาที่เขาต้องปราบไม่ให้เธอกล้าหือได้อีก

“ไม่ต้องทำมันแล้ว มากับฉัน”

“ไม่...ฉันจะทำงาน ฉันจะหาเงินอย่ามายุ่งกันนะ” หญิงสาวพยายามขืนตัวเองไม่ให้เดินตามเขามาตลอดทาง แต่เพราะแรงที่น้อยทำให้ไม่ได้ผล

“อยากได้เดี๋ยวฉันให้ จะเอากี่แสนกี่ล้านบอกมา แต่เธอต้องอยู่บนเตียงของฉันก่อน...”

                                                                                    

 

 

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น