marcelen

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ตอนที่ 20

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.8k

ความคิดเห็น : 10

ปรับปรุงล่าสุด : 16 พ.ค. 2562 19:28 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 20
แบบอักษร

 

 

 

“คุณแม็ก คุณแม็ก ตื่นได้แล้วค่ะ” ผมลืมตื่นขึ้นมาเพราะเสียงปลุกที่คุ้นเคยร่างบางที่คิดถึงมาตลอดหนึ่งอาทิตย์ในที่สุดตอนนี้เธอก็อยู่ตรงนี้!!!! ผมวางแผนมาตลอดหนึ่งอาทิตย์หลังจากที่รู้ว่าเธอแฮกเข้าระบบรักษาความปลอดภัยที่ตัวเองเป็นคนวางให้ผมเอง

จากนั้นผมจึงแกล้งเป็นคนเมาหัวราดน้ำทุกวันให้เธอกลับมาสักทีจนวันนี้ที่เธอมาตอนแจอันโทรมารายงานผมนะเอาตรงๆเลยดีใจแทบบ้าให้ตายเถอะ!!! แต่ผมก็คิดแผนที่จะเอาคืนเธอเบาๆละส่วนไอ้น้องชายตัวแสบได้เจอดีกันอีกทีแน่แต่ไม่ใช่วันนี้ฮึ!!!

“อื้อ...ขอจุ๊บหน่อย” เธอยืนนิ่งมองผมแบบสีหน้าเดาได้ยากมากถ้าเป็นตอนนั้นเธอคงหน้าแดงไปแล้วแต่ตอนนี้ดิสีหน้านิ่งมาก!!!

โป๊ก!

“ลุกขึ้นไปอาบน้ำแต่งตัวค่ะเดี๋ยวต้องออกไปแล้ว” เธอหยิบอะไรกไม่รู้มาฟาดผมทีหนึ่งก่อนจะเดินหันหลังไปฮึ่ย!! กลับมาครั้งนี้เหนือชะมัด

“ถ้าคุณไม่ลุกขึ้นมาฉันจะอาบก่อนคุณนะ” ไม่ยอมจุ๊บแต่อาบน้ำยอมอาบน้ำด้วยโว้ย!!! ผมรีบเด้งตัวขึ้นมาจากที่นอนทันทีแก้ผ้าวิ่งไปห้องน้ำด้วยความเร็วคนมันคิดถึงเป็นอาทิตย์นิ!!!!

“มาแล้วคร้าบบบบ”

“โรคจิตหรือไงคุณแม็กแก้ผ้าวิ่งมาแบบนี้ได้ไง” ถึงเธอจะพูดแบบนี้ให้ผมก็เถอะ!!! แต่ไม่สนใจโว้ยผมรีบเดินตรงไปหาเธอเพราะผมจะลงโทษเธอที่ทำให้ผมต้องคิดถึงเธอแทบบ้าแบบนี้!!! ตอนนี้ผมสามารถพูดได้ตลอดอยู่แล้วว่าผมรักเธอ รักเธอ รักเธอแทบบ้าให้ตายสิ!!!!

“ก่อนไปงานขอหน่อยเถอะ” ผมไม่รอให้เธออนุญาตอะไรเพราะเธอรู้ดีว่าผมต้องการอะไรเพราะลูกชายผมตั่งโด่ตั้งแต่ผมวิ่งเข้ามาละผมกดริมฝีปากปิดปากของเธอตักตวงเอาความหวานอย่างโหยหาตลอดอาทิตย์ที่เราไม่ได้เจอกันผมยอมรับเลยว่าผมคิดถึงเธอมาก....ผมคงตกหลุมรักผู้หญิงคนนี้อย่างไม่มีวันถอนตัวขึ้นแน่ๆ...นับจากนี้ผมจะไม่มีวันทำให้เธอหนีหายไปไหนได้อีกแน่นอน...

 

 

 

 

Four seasons hotel

ณ ห้องจัดเลี้ยง

 

 

“คุณแม็กเห็นมั้ยว่าเรามาช้า!!” ลิต้าที่เดินควงแขนผมอยู่พูดต่อว่าขึ้นเพราะเราใช้เวลาอาบน้ำแทบสองชั่วโมงฮ่าๆ

“ก็คนมันคิดถึงนิ” พอผมพูดแบบนี้เธอก็กลอกตามองผมทันทีมห้ตายสินับวันเธอยิ่งน่ารักเป็นบ้า!!!

“แล้วตอนกลับค่อยทำไม่ได้หรือไงไม่ได้จะไม่ให้สักหน่อยคนอุตส่าห์มให้พักผ่อน”

“ฮะ?? เธอพูดอะไรนะ??” เธอพึมพำเบาๆจนผมแทบไม่ได้ยินจนต้องก้มหน้าไปถาม

“ไม่มีอะไรค่ะเข้าไปข้างในกันเถอะ” ผมยักไหล่แทนคำตอบแล้วพาเธอเดินเข้ามาในงานที่มีนักข่าวยืนถ่ายรูปหน้างานมากมายมันเป็นเรื่องปกติอยู่แล้วที่จะเจอแบบนี้เพราะครอบครัวของเราทรงอิทธิพลมากไงละ...

“ว้าววว...นั้นคงเป็นคุณแม็กสินะไปถ่ายรูปกัน” จู่ๆก็มีนักข่าวคนหนึ่งพูดขึ้นจนนักข่าวหลายๆคนเริ่มหันความสนใจมาที่ผมกับลิต้าพวกเขามาขอถ่ายรูปเราสองคนเก็บภาพบรรยากาศในงานเล็กน้อยก่อนจะมีคนถามขึ้น...

“ไม่ทราบว่าผู้หญิงที่คุณแม็กพามางานแต่งงานของน้องสาวครั้งนี้เป็นอะไรกันค่ะ??” ถามได้ตรงจุดมากผมก็อยากบอกเหมือนกันจะได้ไม่มีใครกล้าพาเมียผมไปไหนอีกโดยเฉพาะไอ้แอล!!!

“ลิต้าเป็นเพื่อนของเรดาร์ครับ” แต่ผมก็ตอบอย่างอ้อมค้อมเพราะต้องการแกล้งคนข้างๆเธอทำหน้านิ่งทันทีที่ผมพูดแบบนี้งอนละสิฮ่าๆ

“แล้วทำไมถึงมาด้วยกันละค่ะ” จากสีหน้าของคนตัวบางผมคนเล่นไม่ได้เพราะเธอเริ่มจะปล่อยมือจากแขนผมละจนผมต้องดึงไว้

“เธอเป็นคนรักของผมครับ...ผู้หญิงคนนี้เป็นว่าที่เจ้าสาวของผม” คำประกาศของผมทำให้ทุกคนฮือฮาอย่างมากเพราะเมื่อสามปีก่อนผมเคยพูดว่าผมไม่เคยคิดจะแต่งงานตลอดชีวิตเพราะผมรักความโสดฮ่าๆไอ้เหี้ยคิดได้ไงว่ะ!!! ผมเนี่ยคิดได้ไง!!!

“หมายความว่าอีกไม่นานคุณแม็กก็จะแต่งเหมือนกันเหรอค่ะ”

“ครับ...แต่ผมมีธุระที่ต้องจัดการให้เสร็จก่อนค่อยแต่งนะครับ” พ่อแม่ผมที่มองอยู่ห่างกยิ้มออกมาอย่างพอใจกับการเลือกลูกสะใภ้ให้ครั้งนี้เพราะพ่อแม่ผมรักลิต้าเป็นทุนเดิมอยู่แล้วยิ่งรู้ว่าผมจะเอาเธอเป็นเมียพ่อแม่ยิ่งสนับสนุนสุดๆ

หลังจากที่สัมภาษณ์ทุกอย่างเสร็จสิ้นเราสองคนก็เดินเข้างานวันนี้ไม่ได้ตั้งใจมาแย่งชีนน้องสาวที่แต่งงานนะแต่มันเป็นโอกาสที่จะพูดพอดีจากที่เธองอนผมตอนที่ผมแกล้งกลายเป็นว่าเธอยิ้มออกมาอย่างพอใจแทน...

“ได้ยินที่พูดแล้วนะ....” ผมพูดขึ้นในขณะที่งานกำลังจะเริ่มขึ้นอีกไม่กี่นาที

“ได้ยินค่ะไม่ได้หูหนวกสักหน่อยว่่แต่ใครตกลงจะแต่งกับคุณแม็กค่ะ” อื้อหือเป็นคำถามที่ผมอยากจับเธอกดลงตรงนี้ให้รู้แล้วรู้รอดจริงๆ

“ไม่อยากแต่งกับฉันงั้นเหรอ”

“คุณแม็กไม่เคยขอนิ” ให้ตายสิผมไม่ใช่คนโรแมนติกที่จะต้องมาทำอะไรแบบนั้นนะแต่เพื่อเธอผมจะลองหาทางดูดีไหมนะ

“อื้อ...ก็ใช่” แล้วบทสนทนาของเราก็เงียบลงงานแต่งเริ่มขึ้นเรดาร์เดินออกมาพร้อมกับชุดเจ้าสาวที่สง่างามพอเธอเดินไปถึงพี่นิคทุกคนก็ลุกขึ้นปรบมือแสดงความยินดีอย่างล้นหลามก่อนจะตามมาด้วยเสียงโห่ร้องด้วยความยินดีในวินาทีที่ทั้งคู่ถูกประกาศให้เป็นสามีภรรยากันอย่างถูกต้องตามกฎหมาย....ลิต้ายืนร้องไห้ข้างๆผมจนผมตกใจ...

“ลิสเป็นอะไร” เธอเงยหน้ามามองผมเมียใครว่ะร้องไห้ยังสวยบ้าเอ๋ย!!!

“ฉันดีใจอ่ะที่ยัยเรแต่งงานแล้ว”

“ฮ่าๆ ยัยบ๊องเอ๋ย” ผมหัวเราะเธอเบาๆก่อนจะดึงเธอเข้ามากอดอย่างเอ็นดูแต่ไม่ทันไรจู่ๆพวกเพื่อนๆของเธอก็เดินมาหาเราสองคน....พร้อมกับพยายามแยกผมกับลิต้าออกจากกันแล้วเจนก็ควงแขนผมแทน

“เอ๊ะ!! นี่มันอะไรกันนะยัยลิสแกกับแม็กมายืนกอดกันตรงนี้ทำไม?? แล้วทั้งสองคนเป็นอะไรกัน??” ผมเหลือบตามองลิต้าเธอถอนหายใจเล็กน้อยเธอเดินฝ่าวงล้อมของเพื่อนเข้ามาหาผมสายตาของเมียผมตอนนี้คือน่ากลัวฉิบหาย!!!

“เจนแกปล่อยมือจากแขนคุณแม็กได้ไหม” คำพูดราบเรียบกับสีหน้าเรียบนิ่งของเธอมันทำให้ผมพอใจมากเธอเหมาะจะมาเป็นผู้หญิงของผมสุดๆแล้วจริงๆส่วนผมก็พยายามดึงมือของเจนออก

“หมายความว่าไงลิส นี่มันอะไรกันค่ะคุณแม็ก”

“ปล่อยแขนจากผู้ชายของฉันสะเจน” คำพูดของลิต้าทำให้ทุกคนอ้าปากค้างเล็กน้อยก่อนจะขำออกมา

“ฮ่าๆๆๆ ยัยลิสแกเมาสเปรย์ฉีดผมหรือเปล่าถึงมาพูดว่าคุณแม็กเป็นผู้ชายของแกฮ่าๆ” แล้วเพื่อนของเธอก็พูดเสริมขึ้นอีก

“นั่นสิฮ่าๆๆๆ”

“นี่ฉันจะบอกอะไรให้นะลิสฉันนะขึ้นเตียงกับเขาตั้งหลายครั้งฉันยังไม่มโนว่าตัวเองเป็นผู้หญิงของเขาเลย” อื้อหือยัยนี่คิดจะวางระเบิดหรือไงไม่ได้การละลิต้าต้องโกรธมากแน่ๆผมปัดแขนเจนออกจากตัวผมรีบดึงลิต้าเข้ามาอยู่ข้างๆแทนแต่ไม่ทันจะพูดอะไรเพื่อนเธออีกคนก็พูดขึ้นในขณะที่พวกนั้นอึ้งกับการการของผม

“เจนยัยลิสนะไม่เหมือนแกอย่าเอาเปรียบเทียบกันเลยสิ่งที่คุณแม็กทำแค่นี้แกคงเข้าในนะ” ยัยนี่พูดถูกใจผมจริงๆเธอชื่ออะไรนะออกซี่ๆข้างหลัง

“ทุกคนคงไม่รู้นะเพราะตอนนั้นเราสองคนทะเลาะกันนิดหน่อยแต่พึ่งดีกันคือผมกับลิต้าเราคบกันอยู่และจะแต่งงานกันอีกไม่นานนี้แหละ” ผมจึงพูดเพิ่มเติมขึ้นเพราะกลัวว่าคนตัวเล็กจะงอนถ้าผมไม่พูดอะไรผู้หญิงที่หัวเราะลิต้าอ้าปากค้างทุกคน

“ได้ยินแล้วใช่ไหมเจนฉันไม่ได้เมาสเปรย์ฉีดผมหรอกนะชัดเจนพอมั้ย...อย่ามายุ่งกับผู้ชายของฉันอีกเธอก็แค่เคยขึ้นเตียงด้วยแค่สองสามครั้งแค่นั้น” ผู้หญิงเป็นเพศที่ชอบเอาชนะกันชะมัดพวกนั้นห้าหกคนยืนกัดฟันอย่างเจ็บใจแต่ลิต้าไม่สนใจเธอหันมาควงแขนผมแล้วพาผมเดินฝ่าวงล้อมมาอย่างผู้ชนะพร้อมกับเพื่อนของเธออีกคนผมก็ได้แค่ทำตามที่เธอต้องการเพราะกลัวเธอจะโกรธอีก...

“ฮ่าๆฉันสะใจชะมัดที่หักหน้ายัยเจนได้นี่ถ้าไม่ติดว่ายัยนั้นสนิทกับยัยเรนะฉันตบปากหล่อนไปนานละ” พอเราเดินมาถึงโต๊ะที่ถูกเตรียมไว้ให้เพื่อนของลิต้าก็พูดขึ้นผมจำชื่อไม่ได้มห้ตายเถอะ!!

“ปล่อยหล่อนไปเถอะฉันไม่ชอบใจตั้งแต่วันลองชุดละทำไมแกไม่มา”

“ติดงานจ้าาา!! ฉันไม่ได้มีสามีรวยเหมือนหล่อนนะย่ะที่จะไปไหนก็ได้ตามใจชอบว่าแต่คุณแม็กจะแต่งงานกับยัยลิสเมื่อไหล่ค่ะ”

“ผมคิดว่าเสร็จงานที่ผมค้างอยู่เมื่อไหร่ก็ว่าจะแต่งเลยครับเอ่อ...”

“นี่ทริกซี่ค่ะคุณแม็ก”

“อ้อ!! ทริกซี่” จากนั้นสองสาวก็คุยกับไปเรื่อยแต่ลิต้าไม่เอ่ยถึงเรื่องที่เธอตกอยู่ในอันตรายให้เพื่อนฟังสักนิดผมก็ไม่มีอะไรทำหยิบแชมเปญขึ้นมาจิบนิดหน่อยแต่สายตาก็เหลือบไปเห็นเพื่อนผมที่นั่งอยู่อีกฝั่งแถมยังมีโจทย์ผมที่ยังไม่ได้คิดบัญชีอยู่ด้วย..

“ลิต้าฉันไปหาเพื่อนแป๊บนะอยู่ตรงนั้นนะเดี๋ยวมาหานะ” ผมไม่อยากชวนเธอไปเดี๋ยวไอ้ชิโกจะมองเธอ

“ไปเถอะค่ะไม่เป็นไร”

“ครับ” พูดจบผมก็ลุกขึ้นเดินไปทางที่ชิโก้และกลุ่มเพื่อนผมนั่งอยู่ ทันทีที่ไปถึงก็มีเสียงแซวจากพวกนั้นทันที

“ที่ลุกมานี่เมียอนุญาตหรือยังว่ะไอ้แม็กฮ่าๆ”

“อนุญาตแล้วโว้ย!!! ไอ้เวร”

“แหม่ๆเมียหายแค่อาทิตย์เดียวทำเป็นจะเป็นจะตายฮ่าๆ” ไอ้แอลพูดขึ้นทำให้ผมหันไปมองมันทันที

“เออดีละที่แกพูดมาฉันเอาแกคืนแน่ไอ้น้องเวร” ไอ้แอลหรี่ตามองผมอย่างล้อเลียน

“หราาา...กลัวจังเลยพี่ชายยยย”

“อะไรว่ะนี่เมียมันหายอาทิตย์หนึ่งมันเป็นอะไรนะแอลแกพูดมาสิ” ไอ้ชิโก้ก็ขี้สอดใช่เล่นนะ

“เมาหัวราดน้ำสภาพทุเรศมากว่ะอยากให้แกได้เห็นฮ่าๆ” แล้วพวกนั้นก็ขำกันยกใหญ่ผมก็หยิบแชมเปญขึ้นมาดื่มอย่างหัวเสียที่ทำอะไรพวกเวรนี่ไม่ได้แต่ในขณะที่ผมกำลังนั่งฟังพวกนั้นคุยกันจู่ๆสายตาของผมก็เหลือบไปเห็นร่างบางที่คุ้นตาของผู้หญิงคนหนึ่งแวบๆ...

“เอ๊ะ...” แต่แค่แวบเดียวเหมือนเธอจะรู้ตัวว่าผมมองอยู่จึงเดินเรียบหายไปจากตรงนั้น

“มองอะไรว่ะแม็ก” ไอ้ชิโก้ถามขึ้นหลังจากที่เห็นผมเหมือนหาอะไรอยู่

“เดี๋ยวมานะพอดีเหมือนเห็นใครบางคนนะ” พูดจบผมก็ลุกขึ้นเดินตามทางที่เห็นเธอเมื่อกี้โดยไม่รอให้พวกนั้นเซ้าซี้อะไรผมเดินเลี่ยงผู้คนออกมาจากงานจนมาถึงทางลงโรงแรมผมเห็นเธอกำลังวิ่งลงไปอย่างรวดเร็วผมจึงพยายามวิ่งตาม...

“นี่คุณ!! คุณครับ!!!” ผมพยายามตะโกนเรียกแต่หญิงสาวคนนั้นก็ไม่ยอมหยุดจนเธอวิ่งขึ้นรถแล้วหายไปผมหยุดอยู่หน้าโรงแรมมองไปตามหลังรถที่ออกไปเมื่อกี้...

“ฉันตาฝาดไปหรือเปล่านะที่เห็นเยริน”

 

 

 

 

ประกาศไปทั่วเลยนะว่าจะแต่งงานกับเขาหือถามเจ้าตัวยังจะอิพี่แม็กฮ่าๆว่าแต่อะไรยังไงกับหญิงสาวคนนั้นกันนะอิอิ

 

 

 

ความคิดเห็น