#สาวสายวายติ่งเกาหลี

ฝากไรท์เตอร์มือใหม่ไว้ในอ้อมอกอ้อมใจของทุกคนด้วยนะคะ อาจไม่ดีเท่าไหร่แต่ก็จะพยายามค่ะ. ^^

ชื่อตอน : Let Me Love You - Part 01

คำค้น : BTS namjin yoonmin kookv allhope

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนฟิค

คนเข้าชมทั้งหมด : 12

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 16 พ.ค. 2562 16:58 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Let Me Love You - Part 01
แบบอักษร

#ยังไม่ได้ตรวจคำผิด

    

วันนี้ก็เหมือนกับทุกวันที่สมาชิกทุกคนต้องมารวมตัวกันที่ห้องซ้อมของบริษัทเพื่อให้พร้อมสำหรับการแสดงคัมแบ็คโชว์ในรายการเพลงในอีกไม่กี่วัน การซ้อมเป็นไปอย่างราบรื่นไม่มีปัญหาหรืออุบัติเหตุอะไร ตอนนี้ก็เกือบหกโมงเย็นแล้ว ทุกคนต่างละจากการซ้อมแล้วมาจัดการกับอาหารมื้อเย็นของตัวเองแทน “ช่วงนี้ยุนกิฮยองดูเหนื่อย ๆ นะครับ” วีที่เห็นชูก้าฮยองนั่งเหนื่อยหอบจากการซ้อมเอ่ยขึ้น ดูเหมือนพี่รองของวงจะเหนื่อยซะแล้วสิ

“ปกติฮยองเขาก็ดูเหนื่อยอยู่แล้ว ไม่ใช่แค่ช่วงนี้หรอก” เจโฮปอดที่จะพูดความจริงไม่ได้ ไม่ว่าจะตอนไหนเวลาใดชูก้าฮยองก็ดูเหนื่อยและเหมือนคนง่วงนอนอยู่เสมอ

“ฉันสบายดี ไม่ได้เป็นอะไร”

“ว่าแต่ทำไมจินฮยองถึงไปนั่งอยู่ตรงนู่นคนเดียวล่ะครับ” จีมินชี้ไปที่โต๊ะที่มุมห้องฝั่งตรงข้าม พี่ใหญ่ของวงแยกตัวออกไปนั่งคนเดียวซึ่งเป็นเรื่องที่ดูไม่ปกติ

“เดี๋ยวผมไปนั่งเป็นเพื่อนจินฮยองก็ได้นะครับ” มักเน่อย่างจองกุกอาสา ทว่ากลับมีมือของใครบางคนวางบนไหล่ของจองกุกเป็นเชิงให้เขานั่งลงที่เดิม

“นายไม่ต้อง เดี๋ยวฉันไปเอง” อาร์เอ็มหยิบอาหารและเครื่องดื่มของตัวเองเพื่อไปนั่งกับจินฮยองโดยมีสายตาของสมาชิกทุกคนคอยมองตาม

“ผมว่าช่วงนี้จินฮยองดูแปลกไปนะครับ ตั้งแต่กลับมาถึงเกาหลีฮยองเขาดูเงียบผิดปกติ” จีมินออกความเห็น

“ฉันนึกว่าฉันคิดไปเองคนเดียว”

“พวกนายคิดมากไปเอง ไม่มีอะไรหรอก รีบกินจะได้ซ้อมกันต่อ” ชูก้าฮยองตัดบททันทีเมื่อเห็นว่าพวกน้อง ๆ คงจะพูดเรื่องนี้กันยาวแน่ เขามองอาร์เอ็มที่นั่งลงข้างจินฮยองด้วยสายตาที่ไม่มีใครสามารถอ่านได้ แต่หากลองสังเกตสักนิด จะพบว่าดวงตาคู่นี้ที่กำลังมองลีดเดอร์และพี่ใหญ่ของวงเต็มไปด้วยความกังวลและความเห็นใจที่ไม่รู้ว่ามีให้กับใคร ระหว่างพี่ใหญ่อย่างจินฮยอง หรือ ลีดเดอร์ของบังทันอย่างอาร์เอ็ม

.

.

.

.

.

“ทำไมฮยองถึงแยกมานั่งคนเดียวล่ะครับ” นั่งลงเก้าอี้ว่างข้างจินฮยอง ดูเหมือนจินฮยองจะตกใจเล็กน้อยที่จู่ ๆ อาร์เอ็มก็มานั่งข้างตัวเอง

“ไม่มีอะไรหรอก พอดีคิดเรื่องเรียนนิดหน่อยน่ะ เลยมานั่งคิดว่าจะทำงานส่งอาจารย์ยังไงดี” เอ่ยความเท็จออกไปเพราะไม่อยากให้อาร์เอ็มเป็นห่วง

“เรื่องเรียน???? มีปํญหาอะไรรึเปล่าครับ พวกผมช่วยได้ไหม”

“ไม่มีอะไรหรอก นายไม่ต้องห่วง แล้วก็นะ...”

“ครับ????”

“นายขยับออกไปนิดนึงก็ได้ นายจะนั่งตักฉันเลยรึไง” ดันเก้าอี้ของอาร์เอ็มเบา ๆ เพราะเริ่มรู้สึกว่าลีดเดอร์เข้าใกล้ตัวเองมากเกินไป

“ปกติผมก็นั่งใกล้ฮยองแบบนี้อยู่แล้วนะครับ ฮยองอึดอัดหรอ”

“เปล่า ฉันไม่ได้อึดอัด” เพราะกลัวน้องน้อยใจเลยตอบแบบนั้นออกไป ทั้งที่ความจริงรู้สึกอัดอัดกับอีกคนแบบสุด ๆ ไม่ใช่เพราะไม่ชอบที่อีกคนเข้าใกล้ แต่เพราะอาร์เอ็มเข้าใกล้จินฮยองมากเกินไป มันเลยทำให้พี่ใหญ่อึดอัด

“รีบกินข้าวเถอะครับ เดี๋ยวซ้อมกันต่อ จะได้กลับหอกัน” ตักอาหารใส่ปากของตัวเองพร้อมกับยกยิ้มมุมปากน้อย ๆ ให้จินฮยอง

“อืม” จินฮยองตอบเพียงแค่นั้น เขามองคนตรงหน้าที่ยกยิ้มมุมปากให้ตัวเอง แม้ใครจะบอกว่าอาร์เอ็มเป็นลีดเดอร์ที่ทั้งหล่อ เท่ห์ ฉลาดหลักแหลม และเป็นคนนิ่งขรึม ทว่าในสายตาของจินฮยอง อาร์เอ็มก็ยังคงเป็นน้องชายที่น่ารัก เงอะงะ และเป็นจอมซุ่มซ่ามเสมอ แต่ไม่รู้ว่าเมื่อไหร่ที่มุมมองนั้นมันเปลี่ยนไป อาร์เอ็มกลายเป็นผู้ชายคนหนึ่ง เป็นคน ๆ หนึ่งในสายตาเขา จินฮยองเริ่มรู้ตัวแล้ว เขาไม่สามารถมองอีกคนเป็นน้องชายเหมือนที่ผ่านมาได้อีกต่อไป

.

.

.

.

.

“เฮ้อ!!!! ซ้อมเสร็จสักที ฉันง่วงนอนจนตาจะปิดอยู่แล้วนะเนี่ย!!!!” เจโฮปบ่นเมื่อถึงเวลาเลิกซ้อม เจ้าตัวขยับตัวไปมาเพื่อบรรเทาอาการปวดเมื่อยตามร่างกาย วันนี้ทุกวันต่างเหน็ดเหนื่อยจากการซ้อมที่เริ่มตั้งแต่เช้าของวันจวบจนตอนนี้ก็ปาไปเกือบสี่ทุ่มแล้ว

“ไหนฮยองบอกว่าจะไปหาอะไรอร่อย ๆ กินก่อนกลับไงครับ หรือไม่ไปแล้ว” รูมเมทตัวเล็กถามพี่ชายของตัวเอง ตอนแรกมักเน่ไลน์และเจโฮปจะออกไปหาอะไรกินกันหลังซ้อมเสร็จ แต่ดูเหมือนว่าคนที่จะเลี้ยงพวกเขาจะยกเลิกแผนการซะแล้ว

“ขอโทษนะเด็ก ๆ วันนี้ฮยองรู้สึกเหนื่อยยังไงไม่รู้ ไว้คราวหน้านะ” ขอโทษอย่างจริงใจเพราะตัวเองเป็นคนสัญญากับเด็ก ๆ ไว้ เจโฮปเลยรู้สึกผิดนิดหน่อยที่ต้องยกเลิก

“ไม่เป็นไรหรอกครับ กลับไปพักเหนื่อยกันดีกว่า อยากกินอะไรก็สั่งเอาก็ได้” จองกุกออกความเห็นและแสดงให้เจโฮปรับรู้ว่าพวกเขาโอเค

“ว่าแต่ยุนกิฮยองไปไหนแล้วล่ะ ผมฝากของไว้กับเขานะเนี่ย” วีถามหาพี่คนรองที่ไม่รู้ว่าหายไปจากห้องซ้อมตั้งแต่ตอนไหน ก่อนหน้านี้เขาฝากกระเป๋าเงินกับโทรศัพท์ไว้ในกระเป๋าเป้ของชูก้าฮยองเพราะวันนี้วีรีบออกจากหอจนไม่ได้หยิบกระเป๋าของตัวเองมาด้วย ยังดีที่อย่างน้อยเขายังหยิบกระเป๋าเงินกับโทรศัพท์มา แต่ก็ยังโดนจองกุกดุนิดหน่อยที่เอาของไปฝากชูก้าฮยองแทนที่จะเป็นเขาที่นอนห้องเดียวกันเตียงเดียวกัน

“ถ้ายุนกิล่ะก็ เขาบอกจะไปห้องน้ำน่ะ บอกว่าให้ไปรอที่รถก่อนเลย” จินฮยองเหลือบมองจีมินนิดหน่อยขณะที่ตอบคำถามของวี

“ให้ตายสิ ชอบหายไปแบบนี้อยู่เรื่อยเลย ตัวก็ขาวยังกับแสงแฟลชจนหาตัวยากแล้ว ยังชอบหายไปเงียบ ๆ แบบนี้อีก” วีบ่นอย่างไม่ได้ใส่ใจอะไร

“ว่าแต่...” จินฮยองมองน้อง ๆ ที่หันมาตามเสียงของตัวเอง ทุกคนเพียงแค่รอว่าพี่ใหญ่ของวงจะพูดว่าอะไร รวมไปถึงอาร์เอ็มที่มองจินฮยองอยู่เหมือนกัน

“ไหน ๆ วันนี้ก็ซ้อมวันสุดท้ายของอาทิตย์นี้แล้ว พรุ่งนี้ก็ตื่นสายได้ พวกนายอยากกินอะไรไหมล่ะ เดี๋ยวฉันทำให้กินเอง”

“จริงหรอครับ!!!!/ครับ????” ปฏิกิริยาของแต่ละคนต่างกันออกไป สามมักเน่ถามด้วยความตื่นเต้นที่พี่ใหญ่จะทำอาหารให้ทุกคนทั้งที่วันนี้ซ้อมกันมาทั้งวัน ส่วนเพื่อน 94line ถามด้วยความสงสัย

“ฮยองจะทำให้เหนื่อยทำไมครับ เดี๋ยวพวกเราสั่งมากินกันที่หอก็ได้” อาร์เอ็มรีบออกตัวแทนจินฮยองทันที วันนี้ก็ซ้อมจนเหนื่อยแล้ว ถ้าจินฮยองต้องมาทำอาหารให้ทุกคนอีกยิ่งจะเหนื่อยมากกว่าเดิม

“ฉันอยากทำนะนัมจุน แค่นี้เอง นายให้ฉันทำเถอะ แค่ทำอาหารเองนะ” จินฮยองรับรู้ถึงความห่วงใยของอาร์เอ็ม แต่เขาเองก็แค่อยากทำอะไรที่ไม่ได้ทำมานานก็เท่านั้นเอง ด้วยตารางงานที่แน่นมากของวงทำให้จินฮยองไม่ได้ทำอาหารมาสักพักแล้ว ไหน ๆ ก็จะถึงวันคัมแบ็ครอบแรกของปีนี้ เขาก็อยากจะทำอะไรอร่อย ๆ ให้น้อง ๆ บ้าง

“แต่ฮยองบอกมีเรื่องงานที่มหาลัยต้องคิดไม่ใช่หรอครับ”

“นายก็จะไปขัดฮยองเขาทำไมล่ะ จินฮยองเขาคงอยากทำอาหารบ้าง ไม่ได้ทำตั้งนานแล้วนี่ครับฮยอง”

“อืม”

“นายนี่ห่วงจินฮยองเวอร์ไปละนัมจุน” เจโฮปอดขำไม่ได้กับความเป็นห่วงของลีดเดอร์ที่มีให้พี่ใหญ่ของวงจนดูจะมากกว่าปกติ

“พวกนายยังไม่ไปกันอีกหรอ” เสียงคุ้นหูของชูก้าฮยองดึงความสนใจของทุกคนไปจากคำพูดของเจโฮป

“ฮยองมาพอดีเลย!!!! วันนี้จินฮยองบอกว่าจะทำมื้อดึกให้เรากินด้วยล่ะ!!!!” จีมินวิ่งไปหาชูก้าฮยองพร้อมกับกอดแขนของอีกคนไว้ ดูเป็นภาพที่สมาชิกจะคุ้นเคยชินตาไปแล้ว

“งั้นหรอ” มองจีมินที่กอดแขนของตัวเองด้วยสีหน้าเรียบเฉยตามฉบับของตัวเอง แต่จีมินรู้ดีว่าแม้ชูก้าจะมองเขาด้วยสายตาแบบนี้ ทว่าชูก้าฮยองคงชอบใจที่เขาทำตัวอ้อนตัวเองบ่อย ๆ

“ตกลงนายให้ฉันทำนะ เดี๋ยวจะทำของโปรดนายเยอะ ๆ เลย” จินฮยองพูดกับอาร์เอ็มที่ถอนหายใจเบา ๆ ก่อนจะระบายยิ้มให้และพยักหน้าเพื่อเป็นเชิงอนุญาต

“แต่ว่าดึกขนาดนี้แล้วเราจะไปซื้อของยังไงล่ะครับ จะไปกันหมดก็คงไม่ดี” มักเน่ออกความเห็น ตอนนี้ก็เกือบสี่ทุ่มแล้ว หาซื้อของน่ะไม่ยาก แต่จะออกไปเดินซื้อของค่ำมืดแบบนี้กันหมดทุกคนคงไม่ดีเท่าไหร่ มีหวังมีมีตติ้งแฟนคลับขนาดย่อมแน่

“เดี๋ยวฉันไปกับยุนกิ พวกนายบอกมาแล้วกันว่าจะกินอะไร ตกลงกันมา ฉันให้สาม สูงสุดสี่” พี่ใหญ่กำหนดมาตรการของการทำอาหารวันนี้ ถ้าทุกคนจะกินกันคนละอย่างเขาคงทำไม่ไหว ถึงแม้จะบอกว่าจะทำให้กิน แต่จินฮยองคิดไว้แล้วล่ะว่าต้องให้ชูก้าฮยองช่วยเขาด้วย

“ถ้ายุนกิฮยองไปผมขอไปด้วยนะครับ จะได้มีคนช่วยถือไง” มังเกของวงรีบเสนอตัวเองทันที

“นายไปเพราะจะไปช่วยถือของหรืออยากไปเดินเดทกับยุนกิฮยองกันแน่” วีแกล้งพูดแซวเพื่อนของตัวเองที่ไม่ค่อยมีเวลาไปเดทกับพี่รองตัวขาวของวงเท่าไหร่นัก จีมินทำเพียงแค่ฮึดฮัดใส่เพื่อนสนิทของตัวเอง วีชอบแกล้งพูดเรื่องของจีมินกับชูก้าฮยองเสมอ อย่าให้ถึงทีฉันบ้างนะ จีมินจะแซวให้อายจนอยากแทรกแผ่นดินหนีเลย

“พวกฉันไม่ได้นอนห้องเดียวกัน เตียงเดียวกันทุกวันแบบนาย นาน ๆ ทีพวกฉันก็อยากสวีทบ้าง” ชูก้าฮยองปล่อยหมัดเด็ดมาหนึ่งหมัด พูดน้อยแต่ต่อยหนัก คงคอนเซ็ปท์ของตัวเองจริง ๆ เลยนะชูก้าฮยอง

“ฮยอง!!!!” วีค้อนชูก้าที่แซวตัวเองต่อหน้าทุกคนแบบนี้ ปกติเขาไม่ใช่คนเขินง่าย ๆ แต่เมื่อไหร่ที่เป็นเรื่องระหว่างเขากับจองกุก มันก็อดเขินไม่ได้ที่ถูกแซวแบบนี้ ต่างจากมักเน่ที่ทำเพียงแค่ยิ้มให้กับคำพูดของชูก้าฮยอง เพราะคำพูดของเขาเป็นความจริงทุกอย่าง

“เดี๋ยวผมไปกับพวกฮยองด้วยนะครับ ไปกันสี่คนเนี่ยแหละ ให้อีกสามคนไปเตรียมของที่บ้านไว้” อาร์เอ็มที่เห็นว่าเริ่มดึกแล้ว ถ้ามัวแต่คุยกันอยู่แบบนี้คงไม่ได้กินมื้อดึกแน่ จินฮยองที่เห็นอาร์เอ็มออกตัวแบบนั้นก็ไม่ได้ขัดอะไร เมื่อตกลงกันได้ อาร์เอ็ม ชูก้าฮยอง จินฮยอง และจีมินเป็นคนที่ไปซื้อของ ส่วนเจโฮป วี และจองกุก กลับหอเพื่อไปเตรียมของและทำความสะอาดจานที่พวกเขากินอาหารกันไปเมื่อเช้า จินฮยองสบตากับอาร์เอ็มด้วยความบังเอิญ ในดวงตาคู่นั้นฉายแววของความเป็นห่วงออกมาอยากชัดเจนจนจินฮยองสัมผัสได้ เขายิ้มกว้างให้อาร์เอ็มเพื่อให้เขาสบายใจว่าเขาไม่เป็นไรและเขาอยากทำอาหารให้ทุกคนกินจริง ๆ ใครอาจจะมองว่านี่เป็นแค่การที่สมาชิกออกไปซื้อของด้วยกัน แต่ในความคิดของจินฮยอง นี่เหมือนการไปเดทเป็นคู่ ๆ เพื่อกระชับความสัมพันธ์ระหว่างคู่รักเลยล่ะ

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

#letmeloveyouwithnamjin

#letmeloveyouwithyoonmin

#letmeloveyouwithkookv

#letmeloveyouwithallhope

.

#YeoljungKim

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น