กระดาษสีดำ.

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

รักจนได้ยัยเด็กเเ​สบ! 09

ชื่อตอน : รักจนได้ยัยเด็กเเ​สบ! 09

คำค้น : คราม​ เบียร์

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 13.7k

ความคิดเห็น : 37

ปรับปรุงล่าสุด : 16 พ.ค. 2562 13:03 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
รักจนได้ยัยเด็กเเ​สบ! 09
แบบอักษร

​"เล่นโยคะมั้ง!"

(​0.0)​(0.0)​  ​ขิมกับน้ำเหนือมองหน้าฉันทันทีที่ฉันพูดจบ

"นี่เเกเเค่ประชดรึเเกคิดอย่างนั้นจริงๆเนี่ย"

"ฉันก็พูดไปงั้นเเหละ"  ฉันไม่เห็นจะต้องประชดเลยเรื่องนี้ไม่ได้เกี่ยวอะไรกับฉันสักหน่อย

"เเต่ฉันว่าคงไม่มีอะไรหรอก" ขิมพูดยิ้มๆ

"ไม่มีไม่ได้.ฉันอยากได้พี่สะใภ้"  ^^

จะอยากมีพี่สะใภ้อะไรขนาดนั้นสองคนนั้นไม่เห็นจะเหมาะกันเลย🙄

 

​ครามทอล์ค....

 

​ตอนนี้ผมอยู่ที่บ้านเเป้งก่อนหน้านี้เเป้งมาขอให้ผมช่วยเรื่องนึงซึ่งผมก็ไม่ได้สะดวกใจที่จะทำเเต่ผมก็ต้องช่วยเพราะยังไงผมกับเเป้งก็เป็นเพื่อนกัน

"นี่ตาครามคบอยู่กับยัยเเป้งจริงๆหรอลูก" เเม่ของเเป้งถามผมด้วยน้ำเสียงดีใจ

"จริงครับ.ผมกับเเป้งคบกันมาสักพักเเล้ว"

"ก่อนหน้านี้ยัยเเป้งไม่เห็นบอกลุงกับป้าเลยว่าคบกับครามอยู่" พ่อของเเป้งพูดยิ้มๆ

"ก็เเป้งคิดว่าพ่อกับเเม่รู้นิค่ะ.พ่อกับเเม่ก็เห็นว่าเเป้งไปไหนมาไหนกับครามบ่อยจะตาย"

"จริงด้วยนะคุณ" เเม่ของเเป้งหันไปพูดกับพ่อของเเป้งยิ้มๆ

"ทีนี้คุณพ่อก็ยกเลิกนัดดูตัวให้เเป้งได้เเล้วนะคะ.เดี๋ยวเเฟนเเป้งเค้าหึง" เเป้งพูดพร้อมกับขยับมากอดเเขนผมไว้

"พ่อรู้เเล้วน่า.พ่อขอโทษจริงนะตาครามพ่อไม่รู้ว่าเราคบกันอยู่"

"ไม่เป็นไรครับ" เพราะผมก็ไม่ได้หึงอะไรเเป้งอยู่เเล้ว

"ขอบคุณครามมากเลยนะที่ยอมช่วยเเป้งอ่ะ" เเป้งพูดขึ้นขณะที่เดินออกมาส่งผมที่รถ

"ไม่เป็นไรหรอก.ยังไงเราก็เพื่อนกันนิ"

"เอ่อคราม.เเป้งขออะไรสักอย่างได้มั้ย"

"อะไร?"

"ครามช่วยเเกล้งเป็นเเฟนเเป้งไปเเบบนี้อีกสักพักได้มั้ย"

"ทำไม" ผมมองหน้าเเป้งอย่างไม่เข้าใจ

ทำไมต้องให้ผมเเกล้งเป็นเเฟนต่อไปด้วยในเมื่อพ่อกับเเม่เเป้งยกเลิกนัดดูตัวก็น่าจะจบเเล้วนิ

"ก็เเป้งกลัวอ่ะ.กลัวว่าถ้าพ่อกับเเม่รู้จะหาผู้ชายมาให้เเป้งอีก.ช่วยเเป้งหน่อยนะ.ถือว่าช่วยเพื่อนน๊า.นะ"

"อืม"

"ขอบคุณค่ะ" เเป้งยิ้มออกมาอย่างดีใจ

"เเต่เเค่เดือนเดียวนะ.เราไม่อยากโกหกพ่อกับเเม่เเป้งนาน"

"โอเค" ^^

ผมขับรถออกมาจากบ้านเเป้งก่อนจะโทรน้ำเหนือเพราะวันนี้ผมสัญญาว่าจะไปรับน้ำเหนือที่มหาลัย

(ค่ะ)​

"ใกล้เลิกเรียนยัง"

(เลิกเเล้วค่ะวันนี้อาจารย์ยกคลาสตอนนี้เหนืออยู่ที่ห้างกับเพื่อนง่ะ.เปลี่ยนจากรับที่มอมาเป็นที่ห้างได้มั้ยค่ะ)​

"ที่ห้างไหนล่ะเดี๋ยวพี่ไปรับ"

(ห้างxxxxค่ะ)​

"โอเค" ผมวางสายจากน้ำเหนือก่อนจะขับรถไปที่ห้างที่น้ำเหนือบอก

ผมใช้เวลาขับรถนานพอสมควรเลยกว่าจะมาถึง

ผมเดินเข้ามาในห้างเเละตรงไปที่ร้านกาเเฟร้านนึงเพราะน้ำเหนือบอกว่ารออยู่ที่นั่นเเต่พอเข้ามาในร้านผมก็ไม่เห็นน้ำเหนือเลยเห็นเเต่เบียร์นั่งเล่นโทรศัพท์อยู่คนเดียว

"น้ำเหนือล่ะ" ผมถามขึ้นเมื่อเดินมาถึงโต๊ะที่เบียร์นั่งอยู่

"ไปเข้าห้องน้ำ" เบียร์ตอบโดยที่ไม่เงยหน้ามามองหน้าผมด้วยซ้ำ

ผมนั่งลงที่เก้าอี้ตรงข้ามกับเบียร์เงียบๆผมไม่รู้ว่าผมคิดไปเองรึเปล่าว่าเจอกันครั้งนี้เบียร์ดูเเปลกๆไป

"พี่ครามมานานเเล้วหรอค่ะ" น้ำเหนือที่เพิ่งกลับมาถึงโต๊ะถามผมยิ้มๆ

"เพิ่งมา.กลับเลยมั้ย"

"กลับเลยก็ได้ค่ะ.เเต่ไปส่งเบียร์ก่อนได้มั้ยค่ะวันนี้เบียร์ไม่ได้เอารถมา"

"ไม่เป็นไรฉันกลับเเท็กซี่เองได้.ไว้เจอกันพรุ่งนี้นะ" พูดจบเบียร์ก็ทำท่าจะเดินออกไปเเต่ผมคว้าข้อมือเล็กไว้สะก่อน

"เดี๋ยวพี่ไปส่ง"

 

พี่ครามมมมม​ม! 55555

ขอโทษน๊ามาช้าอีกเเย้ววววว

เม้นท์เป็นกำลังใจหรือกดถูกใจให้เค้าบ้างนะตัว✌️🙏💓

#รัก❤️❤️❤️

 

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น