Baby.Bae

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : PART 18

คำค้น : Real love?

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 249

ความคิดเห็น : 3

ปรับปรุงล่าสุด : 16 พ.ค. 2562 10:46 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
PART 18
แบบอักษร

-1ปีต่อมา-

"แงงงงงง~~~"

"เดี๋ยวพี่ไปดูเอง"

"อื้อ~~~ ZZz" ตั้งแต่วันนั้นนี่ก็ผ่านมา1ปีแล้วสินะ พี่ลีดีกับฉันมากในฐานะเพื่อนน้องคนนึงที่บังเอิญมีลูกด้วยกัน หึ ถึงเวลาจะผ่านมาซักพักแล้วแต่สถานะของเราก็ยังเป็นแบบนี้อยู่ เรารู้สึกดีต่อกัน นอนด้วยกัน อยู่ด้วยกัน และจูบกัน แต่ไม่มีคำว่ารักหลุดออกมาจากปากเราทั้ง2คน

ตอนนี้ฉันย้ายมาอยู่ที่บ้านของพี่ลีเพราะคุณแม่ของพี่ลีเป็นห่วงและอยากอยู่ใกล้ๆหลาน ส่วนพ่อแม่ทางฝั่งฉันก็รู้เรื่องนี้ตอนที่ฉันท้องได้เดือนครึ่ง ทีแรกเค้าก็โกรธแหละนะ แต่เพราะพี่ลีช่วยคุยให้เลยรอดมาได้ เเละตอนนี้ทุกคนก็เห่อหลานสุดๆไปเลย เสียงของลูกสาวฉันเงียบลงไปแล้ว และตอนนี้พื้นที่ข้างเตียงฉันก็มีคนกำลังขึ้นมานอน คงเป็นใครไปไม่ได้นอกจากพี่ลี

-เช้าวันต่อมา-

"พ่อไปทำงานก่อนนะคะ" เสียงของพี่ลีพูดกับลูกสาววัย3เดือนที่กำลังอ้อนคุณพ่อสุดๆ ตอนนี้พี่เค้าเรียนจบแล้ว ส่วนอีกไม่กี่วันฉันก็จะได้กลับไปเรียนแล้วล่ะ ฉันคงไม่ได้เรียนไปพร้อมไลลาแล้วแต่ฉันจะได้เรียนไปพร้อมไผ่แทน เพราะวันที่ไปลงทะเบียนเรียนวันก่อนฉันบังเอิญเห็นไผ่มาลงทะเบียนเหมือนกันเราเลยได้คุยกันนิดหน่อยว่าไผ่เองก็ดรอปเรียนเมื่อปีที่แล้วเพราะต้องไปช่วยงานที่บ้านกะทันหัน ส่วนฉันก็เล่าให้ไผ่ฟังไปตามความจริงว่าฉันต้องดรอปเรียนทำไม

"พี่ไปก่อนนะปัง"

"ค่ะ" ฉันพยักหน้ารับนิดหน่อยแล้วเดินไปรับลูกมาอุ้มแทน พอตกเย็นพี่ลีก็จะรีบกลับมาบ้านมากๆ มันเป็นอยู่แบบนี้ซ้ำๆ

"หนูปังอีก2วันก็จะเปิดเทอมแล้วสินะลูก" ระหว่างที่เรากำลังนั่งกินข้าวเย็นกันอยู่แม่ของพี่ลีก็พูดขึ้นมา

"ค่ะ คุณแม่"

"เรื่องน้องลี่ไม่ต้องหวงนะแม่จะช่วยดูให้เอง พี่เลี้ยงน้องลี่แม่ก็คัดมาเองกับมือ" ลี่ คือชื่อลูกสาวฉันเอง :)

"ค่ะ" ฉันตอบกลับไปอย่างนอบน้อม เเม่พี่ลีมักจะเป็นคนช่วยดูแลฉันในเรื่องต่างๆท่านดีกับฉันมากๆ

@มหาวิทยาลัย T

และแล้ววันเปิดเทอมของฉันก็มาถึง วันนี้ฉันติดรถมากับไลลาเหมือนทุกที คิดถึงบรรยากาศเก่าๆพวกนี้จัง กรี๊ด~~

"มีลูกแล้วก็ยังไม่ลดความแซบลงเลยนะมึง" เสียงของไลลาเอ่ยทักฉันขึ้นมาในขณะที่กำลังจะเดินเข้าไปในตึกเรียน

"คนมันสวยอะมึง ช่วยไม่ได้จริงๆ" ฉันตอบไลลากลับไปแล้วทำหน้าเชิดๆให้เพื่อนมันหมั่นไส้เล่นๆ

"ปังงง" เสียงคุ้นๆของผู้ชายคนนึงดังขึ้นมาจากทางด้านหลังของฉัน

"อ้าวไผ่" ไลลาทักบุคคลที่มาใหม่ขึ้นมา

"ไปเรียนกัน" จากนั้นฉันกับไลลาก็แยกย้ายกันไปเรียนที่ห้องของตัวเอง ส่วนฉันก็เดินไปกับไผ่ เปิดเทอมวันแรกงานคู่ก็มาแล้วจ้าา ฉันเลยต้องคู่กับไผ่ไปโดยปริยายเพราะในห้องตอนนี้ฉันก็สนิทกับหมอนี่ที่สุดแล้ว

"งั้นวันเสานี้ที่ห้องสมุดมอนะไผ่" หลังจากที่ได้รับงานที่อ.มอบหมายฉันก็นัดแนะวันทำงานกับไผ่ทันที

"อือ ขอไลน์เธอไว้หน่อยดิ จะได้ติดต่อกันง่ายๆ"

"ได้ๆ" ฉันรับโทรศัพท์ของไผ่มาแล้วพิมพ์ไอดีไลน์ตัวเองลงไป

"ปังกลับยังไงอะ"

"นั้น" ฉันชี้ไปที่รถของพี่ลีที่กำลังจะจอดอยู่หน้าตึก วันนี้พี่ลีบอกว่าจะมารับฉันเพราะเราจะไปซื้อของใช้ให้ลี่ต่อ

"อ๋อ กลับดีๆนะ" ไผ่พูดขึ้นแล้วโบกมือบ๊ายบายฉัน จากนั้นฉันก็เดินไปขึ้นรถพี่ลี

#ลี Talk

"พี่ลีวันเสานี้ปังมาทำงานกับเพื่อนที่มอนะ" พอปิดประตูรถเสร็จปังก็พูดขึ้นทันที

"เพื่อนไหน คนเมื่อกี๊เหรอ" ผมถามออกไปแบบสงสัย หวังว่าจะไม่ใช่ไอ่เมื่อกี๊นะ

"ใช่ๆ ไผ่เค้าดรอปเรียนเหมือนปังอะเราเลยได้มาเรียนด้วยกัน" ถ้าผมบอกว่าไม่ได้เธอจะฟังผมมั้ยเนี่ย

"อืม" สุดท้ายก็ต้องยอมสินะ

@Shopping Mall

"พี่ลี แวะร้านนี้แปบนึงดิ" ขนมปังพูดแล้วเดินเข้าไปในร้านที่ขายชุดนักศึกษา เธอเดินไปลองๆเสื้ออยู่2-3ตัว แล้วก็เอาไปจ่ายเงิน แต่ผมตอนนี้กำลังยืนดูกระโปรงนักศึกษายาวคลุมเข่าหรือไม่ก็ยาวไปถึงตาตุ่มพวกนี้อยู่

"เอานี่ด้วยครับ" ผมยื่นกระโปรงพรีทยาวเลยเข่าทุกตัวไปให้พนักงานขาย3ตัว

"พี่ลีเอาไปทำไมอะ" ขนมปังหันมาถามผมอย่างงงๆ

"เอาไปให้ปังใส่ไง"

"ห้ะ" ใช่ เธอฟังไม่ผิดหรอก ผมตั้งใจซื้อไปให้เธอนั้นแหละ ผมแค่อยากเห็นเธอใส่กระโปรงยาวๆบ้างแค่นั้นเอง

"ไม่เอานะพี่ลี" ขนมปังหน้าเสียขึ้นมาทันทีเลยพอรู้ว่าผมจะซื้อพวกนี้ให้เธอ

"เอาครับ คิดเงินเลย" แต่ผมจะไม่ยอมให้เธอขัดใจผมหรอกนะครับ หึหึ แล้วขนมปังก็เดินหน้าหงอยๆออกจากร้านไป

"ปังไปเข้าห้องน้ำก่อนนะ" ขนมปังพูดแล้วเดินหายออกไปเลย

"ลี" ผมหันไปตามเสียงผู้หญิงที่เรียกผมทันทีเพราะเสียงนี้มันคุ้นๆ แต่ไม่ใช่เสียงของขนมปังหรอกนะ

"อ้าวพี่จ๋า" พี่จ๋าคือพี่รหัสสมัยที่ผมยังเรียนอยู่เองครับ เป็นพี่รหัสที่คิดไม่ซื่อกับผมอะนะ

"ไม่ได้เจอกันนานเลยนะ"

"ครับ" ผมตอบกลับไปสั้นๆ

"มาคนเดียวเหรอ ไปกินข้าวกันมั้ย" เพราะตอนนี้ขนมปังไปเข้าห้องน้ำอยู่พี่จ๋าเลยคิดว่าผมมาคนเดียวสินะ

"ป่าวครับมากับ เอ่อ" จะบอกว่าไงดีวะ แม่ของลูกเหรอหรือเพื่อนน้องดี จะว่าไปผมกับปังเราก็ยังไม่มีสถานะที่มันชัดเจนกันขนาดนั้นอะ

"พี่ลี" อ่านั้นไงปังกลับมาแล้ว

"อ๋อ มากับแฟนนี่เอง งั้นพี่ไม่กวนแล้วดีกว่า" พี่จ๋ายิ้มแห้งๆมาให้ผมเเล้วเดินจากไป

"มีอะไรกันอะ" ขนมปังถามขึ้นมาอย่างสงสัย

"ป่าวๆ ไปกินข้าวกันเถอะ" ผมตอบปังกลับไปแค่นั้นแล้วพาเธอเดินเข้าร้านอาหารไปทันที ปังทำหน้าสงสัยนิดหน่อยแต่ก็ไม่ได้ถาอะไรอกมาอีก พอกินข้าวเสร็จเราก็กลับบ้านกันและเช้าวันต่อมาเธอก็ต้องใส่กระโปรงยาวคลุมเข่าไปเรียนไงครับ มันเป็นภาพที่แปลกตามากๆแต่ผมชอบนะ

-วันเสาร์-

วันนี้เป็นวันที่ปังต้องไปทำงานกับไอ่ผู้ชายที่ชื่อไผ่นั้นที่มหาวิทยาลัย ผมเลยมาส่งเธอเองเลยไงล่ะ

"งั้นเดี๋ยวเสร็จแล้วปังไลน์ไปบอกนะ" ขนมปังพูดขึ้นมาในขณะที่ผมกำลังจะเลี้ยวรถเข้าไปจอดแถวตึกห้องสมุด

"ไม่ต้อง เดี๋ยวพี่จะอยู่กับปัง" ผมตอบปังกลับไปเพราะคิดจะทำแบบนั้นจริงๆ วันนี้ผมว่างส่วนลูกก็ตัวติดกับแม่ผมสุดๆ ผมเลยมานั่งเฝ้าแม่ของลูกผมไง ทีแรกขนมปังก็ไม่อยากให้ผมตามมาด้วยหรอกนะเเต่ช่วงนี้ผมรู้สึกว่าผมจะดื้อด้านขึ้นนะเธอเลยยอมให้ผมตามมาอย่างปลงๆ

-Line-

"(สังสรรหน่อยมั้ยเพื่อน)" หลังจากที่นั่งรอขนมปังทำงานอยู่ซักพักเสียงไลน์ผมก็ดังขึ้นมา เป็นไอ่เจที่ชวนขึ้นมา ช่วงนี้มันเฮิทๆเพราะเพิ่งเลิกกับแฟน นี่แหละครับพอไม่มีแฟนแล้วเพื่อนก็สำคัญขึ้นมาเลยจะว่าไปผมก้ไม่ได้ออกไปไหนมานานแล้วนะ ไม่ใช่สิ เป็นปีแล้วต่างหาก ผมเลยตอบตกลงไปเพราะช่วงนี้ผมก็ว่างๆอยู่ งานที่โรงพยาบาลมันราบรื่นดีแล้ว ลูกก็มีคนช่วยดูแล้ว

"เสร็จแล้วว กลับกัน"

"อือ" แล้วผมก็ลุกขึ้นเดินตามขนมปังออกไป

"วันนี้พี่จะไปผับ ไปด้วยมั้ย" ผมตั้งใจจะชวนปังไปด้วยเพราะช่วงนี้เธอดูจะเคลียดกับเรื่องเรียนแล้วต้องกลับรีบกลับบ้านมาปั้มนมให้ลูกอีก ไม่ได้มีแค่ผมหรอกที่ไม่ค่อยได้ไปไหนเลย ปังเองก็แทบจะอยู่แต่บ้านมาตลอด ผมกลัวเธอจะเบื่ออะ

"ไปได้เหรอ" ปังหันมาถามผมอย่างตื่นเต้น

"อือ"

"งั้นไป ชวนไลลาไปด้วยนะ"

"ได้"

 

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น