เปลวไฟสีน้ำเงิน

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

Heart 02 : ป้อจายอบอุ่น 2

ชื่อตอน : Heart 02 : ป้อจายอบอุ่น 2

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 856

ความคิดเห็น : 10

ปรับปรุงล่าสุด : 16 พ.ค. 2562 09:50 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Heart 02 : ป้อจายอบอุ่น 2
แบบอักษร

“ถ้าป้าพูดช้าอีกนิด ฝันว่าค้นกูเกิลยังทันนะ แต่ป้ารัวเกินไป ฝันฟังไม่ทันเลย”

ผมค่อยๆ ลดมือลงและยิ้มกลบเกลื่อน ต่อให้หน้าจะขึ้นสีไปแล้วก็ตาม อันที่จริงผมไม่อยากแปลความหมายให้เธอรู้เลย ป้าบอกมาผมก็เขิน ถ้าหากผมบอกฝันอีกที ผมก็ยิ่งเขินไปใหญ่สิ

“พี่อินแปลได้ไหมคะ”

‘น่ารัก’ ผมพิมพ์บอกฝันไปแค่นี้ และแทนที่เธอจะบ่นเรื่องที่ผมไม่ยอมแปล แต่เปล่าเลย..

“เฮ้อ ใครๆ ก็ชอบบอกว่าฝันน่ารัก แต่ฝันอยากเป็นคนสวยมากกว่า ให้เขาวนรถกลับไปบอกป้าตอนนี้ทันไหมนะ”

ตลกมากกว่าสวยนะผมว่า คิดได้ยังไงกันเรื่องให้วนรถกลับไป มิหนำซ้ำยังชะเง้อคอมองไปทางด้านหลังประกอบคำพูดให้ดูสมจริงไปอีก

“แต่พี่อินคะ ฝันว่าสถานที่ตรงนี้มันคุ้นๆ นะ”

‘ไม่ใช่แค่คุ้นหรอก มันคือในรูปที่พี่ส่งให้ฝันดูนั่นแหละ’

ไม่รอช้าผมก็รีบออกจากตัวรถทันทีเมื่อจอดสนิท ก่อนจะปีนขึ้นหลังคาเพื่อไปเอากระเป๋าเสื้อผ้าให้ฝันโดยมีสายตาโหดยืนมองจากด้านล่างตลอดเวลา

‘โยนกระเป๋าให้ฝัน แล้วเกาะหลังคารถกลับไปพร้อมลุงคนขับรถตอนนี้จะดีไหม’ พอรู้ว่าโดนผมแกล้งก็เปลี่ยนจากคนสวยเป็นคนโหดเชียว

แต่พาเธอมาไกลขนาดนี้ ต้องรับผิดชอบชีวิตเธอแล้วไง

ตุบ! ในเมื่อหนีไม่ได้ก็หิ้วกระเป๋าด้วยมือข้างเดียว กระโดดลงจากรถ โปรยยิ้มหวานให้แล้วรีบไปจ่ายเงินค่าโดยสารก่อน หลังจากนั้นค่อยมารับความผิด

“ไหนว่าสามชั่วโมงคะ” ฝันเอียงคอถาม ผมก็เลยหันไปมองทางอื่นแล้วเริ่มเดินเข้าไปในโฮมสเตย์โดยไม่ตอบคำถามเธอ

“อย่าทำเนียนสิคะ ต่อให้หนี แต่หลักฐานมันอยู่ในโทรศัพท์พี่อินนะ”

ก็จริงของเธอ แถมยังเป็นหลักฐานที่แน่นหนาดิ้นยังไงก็ไม่หลุดเสียด้วย หึ นอกจากจะทอฝันให้ผมเก่งแล้ว ยังทำลายฝันเก่งอีกนะ

‘เกิดเป็นพี่อินของทอฝัน คงไม่มีวันโกหกกันได้อีกแล้ว’

พรึบ! ผมหมุนตัวกลับไปกะทันหันและก้มหัวลงต่อหน้าเพื่อจะบอกฝันว่าขอโทษที่แกล้ง แต่ผมจริงจังมากไปหรือยังไงกัน ฝันถึงได้ยืนขำแล้วก้าวเข้ามาตีแขนผมเบาๆ จากนั้นก็เอามือไขว้หลังเดินต่อไปอย่างอารมณ์ดี ทิ้งให้ผมงงอยู่คนเดียว

‘ตกลงโกรธหรือแกล้งผมคืนกันแน่นะ แต่ที่รู้คือเธอแสบไม่เบา’

บทบรรยาย ทอฝัน

ไม่อึดอัดอย่างที่คิดนะ ต่อให้พี่อินไม่พูดกับฉันสักคำ แต่เขาสามารถแสดงออกทางสีหน้าหรือการกระทำบางอย่างได้ ฉันว่าโอเคมากเลยล่ะ และที่ฉันรอดจากการเมารถมาได้เพราะพี่อินคนเดียวเลย ลองคิดดูว่าเขาไม่ไปรับฉันที่สนามบินแล้วปล่อยให้ขึ้นรถมาคนเดียวสิ ป่านนี้ฉันอาจโดนหามส่งโรงพยาบาลกลางทางแน่ๆ

โค้งเยอะยิ่งกว่ายุงในสวนหน้าบ้านฉันเสียอีก

จะว่าไปที่นี่บรรยากาศดีมากเลย ดีซะจนฉันลืมไปว่ามีใครเดินตาม แถมยังแวะถ่ายรูปดอกไม้ข้างทางได้ตั้งหลายสิบรูป

“ที่พักอีกไกลไหมคะ” ฉันหันไปถามพี่อินและเขาก็ส่ายหน้าแบบมึนๆ อึนๆ ไม่ยิ้ม ไม่แสดงสีหน้าอะไรเลย เห็นแล้วก็อดขำไม่ได้ สงสัยจะไม่กล้าแกล้งฉันแล้วล่ะ

แต่ไหนๆ ก็ใกล้จะถึงแล้ว ดอกไม้ตรงนี้ก็สวย ขอเซลฟีไว้อวดเพื่อนพรีมหน่อยเหอะ

“ฝันขอถ่ายรูปแป๊บเดียวนะ” บอกพี่อินเสร็จฉันก็ย่อตัวนั่งลง เอาหน้าไปใกล้ดอกไม้อีกนิด กดถ่ายไปเรื่อยๆ อย่างสนุกสนาน กว่าจะรู้ว่านานไปก็ตอนหันไปมองพี่อินอีกที เขาก็วางกระเป๋าเดินทางฉันลงกับพื้นแล้วก็นั่งลงบนกระเป๋ารอฉันอีกที

ถึงไม่พูด แต่ฉันรู้เลยว่า ‘เอาที่ฝันสบายใจ นานแค่ไหน พี่นั่งรอก็ได้’

“ประชดเก่งไปอีก” แอบบ่นเบาๆ เสร็จก็ลุกขึ้นยืนเต็มความสูง หมุนตัวไปยิ้มหวานให้เป็นการขอบคุณที่นั่งรอแล้วจึงเดินต่อ แต่ดอกไม้มันสวยจริงๆ สวยจนฉันอดใจไม่ไหวอีกแล้ว

แชะ แชะ แชะ! ฉันนั่งเซลฟีกับดอกไม้อีกครั้งหลังจากเดินต่อแค่ไม่กี่ก้าว “หูย สวยจริงๆ ดอกไม้ก็สวย คนก็สะ...”

ปึก!

ขวับ!

เพราะโดนของแข็งกระแทกเต็มหลังจนหน้าเกือบพุ่งเข้าแปลงดอกไม้ขณะชมความสวยของตัวเอง ฉันจึงหันไปมองอย่างขุ่นเคือง แต่คนทำไม่สำนึกผิดหรอกค่ะรอบนี้ นอกจากจะไม่ขอโทษแล้วยังเดินนำลิ่วเข้าโฮมสเตย์ไปหน้าตาเฉย

ถึงไม่แรง แต่ทอฝันรู้เลยว่าพี่อินจะไม่ทน

“เนี่ย คนไม่พูด ถ้าได้แสดงออกนะ อันตรายกว่าคำพูดเสียอีก”

ถามว่าอันตรายขนาดไหน ก็สามารถทำให้ฉันวิ่งตามเขาไปเพราะกลัวหาที่พักไม่เจอไง แต่โชคร้ายคงเกิดขึ้นกับทอฝันแล้วล่ะ พอเข้าไปถึงส่วนของห้องพักหลังเล็กๆ หลายหลังแล้วพี่อินหายไปไหนไม่รู้

งอนก็คงไม่ใช่เพราะพี่อินไม่ได้เป็นคนแบบนั้น นอกจากเขาจะแกล้งฉันเพราะหมั่นไส้นั่นแหละ

ทอฝัน : พี่อินไม่ควรใจร้ายนะคะ

พี่อินก็เปิดอ่านค่ะ แต่ไม่ตอบ

ทอฝัน : ถ้าไม่อยากเห็นฝันร้องไห้ก็อย่าแกล้ง

ภาคิณ : เดี๋ยวไปหาครับ

“เอ้า ไปไหนก็ไม่บอก” ได้อ่านข้อความตอบกลับสั้นๆ ของพี่อินแล้ว ฉันก็คงต้องย่อตัวนั่งลงบนท่อนไม้เล็กๆ ข้างแปลงดอกไม้รอพี่อิน แต่พอมาคิดดูและมองไปรอบตัวอีกที ฉันก็อดคิดไม่ได้ว่าพี่อินลงโทษฉันด้วยการให้อยู่ท่ามกลางดอกไม้จนกว่าจะพอใจหรือเปล่านะ

ต้องใช่แน่ๆ

 

 

 

#คอมเมนต์และกดใจให้พี่อินด้วยน๊าาาา กราบงามๆ เลย

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น

}