SRK

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : HOPE NOT : 9 100%

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 136

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 17 พ.ค. 2562 02:32 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
HOPE NOT : 9 100%
แบบอักษร

 หลังจากบทรักที่แสนจะร้อนแรงจบไป เมษิตาก็ถึงกับหมดแรงหลับคาอกผม ผมจึงอุ้มเธอเข้าไปในห้องแล้ววางเธอลงบนเตียงอย่างเบามือ ผมยืนมองหน้าเธอซักพักเพราะไม่รู้ว่าโอกาสที่ผมกับเธอจะได้ใกล้ชิดกันแบบนี้จะอยู่ได้นานแค่ไหน...

ผมยอมรับว่าที่ผมยื่นข้อเสนอที่สุดแสนจะเห็นแก่ตัวแบบนั้นให้เธอ มันเป็นเพราะความใจง่ายของผมเอง ผมที่คิดว่าตัวเองลืมเธอได้ แต่พอได้มาใกล้ชิด ได้มามีสัมพันธ์ลึกซึ้งกันอีกครั้ง ผมถึงได้รู้ว่าผมไม่เคยลืมผู้หญิงที่ชื่อ เมษิตาได้เลย สิ่งที่ผมพยายามแสดงออก พยายามพูดว่าลืมเธอ พยายามผลักไสเธอก็เป็นเพียงแค่เกาะป้องกันตัวเองทั้งนั้น พอมีโอกาสผมก็แค่อยากจะดึงเธอไว้อยู่กับตัวเองให้ได้นานที่สุด ผมเคยคิดว่าถ้าวันนึงได้โอกาสกลับไปหาเธออีกครั้งผมจะกลับไปมั้ย...ตอนนี้ผมได้คำตอบแล้วว่า ผมจะไม่ปล่อยเธอไปไหนอีกแน่นอน แต่ตอนนี้ผมอาจจะไม่มีโอกาสนั้นอีกแล้ว...

เมื่อวันก่อนคุณลุงเรียกผมเข้าไปคุย ในเรื่องที่มันอยู่เหนือความคาดหมายของผมมากๆ

‘ธิม  ลุงมีเรื่องจะคุยกับเราหน่อยมาหาลุงที่บ้านหน่อยนะ’

‘ได้ครับ’ หลังจากเลิกงานผมก็เข้าไปหาคุณลุงที่บ้าน

‘สวัสดีครับ คุณลุง เรียกผมมาแบบนี้ต้องมีอะไรแน่ๆ^^’ผมที่เดินเข้ามาในบ้านคุณลุงก็เอ่ยทักขึ้น พร้อมกับทำหน้าแปลกใจที่เห็นยัยฟ้า กับคุณน้าใจแม่ของยัยฟ้านั่งอยู่ด้วย

‘เอ้า ยัยฟ้าเราก็มาด้วยหรอ’ผมทักยัยฟ้าขึ้น แต่น้องกลับมองผมอย่างขอโทษพร้อมก้มหน้าลง

‘ลุงได้ข่าวว่าแกชวนหนูฟ้าไปทะเลหรอ’ มาแปลกๆแฮะ

‘ครับ แต่ไปกันหลายคนนะครับ’ ผมตอบออกไปตามความจริงเพื่อให้ท่านสบายใจ

‘แล้วที่ไปบอกว่าน้องเป็นแฟน วันนั้นเนี่ยมันยังไง’ วันไหนว่ะ...อ่องานวันนั้น

เอาแล้ว จะตอบว่าไงไม่ให้โดนเตะดีว่ะเนี่ย

‘ธิมชอบน้องใช่ไหม ?’ คุณลุงถามขึ้นด้วยสีหน้าจริงจัง ผมจึงหันไปมองยัยฟ้าที่ก้มหน้าอยู่ แล้วก็คุณน้าใจที่ส่งยิ้มมาให้ผม ถ้าผมปฏิเสธไปเลยว่าเห็นยัยฟ้าเป็นแค่น้อง จะเกิดไรขึ้นน่ะ ตอบเลี่ยงๆน่าจะดีที่สุด

‘ก็ไม่เชิงครับ ผมเอ็นดูน้องมากกว่า’ ผมตอบไปแบบกลางๆไม่ให้คุณน้าที่มองมาผิดหวังมาก ถ้าคุณน้าไม่ส่งสายตาคาดหวังแบบนี้มาผมคงตอบปฏิเสธไปแล้ว

‘งั้นก็แสดงว่าถ้าคบกันก็ไม่มีปัญหาใช่มั้ย’ คุณลุงถามเหมือนดูเชิง คงไม่มีไรหรอก

‘ก็ไม่น่ามีปัญหานะครับ...แต่ผมเอ็นดูน้องแบบน้องมากกว่าน่ะครับ’

‘ถ้าลุงอยากให้เราหมั้นกับหนูฟ้า เราจะโอเครมั้ย ’ อะไรนะ!!!  

‘คุณลุงอย่าล้อเล่นแบบนี้สิครับ^^ ’

‘ลุงไม่ได้ล้อเล่น แต่ลุงจริงจัง ยัยฟ้าก็โอเค เหลือแต่เรา’เรียกมาคุยต่อหน้าทุกคนแบบนี้มันก็คือการให้ผมตอบตกลงดีๆนี่เอง

‘เอ่อ...ผมขอคุยกับคุณลุงเป็นการส่วนตัวได้มั้ยครับ ขอเวลาแป๊ปนะครับ’ ผมบอกคุณแม่ยัยฟ้าพร้อมกับส่งสายตาไปทางคุณลุงว่าให้ไปคุยกันที่ห้องทำงาน จากนั้นผมก็เปิดประเด็นทันที

‘นี่มันเรื่องอะไรกันครับคุณลุง ทำไมมันปุ๊ปปั๊ปขนาดนี้ครับ’

‘เรื่องที่บ้านยัยฟ้าน่ะ แกไม่เห็นหรอว่าที่นั่งอยู่ตอนนี้มีแค่คุณใจ แต่คุณพ่อยัยฟ้าไม่ได้มาด้วย เพราะต้องเข้าโรงบาลด้วยอาการเส้นเลือดในสมองแตก...’

‘อะไรนะครับ!! ลุงชิดนะหรอครับ..’  ‘แล้วมันเกี่ยวการที่ผมต้องหมั้นกับยัยฟ้ายังไงครับ’

‘เพราะบ้านยัยฟ้าถูกฟ้องจนล้มละลาย เนื่องจากพ่อยัยฟ้าไปค้ำประกันให้เพื่อนคนนึง นี่แหละที่ทำให้คุณชิดเครียดจนเส้นเลือดในสองแตก...และคุณใจเองก็ป่วยหนักแต่ยัยฟ้าไม่รู้ว่าคุณใจป่วย  คุณใจเลยเป็นคนมาคุยเรื่องนี้กับลุงเองเพราะเค้ากลัวว่าถ้าคุณชิดไม่ฟื้น แล้วเค้าอาการทรุดยัยฟ้าจะไม่มีใครเป็นหลักในชีวิต...’

‘กอปรกับที่ยัยฟ้ามาเล่าเรื่องที่แกชวนไปทะเล แล้วก็เรื่องที่แกบอกว่าน้องเป็นแฟนแกด้วย คุณใจเลยคิดว่าแกมีใจให้น้อง เลยตัดสินใจมาคุยกับลุงทั้งที่มันเป็นเรื่องที่ฝ่ายหญิงไม่ควรมาคุยก่อน แต่คุณใจก็ทำเพราะไม่มีทางเลือก ลุงอยากให้แกคิดดีๆ ลุงไม่บังคับนะ แต่ตอนนี้แกก็ยังไม่มีใคร ลองศึกษากับน้องดูก็คงไม่เสียหาย ถึงจะลัดขั้นตอนไปถึงการหมั้น แต่ก็ยังถอนหมั้นได้ถ้าไม่ใช่จริงๆ ทางนั้นเค้าจะได้หมดห่วงด้วย ลุงเห็นยัยฟ้ามาตั้งแต่เด็กๆ ลุงโอเคนะถ้าจะได้ยัยฟ้ามาเป็นหลานสะใภ้...หรือว่าแกมีแฟนอยู่แล้วหรอ’

‘เปล่าครับ แต่ผมว่ามันค่อนข้างกะทันหันไปนิดน่ะครับเลยตกใจ... ’ ผมคิดไม่ตกกับตัวเอง แต่ยัยฟ้าผมก็รู้จักกับน้องมาตั้งแต่เด็กๆ น้องเป็นคนน่ารัก เพรียบพร้อม ถ้าใครได้ไปเป็นแม่ของลูกคงจะโชคดี แต่มันติดตรงที่ผมมองยัยฟ้าเป็นน้องมาตลอด หรือผมจะลองให้โอกาสตัวเองดี...บางทีมันอาจทำให้ลืมผู้หญิงที่ชื่อเมษิตาได้บ้าง...

‘ผมตกลงครับ ผมจะลองให้โอกาสตัวเอง แล้วก็น้องได้ศึกษากันดู’ คุณลุงยิ้มพร้อมกับเอื้อมมือมาตบไหล่ผมเบาๆ

‘เดี๋ยวเรื่องงานหมั้นลุงจะจัดการเอง เราจะชวนแค่คนสนิทโอเคมั้ย ถ้าวันนึงธิมคิดว่า ไปกับน้องไม่ได้จริงๆ ลุงก็จะไม่บังคับ...ลุงดีใจนะที่ธิมให้โอกาสผู้หญิงดีๆอย่างยัยฟ้า ถ้าได้ลงเอยกันจริงๆลุงคงหมดห่วง...ยัยฟ้าน่ะน่าสงสารนะลุงอยากให้คนที่ดูแลยัยฟ้าเป็นธิมนะ ’ คุณลุงพูดจบก็เดินออกไป ทำให้ในห้องนี้เหลือแค่ผมที่ยืนคิดอยู่กับตัวเอง...

 ดีแล้วใช่มั้ย ผมทำแบบนี้เพื่อไม่ให้เมษิตากลับเข้ามาในชีวิตผมได้อีก แบบนี้มันดีแล้วใช่มั้ย...

ผมเดินตามคุณลุงออกมาเพื่อบอกคุณน้าใจแม่ยัยฟ้า

'คุณน้าครับ ผมขออณุญาติคุณน้าดูแลน้องแทนคุณน้านะครับ' คุณน้าจึงส่งยิ้มมาให้ผมอย่างโล่งใจ

'น้าฝากน้องด้วยนะธิม สัญญากับน้าได้มั้ย ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น อย่าทิ้งยัยฟ้า ได้มั้ย?'

'คุณแม่คะ อย่าไปบังคับพี่ธิมสิคะ'

'ครับ ผมรับปากครับ ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นผมจะไม่ทิ้งยัยฟ้าแน่นอนครับ'

'น้าขอบใจธิมมาก ถ้าน้าเป็นอะไรไปน้าคงตายตาหลับซักที...'

'คุณแม่! พูดอะไรแบบนั้นค่ะ ฟ้าไม่ชอบเลย'

'ส่วนฤกษ์หมั้น ผมให้ทางคุณลุง กับคุณน้าเป็นคนจัดการเลยนะครับ งั้นวันนี้ผมขออณุญาติลาเลยนะครับ มีประชุมพอดี สวัสดีครับ...'

 หลังจากที่ตื่นนอน ฉันก็ไม่เห็นธิมอยู่ในห้องแล้ว คงออกไปตั้งแต่เมื่อคืนแล้วสินะ...หึ

ตอนนี้ฉันกำลังแต่งตัวเพื่อไปสนามบิน ตามที่คุณพีทนัดหมายไว้ ซึ่งฉันคงได้ขับรถไปคนเดียวแน่ๆ เพราะบ้านฉันกับยัยณิอยู่คนละทางเลย...นายธิมจะไปรึยังนะ พอๆเลิกคิด ถ้าเค้าอยากให้แกไปเค้าคงชวนแกไปแล้วสิ 

“ไปรับแฟนชัวร์ เหอะ หวังอะไรอยู่หรอเมษิตา” ฉันพูดอย่างเย้ยหยันตัวเอง พร้อมกับเตือนสติว่าเค้ามีแฟนแล้ว มีแฟนแล้ว มีแฟนแล้ว!!!! จากนั้นก็ลงมาที่รถแล้วขับออกไปสนามบินทันที

สนามบิน XX

เวลา 7.30 น.

ฉันที่มาถึงจุดนัดพบคนแรก ก็ยืนรอคนอื่นๆอย่างเซ็งๆ ว่าละต้องได้มารอชัวร์ๆ

“คุณฟ้าครับ มานานรึยังครับเนี่ย ขอโทษที่ให้มารอนะครับ ผมเป็นคนชวนเองแท้ๆ...” คุณพีทวิ่งมาพร้อมพูดอย่างหอบๆ โถ่วๆๆๆ พ่อคุณ

“ไม่เป็นไรหรอกค่ะ^^ มาเที่ยวทั้งทีก็หยวนๆเนอะ แต่ถ้าเป็นพนักงานของฟ้า โดนหักเงินเดือนไปแล้วนะคะเนี่ย 555++” ฉันพูดเพื่อผ่อนคลายบรรยากาศ

“คุณฟ้าเนี่ยทั้งสวย ทั้งตลกเลยนะครับ เป๊กมากๆครับ” เอิ่ม... โดนไปหนึ่งดอกคร้า หยอดเป็นหนมครกเลยน้า

“ถ้าไม่รู้จักกันเนี่ย ฟ้าคงคิดว่าคุณพีทเป็นประเภทพวกปลาไหลไปแล้วนะคะ ลื่นเชียว^^”

“เอ่อ..ผมจะถือว่าเป็นคำชมนะครับ” คุณพีทพูดยิ้มๆพลางยกมือเกาหัวแก้เก้อ 

“ฮัลโล๊ววววว ทุกค้นนนน” ฉันหันไปตามเสียง 18 หลอดที่ดังมาจากหน้าเกททางเข้า ยัยณิ!

“ซอรี่ ที่มาช้านะคะ นี่ถือว่าณิรีบสุดๆแล้วนะเพราะปกติ นัด7 ณิมา8 น่ะค่ะ^^”

“ว่าแต่มากันครบรึงยังค่ะเนี่ย รอแค่ณิรึเปล่า” ยัยณิถามขึ้นอย่างกลัวว่าตัวเองจะเป็นคนที่ทำให้คนอื่นๆรอ

“เปล่าครับๆ เหลือไอ้ธิมกับแฟนมันน่ะครับ ไม่รู้ว่าสวีทหวานกันอยู่จนมาช้ารึเปล่า 555++” ยัยณิที่ได้ยินแบบนั้นก็ส่งสายตามองทางฉันทันที ฉันจึงพยักหน้าให้นังเป็นเชิงว่า ฉันโอเคย่ะ

“นั่นไงพูดถึงก็มาพอดีตายยากจริงๆ...ธิม น้องฟ้า ทางนี้ครับ”คุณธิมเรียกพร้อมกับโบกมือเป็นเชิงเรียกทั้งคู่ที่กำลังเดินมา

“โทษทีว่ะ...พอดีฟ้าลืมของอ่ะ ขอโทษนะครับทุกคน” ธิมพูดพร้อมมองฉันกับยัยณิเป็นเชิงขอโทษ

“ไม่เป็นไรเพื่อน...มากับแฟนต้องช้าเป็นธรรมดา ฉันเข้าใจ” คุณพีทพูดขึ้นพร้อมเดินไปคล้องคอธิม

“มาครบกันแล้ว งั้นผมว่าเราไปกันดีกว่านะครับ ” หลังจากพูดจบคุณพีทก็เดินนำหน้าออกไป แล้วก็มีพวกฉันเดินตาม โดยที่สายตาฉันโฟกัสแค่ผู้หญิงกับผู้ชายข้างหน้าที่เดินจับมือกัน อย่างสนิทสนม

“เอ้าๆ ตาไฟลุกแล้วมั้ง มองเบอร์นี้” ยัยณิพูดขึ้นฉันจึงหันขวับไปมองทันที

“อะไรของแก...ฉันมองบรรยากาศสนามบินตั่งหาก ไฟลงไฟลุกอะไร โว๊ะ”

“นี่ถ้าเป็นฉันนะ จะวิ่งแทรกกลางไปให้มือพวกนั้นหลุดจากกันไปเลย จบๆ” ยัยณิก้มลงมากระซิบฉันที่ข้างหู

“บ้าหรอ ฉันไม่ใช่นางร้ายนะย่ะ”

“จร้า ไม่ร้ายเลยจ้า แต่สายตาแกเนี่ยมันยิ่งกว่าอรอินตอนมอง ดร.วิการณ์ดาอยู่กับคุณ อนิรุทธิ์ซะอีก 555+”

“ยัยณิ!!” ฉันพูดพร้อมกับฟาดไหล่นังไปสองที

“โอ้ย เจ็บนะย่ะ เป็นนางร้ายแล้วยังซาดิสอีกนะ” พูดจบฉันกับยัยณิก็วิ่งไล่ฟาดกันเป็นเด็กๆ...

“โอ้วมายก๊อดดดด!!!” ยัยณิร้องขั้นอย่างตกตะลึง เพราะหลังจากที่นั่งเรือมาถึงเกาะ ฉันก็ยังไม่อยากจะเชื่อเลยว่า จะมีเกาะแบบนี้ในประเทศไทย ต้องใช้คำว่า โครตพ่อโครตแม่สวย!!

“คุณพีทเป็นเจ้าของจริงๆหรอคะเนี่ย”ยัยณิพูดกับคุณพีทด้วยท่าทางตื่นเต้นเป็นเด็กๆ

“ใช่แล้วครับ ผมพึ่งซื้อได้ไม่นานนี่เอง รู้สึกโชคดีมากครับ”คุณพีทพูดพร้อมยิ้มให้ยัยณิ จนเพื่อนฉันนี่เคลิ้มไปเลย

“คุณพีทไม่ต้องจีบยัยฟ้า แล้วมาจีบณิแทนได้มั้ยค่ะ หรือให้ณิจีบก่อนก็ได้นะคะ”

ยัยณิหันไปพูดกับคุณพีทด้วยท่าทางจริงจัง แต่คุณพีทตอนนี้นี่สิยืนอึ้งไปเลย คงไม่เคยโดนรุกสิน่ะ ฉันเนี่ยสงสารคุณพีทรอเลย เพราะถ้ายัยณิมันถามแบบนี้คือนังได้ล็อคเป้าไว้แล้ว และนางก็ไม่เคยพลาด โชคดีนะคะคุณพีท^^…

“เอ่อ...คุณณินี่ตลกมากเลยนะครับเนี่ย ฮ่า ฮ่า.....” คุณพีทหัวเราะออกมาอย่างเจื่อนๆ

“ณิ จริงจังค่ะ คุณพีทโดนใจณิมาก ณิว่าจะคุยกับยัยเมย์หลายรอบแล้วว่าคนนี้ณิขอ งั้นณิคุยมันตรงนี้เลยนะคะ ณิชอบคุณพีทแล้วก็จะจีบคุณพีทเองค่ะ คุณพีททำตัวสบายๆนะคะ ไม่ต้องกังวล ณิรุกไม่หนักหรอกค่ะ ก็แค่อาจจะได้กันวันสองวันนี้เลยค่ะ ” พูดจบยัยณิก็เดินไปหอมแก้มคุณพีท จนฉันและทุกคนตะลึงไปเลย จากนั้นนังก็ลากกระเป๋าเข้าไปห้องพักอย่างอารมณ์ดี...สุดมากเพื่อนฉัน

“เอ่อ...คุณพีทค่ะ คุณพีท” ฉันยื่นมือโบกไปมาหน้าคุณพีทเพื่อทดสอบว่าสติเค้ายังอยู่กับตัว

“คะ..ครับ ผม...เอ่อ คุณเมย์คือว่า ผม...”ฉันยิ้มพลางสายหน้าให้กับท่าทางของคุณพีทตอนนี้

“เมย์เป็นคนรักเพื่อนค่ะคุณพีท...ถ้าเพื่อนเอ่ยปากแบบนี้เมย์ต้องขอโทษคุณพีทจริงๆนะคะที่จะไม่อณุญาติให้จีบแล้ว...แต่เมย์อยากเป็นเพื่อนกับคุณพีทนะคะ หวังว่าเราจะเป็นเพื่อนกันได้นะ...คืนนี้ก็...ขอให้รอดนะคะ 555++” ฉันพูดจบก็เดินไปยังห้องพัก แต่ยังไม่ไปถึงไหนก็เจอคู่รักแห่งปียืนคุยกันอย่างกระหนุงกระหนิง เดี๋ยวแม่ก็เดินไปผลักให้ตกน้ำทั้งคู่เลยนิ หึ่ย!

“อ้าวคุณเมย์ พึ่งเอาของไปเก็บหรอค่ะ ให้ฟ้ากับพี่ธิมช่วยมั้ยคะ กระเป๋าคุณเมย์ดูหนักมากเลย”

“เอ่อ...ไม่เป็....”

“พี่ธิมไปช่วยคุณเมย์ยกหน่อยสิคะ เดี๋ยวฟ้ายืนรอตรงนี้นะ^^” ฉันที่กำลังจะปฏิเสธแต่ยัยคุณฟ้านั่นก็พูดขึ้นมาซะก่อน แม่คนดี!! เหอะ

“มาครับผมช่วย^^” ธิมเดินมาพร้อมดึงกระเป๋าฉันไปถือ

“ขอบใจ!” ฉันพูดกระแทกเสียงใส่เค้าด้วยความไม่พอใจ ไม่รู้ด้วยว่าไม่พอใจอะไร หงุดหงิดโว้ยยย!!

“หน้างอเป็นปลาทูแบบนี้ หึงผมกับแฟนรึไง^^” ฉันที่กำลังเดินอยู่หยุดกึกทันทีเกือบหัวทิ่ม

“ถ้าบอกว่า หึงล่ะ นายจะทำไม^^” ฉันพูดขึ้นพร้อมเดินเข้าไปชิดๆเค้า

“ผมก็ไม่ได้ว่าอะไร...แต่คู่นอนเค้าไม่หึงกันนะครับ^^ แล้วนั่นก็แฟนผมด้วย..”กึก ฉันหยุดลงทันที เพราะเหมือนมีอะไรมาทุบหน้าอก มันจุกมันเจ็บไปหมด ไม่คิดเลยว่าคำพูดของเค้าจะมีอิทธิพลกับฉันขนาดนี้

“หรอ...งั้นนายก็กลับไปหาเค้าซะ เดี๋ยวกระเป๋าฉันแบกไปเอง” พูดจบฉันก็เดินไปกระชากกระเป๋าจากเค้าทันที  แต่นายนั่นก็ไม่ยอมปล่อยซักที

“ไหนเราตกลงกันว่าจะไม่เอาความรู้สึกมาเกี่ยวข้องไง...ผมว่าตอนนี้คุณกำลังห้ามตัวเองไม่ได้นะคุณเมย์” เค้าพูดพร้อมมองฉันนิ่ง

“ใช่ ฉันห้ามตัวเองไม่ได้แล้ว เพราะฉะนั้นตอนนี้นายรีบเดินออกไปจากหน้าฉันซะ ก่อนที่ฉันจะทำเรื่องให้แฟนนายเข้าใจผิด”

“เมย์ ที่ผมไม่อยากให้คุณแสดงออกมาเพราะผมยังไม่อยากให้เรื่องของเรามันจบ...ถ้าฟ้ารู้มันจะจบนะเมย์ ผมยังอยากอยู่กับคุณ” หึ...น่าสมเพชตัวเองชะมัด แค่แสดงออกยังไม่ได้

“ได้!! แต่ว่านายรีบไปให้พ้นหน้าฉันก่อนเถอะ เพราะตอนนี้ฉันอาจจะเตะนายได้ ไอ้คนเห็นแก่ตัว!!!” ฉันพูดจบก็เปิดประตูเข้าห้องพักไป สงบสติอารมณ์ สติยัยเมย์สติ!

แกเป็นคู่นอนแกจะไปหึงเค้ากับแฟนได้ไง ใช่แกมันแค่คู่นอน จำซะ!!!

“โอ้ยยัยเมย์ แกแบบว่ายั่วๆ บดๆมาก สิบสิบไปเลย ฉันไม่คิดเลยว่าแกจะซ่อนรูปขนาดเน้ บุญของนายธิมนั่นชัดๆ” ยัยณิพูดพร้อมกับจับฉันหมุนไปมายังกับพี่เลี้ยงนางงาม

“เว่อ...ก็ไม่เห็นจะขนาดนั้นซะหน่อย ว่าแต่ฉันดูแกเถอะ กะมาให้คุณพีทเขวแน่ๆแบบนี้  ร้ายจริงๆ” ฉันพูดพร้อมทำหน้าหมั่นไส้ยัยณิที่จัดเต็มกับบิกินี่สีแดง ที่อวดเรียวขากับเอวมดของนัง ถึงจะไม่มีนมแต่เซ็กซี่สุดๆ

ส่วนฉันวันนี้มาในลุคบีกี่นี่สีดำ ที่อวดเรียวขาและสะโพก พร้อมกับหน้าอกที่แม่ให้มาอย่างปังๆ...ขอซักวันแล้วกันนะคะ คิกๆ พร้อมไปดำน้ำแล้วจร้า

 

“สาวๆทางนี้ครับ...โอ้วมายก๊อดดดดดด คุณเมย์!!!!!!!!” คุณพีทตะโกนขึ้นจนฉันชักจะอายแล้วนะ

“โอ้ยใจผมจะวายแล้วครับ...วันนี้คุณเมย์เซ็กซี่สุดๆไปเลยครับ ผมใจบางมากครับตอนนี้” คุณพีทพูดขึ้นพร้อมกับเอามือไปกุมหน้าอก โอ้ยชมซะฉันเริ่มจะเขินเลยเนี่ย

“ณิก็ใส่นะคะ คุณพีทไม่เห็นชมบ้างเลย ทำไมค่ะณินมไม่ใหญ่เหมือนยัยเมย์รึไง”

ยัยณิพูดพร้อมทำหน้างอนแล้วเดินขึ้นเรือไป

“เอ้า..อะไรว่ะ” คุณพีททำหน้างงๆ แต่ก็เดินตามยัยณิไป เริ่มโดนเพื่อนฉันตกแล้วละสิ อิตาคุณพีท

ฉันส่ายหน้ายิ้มๆจังหวะที่เงยหน้าไปบนเรือ ก็เจอกับสายตาของธิมที่ส่งมาอย่างนิ่งๆ

อะไรย่ะ!!! มองแบบนี้ฉันไม่สวยรึไง

ฉันคิดอย่างฉุนๆพร้อมก้าวขึ้นเรือไปหายัยณิทันที

“ทุกคนวันนี้เราจะพาไปดำน้ำกันนะครับ แล้วน้ำบริเวณนี้ก็อาจจะลึกนิดนึง ใครที่ว่ายน้ำไม่เก่งผมแนะนำว่าให้เอาเสื้อชูชีพดีกว่านะครับ ถึงจะไม่ได้ลงไปลึกแต่ก็พอได้บรรยากาศอยู่ครับ” คุณพีทพูดกับพวกฉัน พร้อมกับเพื่อนเค้าที่มาด้วย ซึงเป็นผู้ชายทั้งหมด 5คน!!! ฉันเริ่มจะอยากกลับห้องไปเปลี่ยนชุดแล้วเนี่ย เพราะทั้งเรือมี ผู้หญิงแค่3คน คือฉัน ยัยณิ คุณฟ้า แล้วยัยคุณฟ้าก็ใส่ชุดว่ายน้ำแบบเสื้อแขนยาวกับกางเกงขาสั้น แต่ฉันกับยัยณิคือบีกีนี่จัดเต็มสุดๆ  ฉันที่หันมองซ้ายมองขวาอยู่ก็ไปสบสายตากับธิมที่ยังคงมองมาที่ฉันนิ่งๆ มองแบบนี้หมายความว่าไง คนยิ่งเริ่มเสียความมั่นใจแล้วเนี่ย

“มีใครจะเอาเสื้อชูชีพบ้างครับ” คุณพีทถามขึ้นตอนที่เรามาถึงจุดดำน้ำ

“เอ่อ...ฟ้าค่ะ คือฟ้าว่ายน้ำไม่ค่อยเก่งน่ะค่ะ^^” ฟ้าพูดขึ้นพร้อมกับยิ้มๆ

“งั้นพี่ดำเป็นเพื่อนฟ้าแล้วกัน” เหอะ!! หวานจนน้ำทะเลจืดไปเล้ย!! อยากจะมอบแดซังคู่รักให้จริงๆ ฉันแอบเบ๊ะปากพร้อมทำปากขมุบขมิบเลียนแบบยัยน้องฟ้านั่น

“ใจเย็นเพื่อนรัก ปากคว่ำยิ่งกว่าฝาหอยแล้ว ”ยัยณิพูดแซวๆฉัน

“ไปดำน้ำดูปะการังให้หายช้ำใจกันดีกว่ามา” ยัยณิลุกขึ้นพร้อมดึงฉันไปยังจุดที่เตรียมลง

“เอ่อ คุณฟ้า คุณเมย์ครับ เพื่อความปลอดภัยผมจะให้คุณเลือกผู้ชายซักคนที่จะไปดำน้ำด้วยครับ แบบว่าไปดำบริเวณใกล้ๆกันน่ะครับ เผื่อฉุกเฉิน”

“เอ่อ..ได้ค่ะ”

“ณิขอคุณพีทนะคะ ^^” ยัยณิพูดจบก็เดินไปหาคุณพีททันที เอาไงดีว่ะ

ฉันที่มองสแกนอยู่แป๊ปนึง ก็เลยเลือกผู้ชายท่าทางนิ่งๆมาคนนึง เพราะคิดว่าน่าจะโอสุด

“เมย์เลือกคนนั้นค่ะ” เฮ้!!! เสียงเฮดังขึ้น พร้อมกับคนที่ฉันเลือกยืนเกาท้ายทอยอยู่อย่างเขินๆ อะไรอีกเนี่ย

“เอ่อ มันชื่อ เขตนะครับ โสด หล่อ รวย แล้วมันก็ชอบคุณเมย์ด้วยครับ ฮิ้ว!!!”

เพื่อนของคุณพีทคนนึงพูดขึ้น พร้อมกับหันไปส่งสียง ฮิ้วกับเพื่อนข้างหลัง

“พอๆๆเลยพวกมึง กูให้คุณเมย์เลือกคนไปดำน้ำด้วย ไม่ใช่เลือกคู่นะโว้ย” คุณพีทพูดเอ็ดเพื่อนเค้า

ฉันที่เตรียมพร้อมเสร็จก็เดินไปหาคนที่เลือก

“เมษิตานะคะ หรือว่าจะเรียกเมย์ก็ได้ ยินดีที่ได้รู้จักนะคะคุณเขต ฝากเนื้อฝากตัวด้วยค่ะ^^”

“ยินดีครับ^^”

หลังจากที่ฉันเดินไปคุยกับคุณเขตก็รู้สึกได้ว่ามีสายตาที่กำลังมองมาที่ฉันอยู่ตลอดเวลา... ไม่มีไรหรอกช่างเหอะ...

คุณเขตยกนิ้วขึ้นมาทำท่าโอเคเป็นเชิงถามว่ะ พร้อมมั้ย ฉันจึงตอบกับไปด้วยท่าเดียวกันเพราะตอนนี้เราใส่อุปการณ์ดำน้ำแล้วเลยพูดปกติไม่ได้ 

จากนั้นฉันกับคุณเขตก็ดำลงไปพร้อมกัน 

อเมซิ่งมาก!!! ฉันที่กำลังแหวกว่าย ท่ามกลางฝูงปลาสวยงาม แล้วก็ปะการังที่อุดมสมบูรณ์มากกก  โลกใต้ท้องทะเลมันสวยแบบนี้สินะ ถึงได้มีแต่คนอยากมา ฉันที่ดำน้ำเพลินจนไม่รู้ว่าตอนนี้ตัวเองว่ายมาทิศทางไหน...แล้วคุณเขตไปทางไหน

ผมกับฟ้าเราดำน้ำกันอยู่แถวๆเรือ เพราะไม่อยากพาฟ้าไปไกล ตอนนี้เราก็ขึ้นมาบนเรือรอคนอื่นๆ ที่ไปดำน้ำไกลจากเรือประมาณนึงกลับมา ดูท่าแล้วฝนกำลังจะตกซะด้วย

และตอนนี้ทุกคนก็กำลังทยอยๆกันขึ้นมา เพราะจะเข้าฝั่งให้ทันก่อนฝนตก แต่ขึ้นมาคนแล้วคนเล่าผมก็ยังไม่เห็นเมษิตาซักที!  ไปดำกับไอ้นั่นถึงไหนล่ะ โว้ยหงุดหงิดมาก ผมไม่รู้ทำไมเหมือนกัน ตั้งแต่ที่เห็นเธอใส่ชุดว่ายน้ำออกมาแล้ว อกผมนี่ร้อนเป็นไฟ พยายามควาบคุมอารมณ์ตัวเองสุดๆ ก็ใครอยากจะให้คนอื่นมาเห็นหุ่นเธอล่ะ หวงโว้ย!! ตอนที่เห็นเธอผมได้แต่ตะโกนคำนี้ในใจอยากตะโกนออกไป ให้ทุกคนรู้ว่าคนนี้ของกู ห้ามยุ่ง! แต่ก็ทำไม่ได้ ได้แต่นั่งกำหมัดระงับอารมณ์ แล้วท่าทางที่เธอไปสนิทสนมกับไอ้เขตนั่นอีก ใจผมนี่คันยิกๆอย่างเดินไปกระชากเธอออกมาซะให้รู้แล้วรู้รอด แต่ผมก็ทำไม่ได้...

“ทุกคนคะ ยัยเมย์กับคุณเขตล่ะคะ” คุณณิถามขึ้นพร้อมทำหน้าแปลกใจที่ขึ้นมาแล้วไม่เห็นเพื่อนตัวเอง

นั่นสิ เธอไปดำน้ำถึงไหนเมษิตา!!!

“ทุกคนๆ แย่แล้วว่ะ ฉันหลงกับคุณเมย์ ฉันเห็นเธอดำออกไปก็คิดว่าจะไปใกล้ๆ แต่พอหันไปอีกทีฉันก็ไม่เห็นเธอแล้ว น้ำทะเลตอนนี้ก็เริ่มแรงแล้วด้วย”

คนที่ไปดำน้ำกับเมษิตารีบบอกออกมาอย่างรวดเร็วจนเกือบหายใจไม่ทัน

“อะไรนะ!!!! นายดูเพื่อนฉันยังไงเนี่ย ถ้ายัยเมย์จมน้ำตายจะทำยังไง ฮรือออออ ยัยเมย์” คุณณิที่ได้ยินแบบนั้นก็โว้ยวายร้องไห้ฟูมฟายออกมาจนไอ้พีทต้องไปดึงเข้ามากอดเพื่อสงบสติอารมณ์

“คุณพีทครับเราต้องรีบเข้าฝั่งแล้วนะครับ ฝนจะตกแล้ว” คนขับเรือที่มากับพวกเราออกมาบอกไอ้พีท

“ไม่ได้น่ะ!! ยัยเมย์ล่ะ ยัยเมย์ยังไม่มาเลยนะ ฮรืออออ” คุณณิร้องไห้ออกมาอย่างหนัก

 ตอนนี้ผมไม่รู้เลยว่าตัวเองรู้สึกยังไง แค่ได้ยินว่าเธอว่ายหลงไปแบบนั้น ตัวผมก็ชาดิก หัวใจหล่นไปอยู่ตาตุ่มแล้ว ยิ่งคุณณิมาพูดเรื่องตายๆด้วย ตอนนี้ใจผมมันเต้นอย่างเจ็บปวดจนเหมือนจะขาดใจแล้ว ไม่หรอก เมย์ต้องไม่เป็นไร

“คุณลุงครับพวกเราขอเวลาแป๊ปนึงนะครับ ขอไปตามหาเพื่อนก่อน ทุกคนใครที่ยังไหวลงมาด้วยกันเร็ว”

ผมที่ได้ยินดังนั้นก็พุ่งตัวไปสุดชีวิต แต่ฟ้าก็เอื้อมมือมาดึงผมไว้

“พาคุณเมย์กลับมาให้ได้นะคะ ฟ้ายิ้มให้ผม^^” ผมจึงยิ้มตอบฟ้าแล้วรีบไปใส่อุปกรณ์แล้วลงไปทันที 

ตอนนี้ลมเริ่มแรงขึ้น แล้วฝนก็ตั้งเค้าจะตกเต็มที

“เมย์!! คุณอยู่ไหนเมย์!!” ผมดำผุดดำว่ายจนตอนนี้ฝนตกลงมาอย่างหนักทำให้การตามหาเมย์ยากขึ้นไปอีก ใจผมตอนนี้มันไม่ไหวแล้ว ไม่ไหวจริงๆ..

“เมย์ คุณอยู่ไหนอ่ะ เมย์!!!!!” ตอนนี้ผมแยกไม่ออกเลยว่าน้ำที่มันไหลออกมามันคือฝน หรือน้ำตาแห่งความอ่อนแอของผม

“เมษิตา!!!!!!!!!!!!” ผมตะโกนเรียกเธอออกมาเสียงดังจากก้นบึ้งของหัวใจที่มันกำลังรัดแน่นอย่างเจ็บปวด

“ธิม!!!” ผมหันไปตามเสียงเรียกนั่นก็เจอกับเมย์ที่เกาะอยู่บนท่อนไม้ใหญ่ท่อนนึงอย่างอิดโรย ซึ่งบริเวณที่เมย์อยู่ไกลจากที่พวกเราว่ายมาพอสมควร

“เมย์ ฮึก เมย์” ผมที่เห็นดังนั้นก็รีบว่ายน้ำเข้าไปหาเมย์ทันที

“เมย์ เมย์ๆ ”ผมเขย่าตัวเธอเพราะตอนนี้เมย์เหมือนกำลังจะหลับ

“ธิม ฮรืออ นายจริงๆด้วย ฉันฮึก นึกว่าฉันจะตายซะแล้ว ฮรือออธิมมม”

“เมย์ฝังผมนะ ตอนนี้คุณอย่าพึ่งร้องไห้นะคุณต้องเก็บแรงไว้ เดี๋ยวผมจะให้คุณร้องกับผมทั้งคืนเลย แต่ตอนนี้เงียบก่อนนะคนดี ” ผมพูดกับเธอให้สงบสติ ผมรู้ว่าเธอกำลังกลัว 

จากนั้นผมก็พาเมย์ที่อิโรยเต็มทีว่ายกลับมาที่เรือ โดยใช้ขอนไม้ที่เธอเกาะยู่เป็นตัวช่วย ซึ่งเล่มเอาผมแทบน็อคเหมือนกัน...

“เมย์ !!! ยัยเมย์มาแล้วทุกคน” ฝนที่ตอนนี้เริ่มเบาลงทำให้ทุกคนออกมาจากที่กำบังเพื่อมาช่วยผมกับเมย์ที่กำลังจะหมดแรงเต็มทนขึ้นเรือ 

ก่อนที่จะมีคนมาอุ้มเมย์ แล้วก็พยุงผมไปเราจับมือกันและสบตากันก่อนที่เมย์จะหมดสติแล้วผมก็ล้มลงไป ขอบคุณที่ยังให้เธอกลับมาหาผม ขอบคุณจริงๆ...

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น