วราพร

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

04พี่กับน้อง(jinv)

ชื่อตอน : 04พี่กับน้อง(jinv)

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย เกาหลี

คนเข้าชมทั้งหมด : 36

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 15 พ.ค. 2562 23:23 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
04พี่กับน้อง(jinv)
แบบอักษร

Jin part

06.15 ผมลงมาส่งจีมินที่หน้าประตูบ้าน จริงๆผมจะไปส่งเขาที่สนามบินแต่เขาไม่ยอม ผมเลยตั้งใจจะเตรียมอาหารเช้าให้แก่สองคนที่ยังคงนอนหลับอย่างสบาย แต่จริงๆคือผมตื่นเพราะไอจีมินมันดันเดินชนประตูห้องน้ำมันตอนมันเพิ่งตื่นและก็โอดโอยโวยวายอยู่ในห้องคนเดียว ชนแรงแค่ไหนก็คิดดูนะครับ ดังขนาดผมสะดุ้งตื่นตามมันไปด้วยเลย และพอตื่นแล้วจะให้กลับไปหลับต่อก็คงไม่ไหว เลยลุกขึ้นมาดีกว่า

“พี่จินผมไปนะครับ”จีมินเอ่ยคำลาพร้อมกับขยับเนคไทให้เข้ารูปพอดีกับคอ

“อืม ไปบอกแทแทรึยัง”

“บอกแล้วครับ อีกเดี้ยวคงลงมาช่วยพี่กำกับข้าว”

“เอ้า ตื่นแล้วหรอ”

“ครับตื่นพร้อมพี่นั่นแหละ ฮ่าฮ่า”จีมินว่า ไอพร้อมที่ว่านี่หมายถึงตอนตัวเองชนประตูสินะ555

“ฮ่าฮ่าๆ โชคดีนะครับคุณพัค”ผมหัวเราะก่อนจะเอ่ยคำลาดับน้องชาย

“ครับๆ คุณคิมก็ด้วย ฝากคุณนายคิทกับคุณจอนด้วย”จีมินว่าและเดินลงบันไดหน้าบ้านไปขึ้นรถคันงานที่จอดรออยู่พร้อมกับคนขับรถที่ยืนรอเปิดประตูให้

“....”ผมโบกมือลาตอนน้องชายขึ้นรถไป เมื่อรถคันหรูขับออกไปผมก็กลับเข้าบ้านไปเตรียมอาหารเช้า

06.30

ผมกำลังล้างผักเตรียมข้าวของเพื่อทำอาหาร จู่ๆก็มีแขนเรียวของใครบางคนมากอดจากด้านหลัง

มับ! ผมสะดุ้งเล็กน้อยก่อนจะหันไป

“แทฮยองอ่า พี่ตกใจหมด”ผมหันไปบอกน้อง

“น้องขอโทษ~~~ มาๆน้องช่วย”แทฮยองว่าพร้อมกับคลายกอดจากผม

“แล้วลุกไหวหรอ เมื่อคืนคงหลายรอบ”

“อืมมม แถมนานด้วย กุกกี้นี่น่าตีจริงๆเลย”คนตัวเล็กว่าพรางทำปากพองลมอย่างไม่พอใจ โถ่อิหนู!! พี่รู้ว่าหนูชอบ!!

“แหม่~~~ จริงๆแล้วชอบล่ะสิ”ผมทำตาเจ้าเล่และยื่นหน้าเข้าไปไกล้ๆร่างบาง

“...กะ ก็ชอบบ แต่บางทีมันก็เยอะไป”ร่างบางพูดตะกุกตะกักก่อนจะหันหน้าหนีไปทางอื่นพร้อมหูที่แดงเถือก

“เหรอ... อย่างนี้คืนนี้ก็ไม่ต้องการพี่แล้วสิ”ผมพูดไปทางน้อยใจนิดๆ ดูสิยันตัวเล็กจะทำยังไง

“มะ! ไม่ใช่นะ น้องหมายถึงกับกุกกี้ว่ามันเยอะไปต่างหาก!”ร่างเล็กหันหน้ากลับมาทันควันและแก้ต่างให้ตัวเองชุดใหญ่

“หรอครับ”ผมยังคงไม่หันหน้าไปทำทีว่ายังงอนอยู่

“จริงๆนะ!น้องแทต้องการพี่จินมากนะคะอุ้บ!!!”ร่างบางยังพูดไม่จบผมก็นำปากอิ่มของผมประกบกับปากนิ่มของร่างบางเสียแล้ว ร่างบางเปิดปากตอบรับผมจึงส้นลิ้นร้อนเข้าไปไล่เกี่ยวกับลิ้นเล็กของอีกคนผมจูบกับร่างบางอยู่นาน เมื่อผละออกจากกันและพูดคุยกับร่างบาง

“อืมม...พี่รู้แล้วครับคนดี จุ้บ”ผมจูบหน้าผากของร่างบางเบาๆและหันไปเริ่มทำอาหาร

“พะ..พี่จินบ้า”คนน้องตีผมเบาๆก่อนจะหันไปล้างของต่อ

.

.

.

“แทจะทำอะไรหรอ”ผมหันไปถามเพราะเห็นร่างบางกำลังตอกไข่ใส่ชาม

“น้องจะทำออมเล็ดให้กุกกี้อ่ะ”คนตัวเล็กตอบโดยที่ไม่หันมามอง เจ้าตัวตั้งอกตั้งใจตอกไข่ใส่ชามต่อไป

“แล้วของพี่ล่ะครับ”ผมถาม ทำเอาคนน้องหนุดสนใจชามไข่และหันมาตอบ

“ของพี่จินค่อยกินพรุ่งนี้ครับ”คนตัวเล็กว่าพรางเอามือนุ่มมาบีบจมูกผมเล็กน้อย

“อ้ออออออ~~ อยากให้ถึงพรุ่งนี้เร็วๆแล้วสิ”

“คิคิคิ”เจ้าตัวขำชอบใจก่อนจะกลับไปตีไข่ต่อ

“แทไปปลุกเจเคก่อนก็ดีนะ รายนั้นไม่ลักง่ายๆหรอก ปลุกแล้วค่อยลงมาทำออมเล็ด ซุปสาหร่ายนี่แปปเดียวก็เส็จแล้ว คงพอดีที่เจเคลงมา”ผมเตือนร่างบางให้ไปปลุกไอน้องเล็กก่อน เพราะหมอนั่นตื่นยากมากๆ ในบ้านเรามีแค่แทกับนัมจุนเท่านั้นที่ปลุกจองกุกได้ ที่เหลือต่อให้ต่อไมค์แล้วร้องเพลงใส่ ให้ตายก็ไม่ตื่น

“อืมมม ก็ดีครับ งั้นเดี้ยวน้องมานะ”ร่างบางว่าจบก็ล้างมือและวิ่งขึ้นชั้นบนไป

ถ้าเป็นเรื่องของกุกกี้ล่ะก็แทจะยอมทันที ถ้าเป็นกุกกี้ขอไม่ว่าอะไรแทก็จะให้ตลอด ผมยังแอบอิจฉาเลยที่แทยอมให้ขนาดนั้น แต่ก็ไม่ได้โกดอะไรนะเพราะรู้ว่าเค้ารักกันมาก่อนอยู่แล้ว ผมยอมรับว่าตัวเองแอบดีใจกับเหตุการณ์นั้น แต่จะให้ผมทำยังไง ในเมื่อผมก็แอบรักน้องมานาน คนที่น้องเรียกว่าพี่มาตั้งแต่เด็กๆ เป็นได้แค่พี่มาตลอดแต่วันนึงก็สามารถเลื่อนตำแหน่งตัวเองได้ แค่นี้สำหรับผมก็เกินพอแล้ว

ไม่นานร่างบางก็เดินลงมาหน้าตาบูดบึ้งนิดหน่อยผมเลยถามไป

“เป็นอะไรคนดี ทำไมทำหน้าแบบนั้น”

“ก็กุกกี้น่ะสิ! ขอนอนต่ออีกแล้ว เห่อออ”คนตัวเล็กว่าพรางเอากระทะเทปล่อนไปวางไว้ที่เตา

“เห็นมั้ยพี่บอกเราแล้ว....อย่าทำหน้างั้นสิ เดี้ยวก็ลงมาเองแหละ”

“...ก็ดะ”ร่างบางทำแก้มพองลมอยู่ครู่นึงแล้วก็เลิกงอแงมาลงมือทำออมเล็ดให้เจ้าแฟนเด็กกิน

ไม่นานจองกุกก็ลงมาจากห้อง เห็นมาแต่ไกลเลยครับไอรังสีแห่งความอิจฉานั่น คงจะไม่พอใจที่แทฮยองยอกล้อกับผมแล้วไม่สนใจตัวเองล่ะมั้ง ฉันจะบอกให้นะเด็กบ้าในบันดาผัวทั้งหมด แกมันน่าอิจฉาที่สุดแล้ว!!!

“นี่!!! ผมยังอยู่ตรงนี้นะ!!”นั่นไง เอาแล้วไง เริ่มงอนแล้ว ไม่วายต้องลำบากให้ร่างบางไปง้ออีกตามเคย!

กว่าจะได้กินข้าว ง้อแล้วง้ออีกครับ ผมก็แกล้งต่อโดยการหนุงหนิงกับร่างบางต่อ รู้ครับว่าจริงๆแล้วจองกุกไม่พอใจสักเท่าไร แต่ก็นั่นแหละครับ ยังไงก็ต้องยอมเพราะผมเองก็เป็นคนรักของแทฮยองเหมือนกัน!!

09.15

“พี่จินครับๆ แทสั่งดอกไม้มาใหม่ล่ะ พี่จินไปช่วยแทเอาลงดินหน่อยสิครับ”

“เอาสิ...เดี้ยวพี่ทาครีมกันแดดแป้บ”อย่าหาว่าผมสำอางเลยนะ ผมเป็นนายแบบอ่ะ จะให้ผิวดำหรือสีผิวไม่เท่ากันนี่ผมรับไม่ได้จริงๆ!

“งั้นแททาด้วย!”ร่างบางว่าพร้อมถกแขนเสื้อขึ้นทีละข้าง

“แทไม่ต้องทาหรอก ดำอยู่แล้วแดดทำอะไรเราไม่ได้หรอกครับ!”

“!!!! งื้ออออ!! พี่จินนน ทำไมว่าน้องแบบนี้!!!”ร่างบางหน้าเหวอเมื่อได้ยินประโยคเมื่อครู่ ก็แค่แซวเล่นเอง “แทงอยพี่จินแล้ว!! ไปปลุกกุกกี้มาลงต้นไม้ดีกว่า!” อ่าวงอนซะแล้วสิ!

“โอ้ๆๆ พี่ล้อเล่นนะครับๆ มาๆ เดี้ยวพี่ทากันแดดให้นะครับ”ผมกอดโอ้คนน้องและดึงให้เขานั่งลงข้างๆและทาครีมกันแดดให้น้องเป็นการง้อ

เมื่อเราจัดการดอกไม้แสนสวยของร่างบางเส็จก็มานั่งพักที่ต้นไม้ใหญ่ในสวนอยู่ในบริเวณที่เราเพิ่งลงดอกไม้กันไป ร่างบางนั่งดูดอกไม้หลากสีที่เพิ่งลงและดอกที่ลงเอาไว้เมื่อนานมาแล้วอย่างเพลิดเพลิน

“ผมเอาขนมกับน้ำชามาให้ครับ”เสียงของคนมาใหม่คือฮย็องชิกคนสนิทของแทฮยอง เขาถือถาดน้ำชาและขนมเล็กๆน้อยๆมาให้

“ยังไม่ได้สั่งเลยทำไมยกมาแล้วล่ะ”ร่างบางหันไปถาม

“คุณจองกุกให้เอามาให้ครับ”ฮย็องชิกตอบและวางของลงบนโต้ะ

“แล้วซอจุนล่ะ”ผมถามหาถึงคู่หูของเขา

“ซอจุนตรวจรอบบ้านอยู่ครับ”ฮย็องชิกตอบ

“อ้อออ”แทฮยองตอบกลับก่อนจะหยิบขนมเข้าปาก

“ขอโทษครับ...บอสครับคุณจีมินโทรมาครับ”ซอจุนที่เพิ่งเดินเข้ามาพร้อมยื่นโทรศัพท์ให้ แทฮยองรับสายและเดินไปคุยอีกที่นึง เดาว่าคงเป็นเรื่องงาน เพราะถ้าเป็นเรื่องส่วนตัวจีมินจะโทรเข้ามือถือของแทฮยองเลย

“คุณซอกจินครับ...พวกไอซูโฮจะกลับมาเกาหลีแล้วครับ”ซอจุนเอ่ย

“!!”

“!!!”ทั้งผมและฮย็องชิกต่างตกใจกับเรื่องนี้ “หมายความว่าไง...อย่าบอกนะว่าที่จีมินโทรมาเพราะ...”ผมถามอีกครั้งเพื่อความแน่ใจ ส่วนที่จีมินโทรมาก็เพื่อแยกผมและแทฮยองออกจากกันก็เท่านั้น

“ครับ...เพื่อที่ผมจะได้บอกเรื่องนี้กับคุณ คุณจองกุกกำลังติดต่อกับพวกคุณยุนกิอยู่ครับ”

“รู้เรื่องเมื่อไร”ฮย็องชิกถาม

“เมื่อกี้นี้เอง สายของฉันเพิ่งส่งข่าวมาจากรัสเซียเมื่อไม่กี่นาทีก่อน”ซอจุนตอบด้วยสายตาเคร่งเครียด

“เอาเป็นว่าอย่าเพิ่งบอกแทฮยอง..ขอพวกฉันคุยกันเองก่อนพวกนายก็ด้วย”ผมสั่งทั้งสองคนไว้ เพราะเรื่องนี้จะให้แทฮยองรู้ก่อนไม่ได้ มันอันตรายเกินไป

“แต่ถ้าบอสรู้ว่าพวกเราไม่บอกล่ะก็...”ฮย็องชิกว่าพร้อมสีหน้าที่ซีดลงดูก็รู้...ท่าทางจะกลัวแทฮยองมากสินะ

“พอเหอะ...แค่คิดฉันก็เวียนหัวแล้ว”ซอจุนว่าเบรคเพื่อนเอาไว้

“อย่าคิดมากฉันจะช่วยพวกนาย..อย่างน้อยๆก็คงไม่ถึงตายล่ะ”ผมช่วยพวกนี้ได้แค่นี้แหละครับ อย่างน้อยๆถ้าแทจับได้ก็ไม่เอาถึงตาย แต่อาจจะน้วมกันสักหน่อยล่ะมั้ง

“...ขอบคุณครับ”

“ขอบคุณครับ”ซอจุนและฮย็องชิกมองหน้ากันเล็กน้อยและเอ่ยขอบคุณผม ถึงจะเป็นมือขวาและมือซ้ายก็เถอะถ้าทำไม่ถูกใจก็กระทืบไม่เลี้ยงเช่นกัน และเวลาแม่นางอยู่ในโหมดมาเฟียก็ไม่มีใครกล้าหือเสียด้วย แม้แต่พวกผมหกคนยังต้องขอผ่านกับเรื่องนี้ของร่างบาง

ไม่นานร่างบางก็เดินกลับมาพร้อมมือถือเจ้าตัวคงยังไม่รู้เรื่องอะไรและก็กลับมากินขนมหน้าตาเฉย ก็ไม่รู้ว่าวันข้างหน้าจะต้องเจออะไรบ้างอาจจะโดนยิงตายหรือโดนร่างบางตรงหน้าซ้อมจนตายแต่อย่างน้อยๆตอนนี้ก็ขอซึมซับความสุขที่มีก่อนล่ะครับ

End jin part

Jk part

หลังจากผมรู้เรื่องจากซอจุนผมก็โทรหาพี่ๆแร็ปไลน์ทันที

“ฮัลโหล...พี่ยุนกิเกิดเรื่องแล้วครับ”ผมเปิดประเด็นทันทีไม่รีรอ

[ว่าไงจองกุก...มีอะไร!]

“ตอนนี้พวกพี่อยู่กันครบสามคนรึเปล่า...แล้วมีคนอื่นอยู่มั้ย”ผมถามเพื่อความรอบครอบ เรื่องแบบนี้จะให้รั้วไหลไม่ได้!

[ครบๆ ตอนนี้ไม่มีคนอื่นอยู่...ฉันเปิดลำโพงนะ สรุปนายมีอะไร!]คนพี่ยืนยันว่าปลอดภัยผมจึงบอกข่าวด่วนแก่พวกพี่ๆ

“ตอนนี้...พวกซูโฮกำลังจะกลับมาเกาหลี!”

[ว่าไงนะ!!!]ปลายสายเอายขึ้นพร้อมกันทั้งสามคน

“ครับ ตามนั้นแหละ”

[ตอนนี้ใครรู้บ้าง]พี่โฮซอกถาม

“ตอนนี้มีแค่พี่ซอจุนและสายของพี่เขาครับ...พี่จีมินรู้แล้ว พี่ซอจุนกำลังไปบอกพี่จินครับ”

[คงไม่คิดจะบอกแทสินะ...]พี่นัมจุนเอ่ยขึ้น

“คงแบบนั้นครับ...”

[อืม...เอาเป็นว่าเดี้ยวตอนเย็นพวกฉันจะกลับบ้าน งานของวีคนี้ก็เส็จแล้วไม่ต้องห่วง]พี่ยุนกิว่า

“ครับ เจอกันเย็นนี้ครับ ผมไปก่อนนะ สวัสดีครับ”

[อืม...]ปลายสายตอบสั้นและตัดสายไป

.

.

.

.

.

.

ฮัลโล~~~~~~ เป็นยังไงๆๆๆ ตอนนี้ไม่มีเอ็นซีต้องขอโทษด้วบนะจ้ะ!! คือจะให้เอากันทุกตอนนี่ก็ไม่ไหว คนเขียนเนี่ยไม่ไหว555 อะไรๆมันจะเริ่มเป็นรูปเป็นร่างแล้วนะคะ ใครที่รอเอนซี จินวีก็ขอโทดด้วยนะคะรอก่อนเนอะ เด้วจัดให้ คนที่รอออลวีก็ด้วยนะคะ555รอก่อนๆๆอย่าใจร้อน แล้วพวกซูโฮเป็นใครทำไมทีมพ่อบ้านถึงไม่อยากให้ร่างบางของเรารู้เกี่ยวกับเขา? รอก่อนนะจ้ะๆ

ขอบคุนมากๆๆที่เข้ามาอ่าน รักทุกคนมากๆเลยค่าาา อย่าลืม ไปไลค์ไปเม้นกันนะคะๆๆๆ

*ถ้ามีคำผิดก็ต้องขอโทษด้วยนะคะมันอาจจะหลุดไปบ้าง

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น