CH-P

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : Day1

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนฟิค

คนเข้าชมทั้งหมด : 8

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 15 พ.ค. 2562 22:55 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Day1
แบบอักษร

โช วา ฮัม นี ดา ~

ติ๊ด !

วันนี้ก็เป็นอีกวันที่ผมจะต้องตื่นขึ้นมาไปทำงานตอนเช้าตรู่อาการง่วงนี่มันอะไรกันลืมตาไม่ขึ้นเลยให้ตายสิผมยังอยู่ใต้ผ้าห่มเพราะความยังไม่อยากตื่นของผมมันน่าหน้าหงุดหงิดที่มีอะไรมารบกวนแล้วทำให้เราตื่น ทั้งๆที่เรากำลังฝันหวาน แต่พอจะหลับต่อมันก็นอนไม่หลับอีกถึงจะอยากฝันอีกรอบมันก็ไม่ฝันอีก ถ้าไม่ตั้งนาฬิกาปลุกก็ตื่นสายอีก วนเวียนไปอีกดิ ผมนอนคิดอยู่จนกว่าจะลุกออกจากที่นอนได้ใช้เวลาไปตั้ง 5 นาที 06:30 แล้วหรอเนี้ยต้องรีบล่ะ

07:00 น.

มื้อเช้าคงต้องไปกินข้างนอกแหละมาม่าจ๋า รอเค้าก่อนน่า

07:10 น. Supermarket

ไม่มีอะไรมาสู้กับมาม่าได้ใส่เครื่องเทศลงไป และใส่ผงปรุงรสแบบพอนอกจากนั้นยังสามารถเพิ่มเติมด้วยการใส่ กุ้ง หอย ปู ปลา ได้อีก หูยแค่คิดก็น้ำลายส่อแล้ว ~

07:15 น.

ผมที่กำลังนั่งซดมาม่าข้างร้านมาเก็ตนั้นผมเหลือบไปเห็นเจ้าหมาน้อยที่กำลังมองไส้กรอกที่มือผมอยู่ ผมก็เห็นเจ้าหมานะแต่ผม..ไม่ให้หรอกฮ่าๆ ล้อเล่นใครจะใจร้ายกับสัตว์น่ารักๆแบบนี้ลงกัน

"เอ่า ! กินส่ะ"

ผมมองเจ้าหมาด้วยความเอ็นดูตอนที่มันนั่งกินไส้กรอกอย่างเอามันพร้อมกับหัวเราะไปด้วย ให้ตายสิมีความสุขจริงๆเลย แต่แล้วอยู่ๆก็

?: ขอโทษนะคะ

ผม: ว่าไงครับ

?: ฉันชอบคุณค่ะ ขอเบอร์หน่อยได้ไหมคะ

ผม: //ให้ตายสิ// ไม่ให้ครับ

?: แต่ฉันชอบคุณจริงๆนะคะ ฉันแอบมองคุณทุกเช้าเวลาคุณมาที่ร้านค้านี้บ่อยๆ

ผม: เอ่อ..ขอบคุณนะครับที่ชอบผม แต่ผมให้ไม่ได้จริงๆครับ ขอบคุณนะครับที่ชอบคนอย่างผม ไปนะครับ

ผมโค้งให้แล้วรีบเดินออกมาจากตรงนั้นเพราะไม่อยากเห็นน้ำตาของเธอ เธอก็น่ารักดีนะแต่ผมไม่ได้ชอบเธอนิ ถึงจะให้เธอไปเธอชอบผมอยู่ฝ่ายเดียวก็ไม่ได้ใช่ป่ะล่ะ ผมเดินแล้วก็ถอนหายใจกับเรื่องรักๆผมเดินชมวิวสูดอากาสตอนเช้าทำให้ผมอารมณ์ดีขึ้นมาก จนถึงที่ทำงาน อ่อผมเป็นนักดนตรี นักแต่งเพลงเผื่อคุณไม่รู้ ผมเดินเข้าไปในบริษัทอย่างไวเพื่อให้ไปถึงห้องซ้อม ระหว่างทางก็มีทักทายรุ่นน้องรุ่นพี่บ้างตามประสาคนทำงาน พอเปิดประตูเจ้าไปก็ยังไม่เจอใคร พวกนี้สายหรอ

อืด ~ อืด~ อืด~

"ว่าไง"

[เค วันนี้กูลานะกลับบ้านเกิด]

"มึงว่าไงนะ ทำไมไม่บอกกูว่ะ"

[ก็ว่าจะบอกตั้งแต่เมื่อวานแต่ลืมไง ทั้งกูแล้วก็ณอนกลับบ้านกันทั้งสองนะ]

"เออๆ คราวหน้าก็บอกก่อนล่วงหน้าสิ เดินทางดีๆล่ะ"

[คร้าบผม]

ไอ้พวกนี้ไม่คิดจะบอกกันเลยว่าจะไปไหน มิน่าถึงมาไม่เห็นใครเลย แล้วอีกสองคนล่ะ

ตรูด~

[Hi]

"พี่เจย์ ผมอยู่ที่ห้องซ้อมแล้วนะ เนี่ยผมเอาขนมมาให้ด้วย ค่าชดเชยที่ผมกินของพี่ไปอ่ะ"

[เอ่อ..เคตอนนี้พี่อยู่ สนามบินกำลังขึ้นเครื่องจะกลับบ้าน พอดีที่บ้านมีธุระน่ะ มันกระทันหันมากเลยไม่ได้บอก I'm sorry ]

"เออๆ เดินทางดีๆล่ะฝากทักทาย mom dad ด้วยนะ"

[Kkkkk ]

นี่กะจะทิ้งกันไปแบบนี้เลยหรอห๊ะ ! เออแล้วพิลล่ะ

ติ๊ง~ ติ๊ง~

[พิลลี่: พี่เค ผมไม่สบายอ่ะ งดซ้อมแล้วกันนะ !]

Whattttttttt !!!!!

ไม่เหลือใครให้คุยเเล้วเว้ย โชคดีที่ไอ้พิลไม่ได้ไปไหนเพราะบ้านมันอยู่นี่ ตอนเย็นไปดูสักหน่อยดีกว่าจะเอาอะไรไปฝากดี ทักทายพ่อกับแม่ไอ้พิลด้วย ผมนั่งคิดสักพักหนึ่งก็เตรียมตัวจะกลับคอนโดแล้วไปนอนสักหน่อยถือว่าวันนี้เป็นวันหยุดก็แล้วกันไปหาอะไรทานดีกว่า ผมจับกีต้าร์คู่ใจออกไปด้วยเพราะผมกับเจ้านี่อยู่ด้วยกันมานานใส่หมวกปิดดีกว่าเดี่ยวคนจำเราได้ ผมโบกแท็คซี่ไปยังคอนโดของผมที่จริงมันใกล้มากเลยนะคอนโดของกับบริษัทเนี้ยแต่ว่าขี้เกียจเดิน ฮ่าๆ ผมมองออกไปตรงกระจกรถที่กำลังเเล่นด้วยความเร็ว ผมเห็นผู้คนเดินไปมา บางคู่ก็มาเป็นเพื่อน เป็นแฟน เป็นครอบครัว มันน่าอบอุ่นจังเลย ผมก็อยากเดินกับพวกเจ้านั่นเหมือนกันแต่เราก็ค่อนข้างระวังตัวนิดหน่อย เพราะมีบางคนอาจจะจำพวกเราได้ คิดไปก็ถอนหายใจไปตั้งเป็นศลป.มาผมก็ไม่ค่อยได้ไปเที่ยวพักผ่อนเท่าไหร่ ถ้ามีโอกาสก็อยากชวนเพื่อนๆไปแต่ เจ้าพวกนั้นชิ่งไปก่อนอ่ะดิ เหลือผมเนี้ยว่าแต่เราก็ไปได้แล้วนิหืมม คิดแผนการร้ายแปป

D6

เค: อยากไปเที่ยวจุง

ณอน: ก็ไปสิครับ พวกผมถึงบ้านล่ะนะ~

เค: ขากลับซื้อของมาฝากด้วยนะ

จิน: โอนเงินมาสิ ได้ของแน่

เค: โด่ ไอ้จิน

เค: จะกลับกันวันไหน

จิน: เดือนหน้า ณอนก็ด้วย

เค: ห๊ะ!

เจย์: ของฉันก็เหมือนกัน

พิลลี่: 5555 เหลือผมกับพี่เคอ่ะดิ

เค: จะตีกันตายป่ะวะ 555

จิน: อย่านะเว้ย 555

พิลลี่: ผมว่าจะไปเที่ยวเหมือนกัน ช่วงนี้ก็ไม่ค่อยมีอะไรแล้วนิ

จิน: อืม ไปสิ เคมึงก็ไปหาอะไรทำสิ

เค: เออ คิดแบบนั้นเหมือนกัน แต่ตอนนี้ขอนอนก่อนอุตส่าตื่นแต่เช้าไปหา !

เจย์: 5555555555 นายนี่มัน

เค: พิลตอนเย็นกูจะไปเยี่ยม เอาไรป่ะ

พิลลี่: ไปกินเนื้อกัน

จิน: ไหนบอกว่าป่วยไง จะออกไปข้างนอกได้หรอน่ะ

เจย์: พิลคนถึก

เค: เออนั้นดิ

พิลลี่: แค่เป็นหวัด

เค: เออๆ เดี่ยวสักห้าโมงค่อยไป

จิน: แหม กินเผื่อกูด้วยเหอะ นี่เห็นว่าอยู่กันสองคนนะ

เค: มึงอยู่นั่นมีแต่ของกินนี่หว่า อย่าทำเป็นบ่นเหอะไอ้จิน

ณอน: ตอนนี้กำลังทำกิมจิกับแม่ครับทุกคน

จิน: เดี่ยวไปชิม !!!

เค: อิจโว้ยยย

..........................................................................

เเค่นี้ก่อนเนอะง่วงแล้ว ฮี่ๆ

ไร้สาระนะ 55555

ขอบคุณที่เข้ามาอ่านนะคะ !

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น