ดอกขมิ้น l วรินตา

ไม่ติดเหรียญ ติดแจ แต่ถ้าติดใจ กดถูกใจให้ทุกวันหน่อยน๊าาา ขอบคุณจ้าาา

แม่กระรอกน้อยผู้ดื้อเงียบ 100%

ชื่อตอน : แม่กระรอกน้อยผู้ดื้อเงียบ 100%

คำค้น : ฝนหลงฤดู,ฝนตก,ฤดูฝน,นิยาย,น่ารัก,ดราม่า,หวานซึ้ง,กินใจ,พระเอก,นางเอก,ebook

หมวดหมู่ : นิยาย ชีวิต/ดราม่า

คนเข้าชมทั้งหมด : 161

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 15 พ.ค. 2562 22:43 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
แม่กระรอกน้อยผู้ดื้อเงียบ 100%
แบบอักษร

สุดสัปดาห์นั้น ร่างสูงของผู้บริหารหนุ่มในชุดสบายๆ ด้วยเสื้อยืดแขนยาวแบรนด์ดังสีเข้ม กับกางเกงยีน ก็ปรากฏตัวพร้อมรถยนต์คันโต ที่หน้าอพาร์ทเมนต์ที่พักผู้ช่วยเลขา เพื่อช่วยย้ายของไปยังที่พักใหม่

แม้วิรุณกานต์จะปฏิเสธด้วยความเกรงใจ และเธอมีปิ่นแก้วกับมิ่งเมือง ที่อาสามาช่วยวันนี้ แต่เขาก็หาเหตุผลหลายข้อมางัดกึ่งบังคับจนเธอต้องยอมในที่สุด

หญิงสาวมีของไม่มากอย่างที่บอก เครื่องใช้ไฟฟ้ามีเพียงหม้อหุงข้าว พัดลม และเตารีด เสื้อผ้าแค่หนึ่งกระเป๋า กับ ตุ๊กตาแมวจี้ตัวใหญ่โตเท่าเจ้าของหนึ่งตัว แค่ช่วยกันหยิบคนละชิ้น ก็ขนหมดในไม่กี่นาที

ธีร์กวินมองภาพ สาวน้อยผมยามคลอบ่า ในชุดเสื้อยืดกางเกงยีนส์สวมรองเท้าแตะ ที่ยืนอุ้มตุ๊กตาแมวที่ตัวแทบจะใหญ่กว่าคน แล้วเหมือนให้ความรู้สึกราวกับ เขาต้องพาน้องสาวไปอยู่โรงเรียนประจำอย่างไงอย่างงั้น …

“ขอบใจแก้วกับเมืองมากจ่ะ เดี๋ยววันหลังฝนเลี้ยงข้าวแล้วกันนะ”

เสียงหวานใสเอ่ยบอกเพื่อน ที่มาช่วยขนของให้วันนี้ ทั้งสองยืนส่งที่หน้าตึกเพราะเห็นว่าเพื่อนมีคนช่วยอีกคนหนึ่งแล้ว

“ไม่เป็นไรหรอกฝน ของนิดเดียว ยังไม่ทันเหนื่อยเลยหมดแล้ว”

ปิ่นแก้วตอบแทน เพื่อนข้างๆ ที่กลายเป็นใบ้ตั้งแต่มาถึง

มิ่งเมืองได้เห็นว่ามีหนุ่มหล่อที่ดูเหมือนไม่ใช่คนไทยที่มาช่วย ทำให้เขาบอกตัวเอง ว่า

นอกจากแพ้ทั้งที่ยังไม่เริ่มแล้วยังไม่มีวันเทียบติดฝุ่น

“ฝนไปนะ”

วิรุณกานต์เอ่ยบอกรวมๆ ทั้งสองคน อดมองยังมิ่งเมืองที่เงียบกว่าปกติแวบหนึ่งไม่ได้ แต่ก็ไม่ได้ทำอะไรมากกว่านั้น

“อืม แล้วแก้วจะโทรหา”

ทั้งสองไหว้ลาเจ้านายเพื่อน ที่ไม่แน่ใจว่ามีเหตุผลมากกว่าเจ้านายหรือเปล่า

เพราะคงไม่มีเจ้านายที่ไหน ที่เอาใจใส่พนักงานใหม่ที่ทำงานเดือนกว่า ขนาดต้องมาช่วยขนของย้ายที่พักแบบนี้แน่นอน

แม้คำอธิบายที่ว่า บิดาของเขาคือคนที่เธอเคยช่วยเรื่องสำคัญไว้จะพอเข้าใจได้...แต่ก็ยากที่จะไม่คิดไป เพราะความห่วงใยที่แสดงออกชัดเจนของเจ้านายลูกค่อนฝรั่ง

ใช่ว่าหญิงสาวจะไม่กลัวเพื่อนเข้าใจผิด และไม่เห็นแววตาผิดหวังเศร้าสร้อยของมิ่งเมือง ... แต่เธอมองเขาได้แค่เพื่อนจริงๆ

ส่วนกับเจ้านาย ... หัวใจก็ไม่อาจเอื้อมไกลกว่าสถานะทางการทำงาน หรือคำว่า 'พี่ชาย' แม้หัวใจจะเริ่มสั่นไหวแปลกๆ ตั้งแต่เขาปกป้องเธอไว้ในครั้งแรกที่เจอกันก็ตาม

จากนั้นวิรุณกานต์ ก็แยกจากสองชีวิต ที่เรียกได้เต็มปากว่าเป็นเพื่อนของการใช้ชีวิตที่เมืองหลวง ขึ้นรถเจ้านายที่แสนดี

เพื่อมุ่งหน้าไปยังที่พักใหม่ ที่ซึ่งเธอตั้งใจให้มันเป็นของขวัญเป็นรางวัลเล็กๆ ของชีวิต ด้วยการถือกรรมสิทธิ์จากน้ำพักน้ำแรงตนเอง

คอนโดสูงกว่าสามสิบชั้น เปิดใหม่ ในราคาระดับกลาง มนุษย์เงินเดือนสามารถซื้อครอบครองได้ถ้าวางแผนการเงินดีๆ

วิรุณกานต์ ยืนมองออกไปยังวิวของห้องที่อยู่ชั้นห้า มันไม่สวยและแพงเท่าชั้นบนๆ แต่เธอก็พอใจ ที่มองเห็นยอดไม้สีเขียวๆ จากระเบียงได้

ที่เธอเลือกชั้นนี้ นอกจากราคาแล้วมันยังมีเหตุผลที่ว่าถ้าวันไหนเธอหาคนร่วมลิฟต์ไม่ได้ หรือวันที่ใจไม่กล้าพอ การเดินขึ้นห้าชั้น มันก็คงพอไหว เท่าๆ กับที่พักเดิม

“หิวไหมคะฝนเห็นว่ามีร้านอาหารข้างล่าง ของนี่ค่อยจัดต่อก็ได้ค่ะ”

เสียงหวานเอ่ยถาม เมื่อเห็นเลยเวลาเที่ยงมาเกือบชั่วโมงแล้ว และเขาก็ยังยืนยันจะช่วยจัดโดยไม่กลับไปง่ายๆ

“ยังครับ พี่ว่าเราไปซื้อของเข้าคอนโดดีกว่า ห้องก็ไม่เล็กนะ …นอกจากเจ้าแมวตัวนั้นที่เหลือห้องมันโล่งไป”

เสียงทุ้มเอ่ยถาม ใบหน้าที่เปื้อนยิ้ม เอียงหัวใส่เจ้าตุ๊กตาแมว ที่นั่งอยู่ที่โซฟาตัวเล็กที่เป็นของแถมจากการซื้อห้องขนาดสามสิบกว่าตารางเมตรนี้ เพราะเขากวาดสายตามอง และแอบจินตนาการเฟอร์นิเจอร์หลายชิ้นในหัว

“เดี๋ยวฝนทยอยซื้อก็ได้ค่ะ”

วิรุณานต์ก็มีภาพในหัวเช่นกัน แต่ไม่อยากรีบร้อน เพราะต้องจัดสรรชีวิตไปตามงบประมาณที่วางแผนสำคัญมาก่อน

สำหรับผู้หญิงตัวคนเดียวแบบเธอ หากไม่สบายขึ้นมา คงไม่โชคดี มีสวัสดิการแบบหนที่แล้วทุกครั้ง และเธอก็ไม่อยากเป็นภาระใคร

“ไม่เดี๋ยว...วันนี้แหละครับ”

เสียงใหญ่เอ่ยตัดสินรวบรัด ทำให้เขาจัดการเปิดเว็บไซต์ร้านเฟอร์นิเจอร์ชื่อดัง พร้อมทั้งสั่งเครื่องใช้ไฟฟ้าบางส่วนด้วยระบบออนไลน์ และสามารถจ่ายด้วยปลายนิ้วเช่นกัน

ไม่นานของทั้งหมดก็มาส่งในเวลาอันรวดเร็ว ทั้งเซตโซฟาตัวยาว โต๊ะกินข้าว ทีวี ตู้เย็น ไมโครเวฟ และเครื่องซักผ้า

ทั้งอาหารเที่ยงที่เลื่อนมากินบ่ายซึ่งเขาใช้แอปพลิเคชัน สั่งมาก็ตามมาติดๆ ทั้งสองจึงนั่งกินฉลองโต๊ะกินข้าวตัวใหม่ และแน่นอน วิรุณกานต์ไม่ยอมให้เขาจ่ายค่าอาหารมื้อนี้

“ขอบคุณพี่เควินมากนะคะ ฝนตั้งใจว่าจะทยอยซื้ออยู่แล้ว ยังไง ฝนขอผ่อนจ่ายหรือหักจากเงินเดือนก็ได้ค่ะ”

เสียงหวานเอ่ยขอบคุณ หลังจากมื้ออาหาร และจัดทุกอย่างเข้าที่เข้าทางต่อจนกินเวลาบ่ายแก่

“ไม่ต้องผ่อนครับ นี่เป็นของขวัญขึ้นบ้านใหม่ไง จากพี่และลุงธาดา”

คนหล่อเหลามักหาข้ออ้างที่จะแสดงความใจดีได้เสมอ

“มันมากเกินไปนะคะ ฝนลำบากใจที่จะรับ”

วิรุณกานต์ตอบตามจริง

“แต่พี่ไม่ได้ลำบากใจที่จะให้นี่ครับ”

ไม่ใช่แค่น้ำเสียง ที่พยายามปฏิเสธเพราะอึดอัด ดวงตาสีสวยหันมองไปยังเจ้าของห้องแล้วพบสีหน้าแบบเดียวกับน้ำเสียง จนเขาต้องยอมแพ้

“โอเค … งั้น พี่รับชำระคืนหนึ่งอย่าง เอาเป็นไมโครเวฟดีไหม”

ชายหนุ่มยอมถอยลงมา ชี้นิ้วโป้งไปยังสินค้าที่ไม่ไกลจากด้านข้างที่เลือกเมื่อเห็นว่าคนตัวเล็กสีหน้าตูมจริงจัง จึงเลือกของที่ราคาแพงสุด

เพราะไมโครเวฟแบบดิจิตอลที่ทำงานได้สารพัดฟังก์ชัน ราคาก็แตะหมื่นกว่า มันไม่แพงสุดในบรรดาของทุกอย่างและไม่ต่ำเกินไป

“ไมโครเวฟ เครื่องซักผ้า กับตู้เย็นค่ะ”

เสียงเล็กต่อรอง และเอ่ยชื่อ ของที่ราคาแพงเกินไปสำหรับเธอก่อน

“ให้ได้แค่สองอย่าง เลือกมา ไม่งั้นพี่จะไม่รับชำระสักชิ้น”

ผู้บริหารหนุ่ม เริ่มรู้สึกเหมือนกำลังต่อรองกับนักธุรกิจมือฉมัง จนต้องงัดความเด็ดขาดมาตัดเกมการต่อรอง ด้วยน้ำเสียงที่ค่อนไปทางจริงจัง

“ขอเป็นไมโครเวฟ กับเครื่องซักผ้านะคะ”

คู่ค้าสาวยังหน้าตูมใส่แต่น้อยกว่าไม่กี่วินาที่ก่อน สีหน้ายอมแพ้ด้วยเหนื่อยอ่อน จนเขายิ้มให้กับการเจรจาธุรกิจการมอบให้โดยเสน่หาที่สำเร็จได้ในที่สุด

“โอเคครับ แล้วพี่จะให้อิทแจ้งบิลให้แล้วกัน”

เขาตอบแอบหันไปยิ้มเจ้าเล่ห์ ที่สาวน้อยไม่มีโอกาสเห็น บิลจาก เค.ที. กรุ๊ปฯ ที่หักลดห้าสิบเปอร์เซ็นต์เรียบร้อยแล้ว นั่นคือสิ่งที่อยู่ในใจ

“ขอบิลจริงนะคะ และฝนขอกำหนด อัตราการชำระเองค่ะ”

ใบหน้าคมสันที่ลอบยิ้มเจ้าเล่ห์ถึงกับหุบฉับ เป็นครั้งแรกที่เขารู้สึกว่าสาวน้อยผู้ช่วยตรงหน้าไม่ใช่แค่ดื้อเงียบ แต่รอบคอบและน่าจะแสบได้ใจ ...แค่ยังเย็นชาเกินไปเท่านั้นในบางครา

“อะ อื้ม ...ครับ ตามนั้น”

คนถูกดักทางทัน กระแอมไล่ความวืดของแผนการ ก่อนจะตอบผ่านๆ แต่นึกในใจ ค่อยหาข้ออ้างใหม่...

แล้วหนึ่งสัปดาห์หลังจากธีร์กวินก็สั่งให้อิทธิพลยื่นบิลให้วิรุณกานต์ นอกจากเขาไม่ให้อิทธิส่งบิลจริง แต่เป็นบิลลดหกสิบเปอร์เซ็นต์พร้อมข้ออ้างว่าซื้อในนามบริษัท

แถมยังมีเครื่องฟอกอากาศ เครื่องดูดฝุ่น เตาไฟฟ้า จัดส่งไปยังคอนโดของหญิงสาวอีกด้วย

ทั้งหมดที่ว่า...ทำเอาบอสใหญ่แทบกลายเป็นลูกน้องของผู้ช่วยอีกที เพราะทำให้เขาถูกเจ้าหล่อนหน้าตูมใส่ทั้งอาทิตย์ ไม่เรียกเขาว่า 'พี่เควิน' ไม่พูดกับเขาด้วยซ้ำ

แม่สาวดื้อเงียบใช้ล่ามหน้านิ่งแบบอิทธิพล จนธีร์กวินแทบทำงานไม่รู้เรื่อง แม้ว่าจะพยายามง้ออธิบายเหตุผลแค่ไหนก็ตาม

สุดท้ายเขาต้องยอมรับอัตราการจ่ายตามที่เจ้าหล่อนกำหนดแบบไม่มีเปอร์เซ็นต์ลด หญิงสาวจึงค่อยๆ กลับมาเป็นแม่กระรอกน้อยคนเดิมของเขาในที่สุด

นั่นทำให้ธีร์กวินค่อนข้างสยองกับสูตร 'ดื้อเงียบ' ของแม่กระรอกน้อย แม้จะยังไม่ค่อยเข้าใจความไร้สมาธิของตัวเองยามเจ้าหล่อนเป็นแบบนั้นก็ตาม

* * * * *

----------------------------------------------

ท่านใดชื่นชอบถูกใจ แวะไปมองหัวใจให้หนูฝนที่เมพได้หนา ขอพระคุณนักอ่านทุกท่านค่ะ

ฝนหลงฤดู
วรินตา
www.mebmarket.com
จากชีวิตที่แสนเดียวดาย ต่อสู้ ดิ้นรนผ่านมรสุมชีวิตที่แทบไปต่อไม่ไหวจนได้พบคนที่ดีที่สุดของหัวใจ แต่จะทำอย่างไรเมื่อเขาคือคนเดียวกับปีศาจร้ายในคืนฝนหลงฤดู

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น