Nongzii

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่ 4 อยากได้มาเป็นเมีย

ชื่อตอน : ตอนที่ 4 อยากได้มาเป็นเมีย

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 11

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 21 พ.ค. 2562 16:58 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 4 อยากได้มาเป็นเมีย
แบบอักษร

Tawan Part

ผมสิบโท ตะวัน กัญญ์ติโรจน์ เป็นหมู่ กองร้อยฝึกรบพิเศษที่ค่ายทหารเเห่งหนึ่ง ทุกคนรู้จักผมครับเพราะผมเข้ากับคนง่าย เเต่ถึงผมจะมนุษย์สัมพันธ์ที่ดี เเต่ไม่ได้หมายความว่าเรื่องผู้หญิงผมจะหลายใจนะ อย่างที่ทุกคนรู้ ผมมีลูกเเล้วครับ! ใช่ครับ ลูก ลูกเลือดเนื้อเชื้อไขผมโดยตรงครับ ผมกับอดีตภรรยาเราเลิกกันเเล้วครับ เธอให้เหตุผลกับผมว่า ผมไม่มีเวลาให้ครับ ผมอยากขอโทษเธอมากๆที่ไม่มีเวลาให้ เพราะหากคุณไม่รู้จักหน้าที่ของทหารในเเต่ละวัน คุณก็อาจถามว่าทหารวันๆทำอะไร? แต่ผมบอกเลยนะครับ ทหารเป็นรั้วของประเทศครับ หากไม่มีทหาร ศัตรูเข้ามาโจมตีได้ง่ายมากเลยครับ ดังนั้นนอกจากจะต้องคอยฝึกฝนยุทธวิธี ก็ยังต้องตรวจตรา เดินสำรวจ เเละอื่นๆอีกมากมาย ดังนั้นไม่เเปลกหรอกครับที่เธอจะห่างผมไป ทหารหลายนายไปรอดครับ เเต่ผมเเละคนอื่นๆอีกประมานหนึ่งไม่ใช่ครับ พวกเราไปไม่รอด ซึ่งผมก็พึ่งสละคู่ไปเมื่อสามอาทิตย์ที่เเล้วนี่เอง ความเหงา มันรุนเเรงนะคุณ อย่าให้ความเหงาเกิดขึ้นกับคนรักของคุณเลยครับ เพราะนอกจากคุณจะเสียเเฟนเเล้ว คุณอาจเสียสิ่งที่สำคัญที่สุดกับคุณอีกด้วย

เข้าเรื่องเลยดีกว่า วันนี้ผมตื่นตั้งเเต่ตี5 ครับเพื่อออกกำลังกาย เเละผมมีประชุมตอน 7 ครึ่ง เพื่อเตรียมความพร้อมครั้งสุดท้ายก่อน น้องๆจากมหาลัยหนึ่งจะมาเข้าค่ายครับ ค่ายนี้จัดขึ้น3คืน 2วันครับ เเต่ผมถูกเรียกให้อยู่ต่อครับเพราะมันมีประเด็นเมื่อคราวก่อนๆคือ น้องๆผู้หญิงตบกันเพราะผมครับ! ครับคุณอ่านไม่ผิดหรอก เเต่ผมก็สงสัยนะว่าทำไมถึงตบกันเพราะผม ผมไม่ได้หล่อเเบบดาราครับ ผมค่อนข้างโหดไปด้านซาตานด้วยซ้ำ เวลาผมพูด ผมก็พูดตรงเเละเเรง เเต่ผมก็ยังไม่เข้าใจอยู่ดีทำไมสาวๆถึงอยากได้ผมนัก เเต่ช่างเหอะครับ ตอนนี้ผมยังอยู่ในช่วงทำให้ให้ใจผมหยุดนิ่ง ไม่เสียใจกับเรื่องที่ผ่านมา ถึงมันโครตทรมานมากก็ตามเถอะ

ปึก! โอ่ะ

ตึกๆๆๆ

อยู่ๆก็มีคนเดินมาชนผมเข้าครับ เธอล้มมาในอ้อมเเขนผม เเต่เธอไม่ยอมเงยหน้ามามองผมเลย

"เออ...ขอโทษค่ะ"

"เออ.."

ผมกำลังจะพูดว่าไม่เป็นไร เเต่เธอก็ไปเเล้วครับ เธอไม่ลืมที่จะลากเพื่อนที่ยืนตกตะลึงไปด้วย พวกเธอคงเป็นนักศึกษาที่มาเข้าค่ายมั้ง เเต่ทำไมใจฝนถึงเต้นดังเเบบนั้นหล่ะ หรือเธอทำให้ผมหวั่นไหว?

'น่าเสียดายจริงๆ เจอกันครั้งหน้าผมน่าจะลงโทษซะให้เข็ดเลย'

ผมได้เเต่คิดในใจ เเต่ทันใดนั่นเอง

ฟิ้วว~

หอมม....

หอมมากเลย หอมจนผมต้องหันกลับไปมอง ผมไม่ทันเรียกเธอหรอกครับ เเต่ผมก็พอรู้ว่าเธอรีบเข้าห้องน้ำ ผมยกมือเเละสูดดมมือตัวเองอย่างคนโรคจิตเธอตัวหอมซะผมอยากได้ไปชมเชย ไวเท่าความคิดครับ ผมยืนพิงรอเธอเพื่อจะได้เห็นหน้าเธอตรงๆครับ เเค่ผมเห็นเธอเเค่ด้านหลังก็ทำให้ผมหยุดเเละมองหาได้

'เธอต้องมีอะไรที่พิเศษเเน่ๆ'

ผมยืนสักพักหนึ่งก็เห็นเธอกับเพื่อนเธอเดินออกมาครับ เเต่ทั้งสองไม่ทันสังเกตหรอกเพราะผมพิงผนังมองดูอย่างเงียบๆ

ทันทีที่ผมเห็นเธอ ผมบอกได้ทันทีเลยครับว่า

'หึๆ น่ารัก...น่ารักซ่ะจนผมอยากได้มาเป็นเมีย'

เเต่ผมจะปล่อยเธอไปก่อนครับ เพราะยังไงเราต้องเจอกันอีกเเน่ เพราะผมก็เป็นครูฝึกให้กับนักศึกษารุ่นนี้ ผมปล่อยให้ทั้งสองเดินไปก่อนครับ เเล้วผมก็เดินตามพวกเธอไป พอผมไปถึงจ่าเวคินก็เรียกผมให้ไปเเนะนำตัว เเต่ก่อนอื่นก็เห็นเพื่อนเธอกรีดเบาๆเเล้วเรียกเธอให้หันมามองที่ผม

"สวัสดีครับ..."

ทุกคนเงียบกริบครับ โดยเฉพาะพวกผู้หญิงเธอมองผมตาค้างเลยครับ หึๆ ผมอยากจะหัวเราะดังๆเลย ผมเเค่คุยกับพวกเธอเเค่คำเดียว สายตาพวกหล่อนนี่น่ากลัวจริงๆนะครับ เเต่มีคนหนึ่งครับ คนที่เดินชนผม เธอมองผมตาค้างครับ เเต่เธอเก็บอาการได้ดีกว่าคนอื่น เมื่อเธอรู้ตัวว่าผมมอง เธอรีบเบือนหน้าไปคุยกับเพื่อนข้างๆเธอ โดยมีบางครั้งที่เเอบชำเลืองตา มองผมเหมือนกัน

'หึๆ หวั่นไหวกับผมล่ะซิ หึ ชักอยากจะลงโทษเธอใจจะขาด'

น้ำจิ้มเบาๆนะจ๊ะ เดี่ยวมาต่อให้ ชอบก็ให้ดาวกัน เเต่ถ้าชอบกันก็คอมเม้นนะจ๊ะ

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น