อัญญา,อัณยา

ขอบคุณสำหรับทุกแรงสนับสนุนนะ : )

๑๑ ไฟสวาทที่แผดเผา 70%

ชื่อตอน : ๑๑ ไฟสวาทที่แผดเผา 70%

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย ทั่วไป

คนเข้าชมทั้งหมด : 13

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 17 พ.ค. 2562 20:22 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
๑๑ ไฟสวาทที่แผดเผา 70%
แบบอักษร

๑๑

NC___นิดหน่อย

"อื้อออ!! "ดวงตาเล็กปรือตาขึ้นอย่างงุ่นงง เมื่อรู้สึกหายใจไม่ออก แถมอึดอัดเหมือนงูตัวใหญ่กำลังเขมือบเธอก็ไม่ปาน

"ซี๊ดดด! เธอนี้-อดดีจริงๆ "น้ำเสียงกระเส้าของมาวินทร์ทำเอานพดาวขนลุกขนชัน เธอมองใบหน้าหล่อเหลาที่กำลังดูดดื่มหน้าอกเธออย่าเมามัน พลางบีบเคล้าจนเธออดครางไม่ได้

"งื้อออ...อ๊าา"

"จ๊วบๆ จ๊วบ"

นพดาวมองกายแกร่งที่กำลังขยับกลางลำตัวเธอน้อยๆด้วยใบหน้าแดงก่ำ เธอยอมรับว่ามาวินทร์ทำให้เธอรู้สึกเสียว

"โอ๊ยย..โย้ว..ซี๊ดดด! แน่นจริงๆเลยที่รัก!!!"มาวินทร์มองใบหน้าเซ็กซี่ของนพดาวอย่างคลั่งไคล ก่อนจะกดปากจูบหล่อนให้หนำใจ

"สะ..เสียวอร๊ายย! คะ..คุณวินคะ..ดาวเสียวไปหมดเเล้ว"นพดาวครางอย่างอดไม่อยู่

"ซี๊ดดด..ผมจะทำคุณให้เต็มรักเลยนพดาว"นี้เป็นครั้งแรกที่เขาพูดคำว่า รัก กับเธอ แม้มันจะเป็นตอนมีความสัมพันธ์ทางกาย เขาไม่ได้ตั้งใจพูด เธอก็ดันหลงเขาเสียแล้ว

"พร้อมกันนะครับ "มาวินทร์กระซิบอย่างเสียวซ่า

"อ๊าาา!!/อร๊ายยย"

หลังจากนั้นเขาก็จัดกับเธอไม่ต่ำกว่าสิบรอบ นพดาวแทบสลบคาอกเขา ไม่คิดว่าเขาจะคึกได้ขนาดนี้

"ครางเสียงหวานดีนะเธอน่ะ"จู่คนข้างๆก็พูดขึ้นพร้อมๆกับยกยิ้ม

"พอใจคุณแล้วนี้คะ ดาวก็เเค่นางบำเรอของคุณ ในเมื่อคุณพอใจแล้ว พรุ่งนี้ก็ส่งดาวกลับบ้าน"นพดาวพูดขึ้น แม้ลึกๆจะน้ำตาตกในก็เถอะ

เเขนแกร่งที่โอบกอดร่างบางก็รัดแน่นขึ้นจนนพดาวแทบจะฝังในอกมาวินทร์

"ใครว่าฉันพอใจ ในเมื่อรู้ตัวดีว่าฐานะอะไรก็ทำหน้าที่ต่อไปจนกว่าฉันจะสั่งให้หยุด เข้าใจไหม"มาวินทร์เอ่ยอย่างเย็นชาแม้เขาจะโอบกอดเธอก็ตาม

"ฮึกก! ดาวไม่ใช่สิ่งของนะ! ดาวเป็นคนมีความรู้สึก!ไม่ใช่ของที่คุณจะย่ำยีได้แล้วทิ้ง!!"

"ทำไมจะไม่ได้!ในเมื่อฉันซื้อเธอมาแล้ว!!!" ดวงตาคมแข็งกร้าว

นพดาวปล่อยน้ำตาให้ไหลริน เขามัน..โหดร้าย

"ปล่อย! ปล่อยฉันนะไอ้คนเลว ฮื่อๆๆ"นพดาวพลักร่างหนาสุดแรงแต่ก็ไม่สามารถออกจากกรงขังได้

"ไอ้คนบ้า! บ้าที่สุด!! ฮื่อๆ ทำไมฉันต้องมาเจอคุณด้วย!ฮื่อๆ ฮึก ปล่อยฉันนะ ฮื่อๆ บอกให้ปล่อยไง!"

"ได้!! ไปเลย! จะไปไหนก็ไป' ผู้หญิงร่านอย่างเธอฉันก็ไม่อยากเห็นนักหรอกนะ!!"มาวินทร์ฉุนจัดเมื่อร่างเล็กทุบตีเขาอย่างรุนแรง เเขนแกร่งจึงพลักหล่อนออกจากตัวตามที่หล่อนต้องการ

นพดาวหน้ามืดเล็กน้อยเมื่อถูกพลักออกมา หล่อนไม่คิดจะหันหน้ามองคนเลวอย่างเขาอีก นพดาวคว้าเสื้อผ้าและสวมอย่างไม่อาย เธอพยายามพยุงตัวลุกขึ้น แม้มันจะยากลำบากก็ตาม

พรึ่บบ!!!

ธนบัตรสีเทาหลายใบถูกโยนใส่เธอจังๆ

"นี่เงิน รับไปแล้วก็ไปซะ"

".........."หล่อนปล่อยน้ำตาให้ไหลริน ไม่คิดจะหันหน้าไปมองผู้ชายคนนั้นเลยแม้แต่น้อย

"ฉันไม่ต้องการเงินของคุณ! แม้แต่สตางค์แดงเดียว!"นพดาวกัดฟัน เปิดประตูและเดินจากไป

ปังง!!!

มาวินทร์นอนมองแผ่นหลังที่หายลับตาเงียบๆ ในใจก็รู้สึกน่วงๆอย่างบอกไม่ถูก

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น