แมวขี้อ้อน

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

Vampire Yaoi Boy's Love (3P) (คารอส x เดม่อน) -09- ...เริ่มรุก... [100%]

ชื่อตอน : Vampire Yaoi Boy's Love (3P) (คารอส x เดม่อน) -09- ...เริ่มรุก... [100%]

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 7.8k

ความคิดเห็น : 5

ปรับปรุงล่าสุด : 26 ส.ค. 2558 21:07 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Vampire Yaoi Boy's Love (3P) (คารอส x เดม่อน) -09- ...เริ่มรุก... [100%]
แบบอักษร

Vampire Yaoi Boy’s Love (3P)

อันตรายรักร้ายฉบับนายแวมไพร์ตัวแสบ

 

ตอนที่ 9

 

...เริ่มรุก...

 

 

 

            คารอสเดินหายไปสักพักก็กลับมาพร้อมถ้วยข้าวต้ม ร่างสูงเดินไปวางไว้บนโต๊ะและเดินมาอุ้มเดม่อนขึ้นเพื่อให้เดม่อนมานั่งกิน เมื่อเดม่อนกินเสร็จแล้วคารอสก็เอาถ้วยไปล้างและกลับขึ้นมาอีกครั้ง

 

 

 

            “เป็นไงบ้าง เจ็บแผลรึเปล่า” คารอสถามขึ้น

 

 

 

            “ไม่เจ็บแล้ว แผลก็ใกล้ปิดแล้วด้วย” เดม่อนตอบกลับ คารอสพยักหน้ารับ

 

 

 

            “ดาร์คมาหาเจ้าแล้วหรอ” คารอสพูดถามขึ้น เดม่อนพยักหน้ารับ

 

 

 

            “งั้นหรอ ดาร์คพูดอะไรกับเจ้าบ้างละ” คารอสถามออกมาอีก

 

 

 

            “อืมม...ก็ทั่วไปไม่มีอะไรสำคัญมาก....อ่อ! มีคำสั่งมาว่าให้ข้ากลับไปยังโลกต่างมิติภายในสามวันนี้นะ” เดม่อนพูดขึ้นทำให้คารอสชะงักเล็กน้อย

 

 

 

            “แล้วเจ้าจะกลับไปวันไหน”

 

 

 

            “จริงๆ ข้าว่าจะกลับวันนี้ แต่เพราะเจ้าดันดื่มเลือดข้าไปจนข้าไม่มีแรงเลยต้องเลื่อนกลับเป็นพรุ้งนี้” เดม่อนตอบกลับอย่างไม่คิดอะไร

 

 

 

            “เจ้าเลื่อนวันหลับสัก 5-6 วันไม่ได้หรอ” คารอสถามขึ้น

 

 

 

            “คำสั่งเจ้านายถือเป็นเด็ดขาดนะ ข้าขัดคำสั่งไม่ได้หรอก” เดม่อนตอบกลับเสียงอ่อยๆ เพราะใจจริงเดม่อนอยากจะอยู่ที่โลกมนุษย์อีกสักพัก

 

 

 

            “แล้วเจ้าจะปล่อยให้คนที่ช่วยชีวิตเจ้าอยู่คนเดียวรึไง” คารอสพูดถามขึ้นอย่างนึกได้

 

 

 

            “เรื่องนั้น...” เดม่อนก้มหน้าเล็กน้อยใบหูเล็กตกลงอย่างหนักใจ

 

 

 

            “เจ้าลองไปคุยกับดาร์คเสียสิว่าเจ้าอยากจะอยู่ดูแลมนุษย์คนนั้นไปอีกสักระยะ” คารอสพูดกระตุ้น

 

 

 

            “อืมม...เอาไว้พรุ้งนี้ข้าจะลองพูดดูก็แล้วกันถ้าได้เจอนะน่ะ” เดม่อนตอบกลับ คารอสจึงยกยิ้มออกมาอย่างพอใจเมื่อได้ยินคำตอบของเดม่อน

 

 

 

            “เจ้านอนพักเถอะ” คารอสพูดบอก

 

 

 

            “ข้านอนไปแล้วนะ จะให้ข้านอนอะไรมากมาย” เดม่อนพูดขึ้น

 

 

 

            “ข้านึกว่า แมวจะชอบนอนทุกเวลาเสียอีก” คารอสเลิกคิ้วขึ้น

 

 

 

            “จริงอยู่ที่ข้าเป็นแมว แต่การนอนของข้าก็ใช่ว่าจะนอนได้ตลอดทั้งวี่ทั้งวันเสียหน่อย” เดม่อนบู้ปากนิดๆ

 

 

 

            “หึหึ โอเคๆ งั้นเจ้าอยากจะทำอะไรละ” คารอสพูดถามขึ้น

 

 

 

            “ข้าไม่รู้ รู้แค่ว่าข้าไม่อยากจะอยู่แบบนี้” เดม่อนพูดบอกออกมา คารอสเลิกคิ้วขึ้นสูงก่อนจะยกข้อมือขึ้นมาเพื่อดูนาฬิกา

 

 

 

            “โอเค งั้นข้าจะพาเจ้าไปที่ ๆ หนึ่งแล้วกัน” คารอสพูดบอกและจัดการให้เดม่อนขึ้นหลังของคารอส

 

 

 

            “เจ้าจะพาข้าไปไหน” เดม่อนพูดถามขึ้นขณะที่คารอสกำลังจะเปิดหน้าต่างออก

 

 

 

            “เดี่ยวก็รู้” คารอสตอบเท่านั้นก่อนจะใช้ความเร็ววิ่งตัดผ่านทุกสิ่งทุกอย่างเพื่อไปยังสถานที่ ๆ หนึ่ง

 

 

            ..

 

 

            ..

 

 

            ..

 

 

            ใช้เวลาไม่นานมากนัก คารอสก็พาเดม่อนมาถึงสถานที่ ๆ คารอสตั้งใจจะพาเดม่อนมา เดม่อนลงจากตัวของคารอสและมองไปรอบๆ

 

 

 

            “อะไรกัน เจ้าพาข้ามาดูอะไร” เดม่อนพูดถามขึ้นเมื่อเห็นว่ามันเป็นเพียงแค่ดาดฟ้า

 

 

 

            “เจ้าลองไปยืนตรงนั้นและมองไปรอบๆสิ” คารอสชี้ไปทางขอบของดาดฟ้า เดม่อนก็กระโดดขึ้นไปอย่างไม่นึกเกรงกลัวความสูง

 

 

 

            กึก

 

 

 

            เดม่อนชะงักนิ่งเมื่อเห็นแสงสีที่สวยงามอยู่ด้านล่างมีรถสรรจรไปมา หางเล็กของเดม่อนสะบัดไปมาอย่างสนใจ

 

 

 

            “หว่า...” เดม่อนร้องขึ้นนิดๆเมื่อคารอสขึ้นมายืนซ้อนด้านหลัง

 

 

 

            “สวยมั้ย” คารอสพูดถามขึ้น เดม่อนพยักหน้ารั่วๆอย่างตื่นเต้น

 

 

 

            “สวยมาก ข้าอยากจะมาดูทุกวันเลย” เดม่อนพูดบอก คารอสยกยิ้มมุมปากนิดๆ

 

 

 

            “ถ้าหากเจ้าอยากมาดูทุกวันเจ้าก็ต้องอยู่กับข้าทุกวันนะรู้มั้ย” คารอสยกมือขึ้นมาลูบหน้าท้องเล็กของเดม่อนจนเดม่อนรู้สึกขนลุกแปลกๆ

 

 

 

++++++++++++++++++++++++50%++++++++++++++++++++++++

 

 

 

            “จะ...เจ้าจะทำอะไรนะ” เดม่อนพูดถามขึ้นและดึงมือของคารอสออก

 

 

 

            “อะไรกัน ข้าไม่ได้จะทำอะไรเจ้าเสียหน่อย” คารอสพูดพร้อมกับยกยิ้มมุมปากเมื่อเห็นท่าทีของร่างเล็ก เดม่อนเม้มปากนิดๆ ทั้งๆที่ไม่รู้ว่าคารอสคิดจะทำอะไรแต่เดม่อนกลับรู้สึกหวั่นใจแปลกๆเมื่อคารอสสำผัสร่างกายของตน

 

 

 

            “ว่าแต่เจ้าเป็นอะไรของเจ้า ข้าถึงจับตัวเจ้าไม่ได้” คารอสพูดถามขึ้น เดม่อนนิ่งไปนิด

 

 

 

            “เปล่า ข้าไม่ได้เป็นอะไร” เดม่อนตอบกลับและเดินตามขอบไปเรื่อยๆก่อนจะนั่งลงห้อยข้ามองไปด้านล่างก็เห็นรถยนต์สรรจรไปมา มองไปด้านหน้าก็เห็นตึกสูงที่มีแสงสีสวยๆ

 

 

 

 

            คารอสเองก็ได้แต่มองเดม่อนยิ้มๆ ก่อนจะเดินไปนั่งข้างๆเดม่อน เดม่อนใช้สายตาจับจ้องไปทางด้านหน้าตลอดเวลา ส่วนคารอสนั้นสายตาจับจ้องมาที่ใบหน้าขาวเนียนและริมฝีปากที่บางเฉียบของเดม่อนอย่างหลงใหล

 

 

 

            “หนาวรึเปล่า” คารอสพูดถามขึ้น ทำให้เดม่อนเลิกคิ้วขึ้นสูง   

 

 

 

            “เจ้าก็ถามอะไรบ้าๆ โลกต่างมิตินะเย็นกว่านี้อีก” เดม่อนพูดบอกอย่างขำๆทำให้คารอสชะงักไปนิด

 

 

 

            “นั้นสินะ” คารอสพึมพำ

 

 

 

            ทั้งคู่นั่งอยู่อย่างนั้นสักพัก เดม่อนก็มีท่าทีว่าเริ่มจะง่วง คารอสจึงลุกขึ้นยืนพร้อมกับอุ้มร่างเล็กของเดม่อนขึ้น เดม่อนเองก็ยังไม่ทันได้ตั้งตัว จึงรีบคว้าขอแกร่งของคารอสเอาไว้

 

 

 

 

            “กลับเถอะ” คารอสพูดเท่านั้นก็พากระโดนลงมาจากตึก คนธรรมดาแน่นอนว่าตายไปแล้วหากดิ่งลงพื้นจากตึกสูงขนาดนี้ แต่เพราะคารอสนั้นไม่ใช่มนุษย์จึงทำให้เป็นเรื่องง่ายที่จะกระโดดลงมาและแน่นอนว่าเดม่อนเองก็ไม่นึกหวาดกลัวเพราะเดม่อนเองก็เป็นแมวถ้าหากตกผิดท่าเดม่อนก็สามารถพลิกตัวได้อย่างรวดเร็ว

 

 

 

            “ว้ายยย!” เสียงร้องของหญิงสาวตามท้องถนนดังขึ้นเมื่อจู่ๆก็มีลมพัดแรงพัดผ่านตัวเองไป

 

 

 

 

            “หลับไปก่อนก็ได้นะเดม่อน” คารอสพูดบอกยิ้มๆ เดม่อนจึงค่อยๆหลับตาลงช้าๆแต่มือเล็กก็ยังกอดคอของคารอสเอาไว้อยู่

 

 

 

 

            ใช้เวลาเพี่ยงไม่นานคารอสก็พาเดม่อนกลับมายังบ้าน ร่างสูงเดินไปวางเดม่อนลงบนเตียงช้าๆซึ่งเดม่อนเองเมื่อรับรู้ถึงเตียงนุ่มๆก็ขยับพลิกไปพลิกมาก่อนจะค่อยๆลืมตาขึ้นมามองคารอสที่กำลังยืนมองอยู่

 

 

 

            ฟุบ...

 

 

 

            “พรุ้งนี้เจ้าจะไปคุยกับดาร์คใช่มั้ย..” คารอสพูดถามขึ้นพร้อมกับขยับไปคร่อมตัวของเดม่อนเอาไว้

 

 

 

            “ข้าบอกว่าข้าจะลองคุยดูท่าได้เจอ” เดม่อนตอบกลับ

 

 

 

            “งั้นพรุ้งนี้ข้าจะพาเจ้าเข้าไปหาดาร์คเองก็แล้วกัน” คารอสพูดบอกและก้มหน้ามาซุกซอกคอของเดม่อนทำให้เดม่อนสะดุ้งเล็กน้อย

 

 

 

            “หิวอีกแล้วหรอ” เดม่อนพูดถามเสียงตื่นๆ คารอสจูบซับเบาๆที่ซอกคอขาว เดม่อนก็หดคอหนีทันที

 

 

 

            “ข้าเจ็บนะ เจ้ากัดเจ็บ” เดม่อนพูดด้วยน้ำเสียงงอๆ

 

 

 

            “ข้าไม่ทำอะไรเจ้าหรอก เพียงแต่...ข้าอยากจะจูบเจ้าเท่านั้นเอง” คารอสพูดบอก

 

 

 

 

            “จะ...จูบหรอ” เดม่อนเม้มปากนิดๆเมื่อได้ยิน คารอสยกยิ้มนิดๆก่อนจะค่อยๆก้มหน้าลงมาใกล้เดม่อนและบรรจงจูบเดม่อนอย่างแผ่วเบา

 

 

 

            “อ้าปากสิเดม่อน” คารอสพูดบอก เดม่อนจึงยอมอ้าปากเล็กน้อย คารอสจึงสอดลิ้นเข้าไปได้

 

 

 

            ลิ้นเย็นๆของคารอสตวัดไปมาและดุนดันลิ้นเล็กของเดม่อนจนเดม่อนเริ่มสั่นระริก แขนเรียวยกขึ้นมาโอบคอของคารอสอย่างลืมตัว มือเล็กขย่มเส้นผมตรงท้ายทอยของคารอสเบาๆ

 

 

 

            “อึก...” เดม่อนพงักเล็กน้อยเมื่อคารอสใช้เขี้ยวขูดริมฝีปากของเดม่อนเบาๆ คารอสเมื่อเห็นว่าเดม่อนพงักจึงสอดลิ้นเข้าไปอีกครั้ง

 

 

 

 

            เนิ่นนานกว่าคารอสจะพลักริมฝีปากออกมา เดม่อนมองใบหน้าของคารอสพร้อมกับหอบหายใจเล็กน้อย คารอสยกยิ้มนิดๆและยกนิ้วมาเช็ดหยาดน้ำใสๆที่มุมปากของเดม่อนออก

 

 

 

            “ละ..ลุกได้แล้ว”เดม่อนพูดบอกคารอสก้มลงมาจุ๊บริมฝีปากของเดม่อนอีกเล็กน้อยก่อนจะยอมลุกขึ้นแต่โดยดี

 

 

 

            “อาบน้ำอีกรอบมั้ย” คารอสพูดถามขึ้น

 

 

 

            “ไม่ ข้าจะนอนแล้ว” เดม่อนตอบกลับ

 

 

 

            “งั้นเจ้าก็นอนไปก่อนเลยก็ได้ ข้าจะไปอาบน้ำ” คารอสพูดบอก เดม่อนก็พยักหน้ารับและขยับเข้าไปนอนด้านในเพื่อที่ถ้าคารอสอาบน้ำเสร็จแล้วจะได้ขึ้นมานอนได้

 

 

 

 

            เมื่อคารอสอาบน้ำเสร็จ ร่างสูงก็เดินออกมาจากห้องน้ำเพื่อแต่งตัว สายตาคมหันไปมองร่างเล็กที่กำลังนอนหลับอยู่บนเตียงก่อนจะยกยิ้มเล็กน้อยเมื่อนึกถึงท่าทีของเดม่อนเมื่อตอนที่ถูกจูบ คารอสเดินไปแต่งตัวก่อนที่ร่างสูงจะเดินไปนั่งบนเตียงเมื่อแต่งตัวเสร็จ คารอสหันไปมองใบหน้าหวานของเดม่อนที่ตอนนี้กำลังขึ้นสีแดงระเรื่อยเล็กน้อยเพราะอากาศของโลกมนุษย์นั้นร้อนมากถ้าเทียบกับโลกต่างมิติซึ่งเป้นบ้านเกิดของเดม่อนและคารอส คารอสยกมือขึ้นมาเกลี่ยใบหน้าเนียนของเดม่อนเบาๆ

 

 

 

            “อื้อออ...” เดม่อนส่งเสียงในลำคอและขยับตัวหันหน้าหนี คารอสก็นึกขำและตามไปลูบไปดึงใบหน้าของเดม่อนเบาๆ เมื่อรับรู้ว่าเดม่อนยังไม่หลับ

 

 

 

            “นี้ตกลงเจ้าจะให้ข้านอนหรือเปล่าเนี้ย” เดม่อนพูดว่าออกมา

 

 

 

            “หึหึ อย่าพึ่งนอนดีกว่า” คารอสพูดว่าและดึงตัวของเดม่อนให้เข้ามาใกล้               

 

 

 

++++++++++!!จบตอนที่เก้า!!++++++++++

ลงครบ 100% แล้วนะคะ

            

 

 

ความคิดเห็น