marcelen

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ตอนที่ 18

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.7k

ความคิดเห็น : 8

ปรับปรุงล่าสุด : 15 พ.ค. 2562 22:08 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 18
แบบอักษร

 

 

 

 

 

“อ๊ากกกกก!!!! พวกแกทำงานกันยังไงกันห้ะ!!!!! ไปตามเธอกลับมาที่นี่ต่อให้ต้องพลิกแผ่นดินหาก็ต้องหาเธอให้เจอ!!!!! ไม่งั้นพวกแกทุกคนได้เจอดีแน่!!!” ผมตะคอกออกมาอย่างหัวเสียลูกน้องนับร้อยชีวิตของผมรีบกุลีกุจอไปตามคำสั่งของผมทันทีจนไม่นานทั้งบ้านจึงเหลือแค่ผมคนเดียว!!!

ผมเดินเข้ามาในบ้านไปนั่งอยู่บาร์เล็กหยิบวิสกี้มารินก่อนจะกดโทรหาไอ้เวรที่พายัยตัวแสบขี้งอนหนีไป...แต่กดโทรจนมือจะหงิกไอ้น้องเวรก็ไม่ยอมรับสาย

ปัง!!

“แม่งเอ๊ย!!!!! เจอดีแน่ไอ้แอลชอบวุ่นวายกับเมียกูหนักใช่ไหม!!!” ผมนั่งหัวเสียอยู่อย่างนั้นรอลูกน้องรายงานมาว่าตัวเธอแล้วแต่จนแล้วจนรอดก็ไม่มีเสียงตอบรับใดๆจากใคร

ผ่านไปหลายชั่วโมงความมึนเมาเริ่มแรงขึ้นเรื่อยในหัวตอนนี้คิดอะไรไม่ออกนอกจากร่างบางของลิต้า...

“อยู่ไหนกันนะยัยแม่มด!!! ใครสั่งให้เธอหนีไปแบบนี้กลับมาเมื่อไหร่จะทำให้เดินไม่ได้สักอาทิตย์เลยคอยดูเถอะ!!!” ผมนั่งพึมพำคนเดียวอยู่อย่างนี้ไม่มีแม่บ้านคนไหนกล้าเข้ามาใกล้ผมเพราะพวกเธอรู้ดีว่าผมไม่ชอบให้ใครมาใกล้เวลาผมโกรธอยู่....

“คุณแม็กค่ะคุณเมามากแล้วนะคะขึ้นไปพักผ่อนบนห้องเถอะค่ะ” แต่แล้วก็มีเสียงที่คุ้นเคยพูดขึ้นผมหันไปมองอย่างดีใจแต่พอมองหน้าคนตรงหน้าชัดๆก็ต้องหุบยิ้มทันที

“อย่ามาใกล้ฉัน!!! ไสหัวไปสะ” แจอีพยายามจะมาพยุงผมแต่ผมปัดร่างเธอออกจากแขนผมจนเธอล้มลงกับพื้น

ปึก!

“โอ๊ย!!!”

 

“อย่ามาจับตัวฉัน” ผมพูดแค่นั้นก็เดินโซซัดโซเซออกไปข้างนอกพร้อมกับกุญแจรถแต่เธอก็วิ่งมาดึงแขนผมไว้

“คุณแม็กจะไปไหนค่ะ...นี่มันดึกแล้วแถมคุณเมาด้วยอย่าไปเลยนะคะ” ยัยนี่เป็นใครถึงกล้ามาสั่งผมว่ะ!!! คนที่ต่อลองกับผมได้มีแค่ลิต้าคนเดียวเท่านั้นแต่ตอนนี้เธออยู่ไหนกันนะลิต้า...เธออยู่ไหนเดี๋ยวฉันจะไปหาเธอเอง...

“ฉันบอกให้ปล่อย!!!! อย่ามาจับไงเข้าใจหรือเปล่าอย่าให้พูดเยอะกว่านี้ได้ไหมรำคาญจะไปไหนก็เรื่องของฉันไม่ใช่เรื่องของเธอ!!!”

“คุณแม็กจะไปสนใจผู้หญิงแบบนั้นทำไมค่ะเธอหนีไปกับคุณแอลแล้วยังไม่ชัดเจนเหรอค่ะว่าเธอเลือกคุณแอลไปแล้ว” ผมชะงักกับคำพูดของผู้หญิงคนนี้เล็กน้อยแล้วก็มองเธอด้วยสายตาเย็นซา

“ลิต้าเป็นเมียฉันคนอื่นไม่มีสิทธิ์แตะต้องเธอ และ เธอไม่มีสิทธิ์เลือกคนอื่นได้หรอกเพราะเธอเป็นของฉันแค่คนเดียว!!! อย่ามาสะเออะพูดอะไรเพราะฉันจะถามเมียฉันเอง!!!” คำพูดของผมประกาศดังไปทั่วบ้านทำให้ไม่มีใครกล้าเข้ามาใกล้อีกแค่ลิต้าหายไปผมก็โมโหพอแล้วยัยนี่ยังจะมาทำให้ไฟโกรธของผมลุกขึ้นแรงกว่าเดิมอีกให้ตายสิ!!! ผมสะบัดแขนเธอออกอย่างไม่ใยดีแล้วรีบเดินไปที่รถทันที

ผมขับรถออกมาจากบ้านขับไปอย่างไม่มีจุดหมายผมไม่รู้จะไปตามหาเธอที่ไหนนี่ผ่านมาสี่ชั่วโมงแล้วแต่ลูกน้องผมไม่รายงานมาสักคนถ้าจะเป็นไอ้แอลคงทำไม่ได้ขนาดนี้ใครช่วยมันกันแน่นะทุกอย่างมันเงียบเกินไปเธอหายไปราวกับตอนนี้เธอไม่ได้อยู่ในประเทศนี้แล้ว...

“แกเอาเธอไปไว้ที่ไหนไอ้แอล!!!”

 

 

 

อีกด้านหนึ่ง

 

 

 

“แอลไหนนายบอกจะไปไม่ไกลจากเขาไง” หลังจากที่ตัดสินใจมากับแอลฟ่าหมอนี่ก็พาฉันออกมาจากที่นั่นอย่างง่ายดายเพราะคนอื่นไม่เอ๊ะใจสักนิดว่่าหมอนี่ไม่ใช่คุณแม็ก...แล้วหมอนี่ก็พาฉันขับรถมาที่ไหนก็ไม่รู้นี่มันผ่านมาสี่ชั่วโมงแล้วยังไม่ถึงสักที!!!

“นี่เธอคิดว่าไอ้แม็กเป็นคนที่โกรธแล้วไม่น่ากลัวหรือไง...ฉันแค่จะพาเธอหนีมาให้มันได้ทบทวนตัวเองแล้วก็เลิกปากแข็งสักทีมันจะได้ไม่ทำร้ายจิตใจเธอช้ำแล้วช้ำอีกไง...เชื่อมือฉันเถอะนะ” นั้นสินะฉันจะได้รู้สักทีว่าเขาคิดยังไมกับฉันกันแน่

“ว่าแต่เราจะไปไหนละแอล”

“ไปเกาะส่วนตัวของฉันที่ไอ้แม็กไม่รู้จัก....ตอนนี้สายของฉันรายงานมาว่ามันโวยวายยกใหญ่ที่บ้านของมันเหมือนระเบิดแตกเลยละมันสั่งลูกน้องของมันทุกคนพลิกแผ่นดินหาเธอด้วยนะแล้วก็....ดูคลิปนี้สิเธอฟังสิ่งที่มันพูดสิลิต้า” แอลพูดพร้อมกับโยนโทรศัพท์มาให้ฉันเปิดดูคลิปหนึ่งในนั้นเป็นสภาพของคุณแม็กที่ดูจากสีหน้าเขาคงจะโมโหมาก.....

‘แม่ง!!!! ใครปล่อยให้เมียกูออกไปห้ะ!!!!!! พวกมึงอยากตายกันทุกคนใช่ไหมถึงไม่มีปัญญาดูว่านั้นมันไอ้แอล!!!!!’

เสียงตะคอกในคลิปดังขึ้นน้ำเสียงของเขาดูไม่พอใจอย่างมาก...แถมเขายังเรียกฉันว่าเมียด้วย!!!! อร้ายยยเขาเรียกฉันว่าเมียยยยยย!!!!!

“อะแฮ่ม!!! เธอจะเขินออกนอกหน้าไปแล้วนะลิต้า” เสียงของแอลดังขึ้นพร้อมกับความกระแหนะกระแหนแต่ใครสนกันละฉันอารมณ์ดีละฮ่าๆ

“เรากลับไปหาเขาดีไหมฉันเป็นห่วงเขา” พอได้ยินฉันพูดแบบนี้แอลฟ่าก็หันมามองฉันด้วยสายตาต่อว่าทันที

“เธอบ้าหรือไงยัยโง่!! ใจง่ายจริงๆแทนที่จะทำให้มันมาขอเธอแต่งงานเป็นเมียจริงๆยังจะอยากกลับไปหามันในสภาพนี้อีกเหรอ” จุกจังที่โดนด่าแบบนี้ให้ตายสิ!!!!

“แล้วนายจะให้ฉันทำไงละ”

“อยู่เฉยๆก็พอสักอาทิตย์ให้เวลาหมอนั่นได้ยอมรับตัวเอง”

“แล้วถ้าเขา...”

“อย่าพึ่งคิดถึงเรื่องที่โคตรเป็นไปไม่ได้”

“แต่ว่า”

“ลิต้าที่ฉันเสี่ยงชีวิตพาเธอออกมาไม่ใช่แค่อยากให้พี่ชายของฉันรู้จักหัวใจตัวเองหรอกนะแต่ฉันอยากจะให้เธอเข้าไปเปลี่ยนพี่ชายของฉันด้วยฉุดหมอนั้นขึ้นมาจากความมืดมิดสักที” ฉันมองเขาอย่างไม่เข้าใจว่าเขาพูดถึงอะไร

“หมายความว่าไงเหรอแอล”

“การจะเป็นผู้หญิงของมาเฟียมันไม่ได้สวยหรูอย่างที่หลายคนเข้าใจเธอจะต้องไม่แสดงความอ่อนแอออกมา ห้ามมีจุดอ่อน ห้ามทำตัวเป็นจุดอ่อนเพราะไม่งั้นจุดจบของเธอจะคือหลุมศพ” คำพูดของแอลทำให้ฉันเริ่มหวั่นใจกับสิ่งที่กำลังจะเจอ

“เธอคงจะรู้อยู่แล้วว่าไอ้แม็กคลุกคลีกับวงการมืดมานานเธอคงจะเคยเห็นสิ่งที่พวกนั้นทำสินะนั้นแหละคือสิ่งที่คนรักของเธอก็ทำเหมือนกันมือของพี่ชายฉันเปื้อนเลือดมามากมายหัวใจของหมอนั่นแข็งกะด้างเพราะแบบนั้นฉันถึงอยากจะถามเธอว่าเธอจะรักผู้ชายคนนั้นได้หรือเปล่าเขาไม่ใช่ผู้ชายแสนดีอย่างที่เธอคิดหรอกนะเพราะเขาเป็นมาเฟีย”

“มันก็จริงอย่างที่นายพูดฉันไม่เคยคิดว่าฉันต้องอยู่กับชีวิตที่สวยหรูหรอกนะแอลเพราะฉันนะเข้าใจความรู้สึกของการถูกหมายเอาชีวิตทุกวินาทีอยู่แล้วฉันโดนพวกนั้นไล่ล่ามาหกเดือนฉันใช้ชีวิตหรบๆซ่อนๆทุกวินาทีคือความตายของฉัน....ฉันรู้ดีว่าฉันต้องเจอกับอะไรฉันไม่รู้หรอกนะว่าฉันต้องเข็มแข็งแค่ไหนถึงจะยืนข้างๆเขาได้แต่ฉันนะก็จะไม่เป็นภาระของเขาหรอกนะฉันจะเป็นคนคอยซัพพอร์ตเขาจากด้านหลังเองฉันรู้ว่านายต้องการจะบอกอะไรฉัน....”

“ลิต้า....เธอจะฉุดพี่ชายฉันออกมาจากจุดนั้นได้ไหมหยุดให้มันทำเรื่องแบบนี้สักที....หยุดให้มือของพี่ชายฉันเปื้อนเลือดไปมากกว่านี้เถอะฉันอยากเห็นไอ้แม็กเป็นคนปกติที่ไม่ยุ่งเกี่ยวกับเรื่องผิดกฎหมายอีกเธอช่วยฉันได้ไหมเพราะฉันกลัวว่าสักวันมันอาจไม่ตายเพราะติดคุกแต่จะตายเพราะถูกฆ่าไงละ”

“ฉันเข้าใจนายนะแอล...ฉันจะพยายามนะเพราะว่าฉันนะรักเขาจริงๆนะไม่ได้หวังอะไรจากเขาเลยการได้อยู่ใกล้เขาได้เห็นมุมต่างๆของเขามันทำให้ฉันรู้ดีว่าเขานะไม่ได้มีจิตใจที่แข็งกะด้าง” เพราะวันที่เจอกันที่โบสถ์ฉันได้ยินสิ่งที่เขาพูดไงละ....เขานะจิตใจอ่อนแอกว่าที่คิดต่างหากละ

“ขอบคุณนะลิต้าที่เข้าใจ...ฉันนะเคยทำผิดกับพี่ชายของฉันครั้งนี้เลยอยากจะช่วยไงละถึงฉันจะชอบเธอจริงๆก็เถอะ” เขาเคยทำผิดกับคุณแม็กงั้นเหรอ..

“เรื่องอะไรเหรอ...” แอลหันมามองฉันพร้อมกับยิ้มฝืดๆออกมา

“ฉันไม่เคยบอกเรื่องนี้กับใครทุกอย่างเป็นความลับแต่ฉันจะบอกเธอคนแรก...เพราะฉันเชื่อใจเธอ” การที่นายพูดแบบนี้มันทำให้ฉันอึดอัดนะย่ะ!!!!

“อื้อ...พูดมาได้เลย”

“เธอก็คงจะรู้มาบ้างใช่ไหมว่าฉันกับแม็กเคยหลงรักผู้หญิงคนเดียวกันเหมือนกับเธอตอนนี้แหละ” ที่เขาพูดคงหมายถึงผู้หญิงที่เราไปหลุมศพเธอวันนั้นใช่หรือเปล่านะ

“ฮเยรินงั้นเหรอ”

“ใช่แต่ไอ้แม็กเจอเธอก่อนที่ฝรั่งเศสส่วนฉันมาเจอเธอที่เกาหลีเราสองคนเล่นเกมส์กันด้วยการเปลี่ยนวันกันไปจีบเธอแต่เธอก็รู้นะว่าเราเป็นฝาแฝดแต่พี่ชายฉันเล่นขี้โกงด้วยการขโมยตัวเธอไปฉันไม่รู้ว่าสองคนนั่นไปไหนแต่พอจะเดาได้ว่าเกิดอะไรขึ้นฉันนึกว่าเยรินจะเลือกแม็กแต่ก็แปลกที่เธอก็คอยมาวนเวียนอยู่กับฉันเหมือนกันทั้งที่รู้ว่าฉันไม่ใช่แม็กจนฉันกับเยรินก็มีความสัมพันธ์กัน....” แอลเล่าเรื่องนี่ออกมาเหมือนมันเป็นเรื่องที่ขยะแขยงของเขาเพราะน้ำเสียงของเขามันดูจงเกลียดจงชังผู้หญิงคนนั้นมากแต่ฉันฟังละจุกที่คุณแม็กเคยรักคนอื่น!!! ถึงไงฉันก็ผู้หญิงนะได้ฟังแบบนี้มันก็แปลกๆอ่ะ

“แล้วไงต่อเหรอ”

“เยรินบอกรักแต่เธอก็บอกรักพี่ชายของฉันด้วย...ผู้หญิงคนนั้นปั่นหัวเราสองพี่น้องทะเลาะกันแทบจะฆ่ากันตายจนซามาเตือนสติฉัน....ฉันจึงยอมถอยออกมาพี่ชายของฉันหลงเธอมากไม่รู้เพราะอะไรแต่พอฉันถอยออกมาฉันจึงเห็นบางอย่างที่แปลกๆผู้หญิงคนนั้นมีพิรุธมากเธอรู้การเคลื่อนไหวของเราสองพี่น้องทุกอย่างจากนั้นฉันจึงเริ่มสืบว่าเธอเป็นใครทุกอย่างในประวัติของเธอมันก็ดูแปลกๆฉันจึงส่งคนสะกดรอยตามเธอพักใหญ่ๆฉันจึงรู้ว่าเธอเป็นใคร...” ฉันตั้งใจฟังสิ่งที่แอลพูดแบบโคตรอยากรู้มห้ตายสิ!!!!

“ใครเหรอ...พูดมาสินายจะเงียบทำไมย่ะ!!”

“ผู้หญิงคนนั้นเป็นคนของคนที่ส่งคนตามล่าเธออย่างไง...มิสเตอร์เบลนเดอร์...เขาส่งผู้หญิงคนนั้นมาหวังให้เราสองพี่น้องแตกคอกันแล้วเขาก็จะเข้ามายุยงให้แม็กไปเป็นคนของเขาแต่ฉันดันรู้ตัวก่อนฉันเลยไม่ทำให้ทุกอย่างเป็นตามแผนเขาก่อนจะลงมือตลบหลัง...” เพราะแบบนี้นี่เองแอลถึงดูไม่ค่อยใส่ใจเท่าไหร่ตอนที่คุณแม็กบอกว่าวันครบรอบวันตายของเธอ

“นายทำอะไร...อย่าบอกนะว่า....” ฉันใช้สองมือปิดปากตัวเองอย่างตกใจทันทีให้ตายสิไม่อยากเชื่อเลยว่ามันคือเรื่องจริง

“ใช่...ฉันฆ่าผู้หญิงคนนั้นด้วยมือของฉันเองพี่ชายของฉันไม่เคยรู้ว่าเธอคนนั้นเป็นใครตอนที่ผู้หญิงคนนั้นตายแม็กเสียสติอย่างมากพี่ชายฉันสั่งคนตามล่าหาคนที่ฆ่าเธอแต่ไม่เคยมีใครพบเพราะนั้นเป็นฝีมือฉันไงละ ที่ฉันไม่บอกความจริงกับหมอนั่นไปเพราะกลัวว่าเขาจะเป็นคนที่เลือดเย็นกว่านี้แต่เรื่องนี้มันผ่านมานานแล้วหมอนั่นลืมผู้หญิงคนนั้นไปแล้ว....”

“เขาไม่ได้ลืมเธอหรอกเขาแค่ก้าวผ่านมันมาได้แค่นั้น....ทำไมนายไม่ลองบอกความจริงเขาไปละ”

“ไม่ได้หรอกลิต้า...ปล่อยทุกอย่างไปแบบนี้เถอะมันผ่านมานานละ...”

“อื้อ...ฉันเข้าใจ” จากนั้นเราทั้งสองคนก็จมดิ่งไปกับความคิดของตัวเองฉันนั่งเหม่อมองออกไปข้างทางที่มืดสนิทความรู้มากมายเกิดขึ้นภายในเวลาไม่กี่ชั่วโมง

‘ฉันจะพาคุณออกมาจากตรงนั้นได้หรือเปล่านะ...เพราะตอนนี้อำนาจที่คุณมีมันคงเป็นสิ่งยากที่ฉันจะทำให้คุณหยุดทำแบบนั้น...คุณแม็ก’

 

 

 

 

 

 

 

ไรทขอพูดตรงนี้เลยว่าไรท์พิมพ์ตอนนี้เสร็จไปนานแล้วแต่ไรท์ไม่ได้เชฟจนทุกอย่างที่มีหายไปหมดTT

ตอนนี้ก็จะเป็นตอนที่เฉลยเรื่องของผู้หญิงที่สองพี่น้องแย่งกันก่อนหน้านี้นะจ๊ะแต่เอาแค่สรุปมาไม่อยากเล่าย้อนเยอะเดี๋ยวเรื่องจะเดินซ้าไปเอาที่พอดีละกันเนอะเจอกันใหม่ตอนหน้าจ้าาาส

เอาละอย่าลืมกดไลก์กดคอมเมนท์เพื่อเป็นกำลังใจให้ด้วยนะจ๊ะจุ๊บๆ😘

อ้อลืมบอกไปอีกอย่างใครที่บอกว่าเรื่องที่แล้วมันดราม่าไม่สุดจะบอกว่าเรื่องนี้มันจะสุดๆไปเลยละฮ่าๆ

 

 

 

 

ความคิดเห็น