Baby.Bae

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : PART 16

คำค้น : Real love?

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 213

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 15 พ.ค. 2562 13:19 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
PART 16
แบบอักษร

@บนรถ

"ให้พี่คุยกับที่บ้านเราให้มั้ย"

"ไม่ ไม่ใช่ตอนนี้" ฉันตอบกลับไปอย่างไม่ต้องคิดทันที วันนี้ฉันคิดเรื่องนี้มาทั้งวันแล้วว่าควรจะบอกแม่ตอนไหนดีแต่ฉันยังไม่กล้าพออะ ฉันกับแม่เราค่อนข้างสนิทกันนะแต่ฉันก็คิดว่าเรื่องนี้เป็นเรื่องใหญ่เกินไป แบบว่าถ้าแม่รู้แม่คงโกรธอะ เพราะงั้นฉันค่อยหาจังหวะดีๆไปคุยกับแม่เองดีกว่า

"แต่พี่คุยกับที่บ้านแล้ว"

"ห้ะ" ฉันรีบหันขวับไปทางพี่ลีทันที อะไรมันจะเร็วปานนั้น นี่เค้าไม่กังวลหรือคิดมากอะไรบ้างเลยหรือไงกัน

"ที่บ้านพี่บอกว่าอยากเจอปัง"

"ห้ะ" ฉันหันกลับไปห้ะอีกรอบ

"แต่ถ้าไม่อยากไปก็ไม่เป็นไร" มันก็ไม่ใช่ว่าไม่อยากแต่ฉันแค่กลัว ฉันเคยเจอพ่อแม่พี่ลีแค่2ครั้งเพราะเป็นเพื่อนไลลา พ่อแม่พี่ลีรู้จักฉันในฐานะเพื่อนไลลาแต่ตอนนี้มันเหมือนกำลังจะเปลี่ยนไปเป็นอย่างอื่น

"อือ" แต่เรื่องมันมาถึงขนาดนี้แล้วก็คงต้องไปสินะ T^T

"อือคือ?" พี่ลีหันมามองหน้าฉันในขณะที่รถกำลังติดไฟแดง

"ไว้สอบเสร็จค่อยไปนะ" พี่ลีพยักหน้ารับแล้วหันกลับไปขับรถต่อ ฉันคิดว่าซักวันคงต้องไปเจอแต่ขอให้เรื่องพวกนี้อยู่หลังสอบเถอะแค่นี้ฉันก็เคลียดมากพอแล้ว

"นี่พี่จะไปไหนอีก"

"เดี๋ยวก็รู้" เหอะ เดี๋ยวก็รู้อีกแล้วเหรอ ฉันเหนื่อยแล้วก็อยากกลับห้องไปนอนพักมากตอนนี้ แต่พี่ลีกำลังจะพาฉันไปไหนอีกแล้วไม่รู้เนี่ย

@คอนโด G9

"พี่พาปังมานี่ทำไม ปังอยากกลับห้องแล้วนะ" ฉันถามออกไปแบบหงุดหงิด

"ก็นี่ไง พากลับมาแล้ว"

"หมายถึงห้องปัง ไม่ใช่ห้องพี่"

"ขึ้นไปเหอะน่า" พี่ลีเดินจูงมือฉันไปที่ลิฟ สุดท้ายฉันก็ต้องเดินตามไปอย่างเนือยๆ ฉันไม่ค่อยมีอารมจะมาต่อล้อต่อเถียงอะไรทั้งนั้นแหละ ไว้ถ้าขึ้นไปเจอไลลาค่อยขอให้มันไปส่งก็ได้

-แกร๊ก-

"แหม่ๆตัวติดกันอะไรขนาดนั้นคะเนี้ยย" พอเปิดประตูห้องมาไม่เท่าไรเสียงไลลาที่นั่งดูTVอยู่ก็ทักขึ้นทันที ฉันเลยเดินไปนั่งข้างๆมัน แล้วพี่ลีก็เดินเข้าห้องตัวเองไป

"มึงไปส่งกูหน่อยดิ" ฉันพูดกับไลลาขึ้นมาเบาๆ

"ทำไมวะ เพิ่งมาเองจะกลับแล้วเหรอ" ไลลาถามฉันกลับมาแบบงงๆ

"เออน่าไปเหอะ"

"เออๆไปก็ไป"

"จะไปไหน" ระหว่างที่ฉันกับไลลากำลังจะลุกขึ้นเสียงพี่ลีก็ดังขึ้นมาทำให้ฉันกับไลลานี่หันขวับไปพร้อมกันความรู้สึกเหมือนเด็กกำลังจะหนีออกไปเที่ยวแล้วพ่อจับได้อะ

"ไปส่งปังอะ"

"อืม" พี่ลีมองมาทางฉันนิดหน่อยเหมือนนอยๆแล้วก็ปิดประตูเข้าห้องไป อะไรของเค้าวะ

"มึงกับพี่กูนี่ยังไงวะ" พอเดินออกมาจากห้องไลลาก็เปิดประเด็นทันที

"ไม่รู้" ฉันตอบกลับไปตามตรงเพราะไม่รู้จริงๆ

"แล้วมึงชอบพี่กูปะ"

"คิดว่าชอบ"

"กูเชียร์มึงเต็มที่นะ" ไลลาพูดแล้วกอดแขนฉันเอาไว้เหมือนอยากจะให้กำลังใจ

@หอพัก

"เห้อถึงห้องซักที" ฉันพูดกับตัวเองอย่างเหนื่อยๆ พอจะนอนหน้าพี่ลีตอนที่เห็นฉันกำลังจะเดินออกไปจากห้องมันยังติดอยู่ในตาฉันอยู่เลยแฮะ นี่เค้าจะโกรธรึป่าวนะที่ฉันออกมาแบบนี้ แต่ถึงจะโกรธก็แล้วแต่สิ ไม่เห็นจะเกี่ยวอะไรกับฉันเลย

พอเช้าอีกวันคนที่มารับฉันไปมหาวิทยาลัยก็คือไลลา ปกติก็เป็นไลลานั้นแหละแต่วันนี้ฉันดันคาดหวังให้เป็นเค้า..

"มึงวันนี้สอบเสร็จแล้วกูขอไปอ่านหนังสือห้องมึงต่อนะ"

"อยากมาอ่านหนังสือหรือจะมาเจอหน้าพี่กูจ้ะ" เพื่อนฉันนี่มันแสนรู้จริงๆเลยนะ แต่ปล่อยให้มันคิดไปเถอะ ฉันเหนื่อยที่ต้องซ่อนความรู้สึกตัวเองแล้ว

@คอนโด G9

"พี่ลีไม่อยู่วะมึง เสียใจด้วยนะจ้ะ"

"อืมมม" ฉันตอบไลลากลับไปแบบเนือยๆ หายไปไหนของเค้านะ จากนั้นเราก็นั่งอ่านหนังสือสอบกันที่ห้องนั่งเล่น แต่นี่มันก็เย็นมากแล้วนะทำไมพี่ลียังไม่กลับมาอีกเนี่ย

"ไลน์ไปถามดูสิ" ไลลาคงเห็นฉันเอาแต่มองที่หน้าจอโทรศัพท์กับประตูสินะ -*-

"ไม่อะ กูจะกลับละ" ทำไมฉันต้องตามด้วยล่ะ บางทีพี่เค้าอาจจะกำลังหลบหน้าฉันอยู่ก็ได้ ไม่อยากเจอก็ไม่ต้องเจอสิ เหอะ ฉันเลยเก็บๆหนังสือเตียมจะลุกออกไป

-แกร๊ก-

"พี่ลี" เสียงของไลลาพูดขึ้นมา ฉันเงยหน้าจากการเก็บของมองไปทางประตู ก็เห็นเป็นพี่ลีจริงๆ แต่พอคิดว่าที่เค้าหายไปอาจจะเป็นเพราะหลบหน้าฉันอยู่รึป่าวฉันเลยหันกลับมาเก็บของต่อ

#ลี Talk

ช่วงนี้ผมเองก็มีเรื่องเหนื่อยๆหลายอย่าง ไม่ใช่แค่ปังที่กำลังสอบ แต่ผมเองก็กำลังสอบเหมือนกัน มันเป็นช่วงไฟนอลของมหาลัยไง ช่วงนี้นักศึกษาแต่ละคณะเลยจะเคลียดๆกันเป็นพิเศษ แล้วผมก็มีเรื่องลูกที่ต้องคิดเพิ่มขึ้นมาอีก ผมไม่ได้รู้สึกผิดหวังหรือเสียใจเลยที่จะมีลูกตอนที่ยังเรียนอยู่แบบนี้ ฐานะทางบ้านผมค่อนข้างพร้อมกับการจะดูแลเด็กซักคนและพ่อแม่ผมก็ไม่ได้ว่าอะไรเรื่องนี้ ท่านติดไปทางยินดีซะอีก แต่ปังเธอคงจะยังไม่พร้อม นั้นก็เป็นเรื่องที่ผมเข้าใจ พอรู้ว่าเธอท้องผมก็อยากจะดูแลเธอดีขึ้นมาอีก แต่ท่าทีเมินเฉยของเธอมันกลับทำให้ผมคิดมาก บางทีเธออาจจะเป็นพวกแสดงความรู้สึกไม่เก่งก็ได้ ผมเองก็เหมือนกัน นี่ผมเป็นพวกขี้น้อยใจไปตั้งแต่เมื่อไรเนี่ย แต่ที่ผมไม่ไปรับหรือไม่ได้ติดต่อเธอไม่ได้แปลว่าผมจะไม่สนใจหรอกนะ วันนี้ผมสอบวิชาหลักของสาขามันเลยยุ่งเป็นพิเศษ แต่ถึงยังไงผมก็คิดว่ายังไงก็มีไลลาที่ช่วยดูแลเธออยู่ แล้วเธอก็เป็นคนที่ดูแลตัวเองได้ดีพอสมควรผมเลยไม่ต้องตามเธอมากเกินไปไง เอาง่ายๆคือกลัวเธอจะรำคาญ

"จะกลับเเล้วเหรอ" ผมถามขนมปังออกไปเพราะเห็นเธอกำลังก้มหน้าก้มตาเก็บพวกหนังสือเข้ากระเป๋า ทีแรกผมก็กะว่าจะกลับมาเปลี่ยนเสื้อผ้าที่คอนโดแล้วไปหาเธออยู่แต่พอเห็นเธออยู่ที่นี่แล้วมันก็ดีใจแปลกๆแฮะ ถึงกำลังจะกลับไปก็เถอะ ผมกำลังแอบคิดเข้าข้างตัวเองว่าบางทีเธออาจจะมาหาผมก็ได้แต่ผมดันกลับมาช้าเองเพราะไปอ่านหนังสือสอบกับไอ่เจอยู่

"อือ" ขนมปังตอบกลับมาแค่สั้นๆและไม่ยอมมองหน้าผมด้วย เธอนี่เมินเก่งจริงๆเลยครับ

"เดี๋ยวไปส่ง" ทีแรกผมกะว่าจะกลับมาอาบน้ำเปลี่ยนชุดก่อน แต่ไม่อยากให้เธอรอแล้ว เดี๋ยวจะกลับก่อนเหมือนเมื่อวานอีก แต่จริงๆเมื่อวานผมตั้งใจจะให้เธอมาอยู่ที่นี่ด้วยกันนะ ผมแค่ไม่พูดมันออกไปตรงๆแค่นั้นเอง

@บนรถ

"กินอะไรรึยัง" ผมถามคนที่เอาแต่นั่งเงียบอยู่ตอนนี้

"กินแล้วแต่ยังหิวอยู่" เธอตอบกลับมาแต่หน้านี่ยังเอาแต่จ้องเล่นโทรศัพท์อยู่เลยไม่รู้จะเล่นอะไรนักหนา

"งั้นไปหาอะไรกินก่อนนะ"

"อือ" ตอนนี้กลายเป็นมนุษย์อือไปแล้วสินะ เมื่อก่อนเธอเป็นมนุษย์ขอบคุณและสวัสดีไงครับ -*-

"ไปอยู่ที่คอนโดกับพี่มั้ย" และแล้วผมก็ถามเธอออกไปตรงๆซักที จริงๆคืออยากจะคุยเรื่องนี้ตั้งแต่เมื่อวานแล้วล่ะ ถึงเธอจะพอดูแลตัวเองได้แต่ผมก็ยังกังวลอยู่ดีไง

"คิดดีแล้วเหรอ"

"อือ" แล้วเราก็ไปกินข้าวที่ร้านอาหารกัน พอกินเสร็จผมก็พาเธอไปเก็บของใช้จำเป็นที่หอพักแล้วก็กลับมาที่คอนโดกันอีกที ดีนะที่เธอยอมมาง่ายๆกว่าที่คิด

@ขนมปัง Talk

และตอนนี้ฉันก็กลับมาที่คอนโดของพี่ลีอีกครั้ง ฉันดูใจง่ายที่เก็บเสื้อผ้าตามผู้ชายมาง่ายๆสินะ ความจริงแล้วฉันก็แค่เป็นห่วงลูกของฉัน ฉันคิดว่าตัวเองไม่สามรถดูแลเค้าได้ตามลำพังหรอก อีกอย่างช่วงนี้ทั้งพี่ลีทั้งไลลาก็เวียนๆไปรับไปส่งฉันวุ่นไปหมด ฉันไม่อยากรู้สึกเป็นภาระ ถึงยังไงการมาอยู่ที่นี่ฉันก็นอนห้องเดียวกับไลลา และยัยนั่นดีใจสุดๆเลยที่ฉันมาอยู่ที่นี่ด้วย

"ชุดนี้โคตรsexy" ระหว่างที่ฉันกำลังเก็บๆของเค้าตู้อยู่ก็มีตัวช่วยหรือตัวป่วนไม่รู้กำลังช่วยฉันจัดชุดเข้าตู้อยู่

"ชอบก็เอาไปสิ คงไม่ได้ใส่แล้ว" ฉันตอบไลลากลับไปเพราะเห็นมันพลิกซ้ายพลิกขวาดูชุดนี้หลายทีแล้ว ฉันเป็นพวกที่มีเสื้อผ้าเยอะมากเพราะปกติฉันชอบแต่งตัวและแนวหลักของฉันเลยก็คือSexy แต่ต่อไปคงต้องงดยาวๆ T^T

"ทำไมวะ พี่กูหวงมึงขนาดนั้นเลย"

"ป่าว กูท้อง"

"ห้ะ" จะตกใจก็คงไม่แปลกหรอก ฉันรู้ครั้งแรกนี่ตกใจกว่ามันอี๊ก

"จริงปะ" ไลลาวางชุดนั้นลงแล้วมานั่งคุยกับฉันอย่างจริงจัง ฉันก็ไม่ได้จะปิดบังอะไรอยู่แล้วล่ะ ซักวันฉันก็กะจะเล่าอยู่แล้ว ก็เล่ามันวันนี้ไปเลยจะเป็นไร จากนั้นฉันก็นั่งคุยนอนคุยกับไลลาเรื่องนี้จนมันง่วงหลับไปก่อนแล้ว แต่ฉันไม่ง่วงอะ ฉันหิว! ที่ตู้เย็นน่าจะพอมีอะไรกินบ้างสินะ พอคิดได้แบบนั้นฉันก็ค่อยๆลุกออกไปหาอะไรกินทันที

-แกร๊ก-

"ทำไมยังไม่นอน" พอเปิดประตูออกมาฉันก็เห็นพี่ลีกำลังนั่งดูทีวีอยู่ทักฉันขึ้นมา

"พี่ก็ยังไม่นอนเหมือนกันแหละ" ฉันตอบกลับไปแล้วเดินไปหาอะไรกินในตู้เย็นทันที ยังดีที่มีพวกนมแล้วก็โยเกริตอะไรพวกนั้นอยู่บ้าง

"หิวเหรอ" ฉันพยักหน้ากลับไปเพราะตอนนี้กำลังตักโยเกริตเข้าปากไม่หยุด ไว้พรุ่งนี้จะซื้อมาคืนให้ละกันนะ ^^

"ทำไมยังไม่นอน" พอปากว่างจากการกินแล้วฉันก็ถามพี่ลีกลับไปบ้าง

"นอนไม่หลับ" พี่ลีตอบกลับมาแล้วเดินมาหาฉันที่ตู้เย็น คือฉันกำลังยืนกินอยู่แถวตู้เย็น -*-

"นอนด้วยกันมั้ย" พี่ลีเดินมาหยุดอยู่ตรงหน้าฉันแล้วมองฉันแบบ แบบไหนวะเนี่ยอ่านไม่ออกเลย

 

 

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น