Green_House

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

บทที่ 17 ต่างสายเลือด (ตอนที่ 5)

ชื่อตอน : บทที่ 17 ต่างสายเลือด (ตอนที่ 5)

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย ทั่วไป

คนเข้าชมทั้งหมด : 20

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 15 พ.ค. 2562 23:18 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่ 17 ต่างสายเลือด (ตอนที่ 5)
แบบอักษร

       นินทินาศคิดว่าบ้านหลังนี้เป็นบ้านของหลีฝานอย่างแน่นอน เพราะมองไปรอบๆบ้านก็เห็นแต่บอดี้การ์ดอยู่เต็มไปหมด

         “กานต์มาบ้านหลังนี้ทำไมครับ” อนัฆพัฒน์สงสัย

         กานต์กดอ็อด แล้วหันมาบอกพี่ชายว่า “กานต์มีเรื่องจะขอให้คนในบ้านหลังนี้ช่วยค่ะ พี่พัฒน์กลับไปก่อนเถอะนะคะ”

         “บ้านหลังนี้ดูน่ากลัวจะตายไป พวกเขาน่าจะเป็นพวกมาเฟียเสียมากกว่า มันอันตรายเกินไปนะครับ ให้พี่เข้าไปเป็นเพื่อนเถอะ” อนัฆพัฒน์เป็นห่วง

         นินทินาศเข้าใจว่าเขาอาจจะห่วงแฟน เลยยอมให้พี่ชายเข้าไปแต่โดยดี

         “พวกคุณมีธุระอะไรไม่ทราบ” บอดี้การ์ดคนหนึ่งกล่าว

         “ฉันต้องการมาพบคุณหลีฝานค่ะ” นินทินาศในร่างกานต์กล่าว

         “แล้วพวกคุณเป็นใครครับ ผมจะได้บอกนายได้ถูก ซึ่งต้องรอให้นายพิจารณาก่อนว่าจะให้คุณเข้าไปได้หรือไม่” บอดี้การ์ดกล่าว เพราะเจ้านายระวังตัวเรื่องการให้คนแปลกหน้าเข้าออกในบ้าน

         “ฉันคือนินทินาศค่ะ กรุณาบอกตามนี้” นินทินาศในร่างกานต์กล่าว

         อนัฆพัฒน์หันไปมองหน้าธิติกานต์อย่างแปลกใจที่เธอบอกพวกเขาอย่างนั้น

         “ครับ รอตรงนี้สักครู่นะครับ” บอดี้การ์ดรับคำ

ในขณะที่นินทินาศในร่างของกานต์พยักหน้ารับ

อนัฆพัฒน์เริ่มสงสัยว่ากานต์อาจจะถูกนินทินาศเข้าสิง เพราะบุคลิกของเธอในตอนนี้เหมือนนาศอย่างมาก แต่เขายังไม่ถามอะไรไปในตอนนี้ เพราะถ้าเป็นนาศจริง เธออาจชวนเขาทะเลาะก็เป็นได้ เลยพยายามเฝ้ามองอย่างเงียบๆ

ผ่านไปสิบนาที คนของหลีฝานก็มาเปิดประตูให้เธอและพี่ชายเข้าไปในบ้าน

บ้านของนักธุรกิจหลีฝานดูใหญ่โตรโหฐานมาก แต่ทว่าในบ้านหลังนี้กลับมีแค่หลีฝาน สาวใช้ และบอดี้การ์ดเท่านั้น ทำให้หลีฝานดูเหงาและโดดเดี่ยวอย่างมาก

“คุณไม่ใช่นินทินาศนี่ คุณเป็นใครกันแน่ และต้องการอะไร” หลีฝานโมโหเหมือนตนถูกหลอก

นินทินาศยื่นสร้อยจี้รูปมังกรให้หลีฝาน “คุณยังจำสร้อยเส้นนี้ได้ใช่มั้ยคะ คุณเป็นคนมอบมันให้ฉันเอง”

“นินทินาศอาจบอกคุณเรื่องนี้ก็ได้นี่ครับ และคุณก็สมอ้างเป็นเธอ” หลีฝานกล่าว

“มันอาจจะดูเหลือเชื่อไปหน่อยนะคะ ตอนนี้ฉันเข้าสิงผู้หญิงคนนี้อยู่” นินทินาศกล่าวตามตรง

“ผมเป็นมาเฟียมาก่อนนะครับ การต้มตุ๋นหลอกลวงผมอาจทำให้คุณเจ็บตัวได้” หลีฝานรีบขู่

“งั้นฟังฉันพูดให้จบก่อนเถอะค่ะ ฉันมีเวลาเหลือไม่มากแล้ว” นินทินาศกล่าว

“งั้นว่ามาสิครับ” หลีฝานยอมฟัง

“ฉันเป็นคนช่วยชีวิตคุณที่ริมถนน คุณถูกยิงที่ไหล่ และฉันก็ขับรถพาคุณไปส่งที่โรงพยาบาล วันถัดมาคุณฟื้นตัวเร็วมาก และได้มอบสร้อยเส้นนี้ให้กับฉัน คุณเป็นคนบอกฉันเองว่า หากฉันนำสร้อยมาคืนคุณ คุณจะยอมช่วยเหลือฉันทุกอย่างโดยไม่มีข้อแม้ใดๆ ถูกมั้ยค่ะ และคุณก็บอกว่าจะรักษาคำพูดด้วย” นินทินาศกล่าว

“งั้นก็ได้ครับ ผมยอมเชื่อคุณก็ได้ แล้วคุณต้องการให้ผมช่วยอะไร” หลีฝานยอมฟัง

“ฉันอยากให้คุณช่วยเหลือธิติกานต์ค่ะ ซึ่งก็คือร่างผู้หญิงที่ฉันสิงอยู่นี้ ก่อนอื่น ฉันขอเล่าให้คุณฟังคร่าวๆ แม่ธิติกานต์ติดหนี้พนัน ลูกเลี้ยงที่ชื่อทรงชัยจึงยอมชดใช้หนี้ให้ แต่มีข้อแม้ว่าต้องให้ธิติกานต์ยอมเป็นเมียบำเรอเป็นการตอบแทน ธิติกานต์ถูกบีบคั้นจากแม่ที่เก็บเธอมาเลี้ยง แม่เธอทวงหนี้บุญคุณ จนเธอยอมไปพบทรงชัยที่โรงแรม แต่ทรงชัยพาเพื่อนมาด้วยอีกสองคน กะว่าจะรุมโทรมธิติกานต์ คุณน่าจะทราบข่าวว่าฉันถูกรถชน วิญญาณของฉันซึ่งยังไม่ตาย เลยเข้าสิงธิติกานต์เพื่อรีบทำร้ายพวกมันแล้วพาร่างธิติกานต์หลบหนีออกมา ทำให้รอดอย่างหวุดหวิด แต่ทว่าหลังจากนี้ธิติกานต์ต้องถูกบังคับอีกแน่ ฉันอยากให้คุณปกป้องเธอจากแม่เลี้ยงและนายทรงชัย โดยให้ธิติกานต์อยู่กับคุณด้วย คุณทำได้ใช่มั้ย”

“ถ้าเป็นความจริง ธิติกานต์จะยอมงั้นหรอครับ เธอเห็นผมเป็นเพียงคนแปลกหน้า แถมหน้าตาน่ากลัวเหมือนพวกมาเฟียเสียอีก” หลีฝานกังวล

“งั้นคุณช่วยถ่ายคลิปวีดีโอให้ฉันหน่อยค่ะ แล้วคุณเปิดคลิปนี้ให้ธิติกานต์ดู เธอต้องยอมรับความช่วยเหลือจากคุณแน่” นินทินาศมั่นใจ

หลีฝานจึงจัดฉาก ให้นินทินาศในร่างธิติกานต์นั่งที่โซฟา แล้วสั่งให้ลูกน้องนำมือถือมาถ่ายคลิปไว้

“ฉัน นินทินาศเองนะกานต์ ฉันขอโทษที่เคยมองเธอไม่ดี ฉันไม่เคยรู้ว่าเธอประสบปัญหาครอบครัวจนถึงขั้นคิดฆ่าตัวตาย โชคดีที่ฉันช่วยชีวิตเธอไว้จนทำให้ตัวเองกลายเป็นเจ้าหญิงนิทรา แต่ฉันจะทวงบุญคุณบ้าง หากเธอรู้สึกผิดเรื่องนี้และรู้สึกเป็นหนี้บุญคุณฉัน งั้นเธอก็ต้องตอบแทนฉันโดยทำตามที่ฉันบอกทุกอย่าง สิ่งที่ฉันจะให้เธอทำก็คือ ฉันจะให้เธอย้ายมาอยู่กับคุณหลีฝาน คุณหลีฝานรับปากแล้วว่าจะคุ้มครองเธอจากนายทรงชัยและแม่เลี้ยงของเธอ ฉันรู้ว่าเธอติดหนี้บุญคุณของแม่เลี้ยง แต่ถ้าเธอยอมเสียตัวให้นายทรงชัย ฉันจะให้คุณหลีฝานบอกเรื่องที่แม่เธอเล่นการพนันให้พ่อเลี้ยงของเธอรับรู้ ได้ข่าวว่าพ่อเลี้ยงไม่ชอบคนเล่นการพนันไม่ใช่หรอ จงจำไว้ว่าเธอต้องมีชีวิตเผื่อฉันด้วย ห้ามคิดสั้นเด็ดขาด จงนึกถึงฉันไว้ให้ดี ฉันอยากมีชีวิตมาก แต่มันเป็นไปไม่ได้อีกแล้ว ดังนั้นเธอต้องมีชีวิตอย่างมีความสุข เรียนให้จบและหางานทำให้ได้ ตั้งตัวได้แล้วตอบแทนบุญคุณแม่เลี้ยงมันก็ยังไม่สายไปหรอก สุดท้ายนี้ฉันต้องไปแล้วนะ ถึงเธอจะได้ไปอยู่ในครอบครัวไม่ดี แต่เธอยังมีพี่อนัฆพัฒน์ ดาว หลีฝาน และฉัน ที่พร้อมจะช่วยเธอเสมอ แม้พวกเราจะต่างสายเลือดกัน แต่พวกเราก็เป็นพี่เป็นน้องกันได้ ลาก่อน” นินทินาศกล่าวจนจบ

นินทินาศในร่างธิติกานต์สลบไป หลังจากนั้นอีก 10 นาที ธิติกานต์ก็ตื่นขึ้นมา พอมองเห็นชายแปลกหน้านั่งเฝ้าเธออยู่ เธอเลยรีบโวยวายทันที “อย่า อย่า ทำอะไรฉันเลย ช่วยด้วย”

อนัฆพัฒน์รีบเข้าไปดูกานต์ทันที “กานต์ ไม่มีอะไรแล้วนะ เธอปลอดภัยแล้ว นาศเขาไปช่วยเธอทันเวลาพอดี”

“นาศเป็นเจ้าหญิงนิทราอยู่ จะมาช่วยกานต์ได้ยังไงคะ” ธิติกานต์สงสัยกับเรื่องเหลือเชื่อ

“นาศเข้าสิงเธอ และได้ทำร้ายไอ้ชั่วสามคนนั่นให้แล้ว นาศพาเธอมาหาพี่และพามาพบคุณหลีฝาน ดังนั้นเธอจะต้องอยู่กับคุณหลีฝานเขานะ” อนัฆพัฒน์กล่าว

“กานต์จะอยู่กับคนแปลกหน้าได้ยังไงคะ พวกเราไม่ได้เกี่ยวข้องกันเสียหน่อย” ธิติกานต์กล่าว

“งั้นคุณก็ดูคลิปเองเถอะ แต่ผมรับปากนาศไว้แล้วว่าจะปกป้องคุณ ดังนั้นคุณจะต้องอยู่กับผมที่นี่” หลีฝานยืนยันคำเดิม

กานต์กำลังจะเถียง แต่อนัฆพัฒน์รีบเปิดคลิปให้กานต์ดู เมื่อเธอได้ดู ก็ทำให้เธอตกใจอย่างมากเพราะนั่นเป็นตัวเธอก็จริง แต่อากัปกิริยาคล้ายนาศอย่างมาก และตอนนั้นตัวเธอก็ไม่มีสติเลยสักนิด กานต์จึงยอมเชื่อ และเธอรู้สึกติดค้างนาศไว้จริงๆ เธอจึงยอมเชื่อทุกคำพูดของนาศ

“ก็ได้ค่ะ กานต์จะอยู่กับคุณที่นี่ แต่อยู่ในฐานะ เอ่อ” ธิติกานต์กระอักกระอ่วนใจ

“งั้นคุณก็เป็นน้องสาวผมก็แล้วกัน ผมให้สาวใช้จัดห้องให้คุณแล้ว เดี๋ยวผมจะพาคุณไปเก็บของที่ห้องของดาวเอง” หลีฝานกล่าว

“งั้นผมขอตัวกลับก่อนนะครับ ผมต้องรีบไปดูนาศที่โรงพยาบาล’ อนัฆพัฒน์เห็นว่าหมดเรื่องแล้ว

“ผมเสียใจด้วยนะครับที่นาศประสบเคราะห์กรรมแบบนี้ ทั้งๆที่เธอก็มีน้ำใจชอบช่วยเหลือผู้อื่น” หลีฝานหล่าว

“ครับ ครอบครัวผมจะช่วยเธออย่างเต็มที่ ยังไงผมก็จะทำให้นาศฟื้นขึ้นมาเป็นปกติให้ได้ครับ” อนัฆพัฒน์กล่าวอย่างมุ่งมั่น

“งั้นผมเป็นกำลังใจให้ก็แล้วกันครับ” หลีฝานกล่าว

“ขอบคุณครับ” อนัฆพัฒน์กล่าว แล้วหันไปบอกกานต์ “พี่ไปก่อนนะ ขาดเหลืออะไรก็บอกพี่ได้”

“ขอบคุณค่ะพี่พัฒน์” ธิติกานต์กล่าว

กลายเป็นว่าธิติกานต์ต้องย้ายมาอยู่กับหลีฝานโดยปริยาย ตอนแรกแม่เลี้ยงของกานต์จะไม่ยอม แต่พอหลีฝานขู่จะบอกเรื่องที่เธอเล่นการพนันให้สามีใหม่ของเธอรับรู้ เธอจึงยอมแต่โดยดี แต่แม่เลี้ยงได้ขอเงินจากหลีฝานหนึ่งล้านบาท ซึ่งหลีฝานก็ยอมมอบให้ แต่เขาห้ามแม่เลี้ยงยุ่งเกี่ยวกับธิติกานต์อีก

ทางด้านทรงชัย พอเขารู้ข่าวว่าธิติกานต์มีหลีฝานซึ่งเป็นมาเฟียเก่ามาคอยปกป้อง เขาก็เลยเลิกยุ่งเกี่ยวกับน้องสาวต่างสายเลือดเพราะกลัวอิทธิพลของหลีฝาน

ตั้งแต่นั้นมาธิติกานต์ก็ใช้ชีวิตได้อย่างมีความสุข เธอตั้งหน้าตั้งตาเรียนจนจบ และหลีฝานก็ให้เกียรติเธอเสมอมา เขาไม่เคยทำร้ายหรือลวนลามเธอเลย ทำให้เธอนับถือเขาอย่างมาก ในใจเธอคิดขอบคุณนาศ เพราะนอกจากนาศจะช่วยชีวิตเธอไว้แล้ว นาศยังมอบชีวิตแสนสุขให้กับเธออีก ทำให้กานต์รู้สึกว่าโลกนี้น่าอยู่ขึ้นตั้งเยอะ

                                     **************************************************

กายละเอียดของนินทินาศเฝ้ามองแม่ของเธออย่างไม่วางตา ตอนนี้แม่นั่งอ่านหนังสือธรรมะให้กับร่างของเธอที่มีสภาพเหมือนผักฟัง เธอมีน้ำตาไหลพรากเพราะนึกสงสารแม่จับใจ ในใจคิดว่า “หนูขอโทษนะคะแม่ ที่ไม่อาจดูแลแม่ได้อีกต่อไป และขอโทษกับอดีตที่ผ่านมาที่หนูดื้อกับแม่นะคะ”

ทันใดนั้นเอง อุไรก็ปรากฏตัว

“นี่คุณจะมาช่วยให้ฉันฟื้นหรอคะ” นินทินาศแอบดีใจ

“เปล่าค่ะ ก็คุณไม่ได้ขอพรไว้นี่คะ ฉันช่วยคุณไม่ได้หรอก อีกอยากมันเป็นกรรมเก่าของคุณเอง คุณต้องชดใช้กรรมค่ะ” อุไรกล่าว

“แล้วคุณมาทำไมคะ” นินทินาศกล่าวด้วยน้ำเสียงผิดหวัง

“ฉันจะพาคุณไปอยู่ที่เรือนกาญจนาด้วย การที่คุณมาเฝ้าร่างไว้แบบนี้ รังแต่จะทำให้คุณต้องทุกข์ใจเพราะสงสารทั้งตัวเองและญาติพี่น้องของคุณเสียเปล่าๆค่ะ” อุไรกล่าว

         “ก็ได้ค่ะ ฉันไปอยู่กับคุณก็ได้” นินทินาศเห็นด้วยกับอุไร

นินทินาศจึงเดินตามอุไรกลับไปที่เรือนกาญจนาอีกครั้ง

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น