พราวนภา/เนตรอัปสรา/มณีหยาดฟ้า

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

แค่บังเอิญฤาพรหมลิขิต (120%)...พาไปขึ้นสวรรค์ เอิ๊กๆๆๆ

ชื่อตอน : แค่บังเอิญฤาพรหมลิขิต (120%)...พาไปขึ้นสวรรค์ เอิ๊กๆๆๆ

คำค้น : รักโคตรร้าย ผู้ชายฮาร์ดคอร์ ,ป๋าพงษ์ , หมอครีม ,แอบรัก

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.5k

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 14 พ.ค. 2562 19:50 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
แค่บังเอิญฤาพรหมลิขิต (120%)...พาไปขึ้นสวรรค์ เอิ๊กๆๆๆ
แบบอักษร

 

 

 

 

 

 

แจ้งด่วน!!!

E-BOOK…จอมโอหังเผด็จรัก วางขายใน www.mebmarket.com แล้วนะคะ เอฝากเดเรคกับอารดาด้วยจ้า ^^  

จัดโปรโมชั่น จากราคา 299 เหลือ 229 บาท

 

ตามไปสอยตามลิ้งค์นี้เลยจ้า

https://www.mebmarket.com/web/index.php?action=BookDetails&data=YToyOntzOjc6InVzZXJfaWQiO3M6NzoiMTAyOTI2NCI7czo3OiJib29rX2lkIjtzOjU6Ijk0MjY0Ijt9

 

 

 

 

“อ๊ะ!” เสียงหวานหลุดอุทานด้วยความตกใจ ก่อนที่เขาจะพันธนาการแม่สาวเชยแต่แสบสันถึงทรวงด้วยอ้อมแขนแกร่ง ลมหายใจผ่าวระอุที่รินรดใบหน้าเนียนใสทำให้อารดาหวาดหวั่นขึ้นมาครามครัน     

“แสบเข้าไส้แบบนี้ มันต้องตบ…ด้วยปาก” เสียงห้าวกระด้างจงใจเอ่ยชิดกลีบปากเต้นระริก   

“อย่านะ อุ๊บ!” หญิงสาวห้ามปรามได้เพียงเท่านั้น ก่อนที่ถ้อยคำต่อมาจะถูกกลืนกลับลงไปในลำคอ พร้อมกับที่พ่อเจ้าประคุณประกบริมฝีปากสีกุหลาบ ถึงแม้จะมีแว่นกลางกั้นก็ไม่เป็นอุปสรรคสำหรับคนที่ช่ำชองในเชิงรัก

เขาบดขยี้กลีบปากสีกุหลาบอย่างดุดันระคนดิบเถื่อน ครั้นสบโอกาสพ่อคนโอหังก็ไม่พลาดที่จะสอดแทรกเรียวลิ้นร้ายกาจเข้าไปกวาดต้อนความหวานล้ำในกระพุ้งแก้มอิ่มอุ่น หนำซ้ำยังย่ามใจหลอกล่อให้แม่สาวอ่อนเดียงสาหลงระเริงไปกับรสจูบสะท้านทรวง ลิ้นเล็กเกี่ยวกระหวัดรัดรึงกับลิ้นสากอย่างเงอะๆ งะๆ ทว่าเรียกเสียงครางกลั้วลำคอหนาด้วยความพึงพอใจได้เป็นอย่างดี        

เมื่อฝ่ามือกระด้างทว่าร้อนผ่าวเคลื่อนจากเอวคอดกิ่วมายังหน้าอกอวบอิ่ม แล้วเคล้นคลึงอย่างหน่วงหนักอารดาก็เริ่มได้สติ รวบรวมกำลังเพียงน้อยนิดผลักไสร่างสูงใหญ่ไหล่กว้าง ขณะพยายามเบี่ยงหน้าหลบเลี่ยงพัลวัน หากแต่ไม่เป็นผล กระทั่งพ่อจอมฉกฉวยตักตวงความหวานล้ำจนหนำใจนั่นแหละ เขาถึงได้ยอมผละห่างจากปากเจ่ออย่างอ้อยอิ่ง ส่วนคนที่เพิ่งโดนปล้นจูบไปหมาดๆ ก็รีบถอยหลังกรูดทันทีที่สติกลับมาเยือน                     

“ไม่เลวนี่” ชายหนุ่มเอ่ยเสียงห้าวเจือแหบ ดวงตาพราวระยับจับจ้องกลีบปากบวมเจ่อเขม็ง แม่สาวเชยไร้เสน่ห์จนดูจืดชืดกำลังทำให้กายหนุ่มร้อนรุ่ม ด้วยความปรารถนาเพียงแค่จูบเดียว แต่ก็ไม่น่าแปลกสักเท่าไร เพราะเขาเพิ่งนึกได้เมื่อกี้นี้เองว่าเธอคือผู้หญิงหน้าบ้านๆ นมแบนๆ คนนั้น คนที่เขาปล้นจูบแรกไปเมื่อสองอาทิตย์ที่แล้ว ไม่ผิดตัวแน่ ถึงแม้หน้าตาเธอตอนใส่แว่นกับไม่ใส่แว่นจะแตกต่างกันจนทำให้เขาเกิดความสับสนไปบ้าง แต่กลิ่นสาบสาวหอมกรุ่นยวนใจและรสจูบแสนหวานล้ำเกินจะบรรยายยังประทับอยู่ในทุกห้วงความทรงจำ และเขาก็ไม่เคยลืมเลือนตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอกันจนกระทั่งถึงทุกวันนี้                         

 “ฉันน่ะไม่เลว แต่คุณมันโคตรสารเลว!” อารดาประณามเสียงขุ่นคลั่ก พลางยกหลังมือขึ้นเช็ดปากแรงๆ ด้วยท่าทางขยะแขยงรสสัมผัสอันแสนซาบซ่านสะท้านทรวง        

“คนโดนขโมยจูบแบบไม่ทันตั้งตัว คงจะสติแตกอย่างนี้ทุกคนสินะ” คำพูดแทงใจดำทำให้คนตัวเล็กถึงกับปรี๊ดแตก

“ไอ้ผู้ชายเฮงซวย ไอ้คนลามก นี่แน่ะ!” ยังไม่ทันจะขาดคำแม่สาวแสบก็กระทุ้งหัวเข่าเข้าที่จุดยุทธศาสตร์ของจอมฉกฉวยอย่างจัง  

“โอ๊ย!” เดเรคตัวงอและร้องอุทานลั่นด้วยความเจ็บปวด    

“ลานะคะ…คุณหื่น และหวังว่าเราสองคนคงจะไม่ได้โคจรมาเจอกันอีกตลอดชีวิต” หญิงสาวลอยหน้าแสยะยิ้มด้วยความสะใจเหลือแสน ก่อนจะเดินลิ่วจากไปพร้อมเสียงหัวเราะเยาะหยันดังสนั่น        

“โว้ย…ถ้าเจอกันอีกครั้ง ฉันเอาเธอตายแน่ ยัยแม่ชีหลงวัด!” ถ้อยคำอาฆาตมาดร้ายถูกเค้นออกมาจากลำคอปูดโปน เจ้าพ่อหนุ่มสติขาดกระจุย จนร่ำๆ ว่าจะตามไปคิดบัญชีกับสาวเชยสุดแสบให้สาแก่ใจ แต่ฤทธิ์จากเข่าน้อยของเธอกลับทำให้เขาจุกจนแทบเดินไม่ไหว    

“เฮอะ…ฝันไปเถอะว่าคุณจะได้เจอกับฉันอีก กลับถึงบ้านเมื่อไรฉันจะสวดมนต์ให้คุณไปสู่สุขติแน่ ไอ้ผู้ชายเฮงซวย!” อารดาเบ้ปากอยู่คนเดียว ก่อนจะเดินไปเอาจักรยานคู่ใจ   

               

 

 

               ตกดึกคืนนั้น…

เงาดำทะมึนที่ยืนจังก้าอยู่ตรงประตู ทำให้เจ้าของห้องนอนโทนสีฟ้าสดใสเบิกตาโพลง มือเรียวทั้งสองข้างเย็นเฉียบ หัวใจดวงน้อยเต้นไม่เป็นส่ำ การมองเห็นไม่ชัดเจน เพราะถอดแว่นตาหนาเตอะออกก่อนนอน ทำให้เธอตระหนกตกใจจนแทบช็อก เมื่อมีบุคคลไม่พึงประสงค์บุกรุกเข้ามาในยามวิกาลเช่นนี้ ทั้งที่ปกติค่อนข้างควบคุมอารมณ์ตัวเองได้อย่างดีเยี่ยม            

“กรี๊ด!!!” อารดาหวีดร้องลั่น เมื่ออีกฝ่ายขยับเท้าเข้าหาหนึ่งก้าว สองก้าว และสามก้าว ทว่าจู่ๆ เจ้าของร่างสูงใหญ่ไหล่กว้างกลับหยุดกึก นั่นก็เพราะว่าดวงตาคมกริบปะทะเข้ากับชุดนอนของเธอ     

‘โอ้…พระเจ้า ผู้หญิงคนนี้ใส่ชุดคอสเพลย์นอน!’ แม้ชุด ‘คอสเพลย์เซเลอร์มูน’ ที่เธอสวมอยู่จะหลวมโพรก แถมชายกระโปรงที่ควรจะสั้นจู๋ตามแบบต้นตำรับในการ์ตูนญี่ปุ่นยังยาวไปถึงครึ่งแข้ง แต่มันก็สามารถดึงดูดใจจนเขาไม่อาจถอนสายตาได้      

ในวินาทีนั้นความกลัวมีมากเสียจนอารดาสามารถมองข้ามความอับอาย ที่มีคนมาล่วงรู้หนึ่งในสาม ‘ท็อปซีเคร็ต’ เธอพยายามเตือนสติตัวเองว่า หากมัวแต่หวาดผวาจนลนลานเหมือนคนขี้ขลาดตาขาวอยู่แบบนี้ เธอต้องตกเป็นเหยื่อของอีกฝ่ายแน่ๆ ทันทีที่คิดได้ดังนั้นสาวเจ้าก็พยายามสูดลมหายใจเข้าลึกๆ                    

ครั้นกู้สติที่หลุดลอยกลับมาได้สำเร็จ หญิงสาวก็รีบเหวี่ยงขาเรียวลงจากเตียง แล้วมองหาแว่นตา ซึ่งจำได้ว่าทิ้งไว้บนโต๊ะวางโคมไฟ แต่เพราะสายตาที่สั้นมากประกอบกับแสงสว่างไม่เพียงพอ ทำให้มือเรียวกวาดข้าวของร่วงกระจัดกระจายไปหมด แม้แต่โคมไฟก็ยังหล่นลงมากระแทกกับพื้นและแตกไปต่อหน้าต่อตา วินาทีถัดมาเจ้าของร่างอ้อนแอ้นก็ตัดสินใจสาวเท้าไปเอาปืนที่อยู่ในลิ้นชักโต๊ะอ่านหนังสือตรงมุมห้อง โดยอาศัยความเคยชินนำพา              

“ถ้าไม่อยากสมองกระจุย ก็ไสหัวออกไปจากบ้านฉันซะ!” ทนายความสาวขับไล่เสียงลอดไรฟัน พร้อมเล็งปลายเจ้ามัจจุราชสีดำขนาดพอดีมือไปยังชายปริศนาอย่างแน่วแน่     

“ปืนไม่มีลูกยิงถูกก็ไม่ตาย” พ่อคนโอหังยักไหล่อย่างไม่ยี่หระ เขาสันนิษฐานไปตามสัญชาตญาณระคนวัดใจ หากแต่มันกลับถูกเผงจนน่าโมโห     

“ฮึ่ย…” แม่สาวแสบทิ้งปืนลงบนพื้นอย่างคับข้องใจเหลือแสน   

“หึ…หึ…” เสียงหัวเราะที่หลุดออกมาจากปากเจ้าของร่างทรงพลัง ทำให้อารดาถึงกับขนลุกเกรียวกราวไปทั้งสรรพางค์กาย แต่ยังดีที่เธอสามารถครองสติเอาไว้ได้     

“คุณเป็นใคร เข้ามาในบ้านฉันได้ยังไง” เจ้าบ้านเค้นเสียงขุ่นคลั่กซักไซ้ ครั้นจะขยับไปกดสวิตซ์ไฟที่ข้างผนังอีกฝ่ายก็เดินย่างสามขุมมาดักทางเอาไว้ ฉะนั้นเธอจึงต้องถอยหลังออกมาตั้งหลัก แล้วพยายามหรี่ตามองหน้าเขา โดยอาศัยแสงจันทราในคืนเดือนหงายที่สาดส่องเข้ามาจากภายนอกเป็นตัวช่วย     

‘เอ๊ะ…ทำไมเราถึงรู้สึกคุ้นหน้าผู้ชายคนนี้จังนะ’ หลังจากที่หญิงสาวเอียงคอครุ่นคิดอยู่สักพักก็นึกเอะใจ แต่คิดยังไงก็คิดไม่ออก  

“ตะลึงในความหล่อบาดใจของผม จนตาค้างเลยเหรอเบบี๋” แทนที่จะตอบให้เธอหายข้องใจชายหนุ่มกลับลอยหน้ายวนยั่วอย่างนึกสนุก ขณะยกลำแขนกำยำขึ้นกอดอกด้วยท่วงท่าแสนสบาย ผิดกับคนตัวเล็กที่กำลังหวาดหวั่นและจิตตกสุดขีด แต่กระนั้นเธอก็ยังพยายามกลั้นใจไม่แสดงความรู้สึกที่แท้จริงออกมาให้อีกฝ่ายได้เหิมเกริม          

“ฉันถามว่าคุณเป็นใคร!” หญิงสาวยังคงย้ำวลีเดิมแต่น้ำเสียงแข็งกระด้างเป็นเท่าตัว ขณะดวงตากลมโตมองอีกฝ่ายไม่กะพริบ เพราะถ้าหากเขาคิดจะเล่นทีเผลอเธอจะได้หาทางป้องกันตัวได้ทันท่วงที   

“ฮ่าๆๆๆ” อารดากำลังตกอยู่ในภาวะตึงเครียดจนเส้นเลือดในสมองแทบแตก แต่พ่อเจ้าประคุณกลับระเบิดเสียงหัวเราะกัมปนาทออกมาเขย่าขวัญสั่นประสาทเสียอย่างนั้น              

“ไอ้ผู้ชายเฮงซวย ถ้าหัวเราะจนพอใจแล้ว ก็บอกมาสักทีว่าคุณเป็นใคร” แม่สาวตัวเล็กแต่ใจใหญ่ตวาดแว้ดเข้าให้ ที่ไม่ลงความเห็นว่าอีกฝ่ายเป็นโจร เพราะเธอมีลางสังหรณ์ว่าจะเคยเจอผู้ชายคนนี้มาก่อน              

“ผมก็เป็นคนที่จะพาคุณไปขึ้นสวรรค์ไงละยาหยี”

 

 

แจ้งด่วน!!!

E-BOOK…จอมโอหังเผด็จรัก วางขายใน www.mebmarket.com แล้วนะคะ เอฝากเดเรคกับอารดาด้วยจ้า ^^  

จัดโปรโมชั่น จากราคา 299 เหลือ 229 บาท

 

ตามไปสอยตามลิ้งค์นี้เลยจ้า

https://www.mebmarket.com/web/index.php?action=BookDetails&data=YToyOntzOjc6InVzZXJfaWQiO3M6NzoiMTAyOTI2NCI7czo3OiJib29rX2lkIjtzOjU6Ijk0MjY0Ijt9

 

 

 

 

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น