ยอนิม

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

Guilty Love (คู่รอง#2 นิติ x เคส) ตอนที่ 7

ชื่อตอน : Guilty Love (คู่รอง#2 นิติ x เคส) ตอนที่ 7

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 8.5k

ความคิดเห็น : 74

ปรับปรุงล่าสุด : 14 พ.ค. 2562 16:56 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Guilty Love (คู่รอง#2 นิติ x เคส) ตอนที่ 7
แบบอักษร

Guilty Love…ผิดที่ร้าย หรือ ผิดที่รัก  (คู่รอง นิติ X เคส) ตอนที่ 7

Author : 여 님 (ยอนิม)

                        

               

                                               

“ผมเป็นคนนะคุณ ผมก็มีศักดิ์ศรีเหมือนกันนะ” เคสเถียงออกมาเสียงสั่น ด้วยความไม่พอใจ

“แล้วคิดว่าตัวเองมีศักดิ์ศรีคนเดียวรึไง ฟ่างเค้าก็มี ชั้นก็มี คนอื่นๆเค้าก็มี แล้วเวลาที่นายไปพูดว่าไปกระแนะกระแหนคนอื่นเค้าน่ะ ไม่คิดว่าเค้าจะรู้สึกแย่บ้างรึไงกัน” นิติพูดต่อว่าออกมาเสียงจริงจัง ทำให้เคสชะงักไปนิด เด็กหนุ่มเม้มปากเข้าหากันเพราะพูดไม่ออก ถึงแม้ว่าจะเข้าใจในสิ่งที่นิติพูด แต่เคสก็ไม่อยากจะยอมรับสักเท่าไร เพราะความโกรธที่มีต่อฟ่าง เคสหันหน้าไปอีกทาง เพราะรู้ว่าเถียงกับนิติไปก็เท่านั้น นิติเองก็ไม่พูดอะไรอีก เขาแค่ขุ่นๆในใจกับความอคติของเคส นิติขับรถอีกสักพักก็มาถึงคอนโดของเขา เขาตรงไปจอดยังที่ของตัวเอง

“คุณอยู่ที่นี่เหรอ” เคสหันมาถามนิติทันที

“ใช่ ทำไม” นิติถามกลับ เคสหน้าเครียดลงนิด เพราะคอนโดนี้เป็นคอนโดเดียวกับชา เพื่อนสนิทของเคนพี่ชายเคส เคสไม่อยากเจอกับชาที่นี่ เพราะกลัวว่าชาจะถามว่ามาทำอะไร

“เปล่า คุณรีบพาผมขึ้นไปเถอะ ผมง่วงแล้ว อยากนอน” เคสบอกออกมาพร้อมกับมองไปรอบๆ อย่างสำรวจ ว่ามีรถของชาจอดอยู่แถวๆนั้นหรือไม่

“งั้นก็ลงรถสิ” นิติบอกออกมาก่อนจะเปิดประตูรถลงไป เคสก็รีบตามลงไปทันที เขาเดินตามนิติไปที่ลิฟท์ แล้วตรงขึ้นไปบนห้องพักของนิติ พอถึงห้องพักและเดินเข้าห้องนิติได้ เคสก็ถอนหายใจออกมาเบาๆ แต่ก็เพียงชั่วครู่เท่านั้น เมื่อรู้ตัวว่าตนเองอยู่ในห้องพักกับนิติแค่สองคน

“เอากระเป๋าไปเก็บในห้อง” นิติบอกออกมา เคสยืนนิ่งอย่างลังเล

“คุณให้ผมนอนในห้องใช่มั้ย” เคสถามกลับไป

“ก็ใช่น่ะสิ หรือนายจะนอนตรงระเบียงล่ะ” นิติถามกลับอย่างกวนๆ ทำให้เคสหน้าบึ้งไปนิด

“แล้วคุณนอนที่ไหน” เคสถามต่อ นิติถอนหายใจออกมาเบาๆ

“ความจริงนายไม่น่าถามเลยนะ ชั้นก็ต้องนอนห้องชั้น แล้วก็นายไม่ต้องพูดออกมาล่ะ ว่านายจะนอนที่โซฟา เพราะชั้นไม่อนุญาต พอละไม่ต้องถามมาก ง่วงก็เข้าไปนอน” นิติว่าออกมาดักคอเคส เคสเลยไม่เถียงไม่ถามอะไร เขาเดินเข้าไปในห้องของนิติด้วยใจตุ้มๆต่อมๆ ภายในห้องนอนของนิติ ดูเป็นระเบียบเรียบร้อยดี เหมือนกับรูปลักษณ์ภายนอกของนิติ เคสเอากระเป๋าตัวเองไปวางไว้หน้าตู้เสื้อผ้า แล้วมองไปที่เตียงกว้าง ซึ่งคืนนี้เขาจะต้องนอนกับนิติ แล้วไม่รู้ว่านิติจะทำอะไรเขาหรือไม่

“ทำไม เตียงชั้นมันสกปรกรึไง ถึงไม่นอน” นิติที่เดินตามหลังมาถามขึ้น เคสหันไปมองนิติเสียงขุ่น

“ใจคอคุณจะแขวะผมทุกเรื่องใช่มั้ย” เคสถามกลับ นิติยักไหล่นิดๆ ก่อนจะเดินไปหยิบผ้าขนหนู แล้วถอดเสื้อออก เพื่ออาบน้ำ เคสหันหน้าหนีไปอีกทาง เขาไม่คิดจะโวยวายเรื่องที่นิติถอดเสื้อตรงนี้ เพราะถ้าโวยไป เคสรู้ดีว่า นิติจะตอกกลับมา ว่านี่คือห้องของนิติ พอนิติเดินเข้าห้องน้ำไป เคสก็ถอนหายใจออกมาเบาๆ ก่อนจะตัดสินใจ ขึ้นไปบนเตียงของนิติ กลิ่นน้ำยาปรับผ้านุ่มอ่อนๆ ทำให้เคสรู้สึกผ่อนคลายลงบ้าง เคสล้มตัวลงนอนที่ริมเตียงอีกด้าน พร้อมกับเอาหมอนข้างมากั้นตรงกลางเอาไว้ เคสนอนหันหลังให้กับฝั่งที่ตนเองเว้นให้นิตินอนทันที ส่วนนิติที่อาบน้ำเสร็จแล้ว เขาเดินออกมาพร้อมกับผ้าขนหนูพันช่วงล่าง นิติยกยิ้มมุมปากพร้อมกับส่ายหน้าไปมาอย่างขำๆ เมื่อเห็นการนอนของเคส

//เด็กชะมัด// นิติพูดกับตัวเองเบาๆ ส่วนเคสที่ได้ยินเสียงนิติออกมาจากห้องน้ำ ก็หลับตาลงทันที แสร้งว่าตัวเองหลับไปแล้ว

“คิดว่าหมอนข้างกั้นได้งั้นเหรอ หึหึ” นิติพูดขึ้นลอยๆ เคสแอบเม้มปากนิดๆ ใจอยากจะเถียง แต่ตัวเองแกล้งหลับอยู่ จึงทำได้แต่นอนนิ่งๆ เคสไม่รู้ว่านิติทำอะไร ได้ยินแค่เสียงก๊อกแก๊กไปมาอยู่ทางด้านหลัง ผ่านไปสักพัก เตียงทางด้านหลังก็ยวบลงเล็กน้อย บ่งบอกว่านิติขึ้นมาบนเตียงแล้ว

กึก..

เคสนอนตัวแข็งทื่อ เมื่อนิติมานอนซ้อนทางด้านหลังของเขา พร้อมกับโอบกอดเคสเอาไว้ด้วย ทำให้เคสรู้ว่า นิติเอาหมอนข้างออกไปแล้วแน่ๆ เคสยังคงแกล้งหลับอยู่ เพราะคิดว่าถ้านิติเห็นว่าเขาหลับ อาจจะไม่คิดทำอะไรก็ได้ แต่ดูเหมือนว่าเคสจะคิดผิด เมื่อจมูกโด่งของนิติเริ่มซุกไซ้ซอกคอทางด้านหลังของเขา

“ยะ..หยุด” เคสรีบหันไปดันตัวของนิติออกทันที แล้วเคสก็ต้องตาโต เมื่อเห็นว่านิติยังไม่ได้แต่งตัว แต่ช่วงล่างก็ยังคงพันผ้าขนหนูอยู่

“หยุดอะไร” นิติถามกลับไป

“คุณจะทำอะไร” เคสถามต่อทันทีด้วยน้ำเสียงตื่นๆ

“ยังจะถามอีกเหรอว่าจะทำอะไร แล้วนายก็ไม่ต้องห้ามชั้นหรอก ยอมกันดีๆเหอะ นายจะได้ไม่เจ็บมากด้วย” นิติพูดกล่อมออกมา เคสเม้มปากอย่างชั่งใจ มือก็ยังคงดันหน้าอกแกร่งของนิติไปด้วย แต่นิติก็ไม่ได้ปล่อยให้เคสตัดสินใจนาน เขาพลิกตัวไปคร่อมทับเคสเอาไว้ พร้อมกับประกบจูบทันที เคสจะยกมือขึ้นมาดันตัวของนิติออก แต่นิติก็ล็อคแขนทั้งสองของเคสเอาไว้ แนบกับที่นอน ลิ้นร้อนของนิติเกี่ยวพันปลายลิ้นของเคสอย่างคล่องแคล่ว ทำให้เคสไม่สามารถหลบหลีกได้เลยสักนิด

"อื้ออออ" เคสจะหันหน้าหนี แต่นิติก็ไล่ตามติด มือแกร่งของนิติข้างหนึ่งสอดเข้าไปในเสื้อของเคส พร้อมกับลูบผ่านยอดอกของเคส ทำให้เคสผวาเฮือกตัวสั่นระริก ความซ่านแล่นขึ้นมาที่ท้องน้อยทันที

"อืมมมม" เสียงครางทุ้มในลำคอของนิติดังออกมาแผ่วๆ เมื่อจูบเคสจนพอใจ นิติก็ค่อยๆผละริมฝีปากออกมาช้าๆ จูบซับไปที่แนวคางและแก้ม และกดจูบย้ำๆที่ริมฝีปากอยู่สองสามครั้ง นิติดูดริมฝีปากล่างของเคสอย่างหมั่นเขี้ยวในความดื้อ

"เจ็บนะ" เคสโวยออกมาเสียงหอบนิดๆ

"ก็อย่าดื้อนักสิ ถ้านายเป็นเด็กดี ชั้นจะทำให้นายเจ็บทำไม" นิติพูดเสียงพร่าแต่ก็แอบดุไปด้วย

"ทำไมคุณยังทำเรื่องแบบนี้กับผมอีก มันควรจะจบไปตั้งแต่ที่กระบี่แล้วนะ" เคสบอกออกมาด้วยน้ำเสียงตัดพ้อ ตัดพ้อในสิ่งที่ตนเองเจอ คิดโทษทั้งเคน ฟ่าง และนิติ อยู่ในใจ ที่ทำให้ตนเองต้องอยู่ในสภาพนี้ แต่ไม่ได้มองย้อนมาที่ตัวเอง นิตินิ่งไปนิด เพราะเขาเองก็ตั้งคำถามให้กับตัวเองเหมือนกัน ว่าทำไมยังจะต้องมาวุ่นวายกับเคสแบบนี้

"ชั้นติดใจร่างกายของนาย นายเองก็ชอบลีลาของชั้นไม่ใช่รึไง ถือว่าเราช่วยๆกัน" นิติตอบกลับไป เพราะนี่คือสิ่งที่เขาคิดว่าคือคำตอบในตอนนี้ นิติคิดว่าที่เขาตามวุ่นวายกับเคส เพราะเขาไม่มีใครมาช่วยปลดปล่อย อีกอย่างเขากับเคสก็เคยๆกันมาก่อน ร่างกายของเคส ทำให้นิติรู้สึกดีเขาถึงได้ตามเคสอยู่แบบนี้

"คุณมัน...อึก...ยะ..อย่า..อื้ออ" เคสกำลังจะต่อว่านิติ แต่เขาก็ต้องสะดุ้งตัวงอ เมื่อนิติเลื่อนมือที่ลูบยอดอกของเคส ลงไปที่กลางกายของเคส พร้อมกับกดเน้น ผ่านเนื้อผ้าเข้าไป และลูบไล้ไปมากระตุ้นอารมณ์ของเคสให้ค่อยๆ ทะยานขึ้นทีละนิด

"อย่าห้ามเลย นายเองก็รู้ตัวดี ว่านายขัดชั้นไม่ได้ ร่วมมือกับชั้นเถอะน่า" นิติบอกออกมาเสียงพร่า ตอนนี้เขาลองใจปล่อยมือของเคสเป็นอิสระ เพื่อเลิกเสื้อของเคสขึ้นพร้อมกับก้มลงไปใช้ลิ้นละเลงปลายยอดอกของเคส เคสเองก็เหมือนตระหนักได้ว่า เขาห้ามนิติไม่ได้จริงๆ จึงจำต้องปล่อยให้นิติทำไปตามอำเภอใจ มือของเคสจิกลงไปที่ผ้าปูที่นอน ร่างกายก็ค่อยๆบิดเร้า เพราะโดนกระตุ้นทั้งที่ยอดอกและกลางกาย นิติใช้มือข้างเดียวบวกกับเท้าของเขา ถอดกางเกงนอนของเคสออกได้ พร้อมกับผ้าขนหนูที่พันช่วงล่างของเขา ตอนนี้ช่วงล่างของทั้งสองเปลือยเปล่าเหมือนกัน มีเพียงเคสที่ยังคงใส่เสื้ออยู่ นิติใช้มือลูบไล้แก่นกายของเคสอย่างแผ่วเบา เคสเบียดขาเข้าหากัน แต่นิติก็เอาตัวไปแทรกกลางไม่ให้เคสหุบขาเข้ามาได้ มือของนิติกอบกุมส่วนที่อ่อนไหวพร้อมกับขยับรูดรั้งอย่างช้าๆเนิบๆ ส่วนริมฝีปากและปลายลิ้น ก็ละเลงระรัวอยู่ที่ปลายยอดอกของเคส จนเคสสะบัดหน้าไปมาด้วยความเสียว

"อื๊อออ..อ๊ะ...อื้อออ" เคสพยายามเม้มปากกลั้นเสียงคราง ซึ่งทำให้นิติขัดใจอยู่บ้าง

กึก...

"เจ็บ" เคสโวยออกมาทันที เมื่อนิติกัดยอดอกของเขาจนรู้สึกเจ็บจิ๊ดขึ้นมา

"หึหึ" นิติยกยิ้มมุมปากพร้อมกับหัวเราะในลำคอ เคสก้มลงมามองก็เห็นตอนที่นิตกำลังใช้ปลายลิ้นเลียตรงรอยที่กัด แถมยังมองขึ้นมาที่เคสด้วย สายตาของทั้งสองจ้องมองกัน เคสหัวใจเต้นระรัวขึ้นมาทันทีโดยไม่รู้สาเหตุ รู้แค่ว่าจังหวะเมื่อสักครู่ที่ดวงตาประสานกัน นิติดูเร่าร้อนจนเคสรู้สึกร้อนวูบวาบไปทั่วร่างกาย แถมหัวใจก็เต้นระรัว

"ซี๊ดดด...อื๊ออออ" เคสเผลอครางออกมา เมื่อนิติใช้นิ้วโป้งถูวนปลายยอดแก่นกายของเคส ทำให้เคสตัวสั่นระริก นิติขยับมือที่รูดรั้งแก่นกยของเคสเร็วขึ้น จนเคสส่งเสียงในลำคอด้วยความเสียวซ่าน ร่างกายบิดไปมาเล็กน้อย จนเริ่มรู้สึกว่าตัวเองใกล้จะปลดปล่อย เคสก็เริ่มหายใจถี่เร็วขึ้น ทำให้นิติรับรู้ได้ แต่แทนที่นิติจะเร่งมือเพื่อให้เคสปลดปล่อย เขากลับหยุดมือแล้วใช้นิ้วโป้งปิดตรงส่วนปลายยอดแก่นกายของเคสเอาไว้ ทำให้เคสเหมือนใจหล่นวูบ แล้วรู้สึกอึดอัดขึ้นมาทันที

"คุณทะ.ทำอะไรของคุณ" เคสถามเสียงกระเส่า พอจะยกมือมาปัดมือของนิติออก เพื่อที่จะขยับแก่นกายตัวเอง นิติก็ใช้มืออีกข้าง จับล็อคมือของเคสเอาไว้ ไม่ยอมให้เคสได้ทำตามใจ เคสใบหน้าแดงก่ำ พร้อมกับตัวสั่นระริก

"ปะ..ปล่อย...ผมไม่ไหว" เคสบอกออกมาเสียงสั่น เขาใกล้จะปลดปล่อยอยู่แล้ว แต่ก็ต้องค้างชะงัก

"อยากปลดปล่อยก็ต้องมีบางอย่างมาแลก" นิติพูดเสียงทุ้ม พร้อมกับแกล้งใช้ปลายนิ้วถูวนเล็กน้อย เพื่อกระตุ้นเคส

"อ๊าาา....แลกอะไร" เคสครางออกมาก่อนจะถามกลับไป

"นายต้องเรียกชั้นว่าพี่ เลิกเรียกคุณสักที มันทำให้ชั้นหงุดหงิด" นิติบอกออกมา เคสมองหน้านิติอย่างไม่พอใจ

"ว่าไง" นิติถามย้ำ พร้อมกับแกล้งกระตุ้นแก่นกายของเคสอีกนิด

"ก็ได้..อื้อออ" เคสยอมตอบรับออกมา

"นายรับปากแล้วนะ ถ้าหลังจากนี้นายไม่เรียกชั้นว่าพี่ โน่น ชั้นจะเอาคลิปนี้มาเป็นหลักฐานย้ำกับนายบ่อยๆว่านายรับปากแล้ว" นิติพูดพร้อมกับพยักหน้าไปทางโต๊ะข้างเตียงฝั่งที่เขานอน ซึ่งนิติเอามือถือมาตั้งให้ได้มุมเพื่อถ่ายคลิปเอาไว้ เคสกัดปากตัวเองทันที

"คุณมัน..อื๊อออ" เคสตัวสั่นระริก เมื่อนิติ ขยับแก่นกายของเขาสองครั้งและหยุด เคสหายใจถี่เล็กน้อย

"พูดใหม่" นิติพูดเสียงนิ่ง จริงๆเขาเองก็อดกลั้นเอาไว้พอสมควร เพราะเสียงร้อง และสีหน้าของเคส ทำให้เขาตื่นตัวแทบไม่ต้องไปสัมผัสเลยสักนิด ซึ่งกับฟ่าง นิติไม่เคยเป็นแบบนี้มาก่อน แต่ตอนนี้นิติก็ต้องอดทนเพื่อให้ได้สิ่งที่ต้องการ

"พะ..พี่นิติ" เคสยอมเปิดปากพูดออกมา ทั้งโกรธและทั้งวาบหวามไปพร้อมๆกัน นิติยกยิ้มอย่างพอใจ ก่อนจะก้มลงไปจูบปากของเคสแล้วผละออกมา

"เด็กดี" นิติพูดเสียงทุ้มแล้วขยับมือรูดแก่นกายของเคสทันที อย่างระรัว

"อ๊ะ...อื๊อออ....อ๊าาาาาาา" เคสครางยาวพร้อมกับตัวเกร็งกระตุกหลังจากที่นิติรูดรั้งแก่นกายได้ไม่นาน พร้อมกับปลดปล่อยน้ำรักออกมาใส่มือของนิติและไหลลงไปที่หน้าท้องตนเอง

"แฮ่ก..อึ่ก.." เคสหายใจหอบเล็กน้อย เมื่อได้ปลดปล่อยออกไป ความอึดอัดก่อนหน้านี้หายไปทันที ทำให้เคสรู้สึกตัวเบาขึ้นมาก นิติผละไปหยิบกระดาษทิชชู่มาเช็ดน้ำรักของเคสออกจากมือและหน้าท้องของเคส ก่อนที่เขาจะหยิบเจลและถุงยางอนามัยออกมา ที่เขาใส่ เพราะไม่อยากให้เคสต้องลำบากล้างตัว ซึ่งถุงยางและเจลหล่อลื่น เขามีติดห้องไว้อยู่แล้ว ถุงยางที่เขาใช้ก็สามารถใช้คู่กับเจลหล่อลื่นได้โดยไม่ต้องห่วงว่าจะฉีกขาดก่อน เคสมองตามนิติด้วยหัวใจที่สั่นระรัว

"อย่าดื้อ นายจะได้ไม่เจ็บ" นิติบอกออกมาเสียงนุ่ม ก่อนจะจับขาของเคสตั้งฉากขึ้นแล้วจับแยกออกจากกัน แล้วเอาผ้าห่มมารองใต้สะโพกของเคสเอาไว้ เคสหลับตาลงเพราะไม่อยากจะมองภาพต่อจากนี้ เนื่องจากเขารู้สึกอายไม่น้อย นิติยกยิ้ม ก่อนจะใช้เจลไปชะโลมที่ช่องทางคับแคบของเคส แล้วค่อยๆใช้นิ้วค่อยๆขยายทีละนิด เคสกัดปากสลับกับส่งเสียงครางในลำคอเป็นระยะ แต่นิติก็ไม่ได้รีบร้อน หรือรุนแรงแต่อย่างไร และเมื่อเห็นว่าช่องทางของเคสเริ่มพร้อมแล้ว นิติก็ใส่ถุงยางอย่างรวดเร็ว และชะโลมเจลลงไปที่แท่งร้อนของตัวเองที่ใส่ถุงยางด้วย เคสปรือตาขึ้นมามอง ใบหน้าของเขาแดงก่ำ เมื่อเห็นนิติจับแท่งร้อนของตัวเองขยับรูดเพื่อเตรียมพร้อมสอดใส่

"อย่าเกร็งนะ" นิติบอกเสียงนุ่ม ทำให้เคสใจสั่น ก่อนจะรู้สึกได้ว่าปลายแท่งร้อนของนิติกำลังถูไถปากทางเข้า และเริ่มสอดเข้าไปทีละนิด

"อื้อออ" เคสส่งเสียงออกมาจากลำคอ เมื่อรู้สึกเสียดตึงที่ช่องทางของตน แต่ก็พยายามผ่อนคลาย เพราะไม่อยากเจ็บ

"ซี๊ดดด ดีมาก...อ่าาา..เด็กดี" นิติครางออกมาเสียงพร่า เมื่อเห็นว่าเคสให้ความร่วมมือเป็นอย่างดี เขาค่อยๆขยับสะโพกเข้าออกตื้นๆ และเมื่อได้จังหวะแล้วก็แทรกตัวเข้าไปจนสุด

"อ๊าาาา" เคสสะดุ้งคราง เพราะทั้งจุกและเสียววูบ ขาทั้งสองข้างของเคสสั่นเล็กน้อย นิติก็ช่วยลูบไล้และขยับแก่นกายให้เคสผ่อนคลายกว่าเดิม โดยที่สะโพกก็ค่อยๆขยับเรื่อยๆ

สวบ สวบ สวบ

นิติเร่งจังหวะเร็วบ้าง ช้าบ้าง เป็นการหยอกเย้า ทำให้เคสส่งเสียงครางออกมาเป็นระยะ นิติโน้มตัวลงแนบชิดกับเคส และประกบจูบ เคสก็จูบตอบเพราะต้องการระบายความเสียวออกไปบ้าง

"อื้มมมม...อื้อออออ" เคสส่งเสียงครางหอบ นิติจับแขนของเคสให้โอบกอดรอบคอของเขา

"ซี๊ดดด..ถ้าไม่ไหวก็จิกหลังชั้นเลยก็ได้" นิติบอกเสียงกระเส่า สะโพกของเขาเร่งจังหวะเร็วขึ้น จนร่างกายของเคสโยกคลอน เคสก็เลยโอบกอดนิติแน่นขึ้น วงแขนของนิติเองก็สอดใต้แผ่นหลังของเคสเพื่อโอบกอดเช่นเดียวกัน เคสรู้สึกอบอุ่นขึ้นมาวูบหนึ่ง แต่ความเสียวก็แซงนำขึ้นมา จนสมองพร่าเลือน

ปั่บ ปั่บ ปั่บ

เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังถี่รัว

"เรียกชั้นสิ เด็กดี อ่าาาา" นิติครางพึมพำออกมา

"พะ..พี่นิติ...อื๊อออ....พี่..." เคสก็ร้องครางออกมาตามที่นิติต้องการ เพราะตอนนี้เขาเองก็เหมือนจะคุมสติไม่อยู่ ความเสียวซ่านทำให้เขาลืมความไม่พอใจไปเสียสนิท นิติกระแทกสะโพกถี่รัว เสียงคราง เสียงหายใจหอบของทั้งสองดังประสานกัน ไม่นานนักก็ตัวกระตุกเกร็งด้วยกันทั้งคู่ พร้อมกับปลดปล่อยน้ำรักออกมา

"พี่นิ..ติ...อ๊าาา" เคสครางยาวด้วยความซ่าน

"ซี๊ดดดด...เคส..อ่าาาาาาา" นิติเองก็เรียกชื่อเคสออกมาเช่นเดียวกัน เคสตาปรือปรอย เพราะทั้งง่วงและเพลีย นิติก้มลงจูบริมฝีปากของเคสเบาๆ เขามองหน้าเคสก็พอรู้ว่าเคสง่วงนอนเต็มที จากที่คิดว่าจะต่ออีกรอบ เขานึกสงสารขึ้นมาจึงจะหยุดแค่รอบเดียว นิติค่อยๆผ่อนสะโพกลงช้าๆ แล้วถอนแท่งร้อนตัวเองออกมา เคสตัวกระตุกเล็กน้อย พร้อมกับปรือตามองนิติที่กำลังถอดถุงยางไปทิ้ง

“ลุกไปล้างตัวซะ จะได้นอนพักยาวไปเลย” นิติบอกออกมาพร้อมกับเดินเอาผ้าขนหนูและกางเกงของเคสมาให้ เคสยันร่างกายตัวเองขึ้นมารับ แล้วลงจากเตียงตรงเข้าห้องน้ำอย่างรวดเร็ว เคสไม่พูดไม่โวยอะไร เขาทำทุกอย่างเงียบๆ อีกอย่างวันนี้นิติถือว่าอ่อนโยนกว่าครั้งก่อนมาก ทำให้เคสแค่รู้สึกปวดเมื่อช่วงล่าง แต่ไม่ถึงกับเจ็บมากแต่อย่างไร พอเคสแต่งตัวเสร็จออกมา นิติก็เดินสวนเข้าไปบ้าง ออกมาอีกทีก็เห็นเคสนอนหลับไปแล้ว และครั้งนี้ก็หลับลงไปจริงๆ ไม่ได้แกล้งเหมือนกับตอนแรก นิติขยับขึ้นมานั่งข้างๆที่เคสนอน พร้อมกับส่ายหน้าไปมายิ้มๆ

“เด็กโง่เอ๊ย” นิติพูดออกมาอย่างขำๆ ก่อนจะกดตั้งนาฬิกาปลุกที่มือถือของตัวเอง โดยที่จริงๆแล้ว เขาไม่ได้อัดคลิปไว้อย่างที่บอกเคส เขาแค่แกล้งตั้งมือถือเอาไว้ แต่ไม่ได้เปิดโหมดอัดคลิปวิดิโอแต่อย่างไร เขาแกล้งขู่เคสไปอย่างนั้นเอง นิตินั่งมองเสี้ยวหน้าของเคสด้วยความรู้สึกแปลกๆ ก่อนที่เขาจะสะบัดหน้าไปมาแล้วล้มตัวลงนอน พรุ่งนี้เขารู้ว่าจะต้องสู้รบปรบมือกับเด็กดื้ออย่างเคส เลยจะนอนเอาแรงบ้าง

++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

เคสลืมตาตื่นขึ้นมาตอนเช้าด้วยสภาพงัวเงีย อาการปวดตัวเกิดขึ้นเล็กน้อย ยามที่รู้สึกตัว ทำให้เคสไม่รู้สึกหงุดหงิดเท่าไร แต่พอนึกได้ว่าตนเองอยู่ที่คอนโดของนิติ เขาก็รีบหันไปมองคนข้างกายทันที แต่ที่นอนว่างเปล่า ไม่มีร่างแกร่งของนิตินอนอยู่ เคสถอนหายใจออกมาเบาๆ เขามองหานาฬิกา ก็เห็นว่า 8 โมงกว่าแล้ว เคสขยับลุกนั่งแล้วก็สะดุ้งนิดๆ เมื่อประตูห้องนอนถูกเปิดเข้ามา เคสเลิกคิ้วขึ้นอย่างแปลกใจ เมื่อเห็นนิติอยู่ในชุดแปลกตา คือใส่ผ้ากันเปื้อนสีเข้มเอาไว้ด้วย

“ว่าจะมาปลุกพอดี ตื่นแล้วก็ลุกไปล้างหน้าแปรงฟันก่อน แล้วออกไปกินข้าว” นิติพูดเสียงติดดุนิดๆ แล้วเดินออกไปจากห้องนอนทันที เพราะว่าเขาทำกับข้าวค้างเอาไว้ เคสมองตามอย่างงุนงง แต่เขาก็ยอมลงจากเตียงไปล้างหน้าแปรงฟันแต่โดยดี เคสเดินออกมาจากห้องนอนทั้งชุดนอน เขาได้ยินเสียงดังมาจากในครัว เลยเดินเข้าไปดู ก็เห็นว่านิติกำลังง่วนอยู่กับหน้าเตา นิติหันมามองทางด้านหลังก้อดที่จะยกยิ้มไม่ได้ เมื่อเคสยืนอยู่ในชุดนอนผมเผ้าชี้ไปมา

“มาตักข้าวใส่จานซะ” นิติพูดสั่ง ถึงแม้ว่าเคสไม่อยากทำตาม แต่ก็ค้านไม่ได้ เคสเดินไปตักข้าวที่นิติหุงไว้เรียบร้อยแล้วใส่จาน พร้อมกับมองนิติไปด้วย

“คุณ..เอ่อ..พี่นิติทำกับข้าวเองเหรอ” เคสรีบเปลี่ยนการเรียกนิติ เมื่อนิติหันมามองเขาด้วยสายตาดุๆ เคสเองก็รู้สึกร้อนหน้าแปลกๆที่ต้องมาเรียกนิติว่าพี่แบบนี้

“ก็เห็นอยู่ว่ากำลังทำ คิดว่าไปซื้อมารึไง” นิติถามกลับ เคสทำหน้างอเล็กน้อย ที่เขาถามดีๆ แต่นิติมากวนใส่

“ปวดตัวรึเปล่า” นิติถามขึ้นมา ทำให้เคสชะงักกึก ใบหน้าร้อนวูบเพราะเข้าใจความหมายได้ดี

“นิดหน่อย” เคสตอบเสียงแผ่ว

“กินข้าวเสร็จก็กินยาอีกหน่อยละกัน อ่อ ตักต้มจืดในหม้อใส่ถ้วยด้วย” นิติสั่งออกมาอีก เคสก็เดินไปทำตามแต่โดยดี ระหว่างที่ตักน้ำซุป เคสไม่ทันระวัง ทำให้น้ำซุปพลาดมาโดนมือของเขา

“โอ๊ะ..ร้อน” เคสร้องออกมา แต่เขาไม่คิดจะปล่อยมือที่ถือชาม เพราะถ้าปล่อย ชามหล่นแตกแน่ เคสอดกลั้นรีบวางทัพพีแล้ววางชามลงโต๊ะดีๆ

“ทำอะไรไม่ระวังเลย” เสียงดุของนิติดังขึ้น เขารีบเข้ามาดูเคส แล้วดึงมือเคสไปที่ก๊อกน้ำ พร้อมกับเปิดน้ำล้างให้อย่างเบามือ

“มันพลาดนี่” เคสเถียงกลับไป ด้วยน้ำเสียงขุ่นๆ นิติมองกลับด้วยสายตาดุๆ ทันที

“ตัดมือทิ้งเลยดีมั้ย ซุ่มซ่ามจริงๆ ไปนั่ง เดี๋ยวชั้นไปหายามาทาให้” นิติว่ากลับ ก่อนจะผละเดินแยกออกไปจากห้องครัว เคสมองแผ่นหลังของนิติด้วยความไม่เข้าใจ เคสรู้สึกเหมือนนิติอ่อนโยนกับเขาขึ้นมาก แต่ก็ไม่ได้คิดจะวางใจอะไร ไม่นานนิติก็เดินกลับเข้ามาพร้อมกับซองยาในมือ

“มันเป็นว่านหางจระเข้ ทาไว้ก่อนเลย มันจะได้ไม่พอง” นิติบอกออกมาแล้วจัดแจงบีบเจลว่านหางจระเข้ออกมาทาที่หลังมือของเคสให้ เคสมองนิติที่กำลังทาเจลว่านฯให้กับเขาพลางคิดในใจว่า นิติดูแลคนเก่ง แต่ไม่คิดว่าจะมีมุมใจร้ายกับเขาเหมือนกัน

“เรียบร้อยแล้ว ไปนั่งรอเฉยๆ” นิติบอกเสียงเข้ม ก่อนจะลุกไปจัดการทุกอย่างเอง เคสก็นั่งมองนิติอยู่ที่โต๊ะอย่างใช้ความคิด ตอนแรกเคสก็แอบคิด ว่าเช้านี้เขากับนิติจะจะต้องโวยวายและเถียงกันหรือแขวะกันแน่ๆ แต่มันไม่ใช่เลยสักนิด นิติตักกับข้าวที่เพิ่งทำเสร็จมาจัดวางบนโต๊ะเรียบร้อย

“กินข้าวซะ” นิติบอกออกมาอีก เคสมองอาหารตรงหน้าอย่างทึ่งๆ ไม่คิดว่านิติจะทำกับข้าวได้ กลิ่นของอาหารทำให้เคสท้องร้องขึ้นมาทันที เขาจึงไม่คิดจะตั้งแง่ไม่กินแต่อย่างไร เคสนั่งกินข้าวไปเงียบๆ รสชาติอาหารถูกปากเขาไม่น้อย ทำให้เคสขอเติมข้าวอีกจาน นั่นทำให้นิติยิ้มพอใจ

“วันนี้จะไปไหน” นิติถามเสียงนิ่ง

“ผมนัดเพื่อนไว้ จะเอาของไปให้ที่ห้าง แล้วก็กะจะไปซื้อหนังสือสักหน่อย” เคสบอกกลับ

“นัดเพื่อนกี่โมง” นิติถามกลับไปอีก

“เที่ยง” เคสตอบกลับสั้นๆ นิติพยักหน้ารับ

“งั้นเดี๋ยวกินข้าวเสร็จก็ไปอาบน้ำ เดี๋ยวชั้นจะพาไป แต่ก่อนจะไปหาเพื่อนนาย เดี๋ยวแวะไปบริษัทชั้นก่อน ชั้นจะเข้าไปเอางาน” นิติบอกออกมาตามที่เขาวางแพลนสำหรับวันนี้ไว้ เคสขมวดคิ้วเข้าหากันทันที

“ผมไปเองได้..คะ...พี่ไม่ต้องลำบากหรอก” เคสเรียกนิติว่าพี่ด้วยน้ำเสียงแผ่วๆ เพราะยังคงรู้สึกอายอยู่นิดๆ

“ชั้นบอกเหรอว่าลำบาก เลิกขัดใจผู้ใหญ่สักที บอกว่าจะพาไปก็คือพาไป” นิติพูดเสียงดุ เคสมองอย่างขัดใจ แต่รู้ดีว่าขัดไม่ได้ เขาจึงได้แต่นั่งกินข้าวต่อเงียบๆ พอกินเสร็จ นิติก็ไล่ให้เขาไปอาบน้ำ แต่เคสขอล้างจานก่อน ซึ่งทำให้นิติแปลกใจอยู่เหมือนกัน ไม่คิดว่าเคสจะอาสาล้างจาน เขาเลยเดินไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้า ไม่นานเคสก็ล้างเสร็จ แล้วเดินเข้าไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าเช่นเดียวกัน

“กินยารึยัง” นิติถามขึ้นเมื่อเคสแต่งตัวเรียบร้อยแล้ว

“กินแล้ว” เคสตอบกลับ รู้สึกแปลกๆเหมือนกัน ที่มีคนมาคอยถามไถ่เหมือนเป็นห่วงแบบนี้ ไม่ใช่ว่าที่บ้านของเขาจะไม่มีใครเป็นห่วงเพียงแค่ความเป็นห่วงที่เคสสัมผัสจากนิติ มันให้ความรู้สึกแตกต่างจากที่เขาได้รับจากพ่อแม่และเคน

“จะเอาอะไรไปให้เพื่อน เตรียมเรียบร้อยแล้วใช่มั้ย ชั้นไม่วนรถกลับมาให้หรอกนะ” นิติแกล้งว่า

“ผมนั่งกลับมาเอาเองก็ได้” เคสเถียงกลับไป นิติส่ายหน้าไปมายิ้มๆ ที่เคสยังคงเถียงเขาได้เหมือนเดิม แต่นิติก็ไม่ได้ว่าอะไร เขาพาเคสออกมาจากห้องพัก ลงไปที่รถของเขาเอง

“ความจริง พี่ทำธุระของพี่ไป เดี๋ยวผมไปเองก็ได้” เคสพูดเรื่องนี้อีกครั้ง

“เริ่มดื้ออีกแล้วนะ พูดอะไรให้ฟังบ้าง” นิติว่ากลับไม่จริงจังนัก

“ผมดื้อตรงไหน นี่ผมพยายามช่วยไม่ให้พี่ลำบากนะ” เคสว่าออกมา นิติยกมือไปโยกหัวของเคสอย่างหมั่นเขี้ยว เคสก็ปัดออกทันที พร้อมกับอาการไหววูบในอก

“ทำไมไม่อยากให้ชั้นไปด้วย บอกหน่อยสิ กลัวชั้นบอกเพื่อนนาย เรื่องนายกับชั้นรึไง” นิติแกล้งถาม เคสเม้มปากเล็กน้อย

“ก็เดี๋ยวผมจะไปกินข้าวเที่ยงกับเพื่อนด้วย คุณจะไปด้วยรึไง” เคสถามกลับ เพราะเพื่อนคนนี้ไม่ใช่หาญ

“ไป” นิติตอบสั้นๆ

“เลิกพูดเรื่องนี้ บอกว่าจะพาไปก็คือจะพาไป จบนะ” นิติตัดบท เคสได้แต่นั่งฮึดฮัด แต่ก็ทำอะไรไม่ได้ นิติยกยิ้มนิดๆ เขาคิดว่าสถานการณ์ของเขากับเคส วันนี้ค่อนข้างดีไม่น้อย เคสไม่ออกฤทธิ์กับเขามากนัก ส่วนหนึ่งไม่รู้ว่าเป็นเพราะเคสกลัวว่านิติจะเอาคลิปไปปล่อยหรือไม่ แต่นิติก็คิดว่า เด็กอย่างเคส ถ้าเข้าหาแบบไหน ก็จะแสดงท่าทีแบบนั้นกลับมา ถ้าเขาใจร้อนใส่หรือโวยวายใส่ เคสก็จะโวยวายใส่ แต่ถ้าเขาดีด้วย เคสก็จะอ่อนลงเช่นกัน นิติขับรถมาถึงบริษัทตนเอง ซึ่งยังมีคนทำงานในวันนี้อยู่

“ขึ้นไปบนห้องทำงานชั้นก่อน ชั้นขอเคลียงานแป๊บ นายก็นอนพักสักหน่อยก็ได้ ดูหน้ายังเพลียๆอยู่” นิติบอกออกมา ทำให้เคสอึ้งไปนิด ที่นิติรู้ว่าเขายังคงมีอาการเพลียอยู่

“แล้วจะให้ผมนอนที่ไหน มีที่ให้นอนรึไง” เคสถามกลับ

“ชั้นมีห้องทำงานส่วนตัว เดี๋ยวไปนอนที่โซฟาก็ได้ ไม่มีใครเข้ามากวนหรอก” นิติบอกออกมาอีก ใจหนึ่งเคสอยากรอที่รถ แต่ไม่อยากอุดอู้รอโดยไม่รู้ว่านิติจะเสร็จงานตอนไหน

“อืม” เคสตอบกลับในลำคอ ก่อนที่เขาจะลงจากรถเดินตามนิติเข้าไป บริษัทที่นิติทำงานมีเจ้าของเป็นชาวต่างชาติ ซึ่งนิติกับมารุต เป็นคนดูแลในส่วนของที่นี่แทนเจ้าของบริษัทพร้อมกับออกงานภาคสนามด้วยเช่นเดียวกัน ระหว่างที่เดินเข้าไปในบริษัท ทุกคนก็ทักทายนิติอย่างเป็นกันเอง แล้วก็มองเคสที่เดินตามนิติด้วยสายตาสงสัย แต่เคสก็พยายามไม่สนใจสายตาเหล่านั้น

“พี่นิติ ห้องน้ำอยู่ตรงไหน” เคสถามขึ้นเมื่อเดินออกมาจากลิฟท์ ที่ขึ้นมายังชั้นห้องทำงานของนิติ

“อยู่ตรงมุมนั้น แต่ในห้องทำงานก็มี” นิติชี้ให้ดูทางไปห้องน้ำของพนักงาน

“ผมเข้าของพนักงานก็ได้” เคสตอบกลับ

“อืม ห้องทำงานชั้นเลี้ยวขวาก็จะเห็นป้ายชื่อ เข้าไปได้เลย”นิติไม่ได้ขัดอะไร เขาบอกทางไปห้องทำงานของเขาเสร็จ เคสก็พยักหน้ารับแล้วแยกไปเข้าห้องน้ำ ส่วนนิติก็เดินไปที่ห้องทำงานของตัวเอง เคสเข้าห้องน้ำเสร็จเขาก็ล้างมือแล้วจะเดินออก แต่ไม่ทันจะพ้นขอบประตูห้องน้ำชาย เขาก็ชะงักเท้าเมื่อได้ยินเสียงแว่วๆจากด้านนอก

“นี่ แกเห็นเด็กผู้ชายที่มากับคุณนิติมั้ย” เสียงผู้หญิงคนหนึ่งพูดขึ้น ซึ่งเคสรู้ได้ทันทีว่าหมายถึงเขา เขาเลยยืนนิ่งอยู่กับที่เพื่อฟังก่อน

“เห็น หน้าตาดีด้วยนะ” เสียงผู้หญิงอีกคนตอบกลับไป

“ชั้นอยากรู้มากเลย ว่าเป็นอะไรกับคุณนิติ หรือว่าจะเป็นแฟนเค้าอ่ะ ถึงแม้ว่าพวกเราจะรู้ว่าคุณนิติเค้าไม่สนใจผู้หญิง แต่เขาก็ไม่เคยพาใครมาที่ทำงานเลยนะ” ผู้หญิงคนเดิมพูดออกมา ทำให้เคสขมวดคิ้วเมื่อได้ยิน

“นั่นสิ แต่อาจจะไม่ใช่ก็ได้มั้ง” อีกคนยังคงลังเล

“แต่ชั้นว่าแฟนคุณนิติชัวร์ ไม่งั้นคุณนิติไม่พามาหรอก สงสัยงานนี้เก้งกวางในบริษัทเราน้ำตาตกในแน่ๆ ถ้ารู้ว่าคุณนิติมีแฟนแล้ว” หญิงสาวพูดออกมาอย่างขำๆ

“มายืนนินทาเจ้านายกันรึไง ไปทำงาน” เสียงผู้หญิงมาใหม่อีกคนดังขึ้น ก่อนที่กลุ่มเม้าส์หน้าห้องน้ำจะสลายตัว เคสจึงได้เดินออกมา แล้วตรงไปที่ห้องทำงานของนิติทันที พนักงานที่อยู่หน้าห้องของนิติหันมายิ้มให้กับเคส เคสก็ก้มหัวกลับไปพร้อมยิ้มนิดๆ ก่อนจะรีบเดินเข้าห้องทำงานของนิติทันที

“ท้องเสียรึไง” นิติแกล้งถามเมื่อเห็นเคสเดินเข้ามา เคสทำหน้าบึ้งใส่นิติ นิติก็หัวเราะในลำคอเบาๆ เคสเดินไปนั่งที่โซฟาพร้อมกับมองหน้านิติไปด้วย

“หลับไปเลยก็ได้ เดี๋ยวถ้าชั้นเสร็จงานแล้วจะปลุกอีกที” นิติพูดขึ้น เคสพยักหน้ารับ ก่อนจะล้มตัวลงนอน เคสนอนหันมาทางนิติที่นั่งทำงานอยู่ พร้อมกับตั้งคำถามในใจ ว่าทำไมเขาถึงเป็นคนแรกที่นิติพามาที่บริษัท แล้วทำไมนิติไม่เคยพาฟ่างมา ทั้งๆที่นิตกับฟ่างคบหากันอยู่ก่อนหน้านี้ คิดเท่าไรก็คิดไม่ตก เคสเลยหลับตาลง วันนี้เคสเหนื่อยที่จะต่อปากต่อคำกับนิติแล้ว ยิ่งเห็นว่านิติเริ่มดีกับตนเอง เคสก็เลยทำตัวดีบ้าง นิตินั่งทำงานก็หันไปมองเคสเป็นระยะ

“พอหลับก็เหมือนเด็กน้อยเลยนะ พอตื่นก็ดื้อน่าดู” นิติพูดคนเดียวยิ้มๆ แล้วเขาก็ต้องนิ่ง เมื่อรู้สึกตัวว่าเขายิ้มถี่เหลือเกิน เมื่ออยู่กับเคส

2 Be Con

++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น