ภูระริน ภูปรดา กุล

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะคะ: )

ชื่อตอน : 6

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย ตลก,คอมเมดี้

คนเข้าชมทั้งหมด : 42

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 14 พ.ค. 2562 18:12 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
6
แบบอักษร

ตอนที่ 6

โต๊ะอาหารของบ้านอภิรมย์อศยทิตย์บัดนี้มีเก้าอี้ถึง 6 ตัว ปกติเจ้าพระยาจะเอาเก้าอี้ออกมาแค่สำหรับสมาชิกในบ้าน 3 คนเท่านั้น หัวโต๊ะไร้คนนั่ง ทั้ง 6 คนนั่งมองหน้ากันอยู่เงียบๆ อาหารมื้อเย็นถูกจัดมาเต็มที่

ฝั่งธนนั่งเกาคางเล่นอยู่ไม่นานก็เอ่ย “เล่าไป ทีละคน”

บาร์บี้ยกมือขึ้นเหมือนขออนุญาตพูดก่อน “บี้อยู่มอหกค่ะ ได้มอไซค์คันหนึ่งจากเจ้าแม่ ส่งกาแฟและอาหารทุกวัน เวลาร้อนเงินยิ่งทำงานหนักค่ะ”

ฝั่งธนพยักหน้า “เธอดูรวยปีนี้” ชายหนุ่มชี้ไปที่วิค “เริ่ม!”

“วิคเรียนช่างยนต์ปีหนึ่งครับ พ่อแม่สบายดี มาทำงานบ้างเพราะรำคาญแม่บ่น เจ้าแม่เล่นเกมชนะตลอดเลยพักนี้” สีหน้าเขาเศร้า เมื่อหันไปสบตาเจ้าพระยา

ฝั่งธนพยักหน้า “ผมไปกินโจ๊กมาแล้ว เจ๊สัวบอกว่าเราเรียนเก่ง เก่งมากครับ”

ทุกคนหันมามองร็อกเป็นตาเดียว เขานั่งนิ่งสบตาทุกคน “ร็อกเป็นทีมนอนอยู่บ้าน แดดร้อน ดีจังเลยครับ” เขายิ้มตาหยี

ฝั่งธนพยักหน้า “เข้าใจ เด็กเก่งเด็กรวย ทำได้ไม่แปลก ลุงโชคสบายดีนะ”

เด็กหนุ่มพยักหน้า เขาไม่อยากพูดมากเพราะรู้ว่าตัวเองกำลังถูกเพ่งเล็ง คนแถวนี้มีความลับกันที่ไหน พูดน้อยโดนด่าน้อย

“เด็กซีว่าไง เอาแน่เหรอ ได้ข่าวเปย์เขาไปเยอะนะร็อก”

เด็กหนุ่มหลับตาปี๋ ในที่สุดก็ไม่รอด!

“ร็อกไม่รู้ ไม่ได้นับครับ แต่ชอบมาก เจ้าแม่บอกว่าจะให้บาร์บี้จัดการนัดให้มาปาร์ตี้ด้วย คุณธนช่วยด้วยฮะ” เขาอ้อนวอน

ทุกคนมองหน้ากันไปมา ก่อนที่เจ้าพระยาจะอมยิ้มแล้วพูด “ฉันไม่อยากให้งมงายกับผู้หญิงนักหรอกนะ ยิ่งต้องเลี้ยงด้วยเงิน วันหน้าเธอจะเหนื่อย แต่ถ้าอยากดูให้มันสวยงามไปวันๆ ก็พอจะเข้าใจ วันงานเขาก็จะมาใช่ไหมบาร์บี้?”

บาร์บี้พยักหน้ารับ “ฉันแค่บอกว่าดาราจะมา นางก็จะมาแล้วแก”

“ดารา?” ร็อกมองหน้าทุกคน เขาไม่รู้เรื่องนี้เพราะมัวแต่จมปลักกับความทุกข์ของตัวเอง

“อินโซกุลค่ะร็อก” โปรดปรานบอก เขาไม่ต้องสร้างภาพต่อหน้าเด็กพวกนี้ เพราะพวกเขารู้เรื่องของชายหนุ่มดี เด็กพวกนี้ไว้ใจได้ที่สุด ถึงได้มานั่งอยู่ในบ้านนี้

“พี่โปรดขา พี่โปรดชอบดาราคนนี้เหรอ?” ร็อกถาม

“แกอย่ามาชักใบให้เรือเสีย ไม่ใช่สเปกฉัน” โปรดปรานอมยิ้ม

ฝั่งธนส่ายหน้าเมื่อเห็นคนเหล่านี้พูดจากัน เขารู้ดีว่าเจ้าพระยารักทุกคน และเด็กพวกนี้ก็เหมือนลูกหลานทีเดียว

“ไม่งั้นเจ้าแม่ก็โปรดอยู่มาก” ร็อกหันไปหาเจ้าพระยา

หญิงสาวหัวเราะทันที “นายอย่ามาหาเรื่องให้ฉัน จ้างเขามาทำงานหรอก”

ฝั่งธนเหลือบไปมองน้องสาวแล้วก็รู้สึกแปลกใจ อะไรบางอย่างในแววตาของเจ้าพระยาผิดปกติ “แล้วคุณเจ้าเชิญเขาหรือยัง?” เขาถามน้องสาว

“ว่าจะไปหาพรุ่งนี้ค่ะคุณธน”

ชายหนุ่มหันไปหาโปรดปราน “คุณโปรดไปกับน้องหน่อยนะครับ ผมไม่ว่าง”

โปรดปรานพยักหน้าพลางอมยิ้ม เขารู้ดีว่าฝั่งธนกำลังรู้สึกอย่างไร

กลัว....เขากำลังกลัวความรู้สึกตัวเอง เจ้าพระยาไม่เคยสนใจใครนาน หากแต่ครั้งนี้เธอตั้งใจจะชวนคนแปลกหน้าเข้าบ้าน

“น้องเผื่อไว้ว่าจะจัดอาทิตย์หน้าค่ะ แต่ดูแล้วคงต้องเร็วๆ นี้เพราะบางคนกำลังจะตาย” เธอหันไปมองร็อก เด็กหนุ่มยิ้มตาหยี

“เอาเร็วที่สุดละกัน” ฝั่งธนสั่ง “ขอตัวก่อน” ชายหนุ่มลุกขึ้นไปทันที ก่อนจะหันหน้ากลับมาสั่ง “กินข้าวกันไปเลย ลืม พี่กินแล้วเจ้าพระยา”

เด็กๆ ไม่รอช้าลงมือรับประทานอาหารทันที

“นี่ๆ พวกเธอต้องระวังคุณธนให้มากเลยนะ กลับไทยถาวรแล้วนะ” โปรดปรานพูด “หนึ่งเขาเป็นคนกดปุ่มโอนเงินไวมาก เงินซื้อได้ทุกอย่าง แปลว่าอย่าได้ขัดใจคนรวย สองเจ้าแม่ของพวกเธอกำลังตกที่นั่งลำบาก เพราะพี่ชายจะจับแต่งงานให้ได้”

“แม่เจ้า!!! ดีเลยสิคะ เราจะได้มีงานแต่งงานเก๋ๆ” บาร์บี้ยิ้มกว้าง

วิคและร็อกส่ายหน้า  “บี้แกทำเหมือนไม่รู้จักเจ้าแม่นะ ใครจะยอมแต่งงานง่ายๆ ถ้าไม่รู้จักกันดี” วิคพูดพลางพยักพเยิดกับร็อก

“คุณธนกำลังฝันค่ะคุณโปรด เขาอกหักมาก็เลยจะหาให้น้องแทน อย่าไปสนใจมาก ฉันไม่มองใครหรอก อยู่อย่างนี้ก็ดีอยู่แล้ว”

“น่าสนใจนะฮะดาราคนนั้น ถ้าไม่น่าสนใจน้องซีคงไม่ยอมมา” ร็อกแสดงความเห็นบ้าง

“เขาดังมากร็อก แต่เขาจะมาไหมอีกเรื่อง” โปรดปรานพูด

“อ้าว ไม่มาน้องซีก็ได้วีนแตกสิฮะ”

“หายใจเข้าออกเป็นเขาหมดเลยนะร็อก” เจ้าพระยายิ้ม

“ร็อกจำได้ว่าเจ้าแม่บอกว่าจะจัดปาร์ตี้พรุ่งนี้ อุตส่าห์ดีใจ ที่แท้ก็อีกนาน” เขาบ่นหน้างอ หากแต่แววตาก็ยังเป็นประกายเพราะมีความหวัง

“ดวงตาเป็นดาวฤกษ์มากๆ” บาร์บี้เย้าอีกคนเล่น  “อ่อ....แล้วก็เด็กที่ชื่อแทนค่ะเจ้าแม่ เขาชอบเจ้าแม่ บ้านเขาอยู่ข้างบ้านคุณดาราเลย เป็นบ้านแฝดอีกหลังค่ะ แต่คุณดาราดูมีความลับเยอะมาก เขาไม่ออกมาให้บี้เห็นด้วยซ้ำ เห็นเด็กลูกกรอก โอ๊ย! ไม่ใช่ๆ เห็นเด็กน้องแทนคนนั้นบอกว่า นักข่าวกำลังตามสืบว่าคุณดาราเธอมีแฟน” โปรดปรานหันไปมองเจ้าพระยาทันที หญิงสาวเงียบไม่ได้เอ่ยอะไรออกมา

“ก็ต้องมีอยู่แล้วล่ะ ผู้ชายที่ไหนจะขาดผู้หญิงได้” ร็อกหัวเราะ

“ยังไม่แต่งงานนะ ฉันเคยเห็นเขาออกทีวี เก็บตัวมาก” บาร์บี้เล่า

“เป็นเหมือนคุณโปรดหรือเปล่าวะ?” วิคเสริม

 ทุกคนหันหน้าไปมองโปรดปรานทันที

 ชายหนุ่มส่ายนิ้วชี้ไปมา “ไม่ใช่ รังสีนี้ไม่ใช่ ผู้ชายแท้ๆ แน่นอน”

“งั้นฉันจอง” บาร์บี้หัวเราะคิก “หล่อมากเลย หล่อมาก ไม่น่าเชื่อว่าจะอายุ 47 แล้ว ยิ่งเห็นที่ร้านนะ โหย หล่อสุดในพระนคร ไม่ต้องพึ่งบีบีซีซีครีมใดใด”

เจ้าพระยายังนั่งนิ่ง หญิงสาวเหมือนคนกำลังหลงทาง ผู้ชายคนนี้เข้ามาอยู่ในวงสนทนาของเธอได้อย่างไร ทั้งๆ ที่เธอไม่รู้จักเขาด้วยซ้ำ

“ฉัน.....ออกจะงงๆ นิดหน่อย แต่ว่าไม่เข้าใจมากๆ ว่าทำไมเราต้องให้ความสำคัญกับคนๆ นี้นะ” พูดเองยังรู้สึกว่าตัวเองพูดไม่รู้เรื่อง

“เจ้าแม่.....เจ้าแม่ชอบเขาใช่ไหมคะ?” บาร์บี้วางช้อนจ้องหน้าอีกคนนิ่ง

“อาจจะเพราะหล่อมาก” เธอพูดเบา

“เห็นไหมล่ะ!!! หล่อจริงๆ นะคะ” บาร์บี้ตบโต๊ะ “น่าจองมาก เสียแต่ว่าหาปุ่มกดซื้อไม่เจอค่ะ” คนพูดหัวเราะลั่น กิริยาเป็นผู้หญิงเด่นชัด

“คุณเจ้า.....น้องอาจจะพอใจในรูปลักษณ์ก็ไม่แปลก ปัญหาคือต้องทำงานร่วมกัน ต้องระวังตัวให้มาก รายนั้นไม่รู้ซ่อนลูกเมียไว้ไหม อายุขนาดนี้ต้องไม่ธรรมดานะครับ” โปรดปรานพูดตรง

“ไม่เห็นต้องกลัวนี่ฮะ คบไปขำๆ ก็เพลินดีออกร็อกว่า เจ้าแม่ไม่มีแฟนเลย เล่นดาราสักคนก็ดีสิ คบคนระดับเดียวกัน ก็น่าจะคุยกันรู้เรื่อง”

วิคนั่งมองทุกคนไปมา ร็อกมันก็พูดจาเข้าท่า “ผมก็อยากให้เจ้าแม่มีแฟนนะครับ ลองดูเล่นๆ ก็ยังดี ถ้าลองพูดเองว่าหล่อมาก ก็คงน่าสนใจมาก”

เจ้าพระยายกมือปรามทุกคน “ยังไม่รู้ แต่ที่รู้คือห้ามให้เรื่องนี้ถึงหูคุณหมากสด แม่นั่นให้รู้ไม่ได้เด็ดขาด มันรู้โลกรู้ พวกเธอเหยียบได้ต้องเหยียบ”

ทุกคนหัวเราะออกมาทันที การแวดล้อมไปด้วยผู้ชายทำให้เจ้าพระยารู้วิธีตัดสินใจ ความยุ่งเหยิงทางอารมณ์เกิดน้อยมากเพราะทุกคนฟังแล้วจบ ไม่มีเรื่องจุกจิกให้รำคาญใจ บาร์บี้และโปรดปรานต่อให้เหมือนผู้หญิงแค่ไหน นิสัยไม่จุกจิกเหมือนผู้ชายก็ยังไม่เปลี่ยน

อินโซตื่นขึ้นมาดูข้อความจากผู้จัดการ มีข้อความหนึ่งน่าสนใจ

“คุณเจ้าพระยาขอพบ เธอจะมารอที่บ้านพี่บ่ายสอง ถ้าสะดวกก็ลงมา ถ้าไม่สะดวกก็แจ้งกลับก่อนเที่ยง เห็นว่าจะเชิญไปร่วมปาร์ตี้ที่ร้านเป็นการภายใน”

เขาอมยิ้มทันทีเมื่ออ่านจบ ไวเท่าความคิดมือก็กดโทรศัพท์หาผู้จัดการทันที “ให้มาที่บ้านเลยพี่ ส่งน้องแทนมาด้วย ที่เหลือจัดการเองครับ” เขาพูดจบก็วางสายทันที ชายหนุ่มคิด....ความสนุกเริ่มขึ้นแล้วสินะ

พิภพเดินนำเจ้าพระยาเข้าไปในเขตบ้านของอินโซ โดยมีโปรดปรานเดินตามมาติดๆ แทนไทเดินตามบิดาไม่ห่าง เด็กชายลอบมองเจ้าพระยาแล้วอมยิ้มอยู่เพียงลำพัง  “โซเขาไม่ค่อยให้เขาใครเข้าบ้านหรอกครับรายนี้ คงรู้ๆ กันดีว่าโลกส่วนตัวสูงมาก แต่เรากันเองเพราะเราทำงานด้วยกัน โซคงสบายใจมากทีเดียว ให้เจอกันที่นี่ได้”

“ขอบคุณค่ะ” เจ้าพระยามองไปรอบๆ บ้าน ผู้ชายคนนี้จัดบ้านได้เรียบง่ายมาก ความสงบคงเป็นเรื่องสำคัญที่สุดจริงๆ เพราะเน้นแต่สีขาวเป็นหลัก ตัดกับเฟอร์นิเจอร์สีดำ มีต้นไม้สีเขียวเล็กๆ วางอยู่ในบ้านด้วย ทำให้ดูร่มรื่น

นั่งลงที่โซฟากันไม่นาน อินโซก็เดินลงมา ชายหนุ่มใส่กางเกงขาสั้นยาวแค่หัวเข่า ขายาวได้รูป เท้าที่เดินสวยนั้นใส่สลิปเปอร์เดินเอื่อยๆ ใกล้เข้ามา เจ้าพระยาลุกขึ้นแล้วยกมือไหว้ เพราะรู้ว่าตัวเองเด็กกว่ามาก เขารับไหว้แล้วนั่งลงตรงหน้า

“ยินดีต้อนรับนะครับ เห็นว่าจะมีปาร์ตี้ ไปครับ ยินดีมาก”

เจ้าพระยายิ้มเจื่อน ไม่นึกว่าจะง่ายดายขนาดนี้ “ขอบคุณค่ะ ก็เป็นการภายในค่ะ อยากให้พบพี่ชายด้วย เขาเพิ่งมาจากต่างประเทศค่ะ”

ชายหนุ่มพยักหน้ารับ

 “ขอน้องแทนไปด้วยคนได้ไหมฮะ?” เด็กชายพูดขึ้น

“ไม่ได้ครับ” โปรดปรานตอบแทนทันที “เป็นงานผู้ใหญ่ ไม่มีขนม กลางคืนด้วย น้องแทนจะง่วงนะครับ กลางวันจะส่งขนมอร่อยๆ มาให้นะครับ”

เด็กชายหน้าเจื่อนลงทันที แต่ก็พยักหน้ารับอย่างว่าง่าย

“ขอบคุณสิลูก เชฟโปรดเลยนะ ไม่ใช่ธรรมดา”

แทนไทยกมือไหว้ทันที “ขอบคุณเชฟครับ แทนเห็นในทีวีบ่อยๆ แทนชอบขนมมาก” เจ้าพระยาหันไปสบตาแทนไท ก่อนจะกลั้นยิ้มไว้ เพราะแววตาเด็กฉายชัดว่าชอบเธอมาก อาการเจ้าตัวเหมือนผู้ใหญ่ที่พยายามเก็บความในใจ

“ไว้ไปที่ร้านนะคะ ไปเล่นทั้งวันก็ยังได้ ยินดีต้อนรับน้องแทนนะคะ”

เจ้าตัวยิ้มพลางยกมือไหว้เจ้าพระยา

“ผม....ต้องแต่งตัวประมาณไหนครับ?” อินโซถาม

“ไม่ต้องอะไรเลยค่ะ แค่ทานข้าว ดื่มนิดหน่อย เหมือนเลี้ยงต้อนรับพี่ชาย เขาชื่อฝั่งธนค่ะ เป็นช่างภาพ แล้วก็อยากเลี้ยงขอบคุณคุณอินโซด้วย”

“เรียกโซเฉยๆ ก็ได้ครับ ผมชอบที่ร้านและความเป็นส่วนตัวที่คุณให้” เขาอมยิ้ม เจ้าพระยาเห็นรอยยิ้มนั้นแล้วรู้สึกประหลาดขึ้นไปอีก

คนในร่างของเจ้าพระยาพูดกับตัวเธอเองว่า

ที่มันตลกคือ เราไม่สามารถมองข้ามเขาไปได้เลย เธอสะบัดหน้าก่อนจะยิ้ม “ขอบคุณค่ะคุณโซ งั้นเราขอตัวนะคะ” เธอหันไปหาโปรดปราน

“คุณโซดื่มไหมครับ?” โปรดปรานถาม

“ไม่สูบไม่ดื่มครับ ผมติดของหวานแทน” เขายิ้มตาหยี

เจ้าพระยารุ้สึกเหมือนหายใจไม่ทั่วท้อง ไม่นึกไม่ฝันว่าตัวเองจะรู้สึกอะไรกับผู้ชายได้ขนาดนี้ ที่เคยเข้าใจว่าศาสนาของตัวเองคือไอดอล แต่บัดนี้ผู้ชายคนนี้กำลังทำให้เธอสติแตก “ไปเถอะค่ะคุณโปรด น้องมีนัด” เธอเร่งพี่ชาย

สองร่างเดินจากไป แต่อินโซยังมองตามไม่วางตา

“แปลกนะโซ ดูโซสนใจคนบ้านนี้ผิดปกติ”

เขาอมยิ้ม “สนุกดี ดูดีๆ เหมือนคุณเจ้าพระยามากับพี่สาวตัวใหญ่ๆ และหล่อมาก โซเจอพี่ชายเขาที่ร้าน แต่เขาไม่รู้จักโซ เป็นเรื่องที่ตลกและน่าตื่นเต้นสุดๆ เลยครับ ในร้านนั้นมีคนแปลกๆ เยอะมาก เข้าไปแล้วรู้สึกปลอดภัยมาก”

“มีพี่คนหนึ่งฮะ พูดทั้งครับทั้งค่ะเลย แต่ใจดี”

“อ่อ คนที่มาส่งกาแฟ ไว้เราไปกันบ่อยๆ นะแทน น้าโซจะพาไปกินขนมอร่อยๆ แล้วแทนชอบคุณเจ้าพระยาไหมครับ?”

“ชอบมากฮะ น้องแทนจองคนนี้นะฮะ น้าโซหาสาวๆ ได้เยอะแยะ น้องแทนขอคนนี้นะฮะ” เด็กชายพูดจาจริงจัง อินโซหัวเราะออกมาทันที

“เออโซ นักข่าวกำลังพยายามตามเรานะ เขาว่าโซโพสต์ล็อกแปลกๆ มีข่าวซุบซิบนิดหน่อย คงคิดว่ามีแฟน”

ชายหนุ่มส่ายหน้า “ปล่อยไปครับ เดี๋ยวก็หายไปเอง ก็แค่ให้ข่าวเพิ่มว่าชอบกินของหวาน ได้ทั้งงานและชีวิตส่วนตัว”

“โซเย็นนี้วินนี่จะมาทานข้าวที่บ้าน ถ้าสะดวกก็แวะไปนะ”

ชายหนุ่มส่ายหน้า “ไม่ไปครับ โซจะแวะไปกินข้าวเย็นที่เอ็กซ์เซล”

“เอาจริงนะเราเนี่ย แอบรู้สึกอะไรกับเจ้าของร้านหรือเปล่า?”

ชายหนุ่มสบตาอีกคนพลางอมยิ้ม “พูดไปหมดแล้วเมื่อกี้ อีกอย่างเด็กคนนั้นมีทุกอย่าง และแข็งแกร่งชนิดที่คุมผู้ชายอยู่ ใหญ่ที่สุดในบ้าน ไม่ธรรมดาหรอก”

“พี่รู้มาว่าเขาได้มรดกเยอะกว่าพี่ชายอีกนะ เขาเรียกกันว่าเจ้าแม่ซอยย่าปีบ และย่าปีบก็คือคุณย่าของคุณเจ้าพระยา”

“น่าสนใจตรงนี้......” เขาอมยิ้มแล้วลุกขึ้นเดินจากไปทันที

“พ่อฮะ น้าโซสนใจซอยย่าปีบทำไมฮะ?”

“น้าวินนี่มาไม่ทันซะแล้วแทน เงาเขาก็ไม่แล” พิภพหัวเราะ

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น