ผณิศวร
email-icon Line-icon

ขอให้ทุกๆท่านเป็นกำลังใจและช่วยสนับสนุนนักเขียนมือใหม่คนนี้ด้วยนะคะ อ่านแล้วชอบ อ่านแล้วใช่ กดไลค์ กดแชร์ กดติดตาม เพื่อเพิ่มกำลังใจในการเดินหน้าต่อของนักเขียนมือใหม่คนนี้ด้วยนะคะ ผณิศวรคนนี้ยินดีให้บริการเสริฟความสนุกถึงห้องเลยคร่าา ขอบพระคุณมากๆนะคะ

ตอนที่ 7 : ผู้เฒ่าเฝ้าบ้าน

ชื่อตอน : ตอนที่ 7 : ผู้เฒ่าเฝ้าบ้าน

คำค้น : เล่า เรื่อง หลอน

หมวดหมู่ : นิยาย สยองขวัญ,สั่นประสาท

คนเข้าชมทั้งหมด : 12

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 14 พ.ค. 2562 15:19 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 7 : ผู้เฒ่าเฝ้าบ้าน
แบบอักษร

เรื่องราวต่อไปนี้เป็นเรื่องราวของคุณป้าที่อาศัยอยู่ข้างบ้านหรือเป็นเพื่อนบ้านกันก็ว่าได้ ป้าแกชื่อป้าเพ็ญ ป้าแกทำอาชีพเป็นแม่ค้าขายอาหารในโรงเรียนแห่งหนึ่งที่มีชื่อเสียงอยู่พอสมควร แต่เรื่องโรงเรียนนี้ไม่ใช่ประเด็นที่เราจะมาเล่า แต่เรื่องที่จะมาเล่าต่อไปนี้ คือ เรื่องของคืนตีสองของเช้าวันจันทร์ มันจะเกี่ยวอะไรกับเรื่องผีๆสางๆกันล่ะ???

"ถ้าอยากรู้ก็มาหลอนไปพร้อมๆกับเราสิ"

เวลาตีสองของทุกวันป้าแกจะขับรถมอเตอร์ไซค์ออกไปตลาด เพื่อไปซื้อของมาทำอาหารขาย ในคืนๆนั้นเป็นคืนฟ้าโปร่งดวงจันทร์เต็มดวงสวยงามและสว่างมากโดยไม่ต้องเปิดไฟก็สามารถมองเห็นทัศนียภาพโดยรอบได้ชัดเจน

ขาออกไปและขากลับป้าเพ็ญจะต้องขับรถผ่านบ้านของดิฉันเป็นปกติเพราะบ้านป้าแกอยู่ในซอยแต่ไม่ค่อยลึกสักเท่าไรส่วนบ้านดิฉันอยู่ปากซอย

ในคืนวันนั้นเองป้าแกก็ออกไปตลาดอย่างเช่นทุกวัน แต่ครั้งนี้ต่างจากทุกๆวัน เพราะป้าแกขับรถออกมาและได้จอดอยู่หน้าบ้านของดิฉันเป็นเวลานานพอสมควรและไม่รู้ว่าจอดด้วยเหตุผลอะไร ในฐานะที่เราเป็นเจ้าของบ้านเมื่อได้ยินเสียงรถที่กำลังติดเครื่องอยู่หน้าบ้านไม่ว่าจะติดอยู่เป็นเวลาสั้นๆหรือยาวๆก็ตาม เราก็ต่างมีความสงสัยหรือความคิดเกิดขึ้นนหัวว่า"ใครมาจอดรถอยู่หน้าบ้าน" ว่าด้วยเหตุนี้ดิฉันจึงลุกขึ้นมาและแง้มๆผ้าม่านดู ก็ได้รู้ว่าเป็นป้าเพ็ญนั่นเอง

เอ๊ะ!!!นั่นป้าเพ็ญนิ ป้าแกมาทำอะไรหน้าบ้านเราอ่ะ

เมื่อเวลาผ่านไปก็ยังไม่รู้ว่าป้าแกมาทำอะไรที่หน้าบ้านเรา แต่กิริยาอาการป้าแกเมื่อกับว่ากำลังพูดคุยกับใครอยู่ แต่เรามองไปโดยรอบก็ไม่เห็นมีใคร เพราะทุกคนหลับกันหมดแล้วเหลือแต่เราคนเดียวที่ยืนดูป้าแกอยู่ ถ้าจะบอกว่าคุยกับหมาที่เลี้ยงไว้ก็คงไม่ใช่เพราะเจ้าหมูปิ้งมันนอนอยู่หลังบ้าน จะเป็นแมวก็ไม่ใช่เพราะบ้านเราไม่ได้เลี้ยงแมว

สักพักดูเหมือนการพูดคุยจะไม่สำเร็จเพราะดูเหมือนฝ่ายตรงข้ามไม่สนใจที่จะสนทนาพาทีอะไรด้วยเลย ป้าก็ได้แต่ทำสีหน้างุนงงและค่อยๆขับรถออกไป

พอตอนเช้าเวลาประมาณ 6 โมงครึ่ง

ป้าเพ็ญแกจะขับรถกลับจากตลาดส่วนเราก็กำลังจะออกเดินทางไปโรงเรียน พอป้าแกเห็นเราก็ได้จอดรถและรีบถามเราทันที

"น้องมุขๆมานี่ป้าถามอะไรหน่อย"

"ที่บ้านน้องมุขมีคนแกรึป่าว...เมื่อคืนป้ามองเห็นคนแก่เป็นผู้หญิงผมขาวๆหลังค่อมๆเดินค้ำไม้เท้าอยู่หน้าบ้าน"

"จริงหรอคะป้า บ้านหนูไม่มีคนแก่นะป้า"

"จริงหรอ ป้าว่าป้าเห็นนะ ก็ที่ว่าจอดรถนานๆก็ถามเขานั่นแหล่ะ"

"แล้วเขาตอบว่ายังไงอ่ะคะ"

"คุณยายเขาไม่ได้ตอบอะไรนะ มีแต่หันมามองหน้าและยิ้มให้เฉยๆอ่ะ"

หลังจากคุยกับป้าแกเสร็จพ่อก็เรียกไปถามแล้วเราก็เล่าไปตามที่ป้าแกบอกทุกอย่าง ในจังหวะนั้นแม่ก็เดินเข้ามาพอดีและก็พูดออกมาคำพูดประโยคนั้นก็ทำให้เราถึงบางอ้อกันทันทีเลย คำพูดประโยคนั้นก็คือ...

"แม่เพิ่งไปเอาต้นไม้มาปลูกใหม่น่ะ"

"ต้นไม้ต้นนี้ก็มีชื่อว่า "ว่านนางคุ้ม"หรืออีกชื่อๆหนึ่งที่รู้จักกันดีก็คือ"ต้นผู้เฒ่าเฝ้าบ้าน"

ต้นไม้ชนิดนี้เป็นต้นไม้มงคลที่มีความเชื่อว่า ถ้าหากปลูกไว้ภายในบ้านจะทำให้คนในบ้านนั้นโชคดี เพราะว่าจะมีนางคุ้มหรือนางไม้ที่อาศัยอยู่ในต้นไม้จะมาคุ้มครองบ้านและคนในบ้านให้ปลอดภัยและยังช่วยดูแลบ้านให้เราอีกด้วยและยิ่งไปกว่านั้น ถ้าหากว่านนางคุ้มออกดอกเมื่อไรก็จะมีความเชื่อเพิ่มอีกว่า จะยิ่งโชคดีทวีคูณก็เป็นได้ และนี่ก็เป็นเรื่องราวของเรา เล่า เรื่อง หลอน ตอนที่ 7 ผู้เฒ่าเฝ้าบ้านค่ะ

นี่คือต้น "ว่านนางคุ้ม" หรือว่าต้น "ผู้เฒ่าเฝ้าบ้าน" เผื่ออาจจะยังไม่เคยเห็นหรือแค่คุ้นๆหูอะไรแบบนี้เพราะปัจจุบันก็ค่อนข้างหายากแล้วรึป่าว55555 ไม่แน่ใจ

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น