Baby.Bae

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : PART 14

คำค้น : Real love?

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 239

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 14 พ.ค. 2562 12:46 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
PART 14
แบบอักษร

#ขนมปัง Talk

ฉันลืมตาตื่นขึ้นมาในเช้าหรือบ่ายก็ไม่รู้ ตอนนี้ฉันกำลังพยายามแกะแขนของพี่ลีที่กอดเอวฉันไว้อยู่

"เห้อ" พอมาเห็นสภาพตัวเองในห้องน้ำแล้วฉันนึกว่าตัวเองกำลังติดโรคร้ายแรง ผมเผ้ายุ่งเหยิง ตามเนื้อตัวมีแต่รอยขบเม้มและรอยกัด นี่มันแทบไม่ต่างจากคืนนั้นเลยซักนิด ฉันยืนมองตัวเองในกระจกอยู่นานแล้วก็ตัดสินใจเดินไปอาบน้ำจะได้รีบๆกลับไปซักที นี่เป็นอีกครั้งที่ฉันคิดว่าอยากจะหลบหน้าพี่ลี ฉันมีเวลา1อาทิตย์ก่อนการสอบเพราะงั้นฉันตัดสินใจแล้วว่าจะกลับไปอยู่บ้านซักพัก แล้วค่อยกลับมาสอบ ฉันอยากหายไปจากพี่ลี อยากรู้หัวใจตัวเอง อยากรู้ว่าถ้าไม่ได้เจอหน้าเค้าแล้วฉันจะรู้สึกยังไง

#ลี Talk

ตอนนี้มือผมกำลังควานหาร่างนุ่มนิ่มที่ผมกอดมาทั้งคืนแต่เหมือนเธอจะไม่อยู่แฮะ ผมเลยลุกออกไปดูที่ห้องน้ำก็ไม่เจอ

"หรือจะอยู่ข้างนอกวะ" พอคิดได้แบบนั้นผมเลยเดินออกไปดูด้านนอกก็เห็นแค่ไลลากำลังนิ่งกินข้าวอยู่

"หาปังเหรอ" ไลลาถามผมขึ้นมา ผมเลยพยักหน้าให้น้องแทนคำตอบไป

"ไม่รู้ ไม่เห็นตั้งแต่เมื่อคืนละ นี่คิดว่าอยู่กับพี่ลีซะอีก" ก่อนหน้านั้นอะอยู่ แต่ตอนนี้ไม่อยู่แล้วไง แสดงว่าเธอออกไปนานแล้วสิ ทำไมผมรู้สึกกังวลแปลกๆวะ ผมรีบเดินกลับเข้าไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าทันที

"มีคีย์การด์ห้องปังใช่มั้ย"

"ก็มีนะ แต่ไม่ให้" ไลลาตอบกลับมาแล้วยิ้มแฉ่งให้ผม แต่มันใช่เวลาจะมาเล่นมั้ยวะเนี่ย

"งั้นเรื่องรถที่จะให้พี่ช่วยคุยกับพ่อให้ก็เอาไว้ก่อนแล้วกันนะ"

"พี่ลี!!" หึ ไลลาเดินฟึดฟัดเข้าไปเอากุญแจในห้องแล้วยื่นให้ผมทันที

"หึ ก็แค่เนี้ย"                                                                                                                     

@หอพัก

ตอนนี้ผมมาถึงหอพักของเธอแล้วแต่เหมือนไอ่สิ่งที่ผมกังวลใจมันจะเกิดขึ้นจริงๆว่ะ เธอไม่อยู่ที่ห้องจริงๆ และผมคิดไม่ออกแล้วนะว่าเธอจะไปไหนได้อีก

"เฮ้อออ" ผมนั่งถอนหายใจเฮือกใหญ่ นี่เธอคิดจะหลบหน้าผมอีกแล้วเหรอเนี่ย สุดท้ายผมก็ต้องกลับมาที่คอนโดตัวเอง มันหวิวๆแปลกๆเหมือนกันแฮะ ผมรู้สึกเหมือนกำลังขาดอะไรไปเลย

-แกร๊ก-

"เจอปะ"

"ไม่" ผมตอบน้องกลับไปนิ่งๆ

"พี่ลีทำอะไรเพื่อนน้องเนี่ย" ไลลาถามออกมาแบบหงุดหงิด แต่ผมก็ไม่รู้หรอกนะว่าผมทำอะไรเธอไป หรือเมื่อคืนผมจะรุนแรงไปหน่อย

"ขนมปังมีเพื่อนที่ไหนอีกปะ"

"ไม่น่ามีละนะ ถึงมีก็ไม่ใช่คนที่ปังจะไว้ใจไปอยู่ด้วยหรอก บางทีปังอาจจะกลับบ้านก็ได้ พวกเรามีเวลาว่างก่อนสอบกันตั้ง1อาทิต" ไลลาอธิบายให้ผมฟังแบบยาวๆ อ่านั้นสินะบางทีเธออาจจะกลับไปอยู่ที่บ้านจริงๆแบบที่น้องผมบอกก็ได้

"แล้วรู้มั้ยว่าบ้านปังอยู่ไหน"

"ก็รู้ แต่ไม่บอกหรอก น้องคิดว่าพี่ลีควรให้เวลาปังบ้าง เดี่ยวอีก1อาทิตปังมันก็ต้องกลับมาสอบอยู่ละ พี่หัดรอบ้างเหอะ" ไลลาตอบผมแบบหน่ายๆ แล้วเดินออกจากห้องไป ปกติเราไม่เคยมาคุยกันเรื่องผู้หญิงแบบนี้เลยเพราะผมไม่เคยจริงจังกับใครไง แต่กับปังผมอาจจะจริงจังก็ได้

#ขนมปัง Talk

ตอนนี้ฉันกลับมาอยู่บ้านได้2วันแล้ว ไลลาก็ไลน์มาเล่าเรื่องที่พี่ลีถามถึงฉันให้ฟังส่วนฉันก็ตอบกลับไปตามความจริงว่าอยากจะคิดทบทวนอะไรซักพักส่วนพี่ลีก็ไม่ได้ไลน์อะไรมานะ ช่างสิ ไม่ไลน์มาก็ไม่ต้องไลน์ เชอะ! ฉันใช้เวลาแต่ละวันไปกับการอ่านหนังสือสอบและช่วยแม่ทำขนมปัง

"ปัง วันนี้เราไปช็อปปิ้งกันดีกว่านะลูก"

"ไปค่ะๆ" ฉันรีบตอบแม่กลับไปทันทีเพราะกำลังเบื่อๆอยู่พอดี

@ห้างสรรพสินค้า

ฉันกับแม่เลือกไปเดินที่โซนของข้าวของเครื่องใช้ภายในบ้านกันก่อนเลยเพราะตอนนี้ยาสระผมของฉันมันกำลังจะหมดแล้วฉันเลยอยากจะไปหาซื้อมันไว้เป็นอย่างแรก

"หนูจะเอาอะไรอีกมั้ย ผ้าอนามัยล่ะ ซื้อไปไว้เลยมั้ยประจำเดือนมารึยัง" คำว่าประจำเดือนมารึยังของแม่นี่ทำฉันปวดจี๊ดๆที่ใจจริงๆนะ คือมันควรมาตั้งแต่3-4วันก่อนแล้วแต่มันยังไม่มาไง ฉันก็ได้แค่คิดเข้าข้างตัวเองว่ามันอาจจะเป็นผลของการกินยาคุมฉุกเฉินรึป่าวประจำเดือนฉันมันเลยอาจจะคาดเคลื่อน ขอให้มันเป็นแบบนั้นเถอะ แล้วตั้งแต่ตอนมีอะไรกับพี่ลี2ครั้งก่อนฉันก็ไม่ได้กินยาคุมอะไรเลยด้วยสิ T^T

"ซื้อไปด้วยก็ได้ค่ะ" ฉันตอบแม่กลับไปเพราะคิดว่าบางทีมันอาจจะมาเร็วๆนี้ก็ได้จากนั้นฉันกับแม่ก็ไปกินข้าวกันต่อแล้วก็กลับบ้าน เผลอแปบๆก็ครบ1อาทิตแล้วสิ ฉันต้องกลับไปสอบและกลับเข้าสู่โลกแห่งความจริง ความจริงที่ว่าฉันคงจะชอบพี่ลีแล้วแน่ๆเลย

#ลี Talk

นี่ก็1อาทิตแล้วครับที่ผมไม่ได้เจอหรือติดต่อกับปังเลย จริงๆผมก็อยากจะไลน์ไปหาเธอบ้างอยู่หรอกนะ แต่ผมคิดว่าผมควรให้เวลาปังบ้างแบบที่ไลลาบอก แต่มันทำให้ผมคิดถึงเธอสุดๆเลยตอนนี้

"ไลลาวันนี้ไปสอบยังไงอะ ให้พี่ไปส่งปะน้อง"

"ไม่เป็นไรค่ะพี่ชาย" ไลลาพูดแล้วหันมายิ้มให้ผมแบบกวนๆ หื้ยยย จุดประสงค์มันไม่ได้มีแค่ไปส่งน้องไงครับ ผมแค่อยากจะไปเจอไอ่เด็กหัวดื้ออีกคนต่างหากล่ะ

#ขนมปัง Talk

"สอบเสร็จแล้วไปหาไรกินกันหน่อยมั้ยมึง"

"ไปๆกูหิวจนจะกินหมูได้เป็นตัวละ" ฉันตอบไลลากลับไปทันทีเพราะตอนนี้ฉันหิวมากๆ หลังจากนั้นเราก็ไปกินชาบูกัน

"นี่มึงไปอดอยากมาจากไหนวะ" ไลลาคงเห็นฉันเอาแต่ก้มหน้าก้มตากินก็เลยถามขึ้นมา

"ไม่รู้อะ ช่วงนี้กูรู้สึกหิวๆตลอดเวลาเลย"

"สงสัยจะเป็นเมน เวลากูจะเป็นนะกูจะกินเก่งมากกก"

"แค่กๆๆ" ฉันสำลักน้ำทันทีพอยัยไลลาพูดถึงเรื่องเมน

"เห้ย ค่อยๆกิน" หลังจากนั้นเราก็นั่งกินชาบูแล้วคุยนู้นนี่ไปเรื่อยเปื่อยจนตอนนี้ก็เริ่มจะค่ำละจากนั้นไลลาก็ขับรถมาส่งฉันที่หอ ลืมบอกไปว่าผ่านไปแค่อาทิตเดียวเพื่อนฉันก็ถอยรถใหม่ซะแล้ว คนรวยนี่มันพูดยากจริงๆ หื้ยย

พอกลับมาถึงห้องฉันก็นอนหันซ้ายหันขวาคิดนั้นนี่ไปเรื่อย แต่เรื่องที่ทำให้ฉันต้องคิดแล้วคิดอีกก็คงเป็นเรื่องประจำเดือนฉันนี่แหละ ทำไมมันยังไม่มาซักทีวะ หรือฉันควรจะซื้อที่ตรวจครรภ์มาตรวจให้มันจบๆไปเลย

"เอาวะ" ฉันดีดตัวออกจากที่นอนแล้วรีบเดินออกไปร้านขายยาทันที ก็ร้านเดิมที่ฉันเคยไปซื้อยาคุมฉุกเฉินนั้นแหละ ทีแรกฉันก็กะว่าจะมาตรวจให้มันรู้แล้วรู้รอดคืนนี้เลยแต่เภสัชแนะนำว่าให้ตรวจพรุ่งนี้เช้าดีกว่า หึ นอนรอไปอีกสิฉัน

-3ชั่วโมงต่อมา-

"โว้ยยย ทำไมนอนไม่หลับวะ" ฉันฟึดฟัดอยู่คนเดียวในห้อง คือฉันพยายามข่มตานอนเป็นร้อยรอบมันก็ไม่หลับซักทีอะ ฉันคงตื่นเต้นกับการตรวจพรุ่งนี้ล่ะมั้ง เป็นอีกครั้งที่ฉันต้องเอาโทรศัพท์ขึ้นมาเล่นเขี่ยนั้นนี่ดูไปเรื่อยเพื่อให้ตัวเองพร่อยหลับไป อยู่ดีๆฉันก็กดเข้าไปดูข้อความที่เคยคุยกับพี่ลี เหอะ ตั้งแต่วันนั้นเค้าก็หายไปเลยเหมือนกันสินะ

-Line-

"(นอนยัง)"

"(เห้ย ทำไมอ่านข้อความไวจัง)" มันเป็นเสียงข้อความจากคนที่ฉันบ่นถึงเมื่อกี๊ แล้วจะไม่ให้ฉันอ่านเร็วได้ไงล่ะก็ฉันกำลังนั่งอ่านข้อความเก่าๆที่เราคุยกันอยู่หนิ ฉันเลยตอบพี่ลีกลับไปว่ายังไม่นอน จะให้แกล้งทำเป็นไม่เห็นไม่ได้เพราะฉันดันอ่านมันไปแล้วไง

"(แล้วทำไมไม่นอน)" อ่านั้นสินะทำไมฉันยังไม่นอนอีก

"ยังไม่ง่วง" ฉันตอบพี่ลีกลับไปตามความจริง

"(ไปหาได้ปะ)"

"ไม่" ฉันตอบกลับไปแบบไม่ต้องคิดอะไรมากทันที ไอ่เรื่องอยากเจอมันก็อยากละนะแต่นี่ดึกมากละ แล้วเล่นหายไปซะหลายวันอยู่ดีๆจะมาขอเจอกันง่ายๆแบบนี้ได้ไง หึ

"(ดื้อว่ะ)" ตอนนี้ฉันเริ่มจะง่วงแล้วสิ 💤💤💤

-เช้าวันต่อมา-

-ติ้งๆๆๆ-

"อื้ออ เช้าแล้วเหรอวะ" ฉันขวานหาโทรศัพท์เพื่อเอามาปิดเสียงนาฬิกาปลุก เมื่อคืนฉันจำได้ว่าคุยกับพี่ลีแล้วก็เผลอหลับไป หรือแค่ฝันวะ ฉันเลยกดเข้าไปดูข้อความก็เห็นว่ามีอยู่จริงๆ ข้อความสุดท้ายที่พี่ลีส่งมาคือ ทำไมอ่านไม่ตอบ จะให้ตอบยังไงล่ะเผลอหลับไปตอนไหนยังไม่รู้เลย เเต่ช่างเรื่องพี่ลีไปก่อนเถอะตอนนี้ฉันอยากจะลองไปตรวจดูแล้วว่าฉันจะท้องรึป่าว

"ฟู่ววว" ฉันเดินไปหยิบที่ตรวจครรภ์ที่ซื้อมา3แบบ เอามาวางเรียงๆกันไว้แล้วอ่านวิธีการตรวจของแต่ละเเบบอย่างตั้งใจ ไม่คิดเลยว่าจะมีวันนี้ T^T

"เอาวะ เป็นไงเป็นกัน" เคลีดกับเรื่องสอบก็มากพออยู่แล้วมาทำเรื่องนี้ให้จบๆไปดีกว่า ฉันเลยรีบเดินเข้าไปในห้องน้ำทันที พอฉันจุ่มปัสสาวะลงไปในแถบจุ่มที่ซื้อมาแล้วฉันก็เอามันออกมานั่งจ้องข้างนอก เพราะมันต้องใช้เวลารอผลอ่านการทดสอบตั้ง4-5นาทีฉันเลยออกมาลุ้นข้างนอกดีกว่า

-แกร๊ก-

 

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น