ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

บทนำ : ฉันชื่อกะเพรา

ชื่อตอน : บทนำ : ฉันชื่อกะเพรา

คำค้น : ดีแล่น , กะเพรา

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.6k

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 13 พ.ค. 2562 23:23 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทนำ : ฉันชื่อกะเพรา
แบบอักษร

กะเพรา Talk

"ไรวะ แต่งตัวก็ดูดี มีเงินในกระเป๋า 80 บาท โถ่วเว้ย!! แล้วมันจะไปพออะไรวะอีกะเพรา!!!" ฉันยืมมองเศษเงินในกระเป๋าสตางค์ของผู้ชายที่ฉันเพิ่งไปล่วงมาเมื่อตะกี้ ก่อนที่ฉันจะวิ่งหนีมาหลบที่ซอกมุมตึกมึดๆ วันนี้มันวันอะไรก็ไม่รู้ฉันล่วงกระเป๋ามาสามคนได้เงินไม่ถึง 500 เลย งื้อออ แล้วก็ใกล้วันที่ยายต้องไปทำบอลลูนหัวใจแล้วด้วย แล้วฉันจะเอาเงินที่ไหนพายายไปหาหมอละเนี่ย งื้อออ      

ทุกคนฟังไม่ผิดหรอกค่ะ ที่ฉันบอกว่าฉันล่วงกระเป๋าเมื่อสักครู่นี้ อย่างที่ทุกคนคิดนั้นถูกต้องแล้ว ใช่! ฉันเป็นโจร! โจรจริงๆ โจรวิ่งราวล่วงกระเป๋าเลยค่ะ แต่อย่าเพิ่งด่าฉันนะคะ ฉันมีเหตุผลและความจำเป็น ทุกคนคงเคยได้ยินคำพูดที่ว่า 'ความจนมันน่ากลัว' ใช่มั้ยค่ะ และฉันก็กำลังสัมผัสมันอยู่ ฉันชื่อกะเพราและฉันจน! จนมากๆ จนแบบฉันต้องสร้างเพิงเป็นบ้านอยู่ใต้ทางด่วนและอาศัยขโมยต่อสายไฟจากไฟหลวงใช้เอา ไม่ได้เรียนหนังสือ ฉันจบแค่ม.6 ซึ่งกว่าจะจบมาก็แสนลำเค็ญเพราะฉันต้องดิ้นรนปากกัดตีนถีบหาเงินส่งตัวเองเรียน แต่พอจะเรียนต่อมหาวิทยาลัย ก็ดันมีเรื่องให้ฉันไม่ได้เรียนต่อ หลักๆ คงจะเป็นปัญหาทางการเงิน แถมพ่อฉันก็มาดันมาตกหลังคาบ้านตายระหว่างไปรับจ้างซ่อมหลังคาเงินประกันอะไรก็ไม่มีอย่างคนอื่นเขา พ่อพอฉันตายได้ไม่กี่เดือน แม่ฉันก็เอาผัวใหม่และทิ้งฉันให้อยู่กับยายเพียงลำพัง ยายฉันก็ป่วยหนักด้วยโรคหัวใจ จึงทำให้ฉันไม่สามารถไปทำงานประจำที่พอจะทำได้เลยเพราะต้องดูแลยาย ฉันเลยเลือกที่จะทำอาชีพนี้ อาชีพล่วงกระเป๋า ถึงจะเสี่ยงแต่มันก็ต้องทำ! เงินดีในระดับพอประทังชีวิตวันต่อวันสำหรับสองปากท้องได้ ถามว่าฉันอยากทำหรอ? ไม่เลยฉันไม่อยากทำ เคยมีคนแนะนำให้ฉันไปขายตัวฉันก็เคยคิดนะว่าจะไป! แต่สุดท้ายฉันก็ทำไม่ได้! แต่ถามว่าเงินไวมั้ยก็ยอมรับว่าไวและเงินเยอะจริง แต่ไม่รู้สิ! ฉันทำไม่ได้อ่ะ แต่เรื่องที่ฉันเป็นโจรฉันไม่ได้บอกให้ใครรู้ขืนบอกไปก็ได้พาตำรวจมาหิ้วฉันเข้าห้องขังนะสิ! แม้แต่ยายฉันก็ไม่บอก ฉันไม่อยากให้ยายต้องโทษตัวเองคิดว่าท่านเป็นภาระและไม่สบายใจ ฉันจึงต้องโกหกยายว่าฉันไปรับจ้างทั่วไป หลายคนที่อ่านมาถึงตรงนี้คงมองว่าฉันสิ้นคิดที่มาทำงานเป็นโจรทั้งๆ ที่มีงานมากมายรองรับเด็กจบม.6 อย่างฉัน แต่ฉันอยากจะบอกไว้เลยว่าคนเราเลือกเกิดไม่ได้จริงๆ และที่สำคัญทางเดินของคนเรามีให้เลือกไม่มากนักหรอก.......

   "อ๊ะ...... อ่าส์......ซี๊ด..... ฉะ.....ฉันไม่ไหวแล้วค่ะ โอ๊ยยย อ่าส์" ระหว่างที่ฉันกำลังเดินกลับบ้านที่ใต้ทางด่วนอยู่นั้น ตรงตรอกอับๆ ตรงมุมตึกมีรถยนต์คันหรูสีดำสนิทจอดอยู่ที่หน้าซอย พร้อมกับเสียงครางระทวยของใครบางคนอยู่ในตรอกนั้น แต่ถามว่าฉันสนใจหรือไม่ คำตอบคือไม่เลยฉันสนใจบางสิ่งที่เงาวับบนหลังรถยนต์คันหรูนั้นมากกว่า......

      ชิ้งงงงง! วัตถุเงาวับบนหลังรถคันนั้นมันส่องประกายระยับเชิญชวนฉันเสียจริง! มันต้องมีค่าและราคาสูงมากแน่ๆ ฉันหันหลังมองซ้ายมองขวาอย่างระวังตัว ก่อนที่จะใช้วิชาตัวเบาค่อยๆ ย่องตรงไปที่รถยนต์คันหรูนั้น แต่ระหว่างทางที่จะต้องไปฉันต้องผ่านตรอกที่เสียงสยิวนั้นดังออกมา เอาไงดีว่ะ! เงิน! เพื่อเงิน! คนในตรอกนั้นคงไม่สนใจฉันหรอกเพราะพวกเขากำลังสนุกกันอยู่

        "เบาๆ ได้มั้ยวะ! จะแหกปากเสียงดังทำห่าอะไร!!" เสียงเข้มดุดันภายในซอกตึกมึดนั้นเอ่ยขึ้น จนฉันที่กำลังตั้งท่าจะก้าวผ่านตรอกนั้นถึงกับสะดุ้งและชะงักขาทันที ไอ้บ้าเอ่ย! ตกใจหมด! ฉันรีบก้าวถอยหลังมาทันทีพรางยกมือขึ้นทาบอกและถอนหายใจ เอาใหม่กะเพราเธอทำได้! วัตถุวาววับนั้นรอเธออยู่......

         "อ่าส์ ....... คุณดีแล่นค่ะ อ๊ะ! เบาๆ ค่ะ อ่าส์ นั้นอะไรค่ะ อ่าส์ เสียว อ่าส์ ทะ....ทำมั้ยมันสั่นแบบนี้ อ่าส์~" เสียวครางสยิวนั้นทำฉันก้าวขาไม่ออกอ่าาา งื้อออ ตั้งแต่เกิดมาจนอายุ 19 ปี ฉันยังไม่เคยได้ยินเสียงอะไรน่าขนลุกขนาดนี้เลย จะว่าฉันตอแหลก็ว่าเถอะ แต่เห็นฉันแบบนี้ฉันก็ยังซิงอยู่นะ ถึงจะจนแต่ฉันก็มีดีที่ความซิงนะ เพราะว่าฉันมอมแมมผอมกะหร่องเลยรอดจากการถูกฉุดหรือข่มขืนแถมเสื้อผ้าฉันก็รับขอเก่ามาจากเด็กผู้ชายแถวบ้าน(เพิงหมาแหงน)อีก พอก่อน! ไม่ได้! ฉันจะมามัวขนลุกกับเสียงสวาทนี้ไม่ได้ ท่องไว้กะเพรา เงินๆ วัตถุวาววับนั้นเป็นเงินมหาศาล เพื่อยาย! ลุย! กะเพรา!

ฟ้าว~ พึบ~

     ฉันวิ่งและกระโดดข้ามซอกเล็กๆ นั้นจนมาถึงตัวรถได้พอดี ฉันรีบยืนตัวขึ้นและเล่งไปที่วัตถุวาววับนั้นอย่างรวดเร็ว ก่อนที่จะรีบหยิบมันมา กรี๊ดดดด โทรศัพท์รุ่นใหม่ล่าสุด งื้ออ ขายได้ต้องได้ราคาดีแน่เลย ยายจ๋าหนูมีเงินพายายไปหาหมอแล้วนะคะ! เมื่อฉันได้โทรศัพท์สีเงินเครื่องนั้นปุบ ฉันก็รีบเก็บใส่กระเป๋ากางเกงทันที ก่อนที่จะหันหลังมองซ้ายมองขวาอีกครั้งเพื่อความปลอบภัยของตัวเอง ฉันว่ามันต้องปลอดภัยแหละเพราะว่าสองคนนั้นยังส่งเสียงครางเสียวกันอยู่เลย ดี! ฉันจะได้รีบกลับบ้านไปหายายและพรุ่งนี้จะได้เอาโทรศัพท์ไปขาย ไม่รู้ว่าป่านนี้ยายหลับไปแล้วหรือยังนะ คิดถึงยายจัง! ยายรอกะเพราก่อนน๊าาา กะเพราะกำลังกลับไปหาแล้วจ้ายาย.........

 

🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏

ความคิดเห็น