Lady_P

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : 14.อุบัติเหตุ

คำค้น : พลอย คิง

หมวดหมู่ : นิยาย ทั่วไป

คนเข้าชมทั้งหมด : 40

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 15 พ.ค. 2562 14:01 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
14.อุบัติเหตุ
แบบอักษร

เช้านี้ผมรีบมาถึงที่ทำงานก่อน ดูท่าว่ายัยแสบคงจะยังมาไม่ถึง ผมเลยเดินไปหยิบยามาไว้เผื่อเธอมีไข้

" ขออนุญาตค่ะท่านประธานเช้านี้คุณแพวพรรณจะมาพบท่านประธานด้วยนะคะ"

" ครับ. เออว่าแต่ตอนนี้พลอยไพลินมาถึงที่ทำงานหรือยังครับ"

" น้องพลอยมาแล้วค่ะ ตอนนี้กำลังเดินไปที่ฝ่ายออกแบบ อีกสักประมาณชั่วโมง 2 ชั่วโมงก็คงกลับมาค่ะ"

" ประธานมีอะไรหรือเปล่าคะ จูดี้จะได้บอกน้องให้"

" เปล่าครับไม่มีอะไร คุณจูดี้ออกไปทำงานเถอะครับ"

ผมนึกเป็นห่วงยัยแสบขึ้นมาทันที ผมคิดว่าวันนี้เธอคงมีไข้แน่ๆดูจากสภาพเมื่อวานแต่วันนี้ทำไมถึงยังมีแรงออกมาทำงานอีกนะ

" สวัสดีครับน้าแพรว มาหาผมถึงนี่มีอะไรหรือเปล่าครับ "

"เปล่าหรอกจ้ะน้าแค่มาเยี่ยม อยากมาทำความรู้จักกับหนูพลอยด้วยไปถึงไหนแล้วล่ะ เครื่องประดับที่ได้ออกแบบ"

" ใกล้เสร็จแล้วล่ะครับเห็นเขาไปดูแบบที่ให้ฝ่ายออกแบบดูให้ทุกๆวันคงอีกไม่นานก็ได้นำเสนอ ผลงานจริงๆสักที"

" เก่งจังเลยนะเด็กคนนี้ แล้วตอนนี้น้องหนูพลอยอยู่ที่ไหนล่ะน้าอยากเจอเขา"

" เดี๋ยวอีกสักพักก็คงมาครับตอนนี้ผมให้ดูรีบไปดูให้แล้ว"

เวลาผ่านไปนานมากๆยังไม่มีท่าทีที่ยัยแสบของผมจะกลับมา. ผมเลยเดินออกมาดูข้างนอก มีพนักงานกำลังต่างยืนมุงดูอะไรสักอย่างนึง

" เกิดอะไรขึ้นครับ "

"ขอโทษนะคะท่านประธานอยู่ดีๆน้องพลอยก็โดนคุณแอนนี่ผลักตกลงมาจากบันไดข้างบน"

"ไม่นะคะพี่คิงแอนนี่ไม่ได้ทำเลย อยู่ดีๆยัยนี่ก็หน้ามืดล้มลงมาเอง"

" พี่ว่าน้องแอนนี่ขึ้นไปหาคุณน้าแพรวข้างบนนะครับแล้วทางนี้พี่จัดการเอง "

"แต่แอนนี่ไม่ได้ทำจริงๆนะคะ ไปก็ได้ถ้าพี่คิงไม่เชื่อแอนนี่จะไปบอกคุณแม่"

ผมมองมายังคนที่ตกลงมาจากบันได สภาพเธอตอนนี้ หัวแตกมีเลือดออก หน้าซีดอาจจะเป็นผลมาจากพิษไข้ของเมื่อวานที่ตากฝน

"เป็นยังไงบ้างพลอยไพลิน เดี๋ยวฉันพาไปโรงพยาบาลนะ "

"ไม่เป็นอะไรค่ะ ทำแผลอยู่แป๊บเดียวเดี๋ยวก็หาย"

"แล้วทำไมถึงตกมาจากบันไดได้"

" ฉันหน้ามืดไงคะก็เลยกลิ้งตกลงมาเอง"

ฉันดูจากสถานการณ์แล้วเขาคงไม่เชื่อคำพูดของฉันเท่าไหร่ ฉันเลยตอบกลับ เหมือนคำพูดของ แฟนเขา ชีวิตฉันต้องมาเจออะไรอีกเนี่ย

หลังจากพูดคุยซักถามกันเสร็จเรียบร้อยผมก็อุ้มยัยแสบขึ้นมาบนห้องเพื่อรอทำแผล คนที่เป็นตัวต้นเหตุทำให้เธอต้องเจ็บตัวครั้งนี้ก็ต้องอยู่กับคุณแม่ของเธอ คุณน้้าแพรวรู้สึกตกใจเป็นอย่างมากที่เห็นพลอยไพลินได้รับบาดเจ็บจากอุบัติเหตุครั้งนี้

"หนูพลอยเป็นไงบ้างลูกเจ็บมากหรือเปล่า ทำไมหน้าซีด ไหนดูหน่อยทำไมตัวร้อนอย่างนี้ล่ะลูก "

"คุณแม่คะแอนนี่ไม่ได้ทำ พี่คิงชอบว่าแอนนี่"

"พี่ไม่ได้ว่าน้องสักหน่อย แต่พนักงานเห็นเองว่าแอนนี่เป็นคนผลักพลอยตกลงมา "

"จริงหรือเปล่าลูกแอนนี่ ทำยังงี้ได้ไงลูก"

ฉันเบื่อฟังคำแก้ตัวของเเอนนี่อะไรเนี่ยมากเลย ฉันก็พอดูออกว่าคงไม่มีใครเชื่อในคำพูดของฉันหรอก เอาเป็นว่าฉันจะคิด ว่ามันเป็นอุบัติเหตุก็แล้วกัน

"มานั่งใกล้ๆฉันจะทำแผลให้"

" ไม่เป็นไรดีกว่าค่ะ ฉันทำเองก็ได้"

" อย่าดื้อได้ไหมตอนนี้เธอกำลังไม่สบายอยู่นะ"

ผมเป็นห่วงยัยแสบมากตอนนี้อาการเริ่มจะไม่ดีตัวก็ร้อนโรงพยาบาลก็ไม่ไปแต่ดูหน้าคนที่เป็นกังวลกว่าผมก็คงเป็นน้าแพรว ที่พยายามบังคับให้เธอไปโรงพยาบาลให้ได้

"ถ้าไม่ไปโรงพยาบาลก็กลับไปพักที่บ้าน"

"ไม่เป็นไรค่ะฉันอยากรีบทำงานให้เสร็จตอนนี้ใกล้จะฝึกงานเสร็จแล้วฉันจะได้ทำเรื่องจบเร็วๆ "

"หนูพลอยไปโรงพยาบาลไหมลูกไปที่บ้านจะมีใครดูแลหนูหรือเปล่า"

"ขอบคุณค่ะคุณแพรพรรณหนูดูแลตัวเองได้ ขอบคุณที่เป็นห่วงนะคะ ยังไงหนูขอตัวไปทำงานต่อ"

สถานการณ์ตอนนี้ก็คงต้องปล่อยไปเพราะยัยตัวแสบดื้อมากจริงๆ อีกไม่กี่เดือน ก็จะเสร็จการฝึกงานของเธอ ผมคงจะไม่ได้เจอเธออีกแล้ว

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น