FIGHTING - ไฟต์ติ้ง

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

บทที่ 19 ทายาทมาเฟีย END

ชื่อตอน : บทที่ 19 ทายาทมาเฟีย END

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 150.8k

ความคิดเห็น : 168

ปรับปรุงล่าสุด : 23 ส.ค. 2558 11:14 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 4
× 36,100
แชร์ :
บทที่ 19 ทายาทมาเฟีย END
แบบอักษร

 

 

 

หลายปีต่อมา...

 

ตุบตับๆ

 

“เดวิด สู้ๆ/คาเล็น สู้ๆ”

 

กลุ่มเด็กนักเรียนชายวัยเพียง 7 ปี ยกพวกตีกันในห้องเรียน ทามกลางเสียงร้องเชียร์จาก แองจี้ หรือ อู๋ อี้เฟ่ย และเพื่อนคนอื่นๆ

 

“พี่เดวิดสู้มัน สู้มัน!” แองจี้ตะโกนบอกพี่ชายฝาแฝดที่กำลังแลกหมัดสู้สุดตัว กับคาเล็น จนขอบตาช้ำตำเขียว

 

“เด็กๆ หยุดเดี๋ยวนี้!

 

คุณครูจินหลี่วิ่งเข้ามาห้าม เด็กนักเรียนหญิงชายต่างห้องที่มายืนมุ่งสลายตัวอย่างรวดเร็ว ใครๆก็ดีว่าคุณครูจินหลี่นั่น ดุ โหด แค่ไหน จะเหลือก็แค่แองจี้ เดวิด คาเล็น และลูกน้องของเดวิด คาเล็น

 

“ไปห้องปกครอง!” คำสั่งดุ แองจี้แอบเบ้ปากใส่คาเล็นเดินจูงพี่ชายไป

 

คุณครูจินหลี่ทำหน้าเอือมระอา เป็นเด็กเป็นเล็กหัดมีเรื่องชกต่อยกันแล้ว ครั้งนี้ต้องเรียกผู้ปกครองมาตักเตือน

 

“เป็นครูภาษาอะไรห๊ะ ปล่อยให้ลูกผมโดนทำร้าย! ผมจะเอาเรื่องกับไอ้เด็กสองคนนี้!

 

คาเวลตวาดใส่ครูและชี้หน้าเอาเรื่องเดวิดกับแองจี้ หลังจากเห็นสภาพคาเล็นลูกชายสุดที่รักของเขาต้องมีบาดแผลบนใบหน้า

 

“ลูกคุณมันนิสัยมีดี! เลว!” แองจี้ปากกล้าบอก ชูคอเชิดไม่กลัว

 

“เอ๊ะ นังเด็กนี่!” นักการเมืองใหญ่จะสั่งสอนยัยเด็กปากกล้า

 

“จะทำอะไรลูกฉัน!” เจสสิก้าเปิดประตูพรวดเข้ามาพร้อมกับคริส เห็นจังหวะที่คาเวลจะตบลูกเธอพอดี

 

“ม๊ามี๊ ปาป๊า ฮื่อๆๆๆ” แองจี้ร้องไห้วิ่งมาหาแม่

 

“เดวิดลูกพ่อ” คริสก้าวฉับไปอุ้มลูกชายหัวแก้วหัวแหวน หันขวับจองคาเวลทันที

 

หน้าคาเวลและคุณครูจินหลี่ซีดเป็นไก่ต้ม เมื่อรู้ว่าเจ้าพ่อมาเฟียอย่างคริสคือผู้ปกครองของแองจี้ กับเดวิด ถ้าเกิดรู้มาก่อนคุณครูจินหลี่คงไม่เรียกมาพบ คาเวลคงไม่อยากเอาเรื่อง

 

“มันเกิดอะไรขึ้นกับลูกของผม!” คริสแผดเสียงเข้มถาม ขบกรามแน่น

 

“คือ ..เด็กชายเดวิด มีเรื่องชกต่อยกับเด็กชายคาเล็น ค่ะ... และนี้ไม่ใช่ครั้งแรก ดิฉันจึงเรียก..”

 

“เรื่องแค่นี้ ทำเป็นเรื่องใหญ่ไปได้ หรือว่าคุณครูอยากให้เป็นเรื่องใหญ่” เจสสิก้าพูด

 

“คือ...ว่า คือว่า” คุณครูกลายเป็นคนติดอ่างเป็นแล้ว

 

“ที่ผมต่อยไอ้คาเล็น เพราะมันเปิดกระโปร่งน้อง” เดวิดเอ่ยด้วยน้ำเสียงแข็งกระด้าง มองหน้าคาเล็นไม่มีใครยอมแพ้ใคร คริสได้ยินถึงกับควันออกหู

 

“ใช่ๆ คาเล็นนิสัยไม่ดีเปิดกระโปร่งแองจี้”

 

“กล้าทำอย่างนี้กับลูกสาวฉันหรอ!

 

“ผมขอร้องนะครับท่าน ลูกผมยังเด็ก อย่างทำอะไรลูกผมเลย” คาเวลเข้ามายกมือไหว้อ้อนวอน จบแทบจะกราบเท้าคริสอยู่แล้ว

 

“ป๊าฮะ ทำไมต้องไปขอร้องเขาด้วย ไหนบอกจะเอาเรื่องไอ้เดวิดไง” คาเล็นดึงชายเสื้อคาเวล

 

“เงียบไปคาเล็น!

 

“อะไรนะ.. จะเอาเรื่องลูกฉันหรอ!?

 

“ตอนนั้นผมยังไม่ทราบว่าเด็กทั้งสองคือลูก..”

 

“หุบปาก! ฉันไม่อยากฟัง! ครั้งนี้จะถือว่าใจดี แต่ครั้งหน้า... ไม่!

 

“ขอบคุณครับ ขอบคุณครับ” คาเวลดีอกดีใจที่คริสไม่เอาเรื่อง

 

“ที่รักกลับกันเหอะ” คริสเอ่ยขึ้น

 

“คุณคาเวล..เตรียมอำลาตำแหน่งได้เลย” เสียงมาเฟียหนุ่มบอกทิ้งท้าย

 

คาเวลกลับมามีสีหน้าซีดกล่าเดิม คริสรู้ว่าคาเวลเป็นนักการเมือง มีตำแหน่งสูง และเขาก็แค่...จะสั่งปลด

ให้มันรู้บ้างว่าใครเป็นใคร ริอาจจะเอาเรื่องลูกของเขา!

 

ฟอด! ฟอด! เจสสิก้าหอมหนูน้อยทั้งสองก่อนส่งขึ้นรถ

 

“ลูกแม่ น่ารักจังเลย”

 

“ปาป๊า มามี๊ ไม่ขึ้นมากับแองจี้ หรอคะ”

 

“ป๊าจะให้หนูและพี่เดวิดไปก่อนคะ เดี๋ยวปาป๊ากับมามี๊คนนี้..”

 

ฟอดดดดดด! คริสกดจมูกได้รูปลงบนแก้มนวลเนียนผุดผ่องของภรรยา

 

“ตามไปครับ”

 

“ไปไหนฮะ”

 

“ความลับครับ” เจสสิก้าบอกลูกชาย

 

“งั้น รีบๆมานะคะ” เสียงใสแจ๋วเอ่ยบอก

 

“คร๊าบบบผม ฟอด! ฟอด!” คริสหอมแก้มลูกชายลูกสาวฟอดใหญ่ก่อนปิดประรถ ส่วนเขาและเจสสิก้ามาขึ้นอีกคัน

 

“อี้ฟาน!

 

“อะไรจ๊ะเมียจ๋า” คริสกอดจูบเจสสิก้า รถยนต์ก็เริ่มขับเคลื่อน

 

“เมื่อคืน...ฉันเจอถุงยางสี่อันในกระเป๋ากางเกงคุณ!” คริสชะงักหยุดมือหน้าใต้กระโปร่งตัวสั้น ตายห่าแล้ว!

 

“แปลกตรงไหน”

 

“พูดมาได้ว่าแปลกตรงไหน... คุณเอาไปใช้กับใครบอกมา!

 

“กับคุณไง”

 

“ตอแหลไม่เนียน คุณเอากับฉันเคยใส่ถุงยางที่ไหนล่ะ ถึงจะใส่มันก็มีอยู่ห้องไม่ใช่รสนี้ยี่ห้อนี้” เวรบรรลัย....รู้ด้วย!

 

“ตอบมา! อี้ฟาน! ไปแอบเอากับใครมา!

 

“ผมไม่มีใครจริงจริ๊งงงง ผมรักคุณคนเดียวมีคุณคนเดียว” มาเฟียหนุ่มแถไปเรื่อย

 

“อย่ามาแถ!

 

“ผมไม่ได้แถ..นะ” คริสนอนลงหนุนตักเจสสิก้า ทำตาบ๊องแบ๋ว

 

“ฉันโกรธคุณอยู่ อย่ามานอนตัก”

 

“เรื่องแค่นี้เองงงงง”

 

“แค่นี้หรอคริส คุณเห็นเรื่องนี้เป็นเรื่องแค่นี้หรอ ใช้สิ..ฉันมันหลวมหมดแล้ว คุณคงเบื่อ อุ๊บ..” เจสสิก้าตัดเพ้อ คริสจัดการปิดปากน้อยๆไว้

 

“ใครบอกว่าคุณหลวม”

 

“ถ้าไม่หลวมแล้วไปมีคนอื่นทำไม”

 

“ผมไม่ได้ตั้งใจนะที่รัก ก็ผมโดนอ่อยอ่ะ แบบว่า..ผู้หญิงพวกให้มานอนอ้า..”

 

“คุณก็เลยสนอง”

 

“อือหึ” พยักหน้างึกๆ

 

“เฮ้ออออออ..” เสียงถอนหายใจยาว เหนื่อยใจกับผัวเธอ จะทำยังไงให้มันเลิกเจ้าชู้!?

 

 

 

 

ยามพบค่ำ...

 

บนดาดฟ้าของตึกเอ็มไพร์ คริสจัดเป็นสถานที่วันเกิดของลูกรักทั้งสอง โดยให้เดวิดและแองจี้มารออยู่ก่อน

 

“อันนี้ก็อร่อย อันนั้นก็อร่อย แองจี้ขอนะพี่เดวิด” แองจี้เลื่อนจานขนมหวานของผู้เป็นพี่มาไว้หน้าตัวเอง ส่วนเดวิดนั่งก้มหน้าเล่มเกม มีจื่อเทาอยู่ข้างๆ

 

พรึบ!

 

“คุณลุงๆ พี่เดวิด ทำไมไฟดับ แองจี้กลัวผี”

 

ไฟทุกดวงดับสนิทลง แองจี้หยุดเคลื่อนไหวร้องเรียกหาคุณลุงจื่อเทาด้วยความตกใจ

แต่แล้วเดวิดและแองจี้ก็ยิ้มออก เมื่อเห็นความสว่างจากแสงเทียนตั้งกลางเค้กก้อนโตอยู่บนรถเข็น

 

...กำลังเข็นเข้ามาหาเด็กๆพร้อมเสียงร้องเพลง เจสสิก้าเดินจับมือมาพร้อมกับคริสมีกล่องขวัญใบโตสองใบ และคนอื่นอีกมากมายต่างพากันนำของขวัญมามอบให้เดวิดกับแองจี้

 

Happy birthday to you, Happy birthday to you, Happy birthday Happy birthday, Happybirthday to you....”

 

“เป่าเค้กสิครับเดวิด แองจี้”

 

“ฟู” ทั้งสองมองหน้ากันแล้วเป่าเค้ก แสงไฟก็สว่างขึ้น แขกนำของขวัญมากมายมามอบให้คาเล็นและแองจี้อย่างเอ็นดูในความน่ารัก

 

"นี่ครับของขวัญ" 

 

"ขอบคุณฮะป๊า/ขอบคุณนะคะมามี้" แองจี้ยิ้มแป้น

 

"ไหนมาหาปู่ซิ" ฉางฟางเอ่ย.. หลานๆทั้งสองวิ่งไปรับของขวัญจากคุณปู่ของพวกเขา

 

“ชอบไหมหลานปู่” ฉางฟานลูบหัวหลานทั้งเธอด้วยความรักใคร่

 

“ชอบค่ะ/ชอบครับ” เด็กๆต่างพากันชอบของขวัญที่คุณปู่ซื้อให้

 

“คุณตาน่ารักที่สุดเลย แองจี้รักคุณตา” แองจี้กอดคอหอมแก้มคุณปู่

 

ฝั่งด้าน..เจสสิก้า

 

“เจสสิก้า เจสสิก้า” เสียงคุ้นหูดังขึ้น เป็นทิฟฟานี่เดินจูงมือมากับสาวสวยคมคนหนึ่ง

 

“โอ้... คิดถึงแกจังงง” เจสสิก้าโผล่กอดเพื่อนรักไม่เจอกันนาน

 

“แล้วไหนล่ะของขวัญลูกฉัน”

 

“ฉันให้หลานเรียบร้อนแล้วย่ะ”

 

“เออ..แล้วนี้ใคร เพื่อนแกหรอ” เจสสิก้ากล่าวยิ้มให้เพื่อนของเพื่อนเธอ ที่ยืนจับมือกันแน่น

 

“เธอชื่อแทยอน เป็นคนเกาหลี ที่สำคัญ...เป็นเมียฉัน” เอ้ย อีนางมาดามมันล้อเล่นรึเปล่านี้ ไหน...ผัวมัน ก็ไอ้นิช..คุณ

 

“แล้ว..”

 

“หยุดพูดถึงผู้ชายคนนั้น เราเลิกกันแล้ว”

 

“แล้วแกมาเป็นเลสเบี้ยนเนี้ยนะ”

 

“ความรักมันห้ามกันได้ด้วยหรอ..” ก็ใช้

 

“คุณแทยอนฝากดูแลมันด้วยนะคะ สันมันอาจใหญ่ไปหน่อย”

 

“ค่ะ” แทยอนตอบเรียบๆ ยิ้มเล็กน้อย

 

“อ้าวว เดี๋ยวแม่ตบปากฉีกเลยค่ะ”

 

“เดี๋ยวฉันสั่งผัวฆ่าหมกป่าซะเลยนิ”

 

“ที่รัก” มาเฟียหนุ่มเดินมาโอบเอวคอดภรรยา ทักทายทักสองตามมารยาท พาเจสสิก้ามานั่งโต๊ะ

 

“เด็กๆโตเร็วเนอะ” ลุกซ์มองดูเด็กๆที่วิ่งเล่นอย่างสนุกสนานหยอกล้อกับคุณตา

 

“เวลามันก็ผ่านไปเรื่อย จะให้นอนแบเบาะอยู่เหมือนเดิมรึไง”

 

“เจสสิก้าเธอเป็นถึงแม่คนแล้ว นิสัยกวน...ยังอยู่เหมือนเดิมนะ”

 

“ก็ฉันเป็นอย่างงี้ของฉัน นายจะทำไม”

 

“ถึงว่าล่ะแองจี้หลานฉันได้นิสัยมาจากใคร”

 

“พูดแบบนี้ อยากปากแตกหรอ!” เจสสิก้าว่า ยกไวน์กรอกเข้าปากอีก เข้าปากแล้วเข้าปากเล่า

 

“เมียจ๋าาา คุณดื่มมากไปแล้วนะ คุณอยากเมาให้ลูกเห็นหรอ”

 

“ใช้ฉันอยาก เ..ากับคุณ” คนเริ่มเมาฟังผิดเพี้ยน ตอบออกมา คริสมองหน้าลุกซ์สลับกับลมหนาว พอดีกับที่เด็กๆจูงมือคุณปู่เดินมา

 

“ปาป๊าคุณแม่เป็นอะไร”

 

“คุณน้าเป็นอะไรคะ” อลิซ และณิชาสงสัย

 

“มาม๊าอยาก..” คริสเอ่ย...

 

“อยากอะไรคะ”

 

“อืมม มาม๊าอยากกินกล้วยคะ

 

“อ้าว แล้วทำไมไม่พาคุณน้าไปกินล่ะคะ คุณลุง” ด้วยความยังเด็กณิชาจึงพูดออกไป ณิชาเป็นลูกสาวของลุกซ์กับลมหนาว

 

“นั่นสิคะคุณพ่อ” ลูกสาวเขาก็อีกคน ไม่รู้เรื่อง มีแต่ผู้ใหญ่ที่รู้นั่งอมยิ้มให้คริส

 

“พาเมียแกไปกินเหอะ เดี๋ยวจะลมแดงตายซะก่อน ฮ่าๆๆ” ฉางฟานกล่าว

 

“ถ้าไม่รีบพาไป มีหวังน้องสาวฉันได้กินกล้วยโชว์เด็กๆแน่” ลุกซ์กระซิบเสริมเบาๆ

 

“เดวิด แองจี้ เดี๋ยวปาป๊าพามาม๊าไปกินกล้วยก่อนนะ อาจจะสักชั่วโมง หรือถึงเช้าเลยก็ได้ ยังไงก็กลับบ้านกับคุณปู่นะคะ...” 

 

“ทำไมนานจังคะ”

 

“ก็มันอร่อย คุณแม่หนูชอบบบบ”

 

“อี้ฟาน ฉันอยาก..” เจสสิก้าเมาคออ่อนคอพับซบอกสามี มือไม้เริ่มไม่อยู่นิ่ง

 

“งั้นไปที่รัก ผมจะพาคุณไปกินกล้วย...กินกล้วยไข่ ให้หนำใจไปเลย หึๆ” คริสประครองเจสสิก้าไปคอนโดของเขา จะพาไปกินกล้วยยยยย...

 

 

........จบบริบูรณ์.......

END

 

 

 ส่งท้าย...จากใจไรท์(คนสวย)

ก่อนอื่นเฮ้ออออออออออ ถอดหายใจยาววววววเลยค่ะ

นิยายเรื่องนี้.. อืมมมม..หุหุ ก็จบแล้วนะ บอกก่อนการแต่งนิยายนี้ยากใช่เล่นเลยเน๊าะ แต่ไรท์ก็รักแบบนี้ ชอบแบบนี้ก็ต้องทำมันให้ดีที่สุด

ไรท์ขอกราบขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านอย่างยิ่งและอย่างสูง ที่ร่วมเป็นกำลังตั้งแต่ต้นมาจนจบ

ขอบคุณคร๊าบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบ

 

เรื่องต่อไปมีรออยู่.. แต่ไรท์จะแต่งให้จบเรื่องแล้วค่อยลงยาววววว ไม่หายแบบนี้อีก

ตอนนี้ขอเตียมตัวหาที่เรียนต่อ หาลัยครัชชชชชช

แล้วพบกัน... ชาตินี้ตอนบ่าย

ไปล่ะ

จุ๊บจุ๊บบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบ

รักคนอ่านนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนจุง

 

 

(เดี๋ยวมีเวลา จะมารีไรท์ เพิ่มเสริมเติมแต่งเนื้อหาเพิ่มเติม ทั้งเรื่องเมียมาเฟีย และพยาบาทรักแวมไพร์เถื่อน)

ความคิดเห็น