พราวนภา/เนตรอัปสรา/มณีหยาดฟ้า

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

แค่บังเอิญฤาพรหมลิขิต (100%)...หื่นไม่เลือกที่...อ๊ายยยยยย

ชื่อตอน : แค่บังเอิญฤาพรหมลิขิต (100%)...หื่นไม่เลือกที่...อ๊ายยยยยย

คำค้น : จอมโอหังเผด็จรัก , พราวนภา

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.4k

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 13 พ.ค. 2562 19:39 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
แค่บังเอิญฤาพรหมลิขิต (100%)...หื่นไม่เลือกที่...อ๊ายยยยยย
แบบอักษร

 

 

 

 

 

 

แจ้งด่วน!!!

E-BOOK…จอมโอหังเผด็จรัก วางขายใน www.mebmarket.com แล้วนะคะ เอฝากเดเรคกับอารดาด้วยจ้า ^^  

จัดโปรโมชั่น จากราคา 299 เหลือ 229 บาท

 

ตามไปสอยตามลิ้งค์นี้เลยจ้า

https://www.mebmarket.com/web/index.php?action=BookDetails&data=YToyOntzOjc6InVzZXJfaWQiO3M6NzoiMTAyOTI2NCI7czo3OiJib29rX2lkIjtzOjU6Ijk0MjY0Ijt9

 

 

“ปากดีแบบนี้ มันน่าสั่งสอนเสียให้เข็ด” ชายหนุ่มเค้นเสียงเย็นเยียบข่มขู่ พลางยกมือลูบหยาดน้ำออกจากใบหน้าหล่อระเบิดระเบ้อ เพราะขณะที่ยืนต่อปากต่อคำกับแม่สาวแสบอยู่นั้น หยาดฝนก็ยังคงโปรยปรายลงมาอย่างบางเบาคล้ายละอองหมอกตลอดเวลา     

“นึกว่าตัวเองมีมือมีเท้าอยู่คนเดียวหรือไงยะ” อารดาขู่ฟ่อพลางชูกำปั้นหรา ท่าทางขึงขังเอาเรื่องของแม่สาวแฟชั่นตกยุคทำให้เขาอารมณ์ดีพิลึก          

“โอ๊ะโอ๋…เก่งซะด้วยแฮะ แต่ผู้หญิง ‘อ่อนด้อย’ และดูท่าว่าจะ ‘ไม่เคย’ ต้องมือชายอย่างคุณ ผมคงไม่ถึงขั้นต้องลงไม้ลงมือให้เปลืองแรงหรอกมั้ง แค่ ‘จูบ’ เดียวก็อ่อนระทวยจนยอมศิโรราบแล้ว” ในตอนท้ายชายหนุ่มจงใจยื่นใบหน้าหล่อลากไส้เข้ามาเฉียดพวงแก้มสีระเรื่อ คนโดนปรามาสผงะถอยหลังไม่เป็นขบวน

‘ให้ตายเถอะ…เราชอบชะมัด เวลาที่ยัยแม่ชีสี่ตาทำท่าเอียงอายเช่นนี้’ ท่าทางเหมือนกวางน้อยระวังภัยของคนตัวเล็กทำให้เดเรคพอใจอย่างน่าประหลาด     

“ผมยังไม่ ‘จูบ’ จริง คุณก็หน้าแดงแล้วเหรอแม่ชีน้อย” เจ้าพ่อหนุ่มยียวนแกมล้อเลียน พร้อมจ้องดวงหน้าสุกปลั่งอย่างนึกเอ็นดู เนื่องจากไม่เคยเห็นผู้หญิงคนไหนหน้าแดงเพียงเพราะคำพูดเย้าแหย่ไม่กี่ประโยคมาก่อนในชีวิต

“ไอ้คนทุเรศ!” อารดาตะเบ็งเสียงกราดเกรี้ยวตอบโต้ พร้อมเหวี่ยงหมัดหวังจะซัดคนกวนประสาทให้เลือดกลบปาก แต่เขาดันไหวตัวทัน คว้าหมัดน้อยๆ ไว้ได้ก่อน ชั่วอึดใจหญิงสาวก็ต้องเบิกตาโพลงและอ้าปากค้าง เมื่อพ่อเจ้าประคุณฉวยโอกาสจรดริมฝีปากร้อนผ่าวลงบนหลังมือเกลี้ยงเกลาอย่างหน้าตาเฉย         

ฟอด!

“อื้อหือ…หอมเป็นบ้า!” ชายหนุ่มแสร้งอุทานเสียงดัง ก่อนจะยักคิ้วอย่างกวนๆ ทันทีที่ได้สติสาวเชยก็รีบบิดข้อมือกลมกลึงให้หลุดพ้นจากพันธนาการแกร่ง แล้วถอยกรูดมาตั้งหลัก         

“ไอ้คน…”

“ผมทำไม” เดเรคลอยหน้ายิ้มใส่ตาอย่างยวนยั่ว รู้สึกชอบใจที่เห็นแก้มเนียนใสของสาวเชยแดงก่ำเป็นเท่าตัวเพราะฤทธิ์ของเพลิงโทสะ หญิงสาวกำลังจะง้างฝ่ามือขึ้นประเคนลูกตบใส่คนกวนประสาทสักฉาดเพื่อดับอารมณ์ ทว่ากลับถูกอีกฝ่ายรวบข้อมือกลมกลึงเอาไว้เสียก่อน หนำซ้ำพ่อตัวโตยังหลิ่วตาให้อย่างเย้ยๆ       

“ถ้าจะตบผม คุณต้องเร็วกว่านี้หน่อยนะทูนหัว เพราะไม่งั้นจะโดนลงโทษแบบนี้…” ยังไม่ทันจะขาดคำร่างอรชรอ้อนแอ้นก็ปลิวไปปะทะแผงอกกว้าง ทันใดนั้นเขาก็ทำในสิ่งที่เธอไม่คาดคิด      

จุ๊บ!  

อารดาเบิกตากว้าง อ้าปากหวอ หัวใจดวงน้อยเต้นโครมครามจนแทบจะกระเด็นออกมานอกอก ยกมือขึ้นกุมแก้มร้อนฉ่าข้างที่โดนคนกักขฬะขโมยจุมพิตไปอย่างอุกอาจด้วยความตกตะลึงสุดขีด ก่อนที่เสียงกลั้วหัวเราะซึ่งดังชิดหน้าผากมนจะดึงสติของเธอกลับมาอีกครา         

“ว้าว…แก้มก็หอมเหมือนกันแฮะ อยากรู้จังเลยว่า…จะหอม ‘ทั้งตัว’ หรือเปล่า” ท้ายประโยคเจ้าของร่างทรงพลังว่าพลางจงใจกวาดสายตาสีเฮเซลสแกนเธออย่างอ้อยอิ่งตั้งแต่หัวจรดเท้า     

“คุณตอบแทนผู้เสียหายจากการกระทำโอหังของคุณแบบนี้ทุกคนเลยหรือไง” หญิงสาวโต้กลับเสียงห้วนจัด ขณะกำหมัดตัวสั่นเทิ้ม       

‘ดู๊ดู…ไอ้ผู้ชายหล่อแต่เลวคนนี้ทำสิ ขับรถเบียดเราจนตกขอบถนน แล้วยังมีหน้ามากวนประสาทอีก’ คิดแล้วเธอก็อยากจะกระทืบเท้าเต้นเร่าๆ ให้หายอัดอั้นตันใจยิ่งนัก                  

“แหม…อยากได้ค่าเสียหายก็ไม่บอกตั้งแต่แรก จะได้ไม่ต้องมายืนตากฝนให้เมื่อยตุ้มอยู่แบบนี้” ถ้อยคำหยามหมิ่นที่ถูกพ่นออกมาจากหยักทำให้ดวงตากลมโตวาวโรจน์ในบัดดล               

“เก็บเศษเงินของคุณไว้เถอะพ่อมหาเศรษฐีใหญ่ อ้อ…ถ้ามันเหลือกินเหลือใช้มากนักก็หัดเอาไปทำบุญซะบ้างนะ เผื่อเกิดชาติหน้าจะได้ไม่มีนิสัยยอดแย่แบบนี้” กล่าวจบอารดาก็เชิดหน้าเดินจากไป  

“ฮึ่ม…ยัยเด็กปากไม่สิ้นกลิ่นน้ำนม!” มหาเศรษฐีหนุ่มคำรามลั่นด้วยความเดือดดาล ก่อนจะเหลือบไปเห็นว่ายางรถสปอร์ตสุดเฟี้ยวของตัวเองแบนแต๊ดแต๋ และคงไม่ต้องสงสัยว่าเป็นฝีมือใคร         

“แม่ตัวร้าย เธอต้องโดนสั่งสอนให้หลาบจำ!” หลังจากเข่นเขี้ยวเคี้ยวฟัน เจ้าของร่างสูงใหญ่ไหล่กว้างก็ก้าวยาวๆ ตามไปฉวยข้อมือกลมกลึงไว้ได้ทันพอดี ออกแรงเพียงนิดร่างบางก็ปลิวมาปะทะแผงอกกว้าง    

“อ๊ะ!” เสียงหวานหลุดอุทานด้วยความตกใจ ก่อนที่เขาจะพันธนาการแม่สาวเชยแต่แสบสันถึงทรวงด้วยอ้อมแขนแกร่ง ลมหายใจผ่าวระอุที่รินรดใบหน้าเนียนใสทำให้อารดาหวาดหวั่นขึ้นมาครามครัน     

“แสบเข้าไส้แบบนี้ มันต้องตบ…ด้วยปาก” เสียงห้าวกระด้างจงใจเอ่ยชิดกลีบปากเต้นระริก   

“อย่านะ อุ๊บ!” หญิงสาวห้ามปรามได้เพียงเท่านั้น ก่อนที่ถ้อยคำต่อมาจะถูกกลืนกลับลงไปในลำคอ พร้อมกับที่พ่อเจ้าประคุณประกบริมฝีปากสีกุหลาบ ถึงแม้จะมีแว่นกลางกั้นก็ไม่เป็นอุปสรรคสำหรับคนที่ช่ำชองในเชิงรัก

เขาบดขยี้กลีบปากสีกุหลาบอย่างดุดันระคนดิบเถื่อน ครั้นสบโอกาสพ่อคนโอหังก็ไม่พลาดที่จะสอดแทรกเรียวลิ้นร้ายกาจเข้าไปกวาดต้อนความหวานล้ำในกระพุ้งแก้มอิ่มอุ่น หนำซ้ำยังย่ามใจหลอกล่อให้แม่สาวอ่อนเดียงสาหลงระเริงไปกับรสจูบสะท้านทรวง ลิ้นเล็กเกี่ยวกระหวัดรัดรึงกับลิ้นสากอย่างเงอะๆ งะๆ ทว่าเรียกเสียงครางกลั้วลำคอหนาด้วยความพึงพอใจได้เป็นอย่างดี        

เมื่อฝ่ามือกระด้างทว่าร้อนผ่าวเคลื่อนจากเอวคอดกิ่วมายังหน้าอกอวบอิ่ม แล้ว...

 

 

แจ้งด่วน!!!

E-BOOK…จอมโอหังเผด็จรัก วางขายใน www.mebmarket.com แล้วนะคะ เอฝากเดเรคกับอารดาด้วยจ้า ^^  

จัดโปรโมชั่น จากราคา 299 เหลือ 229 บาท

 

ตามไปสอยตามลิ้งค์นี้เลยจ้า

https://www.mebmarket.com/web/index.php?action=BookDetails&data=YToyOntzOjc6InVzZXJfaWQiO3M6NzoiMTAyOTI2NCI7czo3OiJib29rX2lkIjtzOjU6Ijk0MjY0Ijt9

 

 

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น