เนรันยา/เนตรกวี
facebook-icon Line-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

บทที่ 6 ตาต่อตา ฟันต่อฟัน (4)

ชื่อตอน : บทที่ 6 ตาต่อตา ฟันต่อฟัน (4)

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 5.3k

ความคิดเห็น : 6

ปรับปรุงล่าสุด : 13 พ.ค. 2562 19:32 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่ 6 ตาต่อตา ฟันต่อฟัน (4)
แบบอักษร

“หึหึ...อีกไม่นานมันคงซ่อมแซมจนเสร็จ มันเองก็รวยมากกว่าจะสนใจเรื่องเล็กๆ น้อยๆ” เพราะเขารู้จักเอนิวาลฟ์และรู้ด้วยว่าคนอย่างมันรวยแค่ไหน แต่เขาเองก็รวยไม่ยิ่งหย่อนไปกว่ามัน

         “แล้วเรื่องที่ฉันให้สืบไปถึงไหนแล้ว...” นอกจากจะมาตามล้างแค้นเอนิวาลฟ์ เขาก็ยังมาตามสืบบางอย่างที่ต้นตระกูลฝั่งมารดาให้เขามาตามหาด้วย

         “ยังเลยครับ...ตอนนี้ยังไม่ได้เบาะแสอะไรเลย” เรื่องที่เรียวกิสั่งให้เขาตามสืบมันยังไม่คืบหน้าเลย เพราะเรื่องมันเกิดมานานแล้ว นานเกินกว่าจะตามหาได้ง่ายๆ

         “อืม...รีบหน่อยนะ เมื่อวานคุณตาโทรมาหาฉันให้รีบตามเรื่องให้เร็วที่สุด เพราะดูท่าทางท่านร้อนใจมากๆ เพราะมีภารกิจสำคัญหลายเรื่อง แต่เรียวกิก็ไม่ทิ้งเรื่องของครอบครัว และเขาก็ไม่เข้าใจว่าทำไมคุณตาต้องร้อนรนในการตามหาถึงเพียงนี้ด้วย

         “ได้ครับ เดี๋ยวผมจะรีบจัดการให้นะ...”

         “แล้วเรื่องของรสาไปถึงไหนแล้ว แม่นั่นหนีไปไหน” เสียงเข้มจัดเอ่ยถาม แต่สายตากลับไม่จ้องไปที่ลูกน้องตรงหน้าเพราะกลัวเสียฟอร์มว่าเขาต้องการผู้หญิงคนนั้นมากถึงขั้นให้คนไปตามเธออีกครั้ง

         “เธอกลับไปอยู่ที่บ้านครับ” เมื่อลูกน้องว่าจบ มุมปากของเรียวกิก็กระตุกขึ้นเพราะตอนนี้เขาตามตัวยัยตัวแสบเจอแล้ว และจะไม่ปล่อยให้เธอลอยนวลอีกเด็ดขาด

         “ดี...งั้นเอารถออกเลย ฉันจะไปตามล่าแม่นั่น โทษฐานที่หนีไปโดยไม่ได้รับอนุญาต” เสียงเข้มเอ่ยสั่ง จนลูกน้องถึงกับแปลกใจ เพราะไม่คิดว่าเรียวกิจะสนใจผู้หญิงตัวเล็กๆ ที่ไม่มีอะไรอย่างรสา

         “เอ่อ...ได้ครับ”

         รถสมรรถนะสูงของเรียวกิแล่นมายังบ้านของรสาอย่างเร่งรีบ จนลูกน้องหนุ่มต่างมองหน้ากันแล้วคิดอย่างเดียวกันว่าเรียวกิอาจจะคิดลึกซึ้งเกินกวาคู่นอนกับรสาอย่างแน่นอน

         “ไฟในบ้านเปิดอยู่ครับ แสดงว่าคุณรสาอาจจะอยู่บ้านครับ” ลูกน้องหนุ่มหันมาบอกเจ้านายทันที จนเห็นรอยยิ้มของเรียวกิที่ไม่เคยมีใครได้เห็นมาก่อน เพราะทุกคนต่างรู้กิตติศัพท์ของชายหนุ่มดีว่าโหดร้ายและเลือดร้อนแค่ไหน

         “ไปลองเรียกดูสิว่าเจ้าของบ้านอยู่หรือเปล่า...” เรียวกิบอกลูกน้องก่อนที่จะลงไปยืนอยู่หน้าบ้านกลางเก่ากลางใหม่ที่เล็กจนเขาไม่อยากจะคิดว่าเธออยู่มันได้อย่างไร

         รอไม่ถึงห้านาทีชายร่างท้วมก็เดินออกมาจากบ้านด้วยอาการโอนเอียงราวกับจะล้ม จนเรียวกิขมวดคิ้วด้วยความสงสัย และได้รู้ความว่าแท้จริงแล้วชายคนนี้คือพ่อของรสานั่นเอง แต่ไม่อยากจะเชื่อเลยถ้ามองจากสภาพ

         “เอ็งมาหาใคร...” ชายสูงวัยเอ่ยถามเมื่อเห็นเจ้าของหน้าลูกครึ่งจนอดแปลกใจไม่ได้ ตอนแรกกะว่าจะไม่ออกมาเปิดเพราะกลัวว่าจะเป็นเจ้าหนี้ แต่เมื่อเห็นเป็นชาวต่างชาติทำให้ไม่รอช้าที่จะเปิดประตูออกมา

         “ผมมาหารสา...” เรียวกิร้องบอกเป็นภาษาไทย ซึ่งเลือดเสี้ยวหนึ่งของเขาเป็นคนไทย ทำให้สื่อสารเป็นภาษานี้ได้อย่างชัดเจน

         “เป็นอะไรกับนังรสามัน...”

ชายแก่หรี่ตามองชายร่างสูงในชุดสูทตรงหน้า บ่งบอกถึงฐานะที่ไม่น่าจะใช่คนธรรมดา จนชายแก่อดยิ้มออกมาไม่ได้ เพราะคิดว่าคงเป็นสามีของลูกสาวตัวดีแน่นอน และนั่นเท่ากับว่าเขากำลังจะมีลูกเขยที่ร่ำรวย มีเงินให้ใช้ไม่ขาดมือ

         “ผมไม่จำเป็นต้องตอบคุณ และช่วยบอกว่ารสาอยู่ไหนด้วย” เสียงเข้มพูดออกมาด้วยเสียงกระชาก เพราะเขาอยากจะเจอยัยตัวแสบนั่นเสียที และไม่อยากเสียเวลามายืนเสวนากับคนเมาแบบนี้ด้วย

         “โว๊ะ! ไอ้ลูกครึ่งนี่...มายอกย้อนฉันจัง” ชายแก่ทำท่าทางหัวเสีย แต่เรียวกิได้แต่นิ่งและพยายามระงับอารมณ์ของตัวเองเอาไว้ไม่ให้ระเบิดออกมา เขาอยากจะรู้ว่ารสาไปไหนแต่ชายแก่เมามายตรงหน้ากลับเล่นลิ้นไม่ยอมพูดเสียที ถ้าเขาทนไม่ไหวขึ้นมาคงหยิบปืนที่เหน็บไว้บริเวณออกมาใช้งาน

         “จะบอกหรือไม่บอก!!” เสียงทุ้มตะโกนออกมาดังลั่น จนคนที่กำลังอยู่ในอาการเมากลับสะดุ้งตัวได้สติขึ้นมา แล้วจ้องชายหนุ่มอ่อนวัยกว่าด้วยความกลัว เพราะท่าทีราวกับมาเฟียทำให้ชายแก่อดหวั่นใจไม่ได้

         “เอ่อ...วันนี้นังรสามันไปทำงานที่ผับ...อาจจะกลับเช้าน่ะ มีอะไรฝากไว้ได้นะ” เพราะความกลัวทำให้พ่อของรสาได้แต่ยืนปากคอสั่น

         พอพูดถึง ‘ผับ’ ทำให้อารมณ์ของเรียวกิขาดผึง เพราะไม่คิดว่ายัยตัวแสบจะไปทำงานล่อเสือล่อตะเข้แบบนั้น ไม่อยากจะคิดเลยว่าการทำงานในผับจะต้องแต่งตัวแบบไหน เรียวกิไม่รอช้าหมุนตัวกลับขึ้นไปบนรถทันที โดยไม่รอชายร่างท้วมพูดจบ ตอนนี้อารมณ์ของเขามันแทบจะพุ่งสูงเพราะโมโหผู้หญิงคนนั้นที่กล้าไปทำงานแบบนี้

         “ไป!!!”

         เรียวกิให้ลูกน้องขับรถไปยังสถานที่ที่ชายร่างท้วมบอก แต่ใจของชายหนุ่มกลับเต้นแรงจนแทบจะหลุดออกมานอกอก เมื่อรู้ว่าเมียของเขาไปทำงานสถานที่ล่อแหลมแบบนั้น เพราะรู้ดีว่าเธอต้องเจอสายตาหื่นกระหาย รวมไปถึงมือที่ลวนลามมากแค่ไหน

         “อย่าให้เจอนะยัยตัวแสบ จะจัดการให้ไม่เหลือเลยคอยดู” เรียวกิบอกกับตัวเองก่อนจะกัดฟันจนเส้นเลือดขึ้นตรงขมับทั้งสองข้าง จนลูกน้องที่ขับรถอยู่รู้สึกเสียวสันหลังแทนรสาเสียแล้วว่าเธอจะได้รับบทเรียนมากแค่ไหน

         เสียงอึกทึกโวยวายดังสนั่นไปทั่วผับชื่อดัง ร่างกายของหนุ่มสาวยักย้ายส่ายสะโพกไปมาตามจังหวะเพลงเร้าใจ บวกกับฤทธิ์ของน้ำเมาที่ทำให้กลุ่มวัยรุ่นมากมายขาดสติ จนหลงลืมคลอเคลียกับคนแปลกหน้าอย่างเมามัน รสาที่ทำงานในผับนี้ทำหน้าที่บาร์เทนเดอร์สาวถึงกับมองเหยียดๆ ด้วยความสมเพช ไม่เข้าใจกลุ่มวัยรุ่นพวกนี้เลย ทั้งๆ ที่รู้ว่าสถานเริงรมย์มีแต่อบายมุข แต่กลับไม่ระวังเนื้อระวังตัวปล่อยให้คนอื่นมาจับต้องอย่างไม่ละอาย

         “รสาๆ” เสียงของเพื่อนร่วมงานร้องบอกเมื่อเห็นรสาเอาแต่เหม่อ

         “ห๊ะๆ ว่ายังไง” เมื่อได้สติรสาก็หันไปมองเพื่อนด้วยความตกใจ เพราะมัวแต่คิดเรื่อยเปื่อยทำให้ไม่ได้ฟังเสียงของเพื่อนร่วมงาน บวกกับเสียงอึกทึกดังสนั่นทำให้เธอไม่สามารถรับรู้เสียงได้

         “มัวแต่เหม่ออะไรยัยรสา โต๊ะนั้นเขารับเครื่องดื่ม แกช่วยไปเสิร์ฟหน่อยนะ”

         “ทำไมแกไม่ไปเองล่ะ...” รสาถามออกมา เพราะเธอไม่อยากออกไปเสิร์ฟเนื่องจากต้องฝ่าดงคนที่กำลังเต้นไม่หยุดมากมาย

         “ฉันต้องเอาถังขยะไปทิ้งหลังร้าน ยังไงแกช่วยไปเสิร์ฟแทนฉันหน่อยนะ” เหตุผลของเพื่อนร่วมงานทำให้รสาจำเป็นต้องช่วยอย่างห้ามไม่ได้ มือน้อยจึงทำการยกถฃาดที่มีค็อกเทลสีสวยขึ้นมา ก่อนที่จะเดินเบียดเสียดผู้คนเพื่อเอาแอลกอฮอล์ในมือของตัวเองไปให้ลูกค้า และเมื่อมาถึงโต๊ะกลมขนาดเล็กซึ่งมีกลุ่มวัยรุ่นอายุประมาณไม่เกิน 25 ปีนั่งอยู่ประมาณ 3-4 คน แล้วเมื่อเห็นบริกรสาวสวย สายตากรุ้มกริ่มของพวกมันก็มองร่างสวยตั้งแต่หัวจรดเท้าด้วยความหื่นกระหาย จนรสาพยายามข่มใจของตัวเองเอาไว้ไม่ให้ด่าทอกลุ่มชายวัยรุ่นไป

         “มาแล้วค่ะ...” เมื่อวางเครื่องดื่มเสร็จ รสาก็หมุนตัวกลับอย่างรวดเร็ว แต่เหมือนมีมือปริศนาของชายในกลุ่มพยายามที่จะจับข้อมือของเธอเอาไว้แน่น จนรสาหันมองมือใหญ่ที่กักตัวของเธอเอาไว้ด้วยสายตาโกรธเคือง

         “แหม...น้อง มาสนุกกันก่อนสิ จะรีบไปไหน” เสียงของชายหนุ่มวัยฉกรรจ์คนหนึ่งพูดก่อนจะหันไปหัวเราะกับเพื่อนในกลุ่มอย่างสนุกสนาน แต่สำหรับรสามันไม่น่าสนุกเลยแม้แต่นิดเดียว

         “ปล่อยนะ!!” ดวงตากลมโตจ้องมองกลุ่มวัยรุ่นด้วยแววตาแข็งกระด้างจนชายหนุ่มกลุ่มนี้มองแล้วชอบใจที่เจอผู้หญิงใจสู้ เพราะที่ผ่านมาก็เจอแต่ผู้หญิงง่ายที่ไม่ได้มีความเร้าใจเลยแม้แต่น้อย

         “มาบริการพี่ก่อนสิ เดี๋ยวคืนนี้ให้ทิป ถ้าไปกับพวกพี่นะ” เพราะอาการเมามาย ทำให้พวกเขาไม่ยอมหยุดพูดพร้อมกับเพิ่มแรงบีบที่ข้อมือสาวมากขึ้น จนรสาต้องนิ่วหน้าด้วยความเจ็บปวด

         “ไม่! ปล่อยนะ!” เสียงหวานร้องตะโกนแข็งกับเสียงเพลงที่เป็นจังหวะเร็ว ยิ่งทำให้ชายตรงหน้าฮึกเหิมมากขึ้น จนรสาเองก็แอบกลัวเหมือนกัน

         “อย่ามาดื้อนะ ไปกับพวกพี่รับรองถึงใจน้องแน่ๆ” เสียงหัวเราะน่าเกลียดทำให้รสาอยากจะอ้วกใส่หน้าพวกมัน

         “ไม่เว้ย! ฉันไปไหนกับพวกแกหรอก...ฉันมีผัวแล้วอย่ามายุ่งกับฉัน” เพราะอยากเอาตัวรอดรสาจึงตะโกนหลอกพวกมัน เผื่อพวกมันยังเห็นแก่ศีลธรรมบ้าง

         “โหย...น้องอย่ามาหลอกเสียให้ยาก แต่ถึงมีผัวแล้วก็มีผัวเพิ่มได้นะน้อง พี่ไม่ถือ เราสนุกกันทั้งสองฝ่าย เอ๊ะ...หรือหลายฝ่ายดี ใช่ไหมพวก...”

         มือหยาบโลนของไอ้หนุ่มหัวล้านมาลูบที่ต้นแขนเล็ก จนรสาพยายามขยับกายให้ออกห่างแต่ก็ไม่เป็นผล

         “อย่ามาแตะต้องตัวฉันนะ รู้ไหมว่าสามีฉันเป็นใคร!!”

         “ไม่อยากรู้หรอกน้อง เพราะถึงยังไงวันนี้ผัวน้องก็ไม่มาอยู่แล้ว น้องไม่บอก พี่ไม่บอกแล้วผัวน้องจะรู้ได้ยังไง” เพราะอยากลองของชายหัวล้านเลยพูดต่ออย่างไม่กลัวตาย ในจังหวะนั้นเรียวกิที่เดินเข้ามาหารสาก็มาได้ยินพอดี และเขาก็เห็นว่าไอ้หนุ่มวัยรุ่นคนหนึ่งกำลังลวนลามผู้หญิงของเขาอย่างถือวิสาสะ

 

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น