Black Letter

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : 26 ปาณชัย x นิช

คำค้น : ทำนายทายทัก...ให้รักกับมาเฟีย

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 17.7k

ความคิดเห็น : 9

ปรับปรุงล่าสุด : 21 ส.ค. 2558 19:40 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
26 ปาณชัย x นิช
แบบอักษร

  ในที่สุดพวกเราก็มาถึงเกาะช้างกันแล้ว ผมกับพิมกำลังเดินเล่นเรียบชายหาดโดยมีบอดี้การ์ดห้าหกคนยืนมองพวกเราอยู่ไม่ไกล พวกเขาไม่ได้เดินตามพวกเราเท่าไหร่ ซึ่งมันก็ดีแล้วเพราะผมอยากมีเวลาอิสระคุยเรื่องนู้นเรื่องนี้กับพิม

  น้ำใสจังนิช

  พิมเดินลงไปเหยียบน้ำทะเลก่อนที่จะนั่งลงไปกับพื้นทรายให้น้ำซัดเข้ามาหาตัวเอง ผมก็เลยนั่งลงข้างๆ พิม พอร่างกายสัมผัสน้ำทะเลก็รู้สึกผ่อนคลาย แต่แบบนี้ก็ทำให้เราทั้งสองคนตัวเปียกโชกน่ะสิ

  “อื้ม แถมยังมีต้นมะพร้าวเรียบชายฝั่งแบบนี้ด้วย ถ้าเป็นตอนกลางวันคงร่มรื่น แดดก็คงไม่ร้อน

  “งั้นพรุ่งนี้เรามาเล่นน้ำกันนะ

  “อื้ม!”

  ผมใช้มือตีน้ำเล่นอย่างสบายใจ พี่ปาณกับคุณปรินทรกำลังคุยกับทางเจ้าของรีสอร์ทเรื่องที่พัก เราก็เลยได้รับอนุญาตให้มาเดินเล่นบนชายหาดได้ แต่ก็ต้องมีบอดี้การ์ดคอยเฝ้าระวังอยู่ดี

  นิช

  “อะไรเหรอพิม

  นิชรู้หรือเปล่า ตอนนี้ไอ้เสี่ยเฉียงกำลังเคลื่อนไหวแล้วนะ

  พิมหันหน้ามาพูดกับผมด้วยสีหน้าจริงจัง มือที่ผมกำลังตีน้ำเล่นต้องหยุดชะงัก กลืนน้ำลายลงคอดังเอื้อกๆ หลังจากผ่านมาหนึ่งสัปดาห์คนพวกนั้นเริ่มเคลื่อนไหวแล้วเหรอ

  แถมตอนนี้มันกำลังร่วมมือกับใครสักคนเพื่อจับตัวเราสองคน

  “จะ...จริงเหรอผมชักรู้สึกกลัวซะแล้วสิ

  พิมอยากให้นิชเข้มแข็งนะ ถ้าพวกเราพลาดท่าโดนจับไปจริงๆ ล่ะก็ นิชอย่าร้องไห้นะ นิชต้องเชื่อว่าคุณปาณของนิชจะต้องมาช่วยนิชได้เหมือนอย่างที่พิมเชื่อในตัวพี่ปรินทร เราจะต้องอดทน ทำทุกวิธีต่างๆ เพื่อยื้อเวลา ถ้าหากต้องถูกจับเนื้อต้องตัวหน่อยเราก็ต้องยอม แต่ว่าเราจะไม่ยอมให้ทำถึงขั้นนั้น เราต้องใช้กลอุบายหลอกล้อทุกอย่าง นิชเข้าใจมั้ย

  ผมนั่งฟังพิมอย่างตั้งใจ ตอนนี้พิมช่างดูแข็งแกร่งและดูสง่าเหลือเกิน ผมเองก็ต้องทำให้ได้อย่างพิม ถ้าเกิดพลาดท่าจริงๆ อย่างที่พิมว่าผมจะต้องอดทนเข้มแข็งรอให้พี่ปาณมาช่วยเท่านั้น

  ได้ นิชจะเข้มแข็ง ถ้าถึงเวลานั้นนิชจะไม่ร้องไห้

  “ดีมาก

  พิมลูบหัวผมเหมือนเด็กๆ ผมเอนหัวไปซบที่บ่าน้อยๆ ของพิม ตั้งแต่เกิดมาพิมเป็นเหมือนพี่ชายของผม เขาคอยดูแลผมทุกอย่าง ห่วงใยผมทุกเรื่อง ทั้งเข้มแข็งและอ่อนโยนในเวลาเดียวกัน และผมก็คิดว่าพิมเป็นพี่ชายแท้ๆ ของผมจริงๆ

  ไงพวกเรา ตัวเปียกหมดแล้วนะ

  ผมหันกลับไปมองข้างหลังก็พบพี่ปาณเดินมาพร้อมกับคุณปรินทร แค่ผมเห็นรอยยิ้มของเขาผมก็รู้สึกว่าความกลัวได้หายไปราวกับว่ามันไม่เคยเกิดขึ้น

  แต่เย็นสบายดีนะฮะผมลุกขึ้นยืนก่อนจะกระโดดกอดเข้าที่เอวหน้า

  ดูสิ พี่เปียกไปหมดแล้ว

  “ฮ่ะๆ แต่รู้สึกดีใช่มั้ยล่ะฮะ

  ผมหัวเราะแล้วเดินกลับไปย่ำเท้าให้น้ำทะเลซัดเข้ามากระทบกับเท้าน้อยๆ พิมเองก็ยังคงนั่งเล่นให้น้ำทะเลซัดเข้ามาหาโดยมีคุณปรินทรสวมกอดจากข้างหลัง ผมรู้สึกว่าเวลานี้เป็นช่วงเวลาที่น่าจดจำสำหรับเราสี่คนที่กำลังมองแสงสีสมลาลับขอบน้ำทะเลไป

  ฉันว่าเราแยกย้ายกันไปพักผ่อนก่อนดีกว่า พรุ่งนี้ค่อยเจอกัน

  “ก็ดี ฉันรู้สึกเหนื่อยๆ เหมือนกัน ขอบใจที่ชวนมาว่ะเพื่อน ป่ะ นิช ไปกันเถอะ

  “ฮะ

  ผมเดินไปหาพี่ปาณแล้วจับมือเดินออกไปจากตรงนี้ ปล่อยให้สองคนนั้นเขาจู๋จี๋กันดีกว่า พอเห็นท่าทางมุ้งมิ้งของคุณปรินทรที่เซเว่นแล้วผมก็แอบขำอยู่เหมือนกัน แต่ว่า...พวกเขาดูมีความสุขดีนะ ^^

  “พอถึงที่พักแล้วนิชอาบน้ำก่อนนะ เดี๋ยวจะไม่สบายเอา

  “ฮะ

  เราสองคนเดินมาเรื่อยๆ จนถึงที่พักของทางรีสอร์ท เลื่อนเปิดประตูกระจกออกก็จะเห็นเฟอร์นิเจอร์ต่างๆ ครบครัน แถมที่พักยังอยู่ติดริมหาดอีก ห้องก็กว้างใหญ่น่าอยู่ ส่วนที่พักใกล้ๆ จะเป็นของพวกบอดี้การ์ดที่คอยดูแลรักษาความปลอดภัย

  เป็นไง ถูกใจมั้ย

  “มากๆ เลยล่ะฮะ

  “งั้นเราเข้าไปอาบน้ำเถอะ

  พี่ปาณเปิดกระเป๋าเดินทางของผมออกก่อนจะยื่นผ้าขนหนูและของใช้ทุกอย่างให้ แต่พอเห็นชั้นในปุ๊บเขาก็รีบหันหน้าหนีทันที ซ้ำยังเกาท้ายทอยตัวเองเก้อๆ อีก แค่นั้นผมก็หลุดขำออกมากับท่าทางน่ารักๆ นั่น

  เดี๋ยวนิชจัดการเองฮะ พี่ปาณมานั่งพักเถอะ

  ผมพาเขามานั่งที่ปลายเตียงแล้วปลดเนคไทออกให้พร้อมทั้งเปิดแอร์ให้ด้วย

  น่ารักจริงๆ ที่รักใครเนี่ย

  “ทะ...ที่รักอะไรกัน

  เขากอดเอวผมไว้หลวมๆ แล้วดึงเข้าไปใกล้จนผมต้องชันเข่าข้างหนึ่งลงบนปลายเตียง ใบหน้าเราอยู่ห่างกันแค่คืบ

  ก็เราเป็นของพี่แล้วนะ จำไม่ได้หรือไงฮึ

  “อย่าพูดสิ นิชอายนะฮะ =//=”

  “ไม่พูดก็ไม่พูด แต่เราน่ะเป็นของพี่ เป็นที่รักของพี่เข้าใจมั้ย

  มือใหญ่ยกขึ้นมาลูบแก้มที่ขึ้นสีของผมเบาๆ ผมเม้มปากด้วยความเขินอายก่อนจะก้มลงจูบประทับกับกรีบปากนั้น แต่ยังไม่ทันที่ผมจะถอนออกก็ถูกรุกล้ำจากลิ้นร้อนตักตวงความหวานจนผมแทบเคลิ้ม เสียงดังจ๊วบๆ ที่น่าอายกับลิ้นที่โดนดูดดึงทำให้ผมหน้าร้อนฉ่า ไม่นานเขาก็ถอนจูบออกแล้วจุ๊บเข้าที่หน้าผากของผม

  อย่าทำหน้าแบบนี้สิ เดี๋ยวฉันห้ามใจไม่อยู่ขึ้นมาจะทำยังไง

  “นะ...นิชผมไม่รู้ว่าตัวเองกำลังทำหน้าแบบไหนอยู่

  ไปอาบน้ำเถอะ

  ผมพยักหน้าหยิบสิ่งของทุกอย่างเดินเข้าห้องน้ำไป นิ้วมือยกขึ้นมาแตะกรีบปากของตัวเอง ส่องมองตัวเองอยู่ตรงกระจกก็พบว่าตาของผมมันหวานเชื่อมมาก แก้มขึ้นสี แถมปากยังเจ่อๆ แดงๆ อีก ที่แท้เราก็ทำหน้าตาแบบนี้นี่เอง น่าอายชะมัดเลย

  ผมจัดการตีฟองลงในอ่างน้ำให้เรียบร้อยแล้วลงไปแช่ในอ่าง กลิ่นผลไม้หลากหลายชนิดลอยอบอวลทำให้ผ่อนคลาย นี่เราก็จะอยู่กับพี่ปาณย่างเข้าอาทิตย์ที่สามแล้ว เวลาผ่านไปไวจริงๆ เลย

  แต่ผมก็อดกังวลไม่ได้ว่าหลังจากนี้อาจจะมีเรื่องอะไรเกิดขึ้นก็ได้ พายุมักจะเข้าหลังฟ้าสงบเสมอ รางสังหรณ์ไม่ดีเลยแฮะ ยิ่งเรื่องที่พิมบอกก็ทำเอาผมอดจะหวั่นๆ ไม่ได้ ตลอดระยะเวลาที่อยู่กับพี่ปาณไม่เคยมีมาเฟียแก๊งไหนเข้ามายุ่มย่าม

  แต่ตอนนี้มันไม่ใช่แล้ว เสี่ยเฉียงที่ผมเจอคนนั้นกำลังเคลื่อนไหวโดยการร่วมมือกับใครสักคน นั่นก็เท่ากับว่ากำลังของพวกเขาก็มีสองต่อสองเท่ากับฝั่งเรา ถ้าผมไม่ระวังตัวก็อาจจะเกิดการพลิกผันทำให้ผมพลาดท่าถูกจับตัวเอาได้  ผมจะทำยังไงดีนะ สู้ใครก็ไม่เป็น ทำอะไรเองก็ไม่ได้

  อืม...ตั้งแต่จำความได้ก็ไม่เคยบู๊เลยสักครั้ง หรือจะให้พี่ตังเมช่วยสอนวิธีการป้องกันตัวเบื้องต้นดี =_=

  เอาไว้พรุ่งนี้ค่อยให้พี่ตังเมช่วยสอนก็แล้วกัน

  ~~

  ผมนอนแช่ฟองสบู่แล้วร้องเพลงอย่างสบายอารมณ์ ไม่เป็นไร เอาเรื่องเครียดๆ ออกไปจากหัวแล้วพักผ่อนให้เต็มที่ดีกว่า เราต้องทำให้ได้แบบพิม อย่าพยายามไปคิดถึงมัน 

  .

  .

  .

  คร่อก~

  ปังๆๆ

  นิช! เปิดประตู!!”

  งืมมม

  เสียงเคาะประตูหน้าห้องน้ำเหมือนจะมีคนพังประตูทำให้ผมงัวเงียตื่น...อ้าว! นี่อย่าบอกนะว่าผมหลับคาอ่างอาบน้ำน่ะ =_= เกือบไปแล้วๆ อีกนิดเดียวหัวจะจมลงไปในอ่างแล้ว

  ปังๆๆ

  “นิช! นิช! โธ่เว้ย!!!”

  แย่ล่ะ สงสัยผมจะเผลอหลับไปนานเลยทำให้พี่ปาณเป็นกังวลซะแล้ว ผมต้องลุกไปเปิดประตู

  โครม!

  พรืด~

  เสียงประตูห้องน้ำเปิดออก เป็นจังหวะเดียวกับที่ผมกำลังยันกายขึ้นจากอ่างแต่ดันลื่นเลยทำให้ตัวไถลลงไปนอนในอ่างน้ำเล่น

  พรวด!

  “แค่กๆๆง่า น้ำฟองสบู่เข้าปาก T^T

  “นิช!”

  พี่ปาณรีบตรงมายังอ่างน้ำจับร่างผมยกขึ้นจากอ่างอาบน้ำทันที เกือบไป น้ำฟองสบู่เกือบไหลลงคอแหนะ

  พะ...พี่ปาณ พานิชไปที่อ่างล้างหน้าหน่อย

  เขาไม่ตอบรีบพาผมไปที่อ่างล้างหน้าทันที ผมลงจากอ้อมกอดของเขารีบเปิดน้ำให้ไหลแล้วกลั้วปากให้สะอาด ขืนกลืนน้ำฟองสบู่เข้าไปได้ตายแน่ๆ

  พี่เรียกตั้งนานทำไมนิชไม่เปิดประตู

  เขาหยิบผ้าเช็ดหน้ามาเช็ดปากให้ผมด้วยความเป็นห่วง ท่อนแขนใหญ่กอดล้อมเอวผมเอาไว้อาจจะเป็นเพราะว่ากลัวผมจะล้ม แต่อย่าลืมสิว่าผมโป๊อยู่นะ T_T//

  “ขอโทษฮะ นิชดันหลับคาอ่างน้ำน่ะฮะ

  “งั้นเดี๋ยวพี่ล้างฟองสบู่ให้เอง

  “อ๊ะ

  พูดจบปุ๊บก็ลากผมมาที่ฟักบัว เขาเปิดน้ำให้ไหลแล้วล้างตัวให้ผม หน้าผมนี่ร้อนฉ่ายิ่งกว่าภูเขาไฟระเบิดซะอีก ถึงเขาจะทำแบบนี้ให้ผมมาแล้วครั้งหนึ่งหลังจากที่เรามีอะไรกันแล้วก็เหอะ แต่ใช่ว่าผมจะชินนี่

  ก็ดูเขาสิ ยกแขนข้างนั้นข้างนี้ของผมแล้วลูบไปตามเนื้อที่ประทะกับน้ำล้างฟองสบู่ให้ออกซะเกลี้ยงเลย แต่ว่าจำเป็นต้องล้างตรงนั้นให้ผมด้วยเหรอ ฮือๆ ทั้งข้างหน้าข้างหลังเชียว T_T//

  “คราวหลังอย่าทำให้พี่เป็นห่วงอีกนะเขาว่าแล้วหยิบผ้าขนหนูมาพันตัวให้ผม

  “ฮะ

  พี่ปาณอุ้มผมออกจากห้องน้ำด้วยสีหน้าโล่งใจนิดหน่อย ทำเอาผมรู้สึกผิดเลยแฮะที่ทำให้เขาเป็นห่วง แต่มันช่วยไม่ได้นี่นา ก็ผมดันง่วงนอนแล้วเผลอหลับไปตอนไหนก็ไม่รู้

  คราวหลังพี่จะเข้าไปอาบน้ำด้วย

  “อะไรนะฮะ! O_o”

  ผมนี่ตกใจตาโตเป็นไข่ไดโนเสาร์เลย เมื่อกี้เขาบอกว่าครั้งต่อไปจะเข้าไปอาบน้ำกับผมด้วยเหรอ ไม่เอาอ่ะ น่าอายออกจะตายไป >_

  “ขืนให้อาบน้ำคนเดียวแล้วหลับไปอีกจะทำยังไง พี่เป็นห่วงนะ

  “ตะ...แต่ว่า มันน่าอายนี่ฮะ

  “ไม่มีแต่อ่ะ จะอาบด้วยก็คือจะอาบด้วย ยอมพี่ซะดีๆ

  “งื้อ~”

 

  เขาก้มลงมาหอมแก้มผมฟอดใหญ่ แถมยังหอมไปทั้งตัวด้วย อีแบบนี้ผมก็ไม่มีสิทธิ์ท้วงเขาเลยสิ ตั้งแต่นี้ไปผมต้องอาบน้ำพร้อมกับเขาจริงๆ เหรอเนี่ย T^T//

 

************************

มาอัพกันแล้วนะ อาจจะมาอัพช้านิดหนึ่ง

19:41:01

แต่ก็จะมาอัพสามตอนนะ

เพราะฉะนั้นก็หายงอนกันเนอะ จุ๊บๆ

 

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น

}