ปีกฝัน(Peakfan)

จะเป็นอย่างไร…เมื่อฟาร์ เพื่อนสนิทที่สุดของอันดาตั้งแต่อนุบาล กลับมาเรียนที่โฟลเบลตอนกลางเทอม และดูเหมือนว่าการกลับมาครั้งนี้ของเธอจะไม่ธรรมดาซะด้วยสิ แล้วแพมล่ะ…จะรับมือกับเรื่องนี้ได้อย่างไร?

Chapter 26 : ภาระสุดซี๊ด

ชื่อตอน : Chapter 26 : ภาระสุดซี๊ด

คำค้น : นิยายวาย,ชายรักชาย,หญิงรักหญิง,โรงเรียน,รักวัยรุ่น,เฮฮา,ตลก

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 24

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 12 พ.ค. 2562 22:22 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Chapter 26 : ภาระสุดซี๊ด
แบบอักษร

 

 

Chapter 26

ภาระสุดซี๊ด

 “ช่วงนี้ฟาร์มันเป็นไรวะ ชอบทำหน้าบูดอยู่เรื่อยเลย แกพอรู้อะไรบ้างไหม” อันดาหันไปพูดกับน้องที่นั่งอยู่ข้างๆ ขณะที่ตัวเองนั่งอยู่หลังพวกมาลัย

“ไม่รู้ดิ” ออกัสส่ายหน้าทันที ทั้งๆที่เขารู้ดีว่าเพราะอะไร

ตั้งแต่ที่ทุกคนกลับมาจากเข้าค่ายพัฒนาชุมชน ออกัสก็รู้สึกถึงปฏิกิริยาที่ฟาร์มีต่ออันดา และมันมากขึ้นเรื่อยๆ ฟาร์พยายามเข้าใกล้อันดา และคอยกันแพมออกจากอันดา แต่ดูเหมือนว่าพี่สาวผู้ไม่รู้เรื่องรู้ราวอะไร จะไม่เป็นดั่งใจฟาร์ปรารถนา อันดามักจะอยู่กับแพมและไปไหนกับแพมตลอด ทำให้ฟาร์หงุดหงิดอยู่เป็นประจำ

ออกัสไม่รู้จะช่วยพี่สาวยังไงในเมื่อมันไม่ใช่เรื่องของเขา เขาจึงได้แต่มองอยู่ห่างๆและเอาใจช่วยแพม เขาหวังว่าอันดาจะรู้สึกพิเศษกับแพมสักที เพราะถ้าเจ้อันของเขารู้สึกพิเศษกับแพม ใครหน้าไหนก็ไม่สามารถแยกอันดากับแพมออกจากกันได้ ถึงแม้จะเป็นเพื่อนสนิทอย่างฟาร์ก็เถอะ แต่ตอนนี้พี่สาวของเขากลับลั้นลาไม่รู้อะไรสักอย่าง เขาจึงต้องรอดูเหตุการณ์ต่อไป

รถคันโตเคลื่อนตัวออกจากบ้านสองชั้น พร้อมกับไฟที่ปิดลง วันนี้คือวันศุกร์อันแสนจะสุขสันต์ของเด็กกลุ่มหนึ่ง ที่นัดกันไปสังสรรค์ที่บ้านครูหนุ่ม แต่ระหว่างนั้น เขาต้องไปรับเพื่อนๆก่อน อันดาจึงขับรถมุ่งหน้าสู่บ้านหลังใหญ่หลังหนึ่งที่ตั้งเดี่ยวอยู่ในหมู่บ้านคนมีเงิน และบีบแตรเรียกเพื่อนสาวทันที

เด็กสาวผมสั้นเดินออกมาจากบ้านด้วยชุดกระโปรงสั้นสีครีมและเสื้อแขนยาวสีขาวคลุมทับ อันดาถึงกับย่นคิ้วเมื่อเพื่อนจอมห่ามของเธอ สวมชุดหวานแหววซะขนาดนี้ เพราะปกติแล้ว ฟาร์จะสวมแต่กางเกงขาสั้นเท่ห์ๆกับเสื้อยืด หรือไม่ก็กางเกงยีนต์ แต่วันนี้…ดูแปลกๆแฮะ

“โหหหหหห สวยมาแต่ไกลเลย” อันดาแซวเพื่อนทันที ทำให้หน้าบูดๆของฟาร์มีเลือดฝาดขึ้นมาบ้าง (ฟาร์ยังงอนอันดาอยู่)

“จะให้ลงไปเปิดประตูให้ไหมคะคุณสุภาพสตรี” อันดาใช้แขนเท้ากับขอบประตูรถ

“จะเปิดให้ไหมล่ะ” อันดาก้าวขาออกจากรถทันทีและเปิดประตูเบาะหลังให้เพื่อน แล้วก็ยิ้มอย่างสดใส โดยมีออกัสย่นคิ้วมองอยู่

“ทำไมวันนี้คนบางคนสวยจังเลย จะแอบไปเดทกับใครรึเปล่าเนี่ย” อันดาพูดต่อขณะเคลื่อนรถออกไปอีกครั้ง

“ไม่หรอก ก็คนไม่มีแฟนนิ จะให้ไปเดทกับใครล่ะ” ฟาร์ทำหน้างอนๆ แต่อันดากลับหัวเราะหึๆ

และแล้ว รถคันโตก็จอดตรงหน้าคอนโดแห่งหนึ่ง ที่ๆเธอคุ้นเคยกับมันเป็นอย่างดี เธอจึงหันไปบอกเพื่อนกับน้องว่ารอแปป แล้วเดินเข้าไปในคอนโดอย่างเคยชิน ผ่านไปไม่นาน เธอก็ออกมาพร้อมกับเด็กสาวหน้าตาน่ารักที่สวมชุดกระโปรงยาวเลยเข่า และดูเหมือนว่าภาพที่ฉายอยู่เบื้องหน้าของฟาร์จะทำให้เธองอนอันดาเป็นรอบที่ร้อยของอาทิตย์ เพราะอันดากำลังจับมือแพมขณะเดินตรงมาที่รถ แถมยังเปิดประตูรถให้แพมเหมือนที่เปิดให้เธออีก…คิดแล้วก็น่าโมโหชะมัด

“ไปบ้านครูนัทกันทุกคน” อันดายิ้มแย้มแจ่มใส และไม่ได้ดูเลยว่าบรรยากาศมาคุกำลังเกิดขึ้นที่เบาะหลัง ส่วนน้องชายก็นั่งทำตัวไม่ถูกอยู่ข้างๆเธอ

เพลงเบาๆถูกเปิดขึ้นมาขณะที่อันดาขับรถไปอย่างช้าๆ เด็กสาวเอนตัวไปมาอย่างครื้นเครง แต่ทุกคนบนรถนี่สิไม่ลั้นลากับเธอเลย แต่เธอก็ไม่ได้สังเกตก็เลยมีความสุขอยู่คนเดียว ออกัสอยากจะเอื้อมมือไปปิดเพลงซะจริงๆเพราะมันไม่เข้ากับบรรยากาศ แต่พอคิดไปคิดมาเขาก็ไม่ทำ เพราะถ้ายิ่งเงียบบรรยากาศก็อาจจะยิ่งน่ากลัวกว่านี้ก็ได้…เขากำลังรับรู้ถึงพลังงานบางอย่าง

“ชุดน่ารักดีนะ” ฟาร์แกล้งชมขึ้นมาท่ามกลางบรรยากาศที่เต็มไปด้วยความเครียด ออกัสจึงแอบหันไปมอง และตอนนี้ฟาร์ก็กำลังมองหน้าแพมอยู่…เขาจะตีกันไหม

“ขอบใจ” แพมตอบไปตามมารยาท

“นั่นสิ ชุดของแพมน่ารักมากกกกกก” อันดาเสริมด้วยน้ำเสียงสดใส ออกัสที่นั่งเกร็งอยู่อยากจะกระโดดไปปิดปากเจ้นัก เพราะยิ่งเจ้ชมแพม ฟาร์ก็จะยิ่งงอน แล้วถ้าฟาร์งอน…ไม่อยากจะคิดเลยว่าต่อจากนี้อะไรจะเกิดขึ้น

“แล้วชุดของฉันไม่น่ารักเหรอ” ฟาร์หันมาถามอันดาทันที เพราะเธอเริ่มเคืองอีกแล้ว

“ไม่อ่ะ!” อันดาตอบหน้านิ่ง เพราะกำลังแกล้งฟาร์อยู่ แต่ออกัสนี่สิ อยากจะบิดหูพี่สาวนัก…นี่มันใช่เวลามาแกล้งฟาร์ไหม

“อันดา! จอดรถตรงนี้เลย ฉันไม่ไปเที่ยวไหนแล้ว” ฟาร์หงุดหงิดขึ้นมาทันทีแล้วทำหน้าบูด

“โอ๋ๆๆๆๆ หยอกเล่นนิดเดียวเอง” อันดารีบโอ๋เพื่อนขี้งอนทันที

“ก็แกบอกว่าชุดของฉันไม่น่ารักอ่ะ แล้วฉันจะไปเที่ยวทำไมอีกเนี่ย”

“ใจเย็นๆ ก็แกถามฉันว่าชุดของแกน่ารักไหม ฉันตอบว่าไม่น่ารักอ่ะถูกแล้ว มันไม่น่ารักจริงๆ”

“อันดา!!!!!!!!” ฟาร์ร้องออกมาด้วยความโมโห

“ก็มันไม่น่ารักจริงๆ แต่มัน…เซ็กซี่มากๆเลยขอบอก” อันดาหยอกเพื่อนพร้อมกับยิ้มเจ้าเล่ห์ส่งไปให้ ทำให้ฟาร์ที่โมโหอยู่เมื่อสักครู่เปลี่ยนโหมดทันที

“เซ็กซี่…จริงอ่ะ”

“จริงสิ ถ้าฉันเป็นผู้ชายนะ ไม่มองตามแกก็คงบ้าแล้วแหละ ขนาดฉันเป็นผู้หญิงยังมองตามแกเลย เซ็กซี่โคตรๆ”

“แล้วถ้าฉันถอดเสื้อแขนยาวที่คลุมออกล่ะ จะเซ็กซี่ยิ่งกว่าเดิมไหม” อันดาหันไปมองกระจกหลัง

“เฮ้ย!!!!!!!” เด็กสาวอุทานออกมาทันทีแล้วทำรถหลุดเลนเลยทีเดียว เมื่อฟาร์ถอดเสื้อคลุมและเผยให้เห็นเกาะอกพริ้วๆที่เชื่อมอยู่กับกระโปรงสั้น

“เจ้! ขับระวังหน่อยดิ” ออกัสจับเบาะเอาไว้ทันทีที่รถโยก

“โทษไอ้ฟาร์เลย! หัวใจเกือบวาย ใส่เสื้อแขนยาวเหมือนเดิมเดี๋ยวนี้เลยนะ” อันดาหายใจไม่ทั่วท้องเมื่อเห็นเพื่อนสุดห้าวของตัวเองใส่ชุดน้อยชิ้นจนน่าตกใจแบบนั้น

“ไหนแกบอกว่าเซ็กซี่ไง แบบนี้ไม่เซ็กซี่กว่าเหรอ”

“เซ็กซี่น่ะ มันเซ็กซี่อยู่แล้ว แต่ถ้าถอดเสื้อคลุมออกมันจะไม่เซ็กซี่แล้วนะ มันจะโป้เลยแหละ”

“โป๊ที่ไหน เซ็กซี่จะตาย” ฟาร์ยังคงคุยกับอันดา ทิ้งให้เด็กสาวอีกคนนั่งเงียบฟังบทสนทนาไป

“อย่าริถอดออกเด็ดขาดเลยนะ วันนี้ยิ่งมีแต่แก๊งผู้ชาย ไอ้เฟิร์ส ไอ้โจ ลามกทั้งนั้น” อันดาคิดถึงเพื่อนทะเล้นของเธอที่กำลังมุ่งหน้าไปที่เดียวกันแล้วคิดถึงชุดที่ฟาร์ใส่แล้วอดห่วงไม่ได้

“ทำไมอ่ะ หวงเหรอ…” ฟาร์ขยับเข้ามาแล้วเกยหน้ากับเบาะคนขับเพื่อถามอันดา

“ก็ต้องหวงสิ ยิ่งถ้าแกถอดแบบเมื่อกี้นะ ฉันจะลากแกกลับบ้านเลยคอยดู” อันดาขู่เพื่อนไว้ก่อน เพราะเธอรู้ดีว่าฟาร์เข้าคนง่าย ถ้าเกิดว่าเหล้าเข้าปากตอนที่พวกเธอไปเที่ยวกันต่อแล้วโดนลวนลามขึ้นมาจะทำยังไง เพราะฉะนั้นขู่ไว้ก่อนน่าจะไม่เกิดปัญหาอะไรตามมา

“ไม่รู้สิ ฉันอาจจะถอดก็ได้ เพราะฉะนั้นแก…ต้องคอยเป็นบอดี๊การ์ดของฉันคืนนี้ โอเคไหม” ฟาร์ยังคงอมยิ้ม เพราะเด็กสาวคนหนึ่งโดนลืมไปแล้ว

“แกนี่จริงๆเลย ตกลงฉันพาแกไปเป็นภาระใช่ไหมเนี่ย” อันดาหัวเราะออกมา

“ใช่ เป็นภาระที่เซ็กซี่สุดๆด้วย”

เอิ่มมมมมมมม

ดูเหมือนว่าฟาร์จะรุกหนักมาก

จากที่แต่งตัวมิดชิดมาตลอด

วันนี้กลับมาโหมดเซ็กซี่

หรือว่า…วันนี้ฟาร์มีแผนการอะไร?

ติดตามต่อตอนหน้าค่ะ

^^

 

 

 

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น