MaschenY

ถึงเวลาเล่าเรื่องราวของรุ่นลูกอย่าง ดิน ลูกชายคนโตของดนัยและพลอยไพลินแล้วครับ

ตอนที่ 10 คำสั่ง

ชื่อตอน : ตอนที่ 10 คำสั่ง

คำค้น : ป่า คดีความ

หมวดหมู่ : นิยาย ลึกลับ,สืบสวน สอบสวน

คนเข้าชมทั้งหมด : 100

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 12 พ.ค. 2562 02:05 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 10 คำสั่ง
แบบอักษร

ระหว่างนั่งเขียนรายงานการเสียชีวิตของคดีล่าสุดอยู่

เสียงเคาะประตูห้องก็ดังขึ้น

'ก๊อกๆ'

ดินเงยหน้ามาจากกองเอกสาร

ประตูถูกเปิดเข้ามา

"สวัสดีค่ะ..ชะ..ชั้นเป็นภรรยาของผู้เสียชีวิต"

ผู้หญิงวัยกลางคนยืนอยู่กลางประตู

"เชิญเข้ามาก่อนครับ"

ดินลุกขึ้นรับ พร้อมเดินไปปิดประตู

เธอยืนเก้ๆกังๆเหมือนกำลังสับสน

"นั่งก่อนครับคุณ.."

ดินผายมือไปยังเก้าอี้

"คุณทำคดีสามีชั้นใช่มั้ย?"

เธอหยั่งเสียง

พร้อมกับหยิบรูปถ่ายสามีออกมาให้เขาดู

ดินมองครั้งเดียวก็นึกออก

"อ่า...ใช่ครับ คุณมีอะไรรึเปล่า?"

ดินขมวดคิ้วถาม

"อยากให้ช่วยเร่งสืบคดีน่ะค่ะ เพราะชั้นเห็นว่ามันผิดปกติ"

เธอกล่าวด้วยน้ำเสียงเบา

"ยังไงครับ บอกผมได้มั้ย?"

ดินซัก อาการกับท่าทางของเธอทำให้เขาแปลกใจไม่น้อย

"หมวดดิน มีจดหมายมาถึงหมวดน่ะ"

หมู่คำสันเปิดประตูเข้ามาขัดพอดี

"งั้นชั้นขอตัวก่อน ฝากด้วยนะคะผู้หมวด"

หญิงคนนั้นรีบลุกขึ้น แต่มือของเธอล้วงไปในกระเป๋าก่อนจะวางมันลงพื้นโต๊ะในท่าแบมือ

เธอเลื่อนมือมาหากองเอกสารของดิน ก่อนจะก้มหัวให้เล็กน้อยแล้วเดินออกไป

"จะพยายามนะครับ"

ดินบอก แต่เธอเดินออกไปซะแล้ว

"จดหมายอะไรน่ะหมู่?"

เขาเปลี่ยนสายตามาที่หมู่คำสัน

"ซองน้ำตาลครับ"

หมู่คำสันพูดก่อนจะยื่นซองเอกสารมาให้

มันเป็นซองเอกสารสีน้ำตาล มีตราปั้มลงไว้ว่า'ด่วนที่สุด'

"ขอบคุณมากหมู่"

ดินบอก

"งั้นผมขอตัวนะครับ เอ้อหมวดครับ"

หมู่คำสันทำท่าจะหมุนตัวไปแต่ก็หยุดถามก่อน

"อะไรเหรอ?"

ดินสงสัย

"ผู้หญิงคนเมื่อกี้น่ะ เธอดูรีบแปลกๆนะครับ"

หมู่คำสันออกความเห็น

"ผมก็แปลกใจ เธอมาขอให้ผมช่วยตามคดีของสามีที่เสียในป่าสาละวินน่ะ"

ดินตอบไปตามความจริง

"ผมเห็นหมวดลงไปดูที่เกิดเหตุ มันแปลกใช่มั้ยครับ อยู่ๆก็มาตายกันถี่ๆแบบนี้"

หมู่คำสันพูด

"ผมสงสัยตั้งกะศพแรกแล้วล่ะ แต่มันไม่มีหลักฐานอะไรเลย ส่วนมากที่ทิ้งไว้คือรอยเท้าสัตว์ดุร้าย"

ดินว่า

"ยังไงหมวดเข้าไปก็ระวังตัวนะครับ ปู่ผมแกเป็นพราน แกเคยบอกว่าถ้าเลือกได้จะไม่เข้าไปลึกมากในป่านั้นเด็ดขาด เพราะป่ามันแรงเอาเรื่อง"

หมู่คำสันเตือน

"ขอบคุณหมู่มากนะที่เป็นห่วง ผมจะระวังตัวครับ"

ดินยิ้มให้

"งั้นผมขอตัวจริงๆนะครับ พวกเราต้องคอยรับแจ้งเหตุอีก"

หมู่คำสันบอกก่อนจะหันหลังเดินออกไป

"ครับ"

ดินตอบกลับ

มือยังถือซองน้ำตาลอยู่

'พวกเรา'

อยู่ๆคำนี้ก็ดังขึ้นมาในหัวเขา

พวกเราอะไรกันล่ะ พวกเรา...

ดินนั่งลงหลับตานึกเค้นเอาความทรงจำออกมา

'พวกเราจะไปอุทยานสาละวิน'

คำพูดของชายที่เป็นศพแรกนั่นเอง

เขาลืมตาเด้งตัวขึ้น

"เขาบอกว่าพวกเรา แต่ทำไมมีเขาแค่ศพเดียวล่ะ?"

ราวกับว่า เขาได้พบกับคำถามอีกข้อที่ต้องรู้ให้ได้

เพราะในที่เกิดเหตุ มันมีแค่ศพของผู้ชายคนนั้น เขาเองกับจ่าเย็นก็ลืมไปสนิทในตอนนั้น

ว่าชายคนดังกล่าวบอกว่า พวกเรา แสดงว่าบนรถก็ไม่มีแค่เขาแน่นอน

ดินกัดฟันกรอด

'ห่าอะไรกันนักหนา แค่หาว่าอะไรเกิดขึ้นก็ปวดหัวแย่แล้ว'

เขาแกะซองจดหมายแก้เซ็ง

ก่อนจะอ่านเนื้อหาภายใน

'เนื่องด้วยผมได้อ่านรายงาน คุณเป็นคนที่เข้าไปในที่เกิดเหตุทุกครั้ง ฉะนั้นผมในฐานะผบ.ภาคของคุณ ขอให้คุณร่วมมือกับตำรวจตระเวณชายแดน และผู้เกี่ยวข้อง เร่งจัดการปัญหาที่กำลังเกิดขึ้นในเขตอุทยานแห่งชาติสาละวิน ทั้งนี้คุณสามารถขอเบิกสิ่งของที่จำเป็นได้โดยไม่จำกัด ด้วยความนับถือ ลงชื่อพล.ต.ท วันชนะ'

เนื้อหามันไม่มีอะไรมากมายนัก

แต่...

"มัดมือชกไม่ใช่รึไงเนี่ย"

ดินบ่นก่อนจะวางจดหมายลง

แล้วก็นึกขึ้นได้ว่าหญิงคนดังกล่าวแอบยื่นกระดาษให้

เขาจึงหยิบมาอ่าน

'สามีฉัน พัวพันกับพวกลักลอบล่าสัตว์ป่าขาย แต่ว่าเมื่อวันก่อนที่เขาจะหายไปพวกนั้นได้มาหาที่บ้าน แต่ว่าก่อนสามีจะไปเขาบอกว่าจะไปหาพวกนั้น คุณว่ามันแปลกๆมั้ย?'

ดินใจเต้นรัว นี่มันเหมือนกับเบาะแสชิ้นสำคัญ

"แปลกสิครับคุณผู้หญิง"

ดินพูดก่อนจะลุกขึ้นหยิบเสื้อคลุมมาก่อนจะเดินออกประตูไป

"ใช่ จ่าต้องไปกับผม แค่นี้นะเดี๋ยวขอโทรหาพี่เจตก่อน"

ดินพูดโทรศัพท์ไปเดินไปอย่างเร่งรีบ

"พี่เจต เดี๋ยวขอคุยธุระหน่อยนะครับ"

ดินเดินมาถึงห้องคลังแสงของโรงพัก

"ว่าไงครับหมวด จะเบิกกระสุนเหรอ?"

เจ้าหน้าที่เฝ้าห้องชะโงกหน้ามาถาม

"เรามีอะไรบ้างครับ? ที่เบิกไปใช้ได้น่ะ"

ดินถามกลับ

"ก็มี พวก HK MP5 ลูกซองแบบปั้มแอคชั่น กับพวกปืนพกน่ะครับ"

เจ้าหน้าที่เฝ้าห้องบอก

"HKมีกี่กระบอกครับ?"

ดินถาม

"มีแค่สองครับ MP5มี2 เอ้อ มีคาร์บินด้วยนะ รุ่นเก๋าเลย"

ดินคิดในหัวแล้ว จ่าเย็นถือคาร์บิน ส่วนเขาคงต้องใช้HK

"ขอบคุณครับ"

ดินตัดบทแล้วเดินจากมาปล่อยให้เจ้าหน้าที่คนนั้นทำหน้างง

เขาเดินมายังที่จอดรถ รถยนต์ที่เพิ่งถอยมาเมื่อปีก่อนจอดอยู่

หมวดเจตยืนยิ้มร่าอยู่ข้างรถ

"มีอะไรงั้นเหรอ โชคดีเป็นบ้าที่พี่มาซื้อของไปตุนที่ศูนย์วิทยุพอดี"

หมวดเจตถาม

"ผมได้รับมอบหมายให้ตามสืบคดีในป่าสาละวินโดยตรงแล้วครับ"

ดินยิ้ม

"ก็พอดีเลย พี่ก็ได้จดหมายมาให้ร่วมมือกับตำรวจเมืองเหมือนกัน นึกออกแค่เอ็งกับพี่เย็นแกแหละ"

หมวดเจตบอก

"งั้นเราก็ต้องเข้าไปในป่ากันสินะครับ"

ดินกล่าวเรียบๆ

"เอ็งสองคนต้องกลายเป็นตชด.ไปเนียนๆเลยล่ะ เดี๋ยวจะขอให้พวกป่าไม้ช่วยด้วย ดีนะพี่กลับจากไปประจำจุดชายแดนพอดีไม่งั้นไม่รู้เรื่องรู้ราวแน่ๆ ฮ่าๆๆ"

หมวดเจตหัวเราะ

ทั้งสองคนตกลงจะไปคุยกันต่อที่ร้านอาหาร

หมวดเจตจึงขึ้นรถของดินแล้วขับออกไปกัน

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น